Styczeń 2020 – wywiady dla POP Radio i Radia Płońsk

Ja_27.01.2020cRok 2020 rozpocząłem z przytupem! Wywiady dla POP Radia i Radia Płońsk nagrane w Styczniu były tak jak i w poprzednich miesiącach, bardzo inspirujące, pouczające a przede wszystkim wartościowe pod każdym względem. Dla słuchaczy, którzy są dla mnie najważniejsi będzie to doskonała dawka kreatywności moich rozmówców nie tylko z dziedziny muzyki ale i literatury. A luty zapowiada się równie interesująco. Oj będzie się działo, bo od lutego program „Warto Posłuchać” będzie miał też swoją emisję w Wasze Radio FM!!!

 

 

01.Ałbena Grabowska w Radiu Plonsk_2020a

Ałbena Grabowska fot.AK

Z Ałbena Grabowską spotkałem się kilka dni temu aby porozmawiać z nią na temat jej nowej powieści „Matki i Córki” (Wyd.Marginesy). Autorka słynnej książki „Stulecie winnych” na podstawie której TVP nakręciła serial, w równie obrazowym języku literackim zabiera nas czytelników w świat czterech kobiet. Wszystkie historie umiejscowione są w XX wieku. Prababcia, babcia, matka i córka każda oddzielnie przez całe życie mierzy się ze swoją tak naprawdę przeszłością. To walka o tożsamość, dziedzictwo. U jednych to chwilowe podjęcie rękawicy by prawda był na wierzchu, jednak jej ciężar powoduję w bohaterkach ukrywanie przeszłości. To m.in. wynik ich samotności, zadanego im cierpienia, braku kochania i bycia kochanym. To także zobojętnienie, które staje się przyczynkiem do zadania pytania: czy miłość może mieć taką samą siłę oddziaływania co nienawiść? Bo ta granica wydaje się być łatwa do przekroczenia a zwłaszcza na tę złą stronę. Maria, Sabina, Magdalena, Lila każda ma co ukrywać. Zesłanie na Sybir czy bycie w obozie koncentracyjnym podczas drugiej Wojny Światowej są wg mnie traumami, z którymi autorka u swoich bohaterek zmaga się najbardziej. I tu Ałbena przywołuje Mity Greckie, które są ponadczasowe, tak często przywoływane we współczesnym świecie. Doskonale porównuje wszystkie aspekty opisanych historii, wyjaśnia, tłumaczy w bardzo obrazowy sposób, co działa na nasza wyobraźnię. Czytając książkę aż chce się zapytać na głos – „a co z nadzieją, która umiera ostatnia?”. Przeczytajcie sami. Na koniec powiem tak od siebie – wszystkie 4 kobiety pragnęły być kimś wyjątkowym dla drugiego człowieka, gdzie słowa miłość, kochać, szczęście, radość byłby na porządku dziennym. Ale…

02.BaiKalina w POP Radio_01_2020_a

BaiKalina fot.AK

BaiKalina jest wyrazistą, wiedzącą czego chce i pewną swojej drogi muzycznej artystką, która została wyróżniona przez projekt muzyczny – My Name Is New. W gitarowo-akustycznych brzmieniach o subtelnym zabarwieniu folkowo-rockowym charakterze osadzona jest jej kompozycja „On my own”. Uczestniczka belgijskiej edycji programu „The Voice” w bardzo interesujący sposób buduje emocje we wspomnianej piosence, w której porusza tematy dotyczące uczucia, miłości, kochania i byciu samotnym. A konkretnie są tu wszystkie najistotniejsze punkty jakie są obecne w związku między dwojgiem ludzi. Odnaleźć można oczekiwania względem partnera, jest wspomniana samotność, tęsknota, mowa o różnicy charakterów. Nawet jeśli się rozstajemy i wspominamy co było to i tak myślimy o byciu kochanym i samemu chcemy kochać. A powiedzenie, że „milczenie jest złotem” też ma tu swoje miejsce. BaiKalina jest jednym z ciekawszych i mocnych akcentów końca 2019 roku wśród debiutantów. Czekam na kolejne muzyczne wizytówki od Kaliny 🙂 Kalina Merci 🙂

03.Mateusz Ziółko w POP Radio_2020c

Mateusz Ziółko fot.AK

Nagranie „Obiecaj mi” jest najnowszym singlem Mateusza Ziółko, który aktualnie nagrywa swoją drugą płytę w dyskografii. Ten utalentowany wokalista i pianista polskiej sceny pop od strony muzycznej zaufał…Krzysztofowi Zalewskiemu(!), Grzegorzowi Pałce(Renata Przemyk) i Jarosławowi Baranowi. Od strony tekstowej nie pierwszy i nie ostatni raz Mateusz Ziółko powierzył swoje myśli, emocje, przemyślenia nadwornej poetce i autorce teksów dla Renaty Przemyk – Annie Saranieckiej. Piosenka „Obiecaj mi” to bardzo życiowa kompozycja. Z jednej strony strach, obawa przed byciem samotnym. Z drugiej strony o bliskości i byciu kochanym w dobrych i złych chwilach. Przemijanie też ma tu swoje miejsce. Ponadto, każdy popełnia błędy i prosimy o przebaczenie drugą stronę. Dobro należy pielęgnować. Ognisko domowe jest tym miejscem, które jest gwarantem a przynajmniej powinno być gdzie jest miłość, gdzie słowo kochać wypowiadane ma wartość i znaczenie. Ognisko domowe to także miejsce, które każdy powinien szanować, doświadczyć i pielęgnować. Ciekawa propozycja od Mateusza Ziółko o stricte popowym brzmieniu. Ja na pewno będę prezentował ją w programie „Warto Posłuchać”.

04.Monika Kowalczyk w POP Radio_01.2020_a

Monika Kowalczyk fot.AK

Monika Kowalczyk jest songwriterką, wokalistką z Lublina, której nie są obce festiwale m.in. Filmu i Sztuki „Dwa Brzegi” w Kazimierzu Dolnym czy Grechuta Festiwal w Krakowie. Monikę możecie posłuchać na składance „Jesienne dziewczyny – piosenki Kaliny Jędrusik”, gdzie zinterpretowała kompozycję – „Na całych jeziorach – ty”. Ale aktualnie najważniejszym celem w życiu artystycznym lubelskiej wokalistki jest promocja jej nowego nagrania „Te twoje sukienki”. Mająca już w dorobku EP’kę pt. „Piosenki”(2017 r.) Monika Kowalczyk do spółki z producentem Andrzejem Izdebskim (debiutancka płyta Ralpha Kamińskiego) swoje muzyczne zainteresowania delikatnie skierowała na mainstreamową stronę mocy. Niebagatelne znaczenie do tekstu ma teledysk do wspomnianej piosenki. Młode dziewczyny ubrane w zielone sukienki w najróżniejszych ich odcieniach są metaforą życia. Jego zakamarkach czy jasnych punktach. To także naturalne piękno uczestniczek video-clipu, bez ozdób, bez wyróżników bo wyjątkowości naszego życia nadajemy my sami. Co mamy w sercu, duszy a wszystko jest rzeczywiste, autentyczne, prawdziwe a nie wirtualne, nieoczywiste, złudne. Ciekaw jestem co przyniesie przyszłość w twórczości Moniki. Na razie zapowiada się interesująco, ale życie bywa przewrotne. To dopiero początek niełatwej drogi, na której trzeba mieć oczy dookoła głowy. Daję Monice kredyt zaufania by zrealizowała to, co zaplanowała.

05.Krzysztof Zajas w Radiu Plonsk 2020_D

Krzysztof Zajas fot.AK

Krzysztof Zajas jest autorem książek m.in. „Wiatraki” i tej najnowszej „Skowyt Nocy”. Obie pozycje wydawnicze wchodzą w skład trylogii pomorskiej. Trzecia odsłona będzie pod koniec 2020 r., tak przynajmniej jest zaplanowane. Wszystkie trzy tomy wyda Wydawnictwo Marginesy. Kilka dni temu porozmawiałem z Krzysztofem Zajasem o „Skowycie Nocy” i jego przede wszystkim głównym bohaterze Andrzeju Krzyckim. Oprócz kilku tajemniczych historii dotychczas skrywanych, ukrywanych, które są do pewnego momentu powiązane i odkrywane przez bohatera, z ogólnego obrazu drugiego tomu trylogii wyłaniają się następujące słowa klucz: samotność(nie tylko bohatera ale i jego antagonisty), dzielność w działaniu, zaufanie…a może jego brak? Samemu proszę ocenić. To także idealistyczne podejście do zawodu inspektora Andrzeja Krzyckiego oraz zasady według których działa i chce funkcjonować bohater. Książka napisana bardzo obrazowym językiem by nie powiedzieć filmowym. Zresztą sporo można mieć skojarzeń z obrazami znanymi z X Muzy. Ja np. miałem z „Psy”(reż. Władysław Pasikowski) czy „Kiler”(reż. Juliusz Machulski), ale o tym mówię w wywiadzie, którego emisja z moim rozmówcą odbyła w Niedzielę 2.02.2020 w „Kulturalnym Mazowszu” g.20:10 – 21:00 w Radiu Płońsk 93.6 FM. Oba tomy z trylogii pomorskiej „Wiatraki” i „Skowyt Nocy” polecam z czystym sumieniem dla miłośników nie tylko samego czytania, ale tych co lubią thriller-kryminał w jednym.

06.Lanberry w Radiu Plonsk_01_2020_aa

Lanberry fot.AK

Rok 2019 Lanberry można opisać tytułem słynnego filmu bollywoodzkiego „Czasem słońce czasem deszcz”. Ja wspomnę o słoneczku, bo jego było zdecydowanie więcej. Nie wiem czy wiecie, ale Lanberry ma swoją dużą cegiełkę w sukcesie czyli wygranej Roksany Węgiel w Konkursie Piosenki Eurowizyjnej dla Dzieci, zresztą tak jak i w tej niedawnej edycji kiedy to wygrała Viki Gabor! Kolejnymi słoneczkami były najważniejsze nagrody muzyczne w Polsce czyli Fryderyki. Lanberry pierwszy raz znalazła się w ścisłej piątce nominowanych a także wystąpiła podczas wręczania nagród. Co by nie mówić, ale późniejszy występ na deskach opolskiej sceny podczas Festiwalu Polskiej Piosenki też ma swój wymiar i znaczenie. A taką wisienką na torcie 2019 było ukazanie się jej nowego pod każdym względem nagrania „Zew”. To, że jest i dalej będzie popowo to wiadomo, ale od strony tekstowo-muzycznej nastąpiło trochę zmian. Pop w ostrzejszej formuje, już bez słodkości, dziewczęcej kruchości, grzeczności co jest wynikiem dorastania Lanberry. Ona nie ma 18 czy 20 lat. To dobra decyzja, odważna i przemyślana na pokazanie w końcu swojej kobiecości, własnego zdania, ukazania światu co jest dla mnie ważne, istotne. Teledysk doskonale odzwierciedla przemianę Lanberry. Są elementy charakterystyczne z dotychczasowej kariery muzycznej, które stanowią uzupełnienie nowego oblicza artystki. Proszę sobie obejrzeć klip i wszystko będzie jasne.

07.Aga Dyk w Radiu Plonsk

Aga Dyk fot.AK

Aga Dyk wokalistka zespołu Brathanki przygotowuje się do premiery swojej drugiej solowej płyty. Przypomnę, że jej pierwszy krążek nosił tytuł „Odlot na Dominikanę”. Nowe kompozycje zupełnie odbiegają od jej debiutu. Jest nowocześniej pod każdym względem. Dotychczas w stacjach radiowych obecne były i są trzy singlowe propozycje: „Kropla rosy”, „Stróż” i ten najnowszy(premiera listopad / grudzień 2019) – „S.O.S.”. I właśnie o tej kompozycji porozmawialiśmy. Wszystko jest dla ludzi i warto zachować umiar we wszystkim a zwłaszcza jeżeli chodzi o świat wirtualny. Nie potrafimy ze sobą rozmawiać twarzą w twarz. Nie patrzymy sobie w oczy podczas rozmowy, a świat wirtualny czy to w komputerze czy telefonie daje nam ochronę. Stajemy się anonimowi, niewidzialni(złudne wrażenie), izolujemy się od siebie a najlepiej to widać wśród dzieci. Warto się opamiętać nim będzie za późno. Nowy album Agi Dyk swoją premierę będzie miał wiosna br. ale wg mojego rozeznania dopiero po tym jak Aga zostanie mamą, a termin tuz tuż  Aga trzymam kciuki!

08.PLastic w POP Radio_01_2020_a

Plastic fot.AK

Plastic to duet o nieszablonowym i nieoczywistym podejściu do muzyki. Znam Agnieszkę Burcan i Pawła Radziszewskiego od początku ich kariery muzycznej jako Plastic i za każdym razem kiedy promowali swoje nagrania po wysłuchaniu było – wow! Zawsze uśmiechnięci i optymistycznie nastawieni do ludzi i świata. Oboje eksplorują najróżniejsze obszary muzyki by później według swojego wyczucia, wiedzy i kreatywności wypuścić gotowy produkt w postaci singla czy później albumu. Ostatnimi laty nieco cicho zrobiło się wokół duetu, ale w maju 2019 powrócili z mocnym, energetycznym i wyrazistym utworem „U gonna love it”. Wczesną jesienią dostarczyć drugi singiel „Out of control”, który doskonale mówi o nich i ich pewnego rodzaju filozofii w podejściu do wykonywanej pracy. Paweł jest miłośnikiem i kolekcjonerem gitar, którego współczesne dźwięki i brzmienia pochłaniają, ba! nawet są paliwem do dalszego rozwoju. Agnieszka, która ramię w ramię z Pawłem także mogłaby mówić i mówić o nowych rozwiązaniach kompozycyjnych, odpowiedzialna jest też za teksty i ma w sobie pewną nutkę sentymentalizmu. I właśnie to wszystko wg mnie daje pozytywny odbiór duetu Plastic. Polecam ich koncerty kipiące energią, dobrą nutą i zabawą, bo lekki clubowy charakter zawsze u nich miał swój pierwiastek. Na koniec dodam, że Plastic będzie reprezentować Polskę podczas zbliżającego się Canadian Music Week – „Spotlight on Poland” w dn.18 – 24.05.2020 w Toronto.

09.Lani w POP Radio_01_2020_aa

Lani fot.AK

Kolejny ciekawy duet pojawił się na polskiej scenie elektronicznej. Dorota Morawska, którą możecie znać z innego nieistniejącego już duetu Last Blush, tym razem z producentem związanym ze sceną hiphopową Arkadiuszem”SWD” Szwedem(Hemp Gru) zaproponowali pod koniec 2019 r. ciekawe połączenie elektronicznych brzmień z domieszka synth-pop, trip-hop o bardzo hipnotyzującym „feelingu” pod nazwą LANI. Dotychczas możemy słuchać ich dwóch kompozycji „Lost inside” oraz tego najnowszego z 2020 r. – „Infinity”. To bardzo intrygująca propozycja pewnych siebie i wiedzących „co w trawie piszczy” zdolnych młodych ludzi. Daje im szansę i będę się bacznie przyglądał jak radzą sobie w tym niełatwym dziś świecie muzycznym.

Autor tekstów, przygotowanie i opracowanie: Arkadiusz Kałucki

Książki / Ebook / Audiobook cz.4/2019

Ok, to drugi i ostatni wpis poświęcony książkom, które polecam jako prezent pod choinkę. Jest bardzoooo różnorodnie, bo i sport, design, muzyka, coś dla dzieci, trochę wspomnień, filozofii, kabaretu etc. Nic tylko czytać, kupować i delektować się literaturą. Olga Tokarczuk też tu podpisała listę obecności 🙂

01a.BarbaraBanasBarbara Banaś – „Polski new look. Ceramika użytkowa lat 50. i 60.” (Wydawnictwo Marginesy)

Design przełomu dekad lat 50. i 60. XX wieku reklamowano często jako „new look”. Ten wpadający w ucho zwrot stał się hasłem wywoławczym debiutanckiej kolekcji Christiana Diora, do Polski zaś nowe trendy dotarły na krótko przed polityczną „odwilżą” 1956 roku. Niezwykłą rolę w propagowaniu „nowoczesności” i pojęcia „dobrego wzoru” odegrał założony przez Wandę Telakowską Instytut Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie. Ceramiczny design lat 50. i 60. w Polsce to jednak nie tylko projekty powstające w pracowniach Zakładu Ceramiki i Szkła IWP – to ciekawa i dotąd rzadko prezentowana oferta polskich wytwórni porcelany, porcelitu i fajansu. W tej bogato ilustrowanej książce (ponad 200 kolorowych fotografii) znajdują się informacje o historycznych kontekstach rozwoju europejskiego i polskiego wzornictwa i animatorskiej roli IWP. Są też historie i dokonania poszczególnych ośrodków (fabryk w Wałbrzychu, Jaworzynie Śląskiej, Chodzieży, Ćmielowie, Pruszkowie, Tułowicach, Bogucicach, Włocławku, Mirostowicach), wytwórni prywatnych (Steatyt) i zakładów związanych z Cepelią (Kadyny, Bolesławiec, Włocławek, Łysa Góra). Książkę wzbogacają zapisy rozmów z projektantami, wykaz projektów rzeźby figuralnej i biogramy artystów.

źródło: Wydawnictwo Marginesy

02.MaciejMarcisz_okladka1Maciej Marcisz – „Taśmy rodzinne” (Wydawnictwo W.A.B.)

Ten chłopak w świecie polskiej literatury na pewno jest jednym z objawień 2019 r. Nazywa się Maciej Marcisz i jest autorem książki „Taśmy rodzinne” (Wyd.W.A.B.). Nominowany do tegorocznej nagrody „Róża Gali” Maciej Marcisz był też moim gościem w jednej z grudniowych audycji „Kulturalne Mazowsze” w Radiu Płońsk 93.6 FM. Czytanie jego książki wymaga absolutnego skupienia. To powieść pełna wewnętrznych emocji, przemyśleń, spostrzeżeń czy ocen bohatera w danej chwili. Cała historia ukazuje przede wszystkim nas Polaków jak zaczęliśmy konsumpcjonizm na przełomie lat 80/90-tych. Jak pieniądz zmienił nasze życie. Jak pieniądz zastąpił rozmowę, dialog i prawdziwe ludzie uczucie w rodzinie, oddalił rodziców od dzieci i odwrotnie, ale zbliżył wszystkich podczas zakupów. Ta zamiana jest bardzo tu widoczna. To jeden obraz wyłaniający się z książki, bo wg mnie jest to tylko przykrywka do kilku innych ważnych w dzisiejszym świecie problemów o jakich dowiadujemy się z wszechobecnych mediów. Mam na myśli przemoc w rodzinie. Bardzo brutalna aż do bólu – główny bohater będąc dzieckiem podczas Wigilii zostaje pobity przez ojca. O tego typu wydarzeniach kiedyś nie było mowy. Wszystko zostawało w czterech ścianach. Dziś jest dużo lepiej, są reakcje by reagować na krzywdę ludzką a nie milczeć, że nic się nie stało. Innym obrazem jest opisana „droga” naszego bohatera Marcina Małysa(30 lat) jak żył ze świadomością bycia gejem. Drogi piekielnie trudnej i cały czas pod górkę, krętej, wyboistej wymagającej wytrwałości, poświęcenia, pokory. Mocna książka.

autor: Arkadiusz Kałucki

03.MiroKloseRonald Reng – „Miro. Oficjalna biografia Miroslava Klose” (Wydawnictwo Zysk i S-ka)

Miroslav Klose był jedynym w swoim rodzaju napastnikiem i bezinteresownym piłkarzem zespołowym. Kogoś takiego jak on w zawodowej piłce nożnej już nie uświadczymy: mając dwadzieścia lat, grał w lidze okręgowej, by później zostać mistrzem świata i najskuteczniejszym strzelcem w historii reprezentacji Niemiec.

We współpracy z Miroslavem Klose, Ronald Reng opowiada o człowieku, którego każdy znał z telewizji, ale tak naprawdę nie zna go nikt. W wieku ośmiu lat trafił z Polski do Niemiec, wyuczył się zawodu cieśli i został gwiazdą światowej piłki. Jako specjalista od techniki i gry głową, występował w topowych europejskich klubach. Miro w porywającym i poruszającym stylu przybliża nam dawno miniony już czas w piłce nożnej: czas ulicznego piłkarza, który zaczynając w skromnych warunkach, wspiął się na sam szczyt.

Pierwsza oficjalna biografia Miroslava Klose!

źródło: Wydawnictwo Zysk i S-ka

04a.JakZostalemPrezesemRobert Górski, Monika Sobień – „Jak zostałem Prezesem” (Wydawnictwo Czerwone i Czarne)

Kulisy „Ucha Prezesa”, opowiedziane przez twórcę tego najpopularniejszego polskiego serialu internetowego, który obejrzały miliony ludzi, a kwestia, czy Adrian wejdzie, czy nie wejdzie do gabinetu Prezesa, tygodniami rozgrzewała ciekawość publiczności. A polski rząd (ten prawdziwy!) na konferencji prasowej „zajął stanowisko” w sprawie programu kabaretowego. Z pełną powagą…

Posłanka Krystyna Pawłowicz na swoim facebooku zamieściła taki wpis (fragment, pisownia oryginalna): „Pan Robert Górski opisał swe wulgarne wyobrażenie o mnie, skromnym pośle, emerycie, kobiecie w 8 odcinku swego „Ucha”. Wyobrażenie ukształtowane hejtami i bluzgami lewactwa. Jako odbiorca zapewne jedynie lewackich mediów, nie wie, że w rzeczywistości jestem bardzo ładna, bardzo miła dla miłych, życzliwa, łagodna i uśmiechnięta. Owszem, lubię sałatki, a pan Górski zapewne tłustą golonkę i zwyczajną z rożna plus ogórek kiszony. I ma do tego prawo, aby nie mlaskał”.

To był szał. Skąd to się wzięło. No i kto za tym stał i za to płacił…

źródło: Wydawnictwo Czerwone i Czarne

05.BaumanPeter Haffner – „Bauman. Czynić swojskie obcym” (Wydawnictwo Wielka Litera)

Cztery ważne rozmowy z Zygmuntem Baumanem, jednym z najważniejszych socjologów i myślicieli XX wieku.

Rozmowy o miłości i zatracaniu zdolności kochania, o losie i historii, o doświadczeniu i pamięci, o społeczeństwie i odpowiedzialności, o przeszłości i teraźniejszości.

Rozważania o życiu i próbach kształtowania go, udaremnianych co jakiś czas przez los.

I o staraniu, aby pozostać człowiekiem, który potrafi spojrzeć sobie w oczy.

źródło: Wydawnictwo Wielka Litera

06a.AlbenaAłbena Grabowska – „Matki i córki” (Wydawnictwo Marginesy)

Prababka, babka, matka i córka zmagają się z przeszłością. Maria podążyła za mężem zesłańcem na Sybir. Sabina była więźniarką obozu koncentracyjnego Ravensbrück, przebywała na bloku, gdzie dokonywano eksperymentów medycznych na kobietach. Magdalena straciła ukochanego i samotnie wychowywała córkę w PRL-u. Lila żyje z piętnem dziecka niekochanego i uwikłanego w tajemnice. Każda z nich mierzy się z macierzyństwem w innych okolicznościach i dla każdej jest to doświadczenie przełomowe. W domu bez mężczyzn kłębią się sekrety, niewyjaśnione historie opowiadane przez żywych i martwych. Pod wpływem tych opowieści najmłodsza z bohaterek zastanawia się, jakie dziedzictwo przekaże swoim dzieciom. Próbuje poznać przeszłość, ale co chwilę natrafia na mur niedopowiedzeń, kłamstw i przeinaczeń. Czy wystarczy oswoić własną historię, żeby przezwyciężyć strach przed bliskością? Cztery kobiety, których losy przeplatają się z historią XX wieku. Cztery naznaczone traumą matki. Cztery córki, które borykają się z rodzinną historią i próbują odkryć własne korzenie.

źródło: Wydawnictwo Marginesy

07a.Lato_z_Homerem_RGBSylvain Tesson – „Lato z Homerem” (Wydawnictwo Literackie)

Ponad dwa i pół tysiąca lat temu grecki poeta napisał dwa eposy, jeden o wojnie, drugi o drodze powrotnej do domu. Od tego czasu każde pokolenie analizuje te dzieła, próbując zrozumieć, co w nich zostało wyrażone. Jak większość dzieci Sylvain Tesson nudził się na lekcjach, kiedy w programie były Iliada i Odyseja. Powrócił do nich niejako z obowiązku jako czterdziestolatek, przygotowując cykl audycji radiowych, które później zaadaptował dla potrzeb tej właśnie książki. Z literaturą przedmiotu zaszył się w krajobrazie Homera – na greckiej wysepce pod palącym słońcem, wśród nieprzyjaznych skał, wycia wiatru i szumu wzburzonego morza. Czytając na nowo obie epopeje, zdał sobie sprawę, że przeszedł obok czegoś, co tak naprawdę wszystko w sobie skupia, wszystko podsumowuje i rzuca światło na to, czym jesteśmy i do czego tęsknimy. Zaryzykował nawet twierdzenie, że podobnie jak malarstwo mogłoby poprzestać na malowidłach ściennych w Lascaux, tak twórczość literacka mogłaby się zakończyć na Iliadzie i Odysei.

źródło: Wydawnictwo Literackie

08.JerzyPilchJerzy Pilch – „Żółte światło” (Wydawnictwo Wielka Litera)

Najnowsza proza Pilcha przypomina, że życie składa się ze złudzenia wieczności i z przerażającej utraty tego złudzenia.

„Żółte światło” łączy wątki ściśle autobiograficzne z zupełnie fantastycznymi. Pilch eksploruje, eksploatuje i przetwarza własny życiorys i dotychczasową twórczość, kreując z nich literaturę najwyższej próby.

To proza zgubna i uzależniająca. Krystalicznie czysta i szlachetnie zmącona.

źródło: Wydawnictwo Wielka Litera

09.TokarczukOlga Tokarczuk – „Prowadź swój pług przez kości umarłych” (Wydawnictwo Literackie)

Inspirująca, głośno dyskutowana powieść. Thriller moralny z metafizyczną zagadką, zaskakującą pod każdym względem.

Zimą piękna Kotlina Kłodzka jest miejscem mało przyjaznym i opustoszałym. Wśród nielicznych mieszkańców pozostała Janina Duszejko – miłośniczka astrologii, która w wolnych chwilach dogląda domów nieobecnych sąsiadów i tłumaczy poezję Blake’a. Niespodziewanie przez tę spokojną okolicę przetacza się fala morderstw, których ofiarami padają myśliwi. Czy to możliwe, by – jak sugeruje Duszejko – to zwierzęta zaczęły czyhać na życie swoich oprawców? Wszak Blake pisał: „Błąkająca się Sarna po lesie / Ludzkiej Duszy niepokój niesie” …

źródło: Wydawnictwo Literackie

10.JustynaDrzewicka_okladkaJustyna Drzewicka – „Ratownicy czasu” (Wydawnictwo Jaguar)

Młoda, utalentowana, charyzmatyczna autorka książek Justyna Drzewicka aktualnie promuje swoją najnowszą książkę „Ratownicy czasu” (Wyd.Jaguar). To pierwsza z trylogii odsłona przygód Sary i Daniela, którzy razem z…gadającym kotem przenoszą się w czasie. Z 2018 roku przenosimy się do 1496 do Bolonii. Tam nasi bohaterowie poznają i towarzyszą młodemu Mikołajowi Kopernikowi, który rozpoczyna studia na tamtejszym Uniwersytecie. A tak przy okazji we współczesnym świecie Mikołaj Kopernik jest patronem szkoły do której uczęszczają Sara i Daniel. Książka Justyny a konkretnie cała opowiedziana historia skierowana jest do dzieci w przedziale 9-13 lat. Ma kilka ważnych przesłań do młodych czytelników m.in. że każdy nauczany przedmiot w szkole jest wart go poznania, by w późniejszym życiu móc z jego dobrobytu korzystać; żeby szanować rodziców, którzy są jedyni, innych nie będzie, są fajni, otaczają nas miłością, są wsparciem a na pewno chcą naszego dobra; i przestroga, że chłam wypiera jakość tzn. żeby nie iść na łatwiznę, krótsza drogą, pobieżną, ale wykonać wysiłek, mieć w sobie ambicję i stawiać sobie poprzeczkę wyżej by osiągnąć upragniony cel w pełni wykorzystując dostępne możliwości. Wtedy będziemy znali więcej wyjść awaryjnych z trudnych momentów w dorosłym życiu.

autor: Arkadiusz Kałucki

11.LeGuin_okladkaUrsula K. Le Guin – „Cała Orsinia” (Wydawnictwo Prószyński i S-ka)

Na „Całą Orsinię” składają się wszystkie teksty Ursuli K. Le Guin osadzone w Orsinii: powieść „Malafrena” (1979), trzy piosenki, zbiór opowiadań „Opowieści orsiniańskie” (1976) oraz dwa dodatkowe opowiadania. Pomysł kraju zwanego Orsinią przyszedł Ursuli Le Guin do głowy w 1949 roku podczas studiów w Radcliffe. Kolejne teksty cyklu powstawały w późniejszych latach, publikowane były w różnych zbiorach opowiadań oraz w tygodniku „The New Yorker”.

źródło: Wydawnictwo Prószyński i S-ka

12.Broniewski_okladkaEwa Zawistowska – „Dziadek Władek. O Broniewskim, Ance i rodzinie” (Wydawnictwo Prószyński i S-ka)

Ewa Zawistowska, wnuczka Władysława Broniewskiego, przez lata rozdzielała jego postać na „prywatnego” dziadka Władka i „oficjalnego” poetę ze szkolnych podręczników. Swojej matki Anki, młodo zmarłej ukochanej córki Broniewskiego, nie pamiętała zupełnie. Po pamięć i wiedzę o nich wyruszyła w literacką podróż w głąb zatrzaśniętego w skrzyni archiwum rodzinnego.

Z nieznanych dotąd listów, zdjęć i dokumentów autorka układa historię swojej niezwykłej rodziny. W jej barwnej opowieści powraca też powojenny świat literacki i filmowy oraz skomplikowana rzeczywistość lat pięćdziesiątych.

Wnuczka Broniewskiego nie unika trudnych tematów – takich jak alkoholizm dziadka, jego poemat o Stalinie, choroba matki i okoliczności jej śmierci czy komunizm babki.

Listy pokazują ogromną miłość Broniewskiego do Anki i niebanalną więź, jaka ich łączyła. Dokumenty ujawniają ciekawe, czasem burzliwe kulisy wspólnej pracy ojca i córki nad filmem „Wisła”, którego realizację przerwała śmierć 24-letniej reżyserki.

W tle widać – zatrzymaną w odległych czasach stalinowskich – całą rodzinę. Tacy, jacy byli na co dzień. W rolach ojców, córek, matek i dziadków. Jak mieszkali, pracowali, spędzali wakacje. O czym myśleli, w co wierzyli.

Unikatowe materiały z rodzinnego archiwum i barwna opowieść o niedającym się zaszufladkować poecie z krwi i kości.

źródło: Wydawnictwo Prószyński i S-ka

13.Mila_okladkaSebastian Mila, Leszek Milewski – „Sebastian Mila. Autobiografia” (Wydawnictwo SQN)

Słodko-gorzki świat piłki nożnej

Jakie to uczucie pokonać Niemców, ówczesnych mistrzów świata, na Narodowym? Co się czuje gdy piłka po twoim uderzeniu mija Davida Seamana, a ostatecznie eliminuje Manchester City? Czy trudno jest stać twardo na ziemi, gdy Rosjanie oferują ci miliony dolarów? Jaka atmosfera buzuje w szatni biało-czerwonych przed ważnym spotkaniem? Jakie myśli kłębią się w głowie przed meczem decydującym o mistrzostwie Polski?

Nazywam się Sebastian Mila i miałem szczęście doświadczyć tego wszystkiego na własnej skórze.

Ale wiem też co się czuje, gdy jesteś tylko jednym z wielu, a wszyscy wokół ciebie zdają się lepsi. Wiem co to znaczy zwątpienie, brak wiary w siebie. Wiem jak to jest, gdy czujesz się zagubiony za granicą, gdy musisz trenować w miejscu z grzybem na ścianie, gdy miesiącami nie dostajesz wypłaty, wiem co się czuje, gdy w klubie chcą się ciebie pozbyć za wszelką cenę. Wiem jak to jest pojechać na mundial, a potem przesiedzieć na ławie wszystkie mecze albo pomóc wywalczyć Euro, a potem nie pojechać wcale. Wiem jak to jest, gdy Gerrard, Lampard i Terry dają ci lekcję futbolu.

Zapraszam was do słodko-gorzkiego świata piłki nożnej. Jeśli chcecie, będę waszym przewodnikiem.

źródło: Wydawnictwo SQN

14.Stoiczkow_okladkaChristo Stoiczkow, Władimir Pamukow – „Christo Stoiczkow. Autobiografia” (Wydawnictwo SQN)

Niektóre historie są zbyt prawdziwe, aby o nich opowiadać. O pewnych sprawach wspominam tu po raz pierwszy i prawdopodobnie ostatni. Wierzę, że to docenicie. Nie przemilczałem i nie ukryłem niczego.

Txiki Beguiristáin powiedział kiedyś coś w rodzaju: „Christo jest takim przyjacielem, który da ci klucze do swojego mieszkania oraz samochodu i pomoże ze wszystkim, czego tylko potrzebujesz. A w zamian nie chce nic materialnego. Zależy mu jedynie na dwóch rzeczach – bądź lojalny i nigdy go nie zdradzaj…”. Nie słyszałem, żeby ktokolwiek inny opisał mnie tak krótko i trafnie.

Jedni mnie kochają, inni nienawidzą. Ja to szanuję. Lubię mieć swoje zdanie i nie boję się głośno o nim mówić. Jestem byłym piłkarzem, który w 1994 roku zdobył Złotą Piłkę, a chwilę później ją zgubił. Ukrywałem się przed bułgarską bezpieką, która nie chciała wypuścić mnie z kraju. PSG chciało wykupić mnie z Barcelony, czyniąc tym samym najlepiej zarabiającym piłkarzem świata. Nieustraszony Gennaro Gattuso drżał na mój widok. Jako nowicjusz założyłem szlafrok największej gwiazdy drużyny, a gdy Louis van Gaal wyrzucił mnie z treningu, po zajęciach przywitałem go w szatni szampanem, leżąc w ogromnym jacuzzi.

Piłka nożna połączyła mnie z setkami światowych megagwiazd, a także z dziwakami, jak to ich nazywam. Byłem w samym środku gwiazdorskiej reprezentacji Bułgarii i nieosiągalnej Barcelony.

Oto moja prawda, moja historia. Na pewno po jej przeczytaniu znajdą się tacy, którzy mnie oplują, bo nie udaję kogoś, kim nie jestem, i już od pierwszych zdań chcę być z Wami absolutnie szczery. Przyzwyczajcie się i bawcie się dobrze!

Wasz Christo Stoiczkow

źródło: Wydawnictwo SQN

15.Kapusta_Gad_okladkaPaweł Kapusta – „Gad. Spowiedź klawisza” (Wydawnictwo Wielka Litera)

Wstrząsający reportaż o więziennym życiu z perspektywy strażników. Ludzi, którzy dzień w dzień, przez lata wyjątkowo trudnej służby, pilnują sprawców najokrutniejszych przestępstw.

Paweł Kapusta oddaje głos gadom – tak w gwarze więziennej nazywa się klawiszy. Oddziałowi, dowódcy zmian, wychowawcy, dyrektorzy mówią o brudzie tej roboty, już do końca życia pozostającym w psychice. O szokujących zdarzeniach, z którymi muszą się mierzyć niemal każdego dnia. O codziennym kontakcie z bandytami, z którymi na wolności nikt nie chciałby mieć do czynienia.

Odwiedzając zakłady karne, prześwietlając oddziały, cele i gabinety, Kapusta szuka dziur w niewydolnym systemie. W systemie, w którym zbrodniarze mają często więcej przywilejów niż pilnujący ich klawisze. W którym pojęcie resocjalizacja stanowi dla osadzonego jedynie sposób uzyskania dodatkowej przepustki. Który – według funkcjonariuszy – w dużej mierze bandytów produkuje, a nie nawraca. Który zaczyna się chwiać. Bo kto chce iść do pracy, w której napięcie sięga zenitu, a pensja bruku?

Bohaterowie mówią też wprost: tak, w polskich więzieniach bije się osadzonych. Tak, w polskich więzieniach problemem jest nielegalny kontakt ze skazanymi – przemyt, handel, noszenie grypsów, telefonów komórkowych, alkoholu. Kontakty seksualne strażników z więźniami. Praca operacyjna służb specjalnych, pozwalających bandytom na prowadzenie nielegalnych biznesów zza więziennych murów.

Kto powie, że nowa książka Kapusty jest brudna, będzie miał całkowitą rację. Ktoś doda, że jest wulgarna, momentami wręcz obrzydliwa i szokująca – też się nie pomyli. Najważniejsze, że jest prawdziwa. A prawda w niej zawarta ścina momentami z nóg.

Druga książka reporterska finalisty Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za książkę „Agonia. Lekarze i pacjenci w stanie krytycznym”.

źródło: Wydawnictwo Wielka Litera

16.Rafal Podraza_Szlagiery sentymentalne_okladkaRafał Podraza – „Szlagiery sentymentalne”(Wydawnictwo Oficyna R)

Rafał Podraza jest dziennikarzem muzycznym, literackim który wyspecjalizował się w pisaniu, przybliżaniu, opisywaniu tego, co wydarzyło się w polskiej piosence. Ich historie powstania, rozmowy z kompozytorami, autorami tekstów jak i samymi wykonawcami. Jest wybitnym znawcą twórczości poety śp. Janusza Kondratowicza(książka „Wieczór nad rzeką wspomnień”). Doskonałym prezentem pod choinkę będzie jego najnowsza książka „Szlagiery sentymentalne”(Wydawnictwo Oficyna R). Rafał zamieścił tam 25 historii absolutnych szlagierów takich artystów jak m.in. Mieczysław Fogg, Ludwik Sempoliński, Krzysztof Klenczon, Irena Santor, Czesław Niemen, Anna Jantar, Maryla Rodowicz, Magda Umer, Irena Jarocka, Zdzisława Sośnicka czy Anna German. Większość z tych utworów odniosło duże sukcesy podczas festiwalu w Opolu. Ale jest kilka charakterystycznych punktów wspólnych tych historii: wojna i jej skutki; nieszczęśliwa miłość; wypadki losowe jakie spotkały autorów, artystów; bardzo wielu z nich znało się i przyjaźniło prywatnie. Książka „Szlagiery sentymentalne” to doskonała lekcja z muzyki, sentymentalna podróż w głąb polskiej piosenki, a co istotne są to wspomnienia o utworach, na których wychowały się już przynajmniej dwa pokolenia Polaków. Polecam!!!

autor: Arkadiusz Kałucki

17.SBorowskaSylwia Borowska – „Mój mąż Żyd” (Wydawnictwo Pascal)

To reportaż o Polkach, które wyszły za mąż za Izraelczyków i zamieszkały w Izraelu. W tej książce dowiecie się m.in. jaka jest różnica między Izraelczykiem a Żydem, bo jest! To pokazanie jak różnorodny i wielobarwny jest Izrael i ludzie tam mieszkający. Jak ważne są więzi rodzinne, wspólne spożywanie posiłków. Sylwia z każdą ze swoich bohaterek a jest ich 7 plus ona sam, przeprowadziła wielogodzinne rozmowy by pokazać nam, że różowo nie jest ale żyć się da tylko trzeba mieć wiedzę a ona jest warunkiem przetrwania. Izrael młode państwo liczące sobie dopiero 70 lat pokazane jest w słodko-gorzkich realiach życia. Bardzo dobrze się to czyta.

autor: Arkadiusz Kałucki

Przygotowanie i opracowanie: Arkadiusz Kałucki