Single radiowe – Świat cz.10/2017

Tym razem po polskich odsłonach singlowych z ostatniego kwartały 2017 roku czas przyszedł na utwory anglojęzyczne i nie tylko obecne w stacjach radiowych. Nagrania na pewno wyróżniające się na światowych listach przebojów, a wśród nich będą i te mniej znane, którymi warto się zainteresować. Bo nie samym mainstreamem człowiek żyje 🙂

 

 

01.RedOneRedOne, Daddy Yankee, French Montana & Dinah Jane – “Boom Boom” (Mystic Production)

„Boom Boom” to optymistyczny i energetyczny hit, w którym współpracują Daddy Yankee, French Montana i Dinah Jane z Fifth Harmony. RedOne określa „Boom Boom” jako „eksplozję pozytywnej energii, której świat dziś potrzebuje”. Teledysk został nakręcony w wiejskim domu RedOne’a w Maroko, a w główną rolę wcieliła się social mediowa influencerka Amanda Cerny. Wprawne oko znajdzie w nim również inne postacie znane z portali społecznościowych, jak Don Benjamin, Liane V, Destorm, i wielu innych! Kawałek odciśnie swoje piętno na przemyśle muzycznym na całym świecie. RedOne jest znany z produkcji wielu hitów zdobywających pierwsze miejsca na listach przebojów jak np. „Just Dance”, „Poker Face”, „Bad Romance”, „Love Game”, „Alejandro” Lady Gagi, „I Like It” Enrique Iglesiasa i „On The Floor” Jennifer Lopez.

 

 

źródło: Mystic Production

02a.Teme TanTémé Tan – „Menteur” (Pias)

6 października na półki sklepowe trafił pierwszy album Témé Tan zatytułowany po prostu „Témé Tan”. Urodzony w Demokratycznej Republice Konga, artysta często podróżował między Belgią a Kinaszasą. Dorastał otoczony muzyką zouki i rumbą, ale swoją własną twórczość zaczął uprawiać w szkole. Gry na gitarze nauczył się sam, ponieważ zakochał się w brazylijskiej bossanovie i trpicali. Podczas szkolnego okresu dużo eksperymentował. Znajomi określali jego utwory jako „world music”, z czym czuł się dziwnie. Zawsze uważał się za Afrykanina , natomiast w Kongo postrzegano go jako białego Europejczyka. Odnalezienie więc wewnętrznej tożsamości było trudne. Podróżując po świecie w trakcie studiów odkrył, że znalezienie swojej muzycznej drogi jest o wiele bardziej skomplikowane niż jego pochodzenie. „Menteur” to kolejny utwór promujący pierwsze wydawnictwo muzyka.

 

 

źródło: Pias

03a.Zayn feat. SiaZayn ft. Sia – „Dusk Till Down” (Sony Music)

„Dusk Till Dawn” to pierwszy singiel zapowiadający drugi solowy album Zayna! W utworze gościnnie zaśpiewała Sia, która jest również, obok Zayna i Grega Kurstinea, jego współautorką. Wraz z singlem opublikowany został także teledysk. Obraz wyreżyserował Marc Webb („The Amazing Spider-Man”, „500 Days of Summer”). W klipie wystąpiła, poza oczywiście Zaynem, aktorka Jemima Kirke.

 

 

źródło: Sony Music

04.U2U2 – „American Soul” (Universal Music)

Kolejna odsłona z wydawnictwa U2 „Songs Of Experience”, która ukazała się 1 grudnia b.r. „Songs Of Experience” to kontynuacja wydanego w 2014 roku albumu „Songs Of Innocence”. Inspiracją dla powstania obu płyt jest zbiór poematów „Songs of Innocence and Experience”, osiemnastowiecznego angielskiego poety, malarza i mistyka, Williama Blake’a. Jeśli „Songs of Innocence” opisywała doświadczenia i inspiracje zespołu z lat ‘70 i ‘80 to nowy album jest kolekcją piosenek – osobistych listów do miejsc i ludzi bliskich sercu wokalisty, Bono: do rodziny, przyjaciół, fanów i… jego samego.

 

 

źródło: Universal Music

05.BryanAdamsBryan Adams – „Please stay” (Universal Music)

„Ultimate” to podsumowanie przepastnego katalogu twórczości Bryana Adamsa na jednym wydawnictwie. „Ultimate” to w sumie 21 utworów wyselekcjonowanych spośród 13 albumów studyjnych, 5 albumów koncertowych i ponad 75 singli! „Ultimate” to prawdziwa esencja kanadyjskiego artysty!

Zawiera zarówno wczesne hity Adamsa – takie jak np. „Cuts Like A Knife” czy „Run To You”, a także te późniejsze, takie jak „When You’re Gone” z Melanie C, a także „Cloud Number Nine”. Oczywiście żadna kompilacja przebojów Bryana Adamsa nie byłaby kompletna bez mega hitu „(Everything I Do) I Do It For You”. Obok klasyków na płytę trafiły też dwa nowe utwory – „Ultimate Love” oraz „Please Stay”.
„Jako muzyk i kompozytor ciągle tworzę nowe rzeczy. Tak więc mimo, że to ultimate collection, to zawsze patrzę w przyszłość. Please Stay i Ultimate Love to wydaje mi się odpowiednie utwory na te niepewne czasy, w których potrzebujemy miłości bardziej niż kiedykolwiek” – wyjaśnia Bryan Adams.

 

 

źródło: Universal Music

06.George Michael_Fantasy_single artGeorge Michael ft. Nile Rodgers – „Fantasy” (Sony Music)

Nagrany pod koniec lat 80-tych utwór ‘Fantasy’ miał się oryginalnie znaleźć na drugiej studyjnej płycie supergwiazdy George’a Michaela „Listen Without Prejudice Vol.1”. Co więcej, mógł to być nawet singiel… ale z różnych powodów ‘zaginął w akcji’ podczas wybierania ostatecznych utworów na tracklistę. Skończył jako b-side amerykańskiej wersji singla ‘Freedom! ’90’ i brytyjskiej edycji ‘Waiting For That Day’. Ale zawsze był jednym z ulubionych numerów George’a, który śpiewał go m.in. podczas trasy Cover To Cover w 1991 roku, gdzie każdy z widzów na swoim siedzeniu znajdował darmową kasetę z tym utworem. ‘Fantasy’ wróciło też do koncertowej setlisty dekadę później podczas trasy 25 Live tour. Kiedy na początku 2016 roku George planował reedycję Listen Without Prejudice Vol.1 wraz z niedostępnym wcześniej komercyjnie koncertem MTV Unplugged, „Fantasy” było pierwszym i oczywistym wyborem co do singla promującego to wydawnictwo. George skontaktował się z Nile’m Rodgersem, liderem grupy Chic i producentem niezliczonej ilości przebojów takich gwiazd jak David Bowie, Madonna czy ostatnio także Daft Punk, aby „tchnął w utwór jeszcze więcej brzmienia funk, niż ten już w sobie miał”. Obaj artyści mówili tym samym językiem artystycznym, byli z jednej muzycznej bajki – a reszta jest już historią.
Udostępniony właśnie utwór ‘Fantasy (feat. Nile Rodgers)’ znajdzie się na dwupłytowej wersji płyty ‘Listen Without Prejudice Vol.1 / MTV Unplugged’, która do sprzedaży trafi 20 października. Ukazujący się pod tym samym tytułem 4-płytowy box zawierać będzie kod do pobrania utworu w wersji cyfrowej. Na rynek trafi też zremasterowana wersja „Listen Without Prejudice Vol.1” na winylu. Warto dodać, że na ten oryginalnie wydany w 1990 roku drugi studyjny album George’a składają się utwory niemal w całości skomponowane, zaaranżowane i wyprodukowane przez samego artystę – w tym takie przeboje jak wspomniany „Freedom! ’90”, „Praying For Time”, „Waiting For That Day” czy „Cowboys and Angels”. Nakręcony w 1996 roku koncert z serii MTV Unplugged to z kolei przegląd największych hitów Wham! i trzech pierwszych płyt George’a – zawiera największe hity Wham! oraz piosenki z albumów Faith, Listen Without Prejudice Vol. 1 oraz Older. George Michael sprzedał do tej pory 120 milionów płyt i na zawsze pozostanie jednym z najważnejszych wokalistów muzyki pop na świecie.

 

 

źródło: Sony Music

07. Tears For FearsTears For Fears ‎– „I Love You But I’m Lost” (Universal Music)

“I Love You But I’m Lost” to utwór promujący kompilację największych przebojów Tears For Fears, “Rule The World: The Greatest Hits”. Na najnowsze wydawnictwo składa się 14 najsłynniejszych utworów z imponującego katalogu zespołu, m.in. Mad World”, „Shout” czy „Everybody Wants To Rule The World” oraz dwie nowe kompozycje, w tym właśnie singiel “I Love You But I’m Lost”.

 

 

źródło: Universal Music

08.TheNationalThe National – „Day I Die” (Sonic Records)

Ukazała się nowa płyta The National pt. „Sleep Well Beast”. Teksty dotyczą „próby zrozumienia rzeczy, których nie chcemy zrozumieć” – mówi Matt. „Niektóre dotyczą małżeństwa, niektóre moich relacji z Aaronem i zespołem”. Na płycie w znacznie większym stopniu niż dotychczas pojawiają się gitarowe solówki, jednak są także takie piosenki, gdzie gitara pełni rolę marginalną. „Ważne było to, aby rzeczywiście odkryć nowe terytoria. Mogliśmy zaryzykować, albo w ogóle nie nagrywać płyty” – mówi Aaron, podkreślając przy tym: „dla mnie ta płyta jest kompletna”. Kolejną odsłoną z ich płyty jest nagranie „Day I Die”.

 

 

źródło: Sonic Records

09a.Paloma Faith_Crybaby_single coverPaloma Faith – „Crybaby” (Sony Music)

Paloma Faith podbija stacje radiowe singlem „Crybaby”. Utwór zwiastował nowy, długo zapowiadany longplay brytyjskiej wokalistki „The Architect”, którego premiera odbyła się w listopadzie b.r. Autorami piosenki poza Palomą są Lindy Robbins (Dua Lipa, Kandace Springs), Cleo Tighe (Imani Williams, Zak Abel) i Starsmith (Ellie Goulding, Jess Glynne). “The Architect” będzie następcą wydanej w 2014 roku płyty “A Beautiful Contradiction”, która przyniosła takie singlowe przeboje jak „Only Love Can Hurt Like This”, “Trouble with My Baby”, “Ready for the Good Life” i wyprodukowany przez Pharrella Williamsa “Can’t Rely on You”. Przy płycie, która miała ukazać się w ub.r., ale ze względu na ciążę artystki musiała poczekać na wydanie, pracowali także Jesse Shatkin (Kelly Clarkson), Fraser T. Smith (Adele, Gorillaz), Knox Brown (Mary J. Blige), Cass Lowe (Sam Smith), Fred Ball (Alicia Keys), Greg Kurstin (Liam Gallagher), Jake Gosling (Dido) i TMS (Ed Sheeran).

 

 

źródło: Sony Music

10.NoelsGallaghersNoel Gallagher’s High Flying Birds – „Holy Mountain” (Universal Music)

„Holy Mountain” to pierwszy singiel z najnowszego krążka Noela Gallaghera, „Who Built the Moon?” Po dwóch latach od premiery swego ostatniego albumu były lider legendarnej formacji Oasis powraca z nowym materiałem pod szyldem Noel Gallagher’s High Flying Birds. Producentem krążka jest David Holmes, irlandzki kompozytor, producent I DJ. „Holy Mountain” to jeden z pierwszych kawałków, który napisałem wspólnie z Davidem. Od razu poczułem, że to materiał na singiel, jest w nim tyle dobrej energii. Aż do śmierci będzie należał do moich ulubionych nagrań w twórczości. Utwór świetnie brzmi również na żywo. Pokochały go już moje dzieci i dzieci moich znajomych. Jestem pewien, że fani również się w nim zakochają ” – opowiada wokalista.

 

źródło: Universal Music

11a.Klangstof - EverestKlangstof – „Everest” (Warner Music)

Holendersko-norweski kwartet Klangstof, który w 2016 roku narobił sporego zamieszania debiutancką płytą „Close Eyes To Exit”, przygotował nowy materiał, EP-kę „Everest”(Premiera: 3 Listopad 2017 r.). Muzyka Klangstof to mieszanka rocka, sporej dawki elektroniki, w tym syntezatorów. Takie dźwięki wypełniają też „Everest”. „Wskoczyliśmy na całego do syntezatorowego nieba” – mówi wprost wokalista kapeli, Koen Van De Wardt. Tytułowa piosenka została napisana na starym syntezatorze Juno, przez Koena i Wannesa Salomé. W założeniu panów miał powstać hit typowy dla lat 80. „Mam wrażenie, że schrzaniliśmy robotę, ale przynajmniej spróbowaliśmy” – uśmiecha się Koen. Przypomnijmy na koniec, że po wydaniu „Close Eyes To Exit” Klangstof mieli okazję grać koncerty między innymi u boku The Flaming Lips, Miike Snow, Jagwar Ma oraz zagrać na festiwalu Coachella. Zespół został też nagrodzony holenderskim odpowiednikiem Grammy dla najlepszego wykonawcy alternatywnego.

 

 

źródło: Warner Music

12a.AnneMarie_HeavyAnne-Marie – „Heavy” (Warner Music)

Jedna z najjaśniej świecących gwiazd popu w Wielkiej Brytanii i nie tylko, Anne-Marie, ujawniła premierowe nagranie. Piosenka nosi tytuł „Heavy”. Utwór wyprodukowali Invisible Men (Zayn Malik), Nana Rogues (Drake) oraz MNEK (Zara Larsson, MØ).
Można powiedzieć, że to typowa dla Anne-Marie piosenka, czyli taka, z którą większość z nas bez trudu będzie się utożsamiać. Urocza Angielka może się już pochwalić 11 milionami sprzedanych singli na całym świecie. Po intensywnym letnim sezonie koncertowym Anne-Marie pojawiła się gościnnie w kilku hitach, ze Snakehips w „Either Way” (feat Joey Bada$$), Nickiem Jonasem w „Remember I Told You”. Z Mike’em Posnerem wystąpiła na kilku prestiżowych festiwalach jak V Festival albo British Summer Time (supportując Justina Biebera). Utwór „Heavy” to kolejna zapowiedź debiutanckiej płyty Anne-Marie.
– Z mojego punktu widzenia będzie to album, na którym znajdą się różne klimaty – zdradza Anne-Marie. – Jak podróż dookoła świata. Chcę, aby wszyscy poznali te piosenki i pokochali je. Chcę, aby było na płycie parę numerów jeden.

 

 

źródło: Warner Music

13a.Wyclef Jean_Carnival III_album artWyclef Jean – „What Happened To Love” (Sony Music)

Wyclef Jean oraz Sony Legacy z dumą zapowiadają premierę nowego albumu „Carnival III: The Fall and Rise of a Refugee”, który już od września znajduje się na sklepowych półkach. Wydanie pierwszej od ośmiu lat płyty artysty zbiega się z dwudziestą rocznicą premiery debiutanckiego krążka „The Carnival” oraz dziesiąta rocznicą premiery płyty „Carnival II”. „Moje „karnawałowe” albumy zawsze dotyczyły świętowania kultury muzycznej z całego świata, a „Carnival III” nie jest inny”, mówi Wyclef. „Album „Carnival III” to święto tego, co kocham w muzyce: odkrywanie, różnorodność i artyzm dla dobra sztuki… chodzi o muzykę, która jest pełna emocji, wibracji i zabawy. Bądź gotowy.” Muzyka, którą tworzy Wyclef Jean – zarówno, jako solistka, jak i założyciel i członek The Fugees – od ponad dwóch dekad jest potężną siłą kulturową popu. W 1996 roku wraz z The Fugees wydał swój monumentalny album „The Score”. Jako artysta solowy opublikował sześć albumów, które sprzedały się w ilości prawie dziewięciu milionów egzemplarzy. Album „Carnival III: The Fall and Rise of a Refugee” ukaże się również na płycie winylowej i dostępny będzie w serwisach digitalowych.

 

 

źródło: Sony Music

14.KelelaKelela – „LMK” (Sonic Records)

Kelela Mizanekristos urodziła się w 1983 roku w Waszyngtonie. Karierę muzyczną zaczynała od śpiewania w kawiarniach jazzowych. Jesienią ukazał się „Take Me Apart” jej debiutancki album. Wschodząca gwiazda R&B Zgromadziła wokół siebie grono utalentowanych rówieśników, tworząc album, który pokazuje zarówno klasyczne odwołania, jak i futurystyczne możliwości muzyki R&B. Jej piosenki biją wszelkie statystyki w internecie. Innowacyjne brzmienia bezwysiłkowo snują się wokół jej głosu, dając poczucie, że w każdy utwór zostało włożonych wiele godzin pracy i emocji, a cały zestaw został wyrzeźbiony na kształt absolutu. Nie pozostaje nic innego jak zagłębić się w te dźwięki, które z całą pewnością staną się dla każdego słuchacza życiowym romansem. O swojej debiutanckiej płycie mówi: „to jest wizja tego, jak zmierzamy w stronę rozproszenia więzi, a mimo to pozostajemy zachwyceni kolejną szansą na miłość.” I dodaje: „chociaż jest to osobista płyta, polityka mojej tożsamości wpływa na to jak brzmi i jak decyduję się wyrażać moją wrażliwość i siłę. Jestem czarną kobietą, Egipcjanko-Amerykanką drugiego pokolenia, która dorastała na przedmieściach słuchając R&B, jazzu i Björk. Wszystko to wychodzi, w taki czy inny sposób.”

 

 

źródło: Sonic Records

15.BanksBanks – „Underdog” (Universal Music)

Nowy singiel tylko potwierdza, że ​​BANKS jest jedną z najciekawszych amerykańskich wokalistek. Eksplorując nowe obszary pokazuje, że jest jedną z tych rzadkich artystów, którzy odmawiają kompromisu sztuki z oczekiwaniami. Ostatnio magazyn COMPLEX zachwalał jej talent do ciągłego przekraczania niejednoznacznych granic popu i eksperymentalnej muzyki elektronicznej. W tym roku BANKS wystąpiła na największych festiwalach m.in. Coachella, Lollapalooza i Governors Ball. Nowy singiel „Underdog” przygotowuje nas tylko do tego co ma nastąpić w 2018 roku!

 

 

źródło: Universal Music

 

Przygotował i opracował: Arkadiusz Kałucki

Best Of 2016 – Albumy Świat Top 50

 

50/Daughter – Not to disappear (Sonic Records)
49/Fifth Harmony – 7/27 (Sony Music)
48/Bat For Lashes – The Bride (Warner Music)
47/Lissie – My wild west (Mystic Prod.)
46/AlunaGeorge – I Remember (Universal Music)
45/Emeli Sande – Long live the angels (Universal Music)
44/Savages – Adore life (Sonic Records)
43/Banks – The Altar (Universal Music)
42/Roisin Murphy – Take her up to monto (Pias)
41/Sting – 57th & 9th (Universal Music)
40/Bruno Mars 24K Magic (Warner Music)
39/Red Hot Chilli Peppers – The Getaway (Warner Music)
38/RY X – Dawn (Pias)
37/Jake Bugg – On my one (Universal Music)
36/Wild Beasts – Boy King (Sonic Records)
35/Broods – Conscious (Universal Music)
34/The Weeknd – Starboy (Universal Music)
33/Metallica – Hardwired…to self destruct (Universal Music)
32/Beth Orton – Kidsticks (Sonic Records)
31/James Blake – The Colour is anything (Universal Music)
30/Tegan & Sara – Love you to death (Warner Music)
29/Bob Dylan – Fallen angels (Sony Music)
28/Shura – Nothing’s real (Universal Music)
27/Bastille – Wild world (Universal Music)
26/The Rolling Stones – Blue & Lonesome (Universal Music)
25/Twenty One Pilots – Blurry face (Warner Music)
24/Lady Gaga – Joanne (Universal Music)
23/M83 – Junk (Sonic Records)
22/The Lumineers – Cleopatra (Universal Music)
21/Tove Lo – Lady wood (Universal Music)
20/Warpaint – Heads up (Sonic Records)
19/John Legend – Darkness and light (Sony Music)
18/Kaleo – A/B (Warner Music)
17/Angel Olsen – My woman (Pias)
16/Ariana Grande – Dangerous woman (Universal Music)
15/Sia – This is acting (Sony Music)
14/Leonard Cohen – You want it darker (Sony Music)
13/The Last Shadow Puppets – Everything you’ve come to expect (Sonic Records)
12/The Lemon Twigs – Do Hollywood (Sonic Records)
11/Beyonce – Lemonade (Sony Music)
10-blossoms

10/Blossoms – Blossoms (Universal Music)

 

 

 

 

 

09-alicia-keys

 

9/Alicia Keys – Here (Sony Music)

 

 

 

 

 

08-the1975

 

8/The 1975 – I Like it when you sleep for you are so beautiful yet so unaware of it (Universal Music)

 

 

 

 

07-paul-simon

 

7/Paul Simon – Stranger to stranger (Universal Music)

 

 

 

 

06-solange

 

6/Solange – A seat at the table (Sony Music)

 

 

 

 

05-blood-orange

 

5/Blood Orange – Freetown sound (Sonic Records)

 

 

 

 

04-norah-jones

 

4/Norah Jones – Day breaks (Universal Music)

 

 

 

 

03-iggy-pop

 

3/Iggy Pop – Post pop depression (Universal Music)

 

 

 

 

02-radiohead

 

2/Radiohead – A Moon shaped pool (Sonic Records)

 

 

 

 

01-david-bowie

 

1/David Bowie – Blackstar (Sony Music)

 

 

 

 

W dniu śmierci Davida Bowie(1) rozmawiałem telefonicznie z moim bardzo serdecznym kolegą na temat albumu „Blackstar”. Obaj zwróciliśmy uwagę m.in. na niezwykle udane aranżacje piosenek. Stwierdziliśmy jednocześnie, że nie ważne co będzie dalej się działo na rynku wydawniczym to i tak David Bowie będzie jedną z ważniejszych płyt roku jeśli nie płytą roku 2016. I tak jest.
Pozycja Radiohead(2) też została zapisana tuż po premierze. Ekipa z Thomem Yorkiem na czele w bardzo przekonywający sposób utwierdziła mnie w tym przekonaniu. Ich album „A Moon shaped pool” to nie tylko eksperymenty z dźwiękami o najróżnorodniejszych odcieniach rocka, ale to również niemal filmowe pejzaże wynikające z zastosowania instrumentów smyczkowych. Ponadto, do tego dochodzą genialne aranżacje, szczypta folku, nastrojowe pianino, minimalizm i przestrzeń w kompozycjach. Oni są klasą sama w sobie 🙂
Iggy Pop(3) prace nad albumem „Post pop depression” rozpoczął z Joshuą Homme(Queens of the Stone Age). Połączenie młodego pokolenia i świeższego spojrzenia na muzykę z gigantycznym doświadczeniem w branży muzycznej przyniosło naprawdę solidną porcję rocka. A sam Iggy Pop jakby dostał skrzydeł i słychać radość z tego co robi. Acha, muszę jeszcze wspomnieć o innych uczestnikach tego udanego spotkania muzyków, bo listę obecności podpisali jeszcze: Matt Helders z Arctic Monkeys i Dean Fertita z Queens of the Stone Age.
Norah Jones(4) nareszcie powróciła na właściwe tory. Jestem i popieram poszukiwania w twórczość, szukanie inspiracji w innych obszarach muzyki by móc się rozwijać, ale przy zachowaniu swojej tożsamości. Poprzednie dokonania Jones nie przemawiały nie tylko do mnie. Teraz kiedy powróciła do swojego grania na pianinie, kiedy skupiła się na tym, co chce jeszcze osiągnąć, a może nawet zrobiła grubą kreskę i zaczyna od nowa, to są tego efekty. Doskonałe single „Carry on” czy „Peace” i w końcu album „Day breaks” 🙂
Blood Orange(5) czyli Devonté Hynes nawiązał na płycie „Freetown sound” do estetyki muzyki funk, soul oraz czystego popu. Jego trzeci solowy album w dyskografii w tekstach porusza wiele osobistych przeżyć, odczuć, doświadczeń. Jest miejscami bardzo niepoprawny politycznie. Także porusza tematy rasy, religii, płci i seksualizmu. I mam nieodparte wrażenie, że niemal teatralna opowieść pełna emocji, wrażeń zaproponowana nam wszystkim zasługuje na to, by być dostrzeżona i doceniona. Ja przynajmniej tak zrobiłem 🙂

Bez względu na wszystko, twórczość Leonarda Cohena(14) zawsze miała milionowych odbiorców. A wiadomość o jego śmierci była jak cios poniżej pasa. Bo chyba nikt się nie spodziewał, że jeszcze w tym samym roku po śmierci Davida Bowie i Prince’a może odejść najsłynniejszy kanadyjski bard na świecie.

W 2016 był też czasem kiedy listy sprzedaży płyt zaszczycili swoją obecnością artyści przez duże „A”: Sting(41), Red Hot Chilli Peppers(38), Metallica(33) – to był wielki powrót, Bob Dylan(29) otrzymał literacką Nagrodę Nobla czy The Rolling Stones(26), którzy odkurzyli klasykę bluesa przypominając tym samym szerokiej publiczności, że oni od tego zaczynali 🙂

Wśród debiutantów moim zdaniem na uwagę zasługuje w pierwszej kolejności troje artystów: Brytyjka Shura(28), rewelacyjny duet braci The Lemon Twigs(12) z USA, przed którymi jest ogromna szansa na światową karierę oraz formacja indie – popowa Blossoms(10).

Rok 2016 był bardzo owocny w wydawnictwa nie tylko cd, ale i te winylowe, które dla mnie osobiście zawsze były obecne. Robienie z tego sensacji czy mody nie robi wrażenia. Cieszy to, że nabrano do tego nośnika szacunku, a nie jak wcześniej traktowano to jako relikt przeszłości. Na koniec jednak stwierdzam, że pomimo wyczekiwania kolejnych premier płytowych w 2016 i patrzeniem z optymizmem w przyszłość, przez cały rok utrzymywała się atmosfera wyciszenia, zadumy, spokoju a czasami szoku po śmierci wspomnianych już Davida Bowiego, Prince’a i Leonarda Cohena.

 

Arkadiusz Kałucki

 

Albumy zagraniczne część 6/2016

Bardzo intensywne i wartościowe było ostatnie półrocze 2016 r. jeżeli chodzi o wydawnictwa płytowe 🙂 To jest moje zdanie. Najbliższe pięć wpisów na moim blogu będzie dotyczyło blisko 90 płyt z różnych gatunków muzycznych, które w większości zaprezentowałem w swoim autorskim programie „Warto Posłuchać” w POP radiu na 92,8 FM 🙂 To i tak jest wycinek z ogromu albumów jakie ujrzały światło dzienne w naszym kraju, bo mówię tutaj o albumach, które oficjalnie zostały wydane w Polsce 🙂 Miłej lektury przy kawie, ciastku 🙂

 

 

01-dolly-partonDolly Parton – „Pure & Simple” (Sony Music)

„Pure & Simple” to najnowsza płyta amerykańskiej supergwiazdy muzyki country Dolly Parton. Urodziła się jako jedno z dwanaściorga dzieci farmera Roberta Lee Partona i Avie Lee Parton. Muzyka odgrywała ważną rolę w jej wczesnym okresie życia, a jej dziadek był kaznodzieją zielonoświątkowym. Jej pierwsze występy miały miejsce w kościele, wraz z rodziną. Już na początku lat 60. Parton rozpoczęła karierę muzyczną, tuż po ukończeniu szkoły średniej. Obecnie uważa się ją za jedną z najwybitniejszych piosenkarek muzyki country. Jest matką chrzestną Miley Cyrus.
„Pure & Simple” to powrót , obchodzącej w tym roku swe 70 urodziny, artystki do jej artystycznych korzeni. Nostalgiczny i romantyczny charakter tych piosenek z pewnością pozwolą na dotarcie do szerokiego grona odbiorców.

 
źródło: Sony Music

02-alunageorgeAlunaGeorge – „I Remember” (Universal Music)

Premierę poprzedzały aż 4 single – „My Blood”, featuring Zhu, wyprodukowany przez Flume’a tytułowy „I Remember”, a także „I’m In Control”, featuring Popcaan i „Mean What I Mean,” featuring Leikeli 47 & Dreezy.

Materiał na „I Remember” powstawał w Los Angeles i Londynie. Na “I Remember” AlunaGeorge ponownie prezentują swoją charakterystyczną paletę brzmieniową, ale jednocześnie są odważniejsi w eksperymentowaniu z dźwiękami i inspiracjami. Tej płycie przyświecało motto – „zobaczmy co jeszcze innego potrafimy skomponować” – wyznaje Aluna. Materiał skręca więc w nowe, nie eksplorowane jeszcze do tej pory przez duet brzmieniowe kierunki, które częściowo obrazuje długa lista współpracowników.

„Okazało się że mamy tylu przyjaciół ze światka muzycznego, z którymi spędzamy czas, ale z nikim się nie dzieliliśmy swoją muzyką. W pewnym momencie stwierdziliśmy – dlaczego nie? I skoro czujemy się bardzo pewnie jeśli chodzi o nasze brzmienie, postanowiliśmy się trochę bardziej otworzyć” – tłumaczy Aluna.

Duet został zaproszony przez Się, by supportować jej jesienna trasę koncertową w USA.

AlunaGeorge to pochodzący z Londynu duet złożony z wokalistki Aluny Francis i producenta George’a Reida. Muzycy zadebiutowali w 2013r. znakomicie przyjętym albumem „Body Music”, z którego pochodzi zremixowany przez DJ-a Snake’a hit „You Know You Like It”.

 
źródło: Universal Music

03-wild-beastsWild Beasts – „Boy King” (Sonic Records)

„Ostatniego dnia pracy nad ‘Boy King’ miałem mały punkt zwrotny, jeśli chodzi o odkrycie jaką część siebie chciałem ujawnić. Trochę złą, trochę grubiańską i arogancką” – mówi Hayden Thorpe, opisując proces nagraniowy piątej płyty Wild Beasts.

Albumu, który śmiało można nazwać najbardziej obnażonym i bezpośrednim w dotychczasowym dorobku zespołu.

‚Boy King’ pokazuje wyraźną zmianę po optymistycznym ‘Present Tense’ z 2014 roku. Jeśli tamten album pokazywał fascynację Thorpe, Toma Fleminga, Bena Little i Chrisa Talbota kulturą online i muzyką elektroniczną, to jak mówi Fleming: „‘Boy King’ jest powrotem do bycia wkurzonym.” Zmysłowe melodie duetu wokalnego Thorpe i Fleminga, kręte gitarowe zagrywki Little, mocna gra Talbota, sprawiają, że ‘Boy King’ jest bardziej agresywny i pokazuje mroczne strony psychiki Thorpe. Według Hayden’a: „po pięciu płytach musiał nastąpić moment spod znaku ‘co jest do cholery!’”. Dlatego Wild Beasts szukając drogi po ‘Present Tense’, postanowili całkowicie zmienić podejście do swojego rzemiosła. Co za tym idzie, musieli także zmienić sposób komponowania piosenek. „Jedyne co w takim momencie można zrobić, to wywrócić wszystko do góry nogami, podpuszczać samego siebie i robić wszystko to, o czym powiedziałeś sobie, że nigdy tego nie zrobisz.”

Wywierali presję na samych sobie, pracując od godziny dziewiątej do piątej w londyńskim studiu. Jak mówi Thorpe starali się połączyć pop w stylu Justina Timberlake’a z industrialnym podejściem Nine Inch Nails. Rozpoczęli nagrywanie płyty z ambitnym nastawieniem, które wzmagała przyjacielska rywalizacja pomiędzy Thorpe i Flemingiem. „Przyjeżdżał do sali prób na wczesnym etapie, ze swoją białą gitarą Jacksona i zaczynał gęsto grać „– mówi Thorpe. „A ja chciałem, aby to była płyta soulowa.”

Nie powodowało to jednak problemów. Ta kreatywna rywalizacja sprawiała, że pojawiło się nowe, unikalne podejście do muzyki pop, która pojawiła się na płycie ‘Boy King’. Eksperymenty Flaminga, w trakcie rozwoju sesji nagraniowej odblokowały nowe wymiary twórczości Thorpe. „Zacząłem słyszeć więcej agresji w tym, co przynosił” – mówi Flaming. „Za każdym razem, gdy robiłem coś radykalnego, na co dobrze reagowaliśmy, pozwalało nam to posunąć się dalej i mieć z tego więcej przyjemności. Wszystko, co wprawiało mnie w poczucie winy, wspaniale sprawiało się w sali prób.”

Po roku spędzonym we wschodnim Londynie, zespół z gotowymi piosenkami przeniósł się do Dallas, gdzie pracował z producentem Johnem Congletonem (St. Vincent, Swans, The War on Drugs). „Szukaliśmy drogi, by w jak najbardziej intensywny i surowy sposób dokończyć ten album” – wyjaśnia Thorpe. „To musiało być całkowitym zaprzeczeniem ’Present Tense’ – tylko to mogło utrzymać nas przy życiu.”

Zarówno Thorpe, jak i Fleming uważają, że wyprawa do Dallas dodała ‘Boy King’ surowej mocy. W studiu zespół również postanowił trzymać się biurowego trybu pracy, który wprowadzili podczas komponowania materiału, co idealnie pasowało do surowej dyscypliny, jaką w studiu zaprowadzał Congleton. „Sprawił, że weszliśmy i to zrobiliśmy” – mówi Fleming. „Bez angielskiej poprawności.”

„John mówił, abyśmy przyjechali z otwartymi sercami i otwartymi umysłami” – dodaje Thorpe. „Prosił tylko o proste rzeczy, a cały ten hałas i staromodne podejście do nagrania, wydało mi się bardzo głębokie. Pomyślałem, że było to bardzo ludzkie doświadczenie, co sprawiło, że wyszła nam bardzo ludzka płyta. Trochę nieokiełznana i nieprzewidywalna. Dzięki temu jest mi tak bliska. Bo mogliśmy pokazać swoją brzydotę.”

 

 

źródło: Sonic Records

04-jason-deruloJason Derulo – „Platinum Hits” (Warner Music)

Jason Derulo, kompozytor, aktor i tancerz w jednej osobie, postanowił podsumować 10-lecie swojej działalności muzycznej. Zrobił to w formie kompilacji o wszystko mówiącym tytule „Platinum Hits”. Znalazła się na niej premierowa piosenka – „Kiss The Sky”. Kolekcja przygotowana przez Amerykanina obejmuje 12 piosenek, z których 11 to platynowe lub multiplatynowe przeboje Jasona Derulo. W zestawie, zapewne tylko do czasu, sukcesów nie ma tylko jedna kompozycja, premierowa „Kiss The Sky”. Jest ona dziełem Jasona oraz dwóch skandynawskich producentów i kompozytorów, Thomasa Troelsena (m.in. Flo Rida, David Guetta, Charlie Puth, Robin Schulz) i Thomasa Eriksena (m.in. Nico & Vinz).

 
źródło: Warner Music

05-banks-the-altarBanks – „The Altar” (Universal Music)

Banks, autorka takich utworów jak „Brain” czy „Beggin For Thread” wydała swój drugi album studyjny – „The Altar”! Płyta ukazała się 30 września i znajdują się na niej utwóry „Fuck With Myself”, a także “Gemini Feed”. Wersja cyfrowa „The Altar” zawierała 13 utworów, skomponowanych przez artystkę. Banks osobiście sprawowała artystyczną kontrolę nad każdym utworem, jaki trafił na album. Płyta jest inspirującą konfrontacją skomplikowanej miłości, tęsknoty, zdrady i zwątpienia. Przy produkcji materiału wspomógł artystkę SOHN, odpowiedzialny za brzmienie m.in. najnowszego singla „Gemini Feed”.

Dyskografię BANKS zamyka wydany w 2014 roku album “Goddess”.

 
źródło: Universal Music

06-highly-suspectHighly Suspect – „Mister Asylum” (Sony Music)

Głośny debiut Highly Suspect ‘Mister Asylum’ z 2015 roku nareszcie dostępny na CD! Wyróżniony nominacjami do nagród Grammy w kategorii ‘Best Rock Album’ i ‘Best Rock Song’, album tria z Massachusetts jest jedną z pozycji, koło których fan współczesnego rocka nie może przejść obojętnie. Zachwycały się nim magazyny Rolling Stone, NME, Billboard czy Fader a materiał na niego zainspirowały chemicznie-podkręcone noce, mętne poranki, skomplikowane związki i oczyszczające samorealizacje.

Producentem albumu jest Joel Hamilton (Black Keys, Tom Waits, Elvis Costello) a wydawnictwo promują single ‚Lydia’ i ‚Bloodfeather’, z brutalnym klipem w klimatach Dzikiego Zachodu.

W skład Highly Suspect wchodzą Johnny Stevens (gitara, wokal, klawisze) i bliźniacy Ryan (perkusja, wokal) i Rich (bass, wokal) Meyerowie. Sukces debiutanckiej płyty doprowadził zespół do podpisania kontraktu z Columbia Records/ Sony Music, na podstawie którego na początku 2017 roku ukaże się ich nowy album.

 
źródło: Sony Music

07-warpaintWarpaint – „Heads Up” (Sonic Records)

„New Song” to nowy singiel grupy Warpaint, który zapowiadał albumu ‚Heads Up’, który ukazał się 23 września.

Dwa lata od ukazania się poprzedniego album, zatytułowanego po prostu ‚Warpaint’, kalifornijska formacja powraca z nowym singlem ‚New Song’, który jest przedsmakiem albumu ‚Heads Up’.

Łatwo jest odnieść mylne wrażenie w przypadku Warpaint. Na płytach studyjnych mają tendencję do podkreślania nastroju, wykorzystując do tego lekkie brzmienia instrumentów klawiszowych, hipnotyczne harmonie i niepokojące rytmy.

Jednak na koncertach ten kwartet z Los Angeles – w którego skład wchodzą śpiewające gitarzystki Emily Kokal i Theresa Wayman, basistka Jenny Lee Lindberg oraz grająca na klawiszach perkusistka Stella Mozgawa – zamieniają ten nastrój na szybkie tempo i mocne rytmy. Ich muzyka nie jest już tak mroczna, a jej energia może być zaskoczeniem dla wielu ludzi. Na najnowszym albumie udało im się tę energię przenieść także do studia. „Nasze koncerty zawsze były bardziej energetyczne w porównaniu do naszych płyt” – mówi Kokal. Wszystkie lubimy tańczyć. Nie chciałyśmy rezygnować z emocji, czyli tego, co jest podstawą tego zespołu – zresztą to by się nie udało, bo takie jesteśmy – ale chciałyśmy trochę przyspieszyć i wnieść do tego nieco więcej radości.” Z kolei Lindberg na temat nowego albumu dodaje: „czujemy się dumne z tego, co udało nam się zrobić – niemal zaskoczone i zaszokowane. Gdy go tworzyłyśmy, to było jak: „ciekawe jak to będzie brzmiało? Jak to się sprawdzi razem?” Jestem pod wrażeniem tego, co z tego wyszło. Jesteśmy dumne i czujemy, że to jest ewolucja naszego zespołu. Brzmi jak dojrzała wersja Warpaint.”

 
źródło: Sonic Records

08-placeboPlacebo – „A Place For Us To Dream” (Universal Music)

Na płycie znajdziemy całe spektrum dokonań grupy Briana Molko, od wczesnych singli jak ‘Bruise Pristine’, ‘Come Home’, ‘Teenage Angst’, przez definiujące styl Placebo, nieśmiertelne ‘Nancy Boy’, ‘Every You Every Me’, ‘Pure Morning’, ‘The Bitter End’ po późniejsze dokonania grupy jak: ‘Meds’, ‘For What It’s Worth’ & ‘Too Many Friends’. Album uzupełnia nowy, doskonały singiel ‘Jesus’ Son’, ktory w radiostacjach pojawił się 19 sierpnia!

20 urodziny grupy przyniosą jeszcze jedno wyjątkowe wydawnictwo, EPkę ‘Life’s What You Make It’. Będzie ono zawierać sześć wcześniej nie publikowanych nagrań, singiel ‘Jesus’ Son’ i cover klasyka Talk Talk,’Life’s What You Make It’. Nad produkcją płytki czuwał Adam Noble (znany też ze współpracy z dEUS i Red Hot Chilli Peppers), który był też odpowiedzialny za doceniony siódmy album grupy, ‘Loud Like Love’.

 
źródło: Universal Music

09-bastilleBastille – „Wild world” (Universal Music)

Płyta „Wild World” ukazała się już 9 września! Wydawnictwo pilotował singiel „Good Grief”, utrzymany w dobrze znanym, wyjątkowym stylu Bastille – jest euforyczny i melancholijny jednocześnie. W nagraniu wykorzystano sample z kultowego filmu „Weird Science” z Kelly Le Brock. Surrealistyczne video do „Good Grief” w zaledwie 48 godzin zanotowało ponad pół miliona odtworzeń!

Album intryguje już samą okładką, na której widnieje filmowe wręcz zdjęcie dwóch mężczyzn na krawędzi olbrzymiego wieżowca. Dlaczego tam trafili? Co się potem wydarzy? „Nie chodzi o to jak się tam dostali ani jak zejdą na dół. Chodzi o wspólne przeżywanie tej chwili – dwójka przyjaciół znajdujących się w danym ułamku sekundy w tej przestrzeni, dwójka ludzi umieszczonych w kontekście wielkiej metropolii” – wyjaśnia Dan Smith.

Album powstawał w tym samym maleńkim studio w piwnicy w południowym Londynie, gdzie została nagrana debiutancka, multi platynowa już płyta „Bad Blood”. „Nasz pierwszy album był o dorastaniu. Drugi jest o próbie zrozumienia otaczającego nas świata. Chcieliśmy, że był trochę dezorientujący – introwertyczny i ekstrawertyczny, jasny i mroczny” – mówi o „Wild World” Dan Smith wokalista i kompozytor materiału Bastille.
Za produkcję materiału osobiście odpowiada Dan Smith wraz z piątym członkiem zespołu – Markiem Crew. Na płytę trafiło 14 utworów, które opowiadają o kondycji współczesnego człowieka i trudnych życiowych relacjach. „Świat może się wydawać popieprzonym miejscem. Ale ludzie, ludzie bywają wspaniali” – wyznaje Dan Smith. Muzycznie „Wild World” kontynuuje bogato aranżowany, mocno inspirowany filmem styl jaki znamy z „Bad Blood”, ale równocześnie przenosi też brzmienie Bastille w nowe, nieeksplorowane do tej pory rejony.

„Wild World” to zdecydowanie Bastille w swoim najlepszym i najodważniejszym wydaniu!

Polscy fani mogli usłyszeć próbkę nowego materiału Bastille podczas tegorocznego Open’er Festival!

 
źródło: Universal Music

10-methyl-ethelMethyl Ethel – „Oh Inhuman Spectacle” (Sonic Records)

Australijskie trio Methyl Ethel to najnowszy nabytek wytwórni 4AD. Dostępny wcześniej w dystrybucji cyfrowej, debiutancki album ‘Oh Inhuman Spectacle’, w maju trafia do sprzedaży na płytach CD i LP.

Pochodzący z odległych peryferii miasta Perth w zachodniej Australii Jake Webb, stworzył Methyl Ethel w 2013 roku, by pokazać swoje domowe nagrania szerszej publiczności. Nazwę zaczerpnął od związku chemicznego – nadtlenku metyloetyloketonu.

„Mój tata pracował przy włóknie szklanym” – mówi Webb. „Aby stworzyć ten produkt, potrzebny był nadtlenek metyloetyloketonu. Podoba mi się ten onomatopeiczny klimat tego słowa. Wymawiam to jako Methyl Eth(E)l, bawiąc się w ten sposób słowami, by stworzyć złudzenie imienia ETHEL. Pod tym pseudonimem, Webb jako multiinstrumentalista, wydał dwie EP-ki ‘Guts’ i ‘Teeth’.

Podobnie jak jego koledzy z 4AD Grimes i Bradford Cox, Webb sam zagrał i nagrał wszystko na ‘Oh Inhuman Spectacle’. Jego tworzony w izolacji psychodeliczny pop szybko zwrócił uwagę lokalnych mediów, co doprowadziło do zatrudnienia przez Webba perkusisty Chrisa Wrighta i basisty Thomas Stewarta – przyjaciół z niewielkiej sceny muzycznej w Perth – by pokazać swoje piosenki na żywo, w wykonaniu pełnoprawnego zespołu. „Miksowałem utwory w nieortodoksyjny sposób” – mówi Webb. „Chris mi mówił: to nie tak się powinno robić… ale brzmi dobrze”. Wright był tak zachwycony przestrzennym brzmieniem ‘Oh Inhuman Spectacle’, że gdy Webb wrócił do pracy nad piosenkami, postanowił pokazać mu jak zorganizować pracę, by unikać problemów.

Gdy pod koniec 2014 roku Webb zaczął zdobywać regionalny rozgłos, a do zespołu dołączył Thomas Stewart, pojawił się pierwszy zapowiadający album singiel ‘Rogues’, który nie tylko zyskał popularność w lokalnych rozgłośniach radiowych, ale niespodziewanie został także uhonorowany statuetką WAM (Western Australia) Awards dla najlepszej piosenki pop w 2014 roku. Ponieważ wraz z większą ilością koncertów popularność Methyl Ethel rosła, rok później również utwór ‘Twilight Driving’ został uznany najlepszym singlem podczas WAM Awards. Tym razem, podczas ceremonii, cały zespół został także uznany najlepszym zespołem popowym.

Obecnie Methyl Ethel ma za sobą nie tylko liczne występy w rodzimej Australii, ale także miał okazję zaprezentować swój elektryczny show w Stanach Zjednoczonych. Z kolei wraz z premierą ‘Oh Inhuman Spectacle’, zbiegły się pierwsze koncerty Methyl Ethel w Wielkiej Brytanii i na kontynencie europejskim.

 
źródło: Sonic Records

11-britney-spearsBritney Spears – „Glory” (Sony Music)

To jeden z najbardziej wyczekiwanych powrotów muzycznych! Księżniczka popu – Britney Spears ostatnie miesiące występowała ze swoim show „Britney: Piece of Me” w Las Vegas, a od premiery płyty „Britney Jean” minęły prawie trzy lata. Jej entuzjastycznie przyjęty występ na gali Billboard Music Awards w maju wielu fanów odebrało jako zapowiedź czegoś nowego. Niedawna premiera singla „Make Me…” (feat. G-Eazy) potwierdziła te spekulacje. Krążek zatytułowany „Glory” trafił do sprzedaży 26 sierpnia w wersji podstawowej CD (12 utworów) oraz CD Deluxe (17 utwór)! Natomiast zamawiając płytę w wersji cyfrowej (podstawową lub deluxe) otrzymuje się dodatkowy utwór – „Private Show”, który promuje nowe także perfumy Britney o tym samym tytule!

Britney Spears jest jedną z największych gwiazd popkultury, ponad 100 mln sprzedanych płyt, jej albumu 6-krotnie zadebiutowały na #1 zestawienia Billboard, zdobyła wiele nagród, w tym prestiżowe Grammy Award, American Music Award, MTV Video Vanguard Award, a w ostatnich kilkunastu miesiącach koncertowała w Planet Hollywood Resort & Casino w Las Vegas. Jej „Britney: Piece of Me” uznano za najlepsze show w Las Vegas.

 
źródło: Sony Music

12-blood-orangeBlood Orange – „Freetown Sound” (Sonic Records)

Przez ponad dekadę Devonté (Dev) Hynes, występując pod różnymi nazwami, udowadniał, że jest wirtuozem wszechstronności, eksperymentującym z niemal każdym gatunkiem muzycznym.

Po przeprowadzce do Nowego Jorku w połowie poprzedniej dekady, zaczął występować po szyldem Blood Orange, tworząc delikatną muzykę pop, zyskując przy tym status miejskiej legendy. Jako Blood Orange, posługując się współczesnym językiem, pokłonił się historii, wsłuchując się w głosy i opowieści zazwyczaj pomijane w głównym nurcie. Na przestrzeni dwóch niezwykle cenionych płyt (Coastal Grooves z 2011 i Cupid Deluxe z 2013 roku), „Blood Orange reprezentował siłę ruchu, skupienia, regeneracji i nauki” – jak w zeszłym roku pisał Ben Ratliff na łamach Times.

Pomiędzy realizacją solowych projektów, jako kompozytor i producent, Hynes współpracował z takimi artystami jak: Carly Rae Jepsen, Solange Knowles, FKA Twigs i Sky Ferreira. Jest także cenionym kompozytorem muzyki filmowej (‘Palo Alto’ Gia Coppoli z 2014 roku). W 2015 roku postanowił także wyjść na scenę. Ze swoimi współpracownikami dał dwa wyprzedane koncerty w Apollo Theater, z których dochód został przeznaczony dla Opus 118 Harlem School of Music. Jak pisał Rembert Browne w Vulture: „w roku, który zdefiniowała nienawiść i wyścig tożsamości, Hynes okazał się przykładem terapeutycznego dobra publicznego, które sprawiło, że jego prywatny ból stał się dostępny dla wszystkich.”

Latem Hynes postanowił wydać trzeci pełnowymiarowy album Blood Orange, zatytułowany ‘Freetown Sound’, który okazuje się być najbardziej ekspansywną wypowiedzią artystyczną w jego karierze. Czerpiąc z wielu technik i odniesień, album jest niczym teatralna opowieść, zabierająca nas w podróż po różnych nastrojach, epokach i mówiąca różnymi głosami. Wśród licznych współpracowników, jakich zaprosił do nagrania albumu, znaleźli się zarówno nowi goście, jak BEA1991 i Kelsey Lu, jak i dobrze znane twarze w rodzaju Debbie Harry i Nelly Furtado.

Tytuł ‘Freetown Sound’ nawiązuje do miejsca narodzin jego ojca, stolicy Sierra Leone. Tematycznie jest to bardzo osobista, niepoprawna politycznie, poruszająca tematy rasy, religii, płci i seksualizmu płyta, przynosząca siedemnaście lśniących piosenek. Tworzą one paletę dźwięków, delikatnie nawiązujących do estetyki muzyki funk, soul oraz czystego popu, nie dając się jednak jednoznacznie sklasyfikować. „Inspiracją były stare płyty Dust Brothers. To jakby moja wersja „Paul’s Boutique”. Słucha się tego, jak długiego mixtape’u.”

Dla Hynes’a proces poznawania samego siebie, jaki towarzyszył mu podczas tworzenia ‘Freetown Sound’, okazał się równie inspirujący, jak gotowy album. „Na tej płycie mówię rzeczy, które chciałem wyrazić od lat. Spoglądam w czasy mojego dzieciństwa i zastanawiam się kim jestem dzisiaj. Istnieje tak wiele szalonych warstw, że naprawdę bardzo trudno o tym mówić, jednak ta płyta pokazuje jak działa mój mózg. Zrozumienie i powiązanie tego wszystkiego, wydało mi się bardzo interesujące. Na tym polegał sposób pracy nad tym albumem.”

 

 

źródło: Sonic Records

13-die-antwoordDie Antwoord – „Mount Ninji & Da Nice Time Kid?” (Mystic Prod.)

Kiedy Ninji, ¥o-landi i God zaczęli współpracować z The Black Goat i rozpoczęli pracę nad czwartym albumem Die Antwoord 2 lata temu, utwory były szorstkie, ciężkie i mroczne. „Wtedy płyta miała się nazywać RATS RULE, ponieważ w życiu są zwycięzcy i przegrani, a my jesteśmy jeden poziom poniżej przegranych w tym popowym świecie. Ale mamy też świadomość, że nasz czas nadchodzi i że wkrótce przejmiemy wszystko”, mówią Die Antwoord. Później album planowano nazwać „We Have Candy”, co wyrażać miało szaleństwo i zabawę, które pojawiły się podczas pracy.

„Kiedy kończyliśmy album, odkryliśmy kolejną warstwę. Nasza płyta stała się wrażliwa, a czasem nawet słodka i romantyczna, ale też odważna i zagadkowa. To jak droga przez piekło, z misją która jest niemożliwa do zrealizowania, ale bardzo ważna. Musisz iść dalej, a kiedy się tego najmniej spodziewasz, okazuje się, że się udało. Nie możesz w to uwierzyć, jesteś lepszy, silniejszy i spokojniejszy” – kontynuują muzycy. Wtedy ¥o-landi zaproponowała „Dlaczego nie nazwiemy tej płyty „MOUNT NINJI & DA NICE TIME KID?”, a Ninji usiadł w fotelu i powiedział „Kocham Cię, jesteś geniuszem.”

 

 

źródło: Mystic Prod.

14-till-bronnerTill Brönner – „The Good Life” (Sony Music)

„The Good Life” to pierwszy album niemieckiej gwiazdy jazzu – Tilla Brönnera zrealizowany dla Sony Masterworks. Grę na trąbce studiował w Wyższej Szkole Muzycznej w Kolonii. Do najważniejszych jego nauczycieli należą: Prof. Malte Burba oraz amerykański trębacz jazzowy Bobby Shew. W 1993 roku ukazał się jego pierwszy samodzielny album pt.”Generations of Jazz”, na którym towarzyszyli mu tacy muzycy jak: Ray Brown, Jeff Hamilton, Frank Chastenier i Grégoire Peters. Album ten otrzymał od razu nagrodę Niemieckiej Krytyki Fonograficznej. W efekcie tego Till Bronner rozpoczął stałą współpracę koncertową z takimi artystami jak: Dave Brubeck, Tony Bennett, Mark Murphy, James Moody, Monty Alexander, Nils Landgren oraz Klaus Doldinger i Joe Sample. W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia rozpoczęła się jego intensywna działalność artystyczna. Od 2010 do 2011 Till Brönner wspólnie z Sarah Connor był jurorem oraz mentorem w telewizyjnym talent show „X Factor” emitowanym w stacjach RTL i VOX dwukrotnie wygrywając w kategorii wiekowej „powyżej 25 lat”. Dzięki temu udało mu się zyskać dość dużą rozpoznawalność na niemieckim rynku medialnym. Swoje odejście z programu tłumaczył chęcią poświęcenia się głównej pasji – trąbce jazzowej. Till Brönner koncertuje w duecie ( z basistą Dieterem Ilgiem ), z międzynarodowym kwintetem jazzowym, a także od 2015 roku z 20 osobową „Till Brönner-Orchestra”. Artysta występuje regularnie podczas wielkich festiwali muzycznych jak: ‚North Sea Jazz Festival‘ w Rotterdamie, ‚Montreux Jazzfestival‘, a także w nowojorskiej Carnegie Hall i Blue Note Jazz Club w Tokio. Nagrany w Los Angeles album zawiera największe amerykańskie standardy jazzowe, a także nowe opracowania utworów takich artystów jak: by Frank Sinatra, Billie Holiday, Nat King Cole i inni.

 
źródło: Sony Music

15-cass-mccombsCass Mccombs – „Mangy Love” (Sonic Records)

Na przestrzeni ostatniej dekady Cass McCombs zyskał status jednego z najlepszych kompozytorów.

Podczas swojej kariery wykonał wiele zwrotów pomiędzy stylami, zarówno z płyty na płytę, jak i w ramach każdej z nich. Różnorodne, tajemnicze, istotne i zbuntowane – za każdym razem kiedy wydaje ci się, że już wiesz jak sklasyfikować jego muzykę, okazuje się, że jesteś na złej drodze. ‘Mangy Love’, jego debiut w barwach wytwórni Anti Records, jest najbardziej dosadną z jego płyt. Mówi o problemach społeczno-politycznych poprzez pryzmat popękanego obiektywu jego nasączonych dowcipem i szczególną wnikliwością tekstów.

McCombs wykorzystuje siebie niczym lustro pokazujące wypaczony świat skonfrontowany z jego umysłem. ‘Rancid Girl’ jest niczym ZZ Top studiujący politykę Kardashianów, ‘Run Sister Run’ to mantra dla mizoginicznego systemu sprawiedliwości, ‘Bum Bum Bum’opisuje rasistowskie zachowania politycznych elit pokazane przez alegorię sadystycznej hodowli psów.

Album w całość spaja nić „sprzeciwu”, najbardziej bezpośrednio wyrażonego w ‘Opposite House’, w którym znalazły się odniesienia do choroby psychicznej. ‘Laughter Is The Best Medicine’ (‘Śmiech jest najlepszym lekarstwem’) stanowi najlepszą receptę, którą przepisuje legendarny, wielebny Goat Carson. Surowość jego tekstów kontrastuje z muzyką, naznaczoną rytmem filadelfijskiego soulu, północno-kalifornijską psychodelią i nowojorskim paranoicznym punkiem, oddającą spontaniczność i radość jego koncertów, w większym stopniu niż było to do tej pory.

Płyta jest niewątpliwie owocem studyjnego kunsztu. Starannie zaaranżowana, dopieszczona produkcyjnie przez weteranów Roba Schnapfa i Dana Horne’a. Do tego McCombs tradycyjnie zaprosił do swojego eklektycznego muzycznego plemienia wielu wyjątkowych gości. W większości skomponowana podczas srogiej nowojorskiej zimy i podczas podróży do Irlandii, ‘Mangy Love’ ukazuje Cassa w szczytowej formie, osiągającego nowe dźwiękowe wyżyny, rozwijającego się autora tekstów, podsuwającego nam swoją najbardziej prowokacyjną płytę do tej pory.

 

 

źródło: Sonic Records

16-rework„re:works – various artists” (Universal Music)

Przełomowy projekt będący dowodem na to, że bogaty katalog Decca Classics jest otwarty na pomysły najbardziej awangardowych artystów, w tym wypadku twórców muzyki elektronicznej. “Przekomponowanymi” (‘reworked’) kompozytorami stają się tutaj Satie, Bach, Rachmaninow, Beethoven czy Reich. Wśród “przekomponowujących” artystów DJ-ów znaleźli się Sebastien Tellier, Henrik Schwarz, Martin Buttrich i Mr Scruff & Kate Simko, którzy prezentują świeże spojrzenie na znane utwory powszechnie wielbionych “klasyków”.

01. GRIEG: PEER GYNT (DEATH OF AASE) – SOLOMON GREY’S PARADISE LOST REWORK
02. BACH: PRELUDE AND FUGUE IN C – ULRICH SCHNAUSS REWORK
03. FAURE: REQUIEM (SANCTUS) – FAULTLINE REWORK
04. SATIE: GNOSSIENNE NO.1 – STARKEY REMIX
05. DEBUSSY: STRING QUARTET (ASSEZ VIF ET BIEN BIEN RYTHME) HENRIK SCHWARZ REWORK
06. REICH: SIX PIANOS – MR SCRUFF REWORK
07. SCHUBERT: SCHWANENGESANG (STANDCHEN) – KATE SIMKO & LONDON ELECTRONIC ORCHESTRA REMIX
08. SATIE: 4 PRELUDES FLASQUES – FORT ROMEAU REWORK
09. HOLST: THE PLANETS (NEPTUNE) – THOMAS GANDEY’S COSMIX REWORK
10. SATIE: GNOSSIENNE NO.4 – MARTIN BUTTRICH REMIX
11. SAKAMOTO: MERRY CHRISTMAS MR. LAWRENCE – FRANCESCO TRISTANO REWORK
12. REICH: DRUMMING [DRUMMING] – PATRICE BAUMEL REWORK EDIT
13. RACHMANINOV: VESPERS “BOGORODITSE DEVO” (ALL-NIGHT VIGIL) – ALBERTO BOF REWORK

 
źródło: Universal Music

17-katie-meluaKatie Melua – „In Winter” (Warner Music)

Płyta miała premierę 14 października 2016 roku. Także na niej usłyszeć można żeński gruziński chór z miasteczka Gori.  Jego udział nadał piosenkom Katie wyjątkowej urody. Z jednej strony wzrosła ich siła i moc, z drugiej piękne głosy chórzystek wspaniale podkreślają melodramatyzm i delikatność utworów. Po raz pierwszy w swej karierze, naznaczonej platynowymi płytami (także w Polsce) i prestiżowymi nagrodami, Katie Melua wzięła na siebie obowiązek współproducentki płyty. Płyty, dla której inspiracją było pierwsze spotkanie artystki z muzyką chóru z Gori.
Byłam oczarowana brzmieniem i bogactwem dźwięków. Ten chór jest jak orkiestra wokalna – zachwyca się Katie. Chcąc jak najlepiej wykorzystać możliwości chóru z Gori, Angielka zatrudniła do aranżacji światowej sławy kompozytora muzyki chóralnej, Boba Chilcotta. – Od niego nauczyłam się, jak ważne są świadomość ograniczeń oraz przestrzeń.
Trudno mi sobie wyobrazić inną osobę do równie poważnego wyzwania – komplementuje Boba Katie. Dlaczego zima w tytule? Okazuje się, że pracując nad muzyką Melua przypomniała sobie rozmowę z przyjaciółką sprzed kilku lat.
Marudziłyśmy, że nie ma dla nas odpowiedniej muzyki do słuchania zimą. Muzyki, która wypełniłaby dom ciepłymi, wzruszającymi melodiami, a nie tylko dzwoneczkami w popowych utworach. Tak więc, płyta narodziła się z takiej właśnie potrzeby – wspomina Katie. Pod koniec 2015 roku Katie i inżynier dźwięku Adam „Cecil” Bartlett (m.in. PJ Harvey, Marianne Faithfull) polecieli do kraju narodzin piosenkarki. W Gruzji z przywiezionego sprzętu stworzono studio. Mieściło się w miasteczku Gori, z którego pochodzi chór żeński. W nagraniach nieocenionej pomocy udzieli Anglikom jego dyrygentka, Teona Tsiramua oraz była śpiewaczka operowa Anzori Shomakhia. Jako pierwsza nagrana została adaptacja tradycyjnej ukraińskiej kolędy „Shchedryk”, pod tytułem „The Little Swallow”. Dalej nagrano między innymi przeróbkę kompozycji Joni Mitchell „River”, z Katie na wokalu i gitarze akustycznej, wspomaganej przez chór. Później przyszła kolej na autorski utwór „Perfect World”, pierwszy napisany po ukazaniu się płyty „Katevan” z 2013 roku a także fragment „Całonocnego czuwania” Rachmaninowa, który był dla artystki niezwykle ważny.
– Musiałam mieć to na płycie – zapewnia Katie. – Ta muzyka zabiera mnie rosyjskich lasów zimą, które wyobrażałam sobie jako dziecko oraz do opowieści mojego dziadka o jego ucieczce z Syberii. Kolejna sesja w Gori odbyła się wiosną 2016 roku. Trwała miesiąc. Efekt to płyta pokazująca kulturowy dualizm Katie Melua. Urodzonej w Gruzji w czasach ZSRR, wychowanej w Wielkiej Brytanii i od 2005 roku obywatelki brytyjskiej. Okładkę „In Winter” ozdobiła odręczna ilustracja Niroota Puttapipata, na którego prace Katie trafiła w księgarnio-kawiarni nieopodal miejsca, w którym mieszka w Londynie. Warto podkreślić, że artysta ten w ogóle nie używa w pracy komputera. Mieszkając już na Zachodzie Katie osiągnęła ogromny sukces komercyjny, mierzony w ponad 10 mln sprzedanych płyt. Ogromnym powodzeniem piosenki jej cieszą się w Polsce. Jej druga płyta, „Piece By Piece”, pokryła się u nas złotem. Czwarta, „The House” z 2010 roku, platyną, a do tego wylądowała na szczycie listy OLIS, podobnie jak jej następczyni, „Secret Symphony”.

 
źródło: Warner Music

18-mac_millerMac Miller – „The Divine Feminine” (Warner Music)

Przedpremierowo trzy piosenki promowały nadchodzące wydawnictwo Mac Millera. Najnowszym jest nagrany wspólnie z Arianą Grande utwór „My Favorite Part”. Album jako pierwsza promowała piosenka „Dang!”. Słodka ballada dedykowana kochankom i wynosząca ponad wszystko ideę, że w życiu chodzi w skrócie o to, żeby nam wspólnie było po prostu miło. W piosence gościnnie pojawia się ceniony w środowisku muzycznym Anderson Paak. Drugim utworem ujawnionym przed premierą płyty „The Divine Feminine” był „We”. W zmysłowej piosence Mac Millera wsparł CeeLo Gree. Ponadto gościnnie na płycie „The Divine Feminine” pojawili się gościnnie m.in. Kendrick Lamar czy Ty Dolla $ign.

 
źródło: Warner Music

19-stingSting – “57th & 9th” (Universal Music)

Pierwszy od ponad dekady pop-rockowy album Stinga! Wydawnictwo „57th & 9th”(Premiera: 11 listopada) i doskonale prezentuje kunszt kompozytorski Stinga. Płyta została nagrana z udziałem muzyków od lat współpracujących ze Stingiem – Dominica Millera (gitara) i Vinniego Colaiuta (perkusja), a także gościnnym udziałem Josha Freese (Nine Inch Nails, Guns n’ Roses) oraz gitarzysty Lyle’a Workmana i pochodzącego z San Antonio zespołu Tex-Mex – The Last Bandoleros. Cały album powstał dosyć spontanicznie, a sesje nagraniowe trwały zaledwie kilka tygodni. „Wszystko wydarzyło się bardzo szybko, bardzo spontanicznie. Zawsze staram się zaskakiwać siebie samego, ludzi z którymi pracuję i mam nadzieje, że moich słuchaczy również” – zdradza kulisy powstawania płyty Sting. Nad produkcją materiału czuwał Martin Kierszenbaum, a tytuł wziął się od nazwy dwóch ulic na Manhattanie, które Sting pokonywał codziennie w drodze na nagrania w studio Hell’s Kitchen.
„57th & 9th” to z jednej strony album drogi, ale pojawia się na nim wiele wątków autobiograficznych („Heading South On The Great North Road”), a nawet kwestie dotyczące obecnego kryzysu uchodźców („Inshallah”). Płytę promował singiel „I Can’t Stop Thinking About You”. „Stworzyliśmy cos energetycznego i głośnego, ale równocześnie kontemplacyjnego ” – podsumowuje “57th & 9th” Sting.

 
źródło: Universal Music

20-joe-bonamassJoe Bonamassa – „Live At The Greek Theatre” (Mystic Prod.)

Od 23 września jest już dostępny nowy materiał koncertowy Joe Bonamassy, zatytułowany „Live At The Greek Theatre”. Wydawnictwo dostępne jest w wersji 2 CD, DVD, 3 LP oraz na BluRay. Materiał to ponad dwie godziny klasycznego bluesa w najczystszej postaci. Tym razem bowiem Joe wziął na warsztat repertuar „Trzech Króli” bluesa, czyli Alberta Kinga, Freddiego Kinga i oczywiście B.B. Kinga. Obok lidera, na scenie znalazł się dziesięcioosobowy zespół w składzie: Anton Fig (perkusja), Kirk Fletcher (gitara), Michael Rhodes (bas), Reese Wynans (pianino, Hammond), Lee Thornburg (instrumenty dęte), Paulie Cerra (saksofon), Nick Lane (puzon), oraz trio wokalne, czyli Mahalia Barnes, Jade MacRae i Juanita Tippins.

 
źródło: Mystic Prod.

Podsumowanie roku 2014 – Albumy zagraniczne

Wykonawca / Tytuł Label

1 DAMON ALBARN – Everyday robots (WARNER MUSIC)
2 SAM SMITH – In the lonely hour (UNIVERSAL MUSIC)
3 BRUCE SPRINGSTEEN – High hopes (SONY MUSIC)
4 THE BLACK KEYS – Turn blue (WARNER MUSIC)
5 JACK WHITE – Lazaretto (SONIC RECORDS)
6 JESSIE WARE – Tough love (UNIVERSAL MUSIC)
7 CARIBOU – Our love (SONIC RECORDS)
8 LENNY KRAVITZ – Strut (MYSTIC PROD.)
9 GORGON CITY – Sirens (UNIVERSAL MUSIC)
10 THE WAR ON DRUGS – Lost in the dream (SONIC RECORDS)
11 LANA DEL REY – Ultraviolence (UNIVERSAL MUSIC)
12 HOZIER – Hozier (UNIVERSAL MUSIC)
13 ED SHEERAN – X (WARNER MUSIC)
14 BANKS – Goddess UNIVERSAL MUSIC
15 FKA TWIGS – LP 1 (SONIC RECORDS)
16 TAYLOR SWIFT – 1989 (UNIVERSAL MUSIC)
17 ROYAL BLOOD – Royal blood (WARNER MUSIC)
18 U2 – Songs of innocence (UNIVERSAL MUSIC)
19 MARIANNE FAITHFULL – To give me to London (SONIC RECORDS)
20 SKY FERREIRA – Night time, My time (UNIVERSAL MUSIC)
21 SOPHIE ELLIS BEXTOR – Wanderlust (MYSTIC PROD.)
22 MØ – No mythologies to follow (SONY MUSIC)
23 KIESZA – Sound of a woman (UNIVERSAL MUSIC)
24 TOM PETTY & HEARTBREAKERS – Hypnotic eye (WARNER MUSIC)
25 MIGHTY OAKS – Howl (MAGIC RECORDS)
26 MANIC STREET PREACHERS – Futurology (SONY MUSIC)
27 SINEAD O’CONNOR – I’m not bossy, I’m the boss (MYSTIC PROD.)
28 ARIANA GRANDE – My everything (UNIVERSAL MUSIC)
29 KASABIAN – 48:13 (SONY MUSIC)
30 MACY GRAY – The Way (MYSTIC PROD.)

Zestawienie płyt za rok 2014 było nie mniej trudne niż w poprzednich latach. Z roku na rok jest coraz lepiej, zarówno jeżeli chodzi o brzmienia, produkcje, aranżacje i repertuar. Elektroniczne dźwięki i najróżniejsze jej odmiany przenikają we wszystkie możliwe stylistyki muzyczne dając niekiedy zaskakujące efekty. Muzyka rockowa ma się bardzo dobrze. To przedstawiciele tego gatunku najmniej korzystają ze wspomnianych wcześniej dobrodziejstw elektroniki pokazując, że można i bez niej nagrać dobre płyty, przebojowe, solidne brzmiące i oparte na klasyce gatunku.
W minionym roku 2014 pojawiło się kilka interesujących debiutantów, którzy mają niesamowity potencjał twórczy i potrafili wstrzelić się w obowiązujące muzyczne trendy w różnych jej obszarach. W pewnym sensie do debiutantów zaliczyć należy Damona Albarna(1), którego znamy jako lidera grupy Blur czy z działalności Gorillaz. Jego melancholijno-melodyjna płyta „Everyday Robots” jest połączeniem muzyki folkowej z soulem, rockiem, elektroniki, trip-hopu a w warstwie tekstowej bardzo osobisty. Producentami albumu są oprócz Damona Albarna, Brian Eno oraz Richard Russell. Poza nim rewelacyjny debiut roku 2014 to Sam Smith(2), którego pamiętamy z udziału w nagraniach z Naughty Boy i który już teraz jest zapraszany do współpracy przez innych artystów. Kolejny premierowy materiał zaprezentował brytyjski duet Gorgon City(9) doskonale zaakceptowany przez nie tylko mainstream ale i klubowe obszary. Po sąsiedzku, bo z Irlandii furorę zrobił Hozier(12) a z kraju klonowego liścia oczarowała wszystkich po obu stronach oceanu Kiesza(23). Także głośno było o amerykańskiej wokalistce łączącej r’n’b z elektroniką, trip-hopem – Banks(14) czy o międzynarodowym trio Mighty Oaks(25)
Wśród artystów młodego pokolenia swoje pozycje na rynku muzycznym umocnili: Lana Del Rey(11), Ed Sheeran(14), FKA Twigs(15) nowa Bjork; Taylor Swift(16), MØ(22). Było już o debiutantach, o młodych zdolnych potwierdzających swój talent wokalno-muzyczno-kompozytorski. Czas na „wielkich” muzycznego show-biznesu. Bo Ci bardzo serio i w wytrawny sposób pokazali, że są jak wino. Jedną z pierwszych płyt 2014 r. był krążek Bruce’a Springsteen’a(3). Lenny Kravitz(8) nagraniem The Chamber wypromował album „Strut” a U2(18) zaskoczyło wszystkich powrotem do lat młodzieńczych. Sporym zaskoczeniem jest płyta Marianny Faithfull(18), która w minionym 2014 r. obchodziła 50-lecie działalności artystycznej. Ostatnim z weteranów jest Tom Petty & The Heartbreakers(24), który potwierdza, że rock’n’roll is king.
Rok 2014 był na pewno obfity w wydawnictwa płytowe i to w dobre krążki, które jak fotografia są zapisem tego co wydarzyło się w ciągu tych 365 dni.