Fryderyk 2019 – Nominacje

1800x500

Akademia Fonograficzna ogłasza nominacje do nagrody FRYDERYK 2019 i zapowiada zmianę formuły!

Czołowi polscy artyści, eksperci branży muzycznej oraz przede wszystkim fani dobrych dźwięków spotkają się w dniach 9–10 oraz 12 marca w Katowicach, by wspólnie celebrować 25-lecie najważniejszej nagrody muzycznej w Polsce – FRYDERYK. Na pełny obraz obchodów złożą się Gala Muzyki Rozrywkowej i Jazzu, Gala Muzyki Poważnej, festiwal muzyczny, liczne konferencje oraz panele tematyczne z udziałem najlepszych ekspertów z kraju i zagranicy, a także nowość – finał plebiscytu „Nagroda Publiczności”. Transmisja z gali wręczenia nagród w kategorii muzyki rozrywkowej 9 marca o godz.: 21:00 na antenie TVN!

25. edycja nagrody jest świetną okazją do odświeżenia dotychczasowej formuły wydarzenia. Symbolem zmian jest organizacja gali wręczenia statuetek w nowej lokalizacji oraz w nowym kształcie. Impreza po raz pierwszy zagości w Katowicach, które od lat stawiają na rozwój kultury muzycznej.

FRYDERYK to najważniejsza polska nagroda muzyczna przyznawana przez branżę, dlatego jestem dumny, że gala ich przyznania po raz pierwszy poza stolicą odbędzie się właśnie w Katowicach. Dla nas, jako Miasta Kreatywnego UNESCO w dziedzinie muzyki, bardzo ważne jest także, że wydarzenie przyczyni się do rozwoju polskiego rynku muzycznego dzięki dodatkowemu programowi wydarzeń konferencyjnych i festiwalowych

– mówi Prezydent Miasta Katowice Marcin Krupa.

Również po raz pierwszy w historii fani polskiej muzyki, którzy zakupią bilet, będą mogli uczestniczyć w uroczystości wręczenia nagród. Gala Muzyki Rozrywkowej i Jazzu odbędzie się w sobotę 9 marca w Międzynarodowym Centrum Kongresowym. Będzie można śledzić ją na żywo na antenie TVN! Święto polskiej muzyki poważnej zaplanowano z kolei na wtorek 12 marca. Wydarzenie zagości w najlepszej sali koncertowej w Polsce – siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia.
Nowością będzie także festiwal, stanowiący muzyczne dopełnienie całego wydarzenia. W niedzielę 10 marca, dzień po oficjalnych uroczystościach, w przestrzeniach MCK odbędzie się seria koncertów najlepszych polskich wykonawców. Występom towarzyszyć będą ponadto konferencje tematyczne, organizowane z myślą o przedstawicielach branży oraz miłośnikach muzyki, interesujących się kulisami rynku muzycznego. Gośćmi konferencji będą wybitni eksperci z Polski i ze świata, artyści, producenci muzyczni, managerowie, dziennikarze muzyczni. Program koncertów na oba dni zostanie opublikowany już niebawem!

Przez ostatnie 25 lat Fryderyki zyskały prestiż i renomę, stając się świętem polskiej branży muzycznej. Dziś, w dniu jubileuszu, do wspólnego świętowania chcemy zaprosić także fanów, którzy współtworzą sukces każdego artysty. Chcemy im także pokazać różne aspekty naszego sektora, dlatego oprócz samej gali przygotowujemy dzień festiwalowy, łączący koncerty, warsztaty i seminaria.

– zapowiada Marek Staszewski, szef Związku Producentów Audio Video, organizatora konkursu FRYDERYK.

Warto również wspomnieć o głosowaniu z udziałem publiczności. Fani muzyki będą mogli wybierać za pomocą SMS-ów Przebój Roku oraz Wydarzenie Muzyczne Roku w ramach konkursu o Nagrodę Publiczności, towarzyszącego obchodom 25-lecia Fryderyków. Partnerem ZPAV przy organizacji tegorocznych Gal FRYDERYK jest Związek Artystów Wykonawców STOART. Za produkcję wydarzenia odpowiadają agencje: LIVE oraz Festival Group.

W tegorocznej edycji Akademia wprowadziła także zmiany w samym konkursie. Albumy muzyki rozrywkowej nominowane zostały aż w 14. kategoriach gatunkowych. Wiele niszowych segmentów rynku muzycznego i stylów muzycznych, takich jak piosenka poetycka czy muzyka dziecięca, zyskało w tym roku możliwość walki o statuetkę w obrębie swojej kategorii. Pojawia się również zupełnie nowa, cross-formatowa kategoria: Nowe wykonanie. Obejmuje ona m.in. utwory nagrane wcześniej przez innych wykonawców, tzw. covery, a także nagrania koncertowe. Zgłoszono do niej 80 albumów i utworów.

NOMINOWANI
W tegorocznej edycji nagród Fryderyk zarejestrowano 1 257 zgłoszeń albumów, singli i teledysków. Najwięcej nominacji otrzymały te z udziałem Dawida Podsiadły. Akademia nominowała album i piosenkę Małomiasteczkowy, a także utwór Początek wykonany wspólnie z Kortezem i Krzysztofem Zalewskim – wyróżniła również artystę jako autora i kompozytora. Nominację otrzymały także dwa teledyski z jego udziałem (nominacje dla reżyserów: Tomasza Bagińskiego i Tadeusza Śliwy) oraz oprawa graficzna albumu Małomiasteczkowy (nominacja dla autora grafiki Bartłomieja Walczuka).

W kategoriach Autor roku, Kompozytor roku, Album roku nowe wykonanie (album „Zalewski śpiewa Niemena”) oraz Utwór Roku wyróżniony został także Krzysztof Zalewski. Akademia nominowała również teledysk z jego udziałem (nominacja dla reżysera teledysku do utworu Początek – Tadeusza Śliwy). Lanberry (Małgorzata Uściłowska) została nominowana w kategoriach: Album Roku Pop, za płytę miXtura, Utwór roku (Nie ma mnie) oraz Kompozytor roku (w teamie autorskim). Została także dostrzeżona grafika albumu miXtura autorstwa Angeliki Bujak.

Nominacje…Nominacje…Nominacje…Nominacje…Nominacje…Nominacje…Nominacje

Muzyka Rozrywkowa

Album Roku Blues / Country

„Going Away” – Kraków Street Band
Producent: Kraków Street Band
Wydawca: JazzSound

„Life Is Somewhere Else” – Daniel Spaleniak
Producent: Daniel Spaleniak
Wydawca: Antena Krzyku

„Pulp” – P.Unity
Producenci: Maciej Sondij, Miłosz Oleniecki
Wydawca: U Know Me Records

„Smack” – Robert Cichy
Producent: Robert Cichy
Wydawca: NANA MUSIC

„Szum” – Cheap Tobacco
Producenci: Borys Sawaszkiewicz, Cheap Tobacco
Wydawca: Polskie Radio S.A./Agencja Muzyczna

Album Roku Folk / Muzyka Świata

„Ernest Bryll. Jasność Narodzenia” – Mirosław Kowalik, Ania Rusowicz, Krystyna Prońko, Jan Trebunia-Tutka, Andrzej Polak, Anna Trebunia-Wyrostek, Jerzy Trela, Ernest Bryll
Producent: Mirosław Kowalik
Wydawca: Edycja Świętego Pawła

„Mama” – Warhola Tołhaje
Producent: Piotr Rychlec
Wydawca: Mystic Production

„Mickiewicz-Stasiuk” – Haydamaky Stasiuk i Haydamaky
Producent: Oleksandr larmola
Wydawca: PUGU art

„Sto lat panie Staśku!” – Warszawskie Combo Taneczne
Producenci: Jan Emil Młynarski, Piotr Zabrodzki
Wydawca: Toinen Music

„Tischner. Mocna nuta” – Kayah, Mirosław Kowalik, Mateusz Pospieszalski, Jorgos Skolias,
Zygmunt Staszczyk, Trebunie-Tutki, Wojciech Waglewski
Producent: Mirosław Kowalik
Wydawca: Wydawnictwo AGORA

Album Roku Hip Hop

„048” – Abradab
Producent: Michał Eprom Baj
Wydawca: Mystic Production

„Café Belga” – Taco Hemingway
Producent: Rumak
Wydawca: Asfalt Records

„Ground Zero Mixtape” – PRO8L3M
Producent: Art Brut
Wydawca: RHW Records

„Soma 0,5 mg” – Taconafide
Producenci: Różni
Wydawca: Taconafidex

„W drodze po szczęście” – O.S.T.R.
Producent: Killing Skills
Wydawca: Asfalt Records

Album Roku Pop

„1984” – Paweł Domagała
Producent: Łukasz Borowiecki
Wydawca: Mystic Production

„AYA” – Kasia Kowalska
Producenci: Adam Abramek, Marek Dziedzic
Wydawca: Universal Music Polska

„Dobrze, że jesteś Zbigniew Wodecki”
Producent: Rafał Stępień
Wydawca: Wydawnictwo AGORA

„Małomiasteczkowy” – Dawid Podsiadło
Producent: Bartosz Dziedzic
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„miXtura” – Lanberry
Producenci: Piotr Siejka, Jakub Krupski, Krzysztof Morange, Michał Głuszczuk, JAKUB
MOREAU, GRDRB.MSC, Reece Pullinger, DON, Paul Whalley, Steve Manovski,
Marcel Zavodi, Lewis Gardiner, Cameron Warren
Wydawca: Universal Music Polska

Album Roku Pop Alternatywny

„Dom z ognia” – Barbara Wrońska
Producent: Barbara Wrońska
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Marginal” – Pablopavo i Ludziki
Producenci: Andrzej Giegiel, Ludziki
Wydawca: AKW Karrot Kommando

„Migawka” – Mela Koteluk
Producent: Marek Dziedzic
Wydawca: Warner Music Poland

„Raj” – The Dumplings
Producent: Kuba Karaś
Wydawca: Warner Music Poland

„Wiersz ostatni” – Kasia Lins
Producent: Marcin Bors
Wydawca: Universal Music Polska

Album Roku Rock

„Anhedonia” – Illusion
Producent: Szymon Sieńko
Wydawca: Wydawnictwo PRESSCOM

„Poliamoria” – Limboski
Producent: Marcin Bors
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„Ultramagnetic” – Power of Trinity
Producent: Agim Dżeljilji
Wydawca: Universal Music Polska

„Wasteland” – Riverside
Producenci: Magda i Robert Srzedniccy
Wydawca: Mystic Production

„Wiedza O Społeczeństwie” – Lao Che
Producenci: Piotr „Emade” Waglewski i Filip „Wieża” Różański
Wydawca: Mystic Production

Album Roku Metal

„I Loved You At Your Darkest” – Behemoth
Producent: Daniel Bergstrand
Wydawca: Mystic Production

„Vote Is A Bullet” – Virgin Snatch
Producent: Tomasz Zalewski
Wydawca: Mystic Production

„Zmartwychwstanie” – Frontside
Producenci: Tomasz Zalewski i Frontside
Wydawca: Mystic Production

Album Roku Elektronika

„Dare” – Kamp!
Producent: Kamp!
Wydawca: Wydawnictwo AGORA

„Gradient” – XXANAXX
Producent: Michał Wasilewski
Wydawca: Warner Music Poland

„Heartbreaks & Promises vol. 4” – Flirtini
Producenci: Różni producenci
Wydawca: Asfalt Records

„Torino” – Sonar
Producent: Łukasz Stachurko
Wydawca: U Know Me Records

„Znikam na chwilę” – Linia Nocna
Producenci: Mikołaj Trybulec, Monika Wydrzyńska
Wydawca: Wydawnictwo AGORA

Album Roku Alternatywa

„Basta” Nosowska
Producent: Michał FOX Król
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Life On Planet B” – BOKKA
Producenci: BOKKA, Daniel Walczak
Wydawca: [PIAS] Recordings Poland and Eastern Europe

„Przewijanie na podglądzie” – Król
Producent: Jacek Gawłowski
Wydawca: ART2 Music

„Ślubu nie będzie” – Marysia Starosta
Producent: Sampler Orchestra
Wydawca: Universal Music Polska

„Szatan na Kabatach” – Arek Jakubik
Producent: Jakub Galiński
Wydawca: Universal Music Polska

Album Roku Muzyka Ilustracyjna

„Kamerdyner” – muzyka z filmu
(komp. Antoni Komasa-Łazarkiewicz)
Kortez, Mary Komasa, Agnieszka Kopacka-Aleksandrowicz,
Karol Marianowski, Piotr Komorowski, Polska Orkiestra Radiowa
Producent: Jarosław Regulski (mix, mastering)
Wydawca: Wydawnictwo Agora

„Makbet” – Maja Kleszcz, Wojciech Krzak, Teatr Muzyczny Capitol Wrocław
Producenci: Luna Music, Capitol
Wydawca: Luna Music

„Ultraviolet” OST – Wojtek Urbański
Producent: Wojtek Urbański
Wydawca: U Know Me Records

Album Roku Muzyka Poetycka

„Ach!” – Katarzyna Groniec
Producent: Marcin Bors
Wydawca: Warner Music Poland

„Malinowa…” – Stanisława Celińska
Producent: Maciej Muraszko
Wydawca: Musicom

„Semi Electric” – Krzysztof Napiórkowski
Producenci: Krzysztof Napiórkowski, Bartłomiej Magdoń
Wydawca: Universal Music Polska

„Sokratesa 18” – Artur Andrus
Producent: Łukasz Borowiecki
Wydawca: Mystic Production

„Stabat Mater” Dolorosa Siksa
Producent: Konstanty Usenko
Wydawca: Antena Krzyku

Album Roku Muzyka Dziecięca i Młodzieżowa

„4Dreamers” – 4Dreamers
Producenci: Michał Pietrzak, Sky Adams, Paul Whalley, Knoxa, Yves Gaillard
Wydawca: Universal Music Polska

„Dla dzieci” – Karimski Klub
Producenci: Mateusz Hulbój, Karim Martusewicz
Wydawca: Wydawnictwo AGORA

„Szukaj w snach” – Natalia Kukulska, Marek Napiórkowski
Producent: Marek Napiórkowski
Wydawca: Teatr Stary w Lublinie

Album Roku Nowe Wykonanie

„Albo Inaczej 2” (album) – Albo Inaczej
Producent: Mariusz Obijalski
Wydawca: Alkopoligamia.com

„Wszystko czego dziś chcę” (utwór) – Brodka & A_GIM
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Zalewski Śpiewa Niemena” (album) – Krzysztof Zalewski
Producent: Jerzy Zagórski
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Tulia” (album) – Tulia
Producent: Marcin Kindla
Wydawca: Universal Music Polska

„U Bronki wstawa” (utwór) – Warszawskie Combo Taneczne
Wydawca: Wydawnictwo Agora

Najlepszy Album Zagraniczny

„A Star Is Born” – Lady Gaga, Bradley Cooper
Wydawca: Interscope Records / Universal Music Polska

„Anthem of the Peaceful Army” – Greta Van Fleet
Wydawca: Republic Records / Universal Music Polska

„Effet Miroir” – Zaz
Wydawca: Play On / Warner Music Poland

„Egypt Station” – Paul McCartney
Wydawca: Capitol Records / Universal Music Polska

„Man Of The Woods” – Justin Timberlake
Wydawca: RCA Records / Sony Music Entertainment Poland

Fonograficzny Debiut Roku

BARANOVSKI

Pola Rise

Roksana Węgiel

Tęskno

Tulia

Autor Roku

Dawid Podsiadło

Kasia Lins

Katarzyna Nosowska

TEAM AUTORSKI: Krzysztof Zalewski / Dawid Podsiadło

TEAM AUTORSKI: Patryk Kumór / Michał Pietrzak / Dominic Buczkowski-Wojtaszek / Jan Bielecki

Kompozytor Roku

Barbara Wrońska

TEAM KOMPOZYTORSKI: Dawid Podsiadło / Bartosz Dziedzic

TEAM KOMPOZYTORSKI: Dominic Buczkowski-Wojtaszek / Patryk Kumór / Małgorzata Uściłowska

TEAM KOMPOZYTORSKI: Krzysztof Zalewski / Dawid Podsiadło / Aleksander Świerkot / Marcin Macuk

TEAM KOMPOZYTORSKI: Patryk Kumór / Michał Pietrzak / Dominic Buczkowski-Wojtaszek / Jan Bielecki

Najlepsza Oprawa Graficzna

„AYA” – Kasia Kowalska
Autor oprawy graficznej: Tomek Kudlak
Wydawca: Universal Music Polska

„Basta” – NOSOWSKA
Autor oprawy graficznej: Macio Moretti
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Małomiasteczkowy” – Dawid Podsiadło
Autor oprawy graficznej: Bartłomiej Walczuk
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„miXtura” – Lanberry
Autor oprawy graficznej: Angelika Bujak
Wydawca: Universal Music Polska

„Raj” – The Dumplings
Autor oprawy graficznej: Mariusz Mrotek
Wydawca: Warner Music Poland

Utwór Roku

„Małomiasteczkowy” – Dawid Podsiadło
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„Nic tu po mnie” – Michał Szczygieł
Wydawca: Universal Music Polska

„Nie dobiję się do ciebie” – Daria Zawiałow
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„Nie ma mnie” – Lanberry
Wydawca: Universal Music Polska

„Początek” – Męskie Granie Orkiestra 2018 (Kortez, Podsiadło, Zalewski)
Wydawca: Kayax Production & Publishing / Jazzboy Records / Magic Voc Events

Teledysk Roku

„Łuny” – Natalia Nykiel
Reżyser teledysku: Łukasz Zabłocki
Wydawca: Universal Music Polska

„Małomiasteczkowy” – Dawid Podsiadło
Reżyser teledysku: Tomasz Bagiński
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„Nagasaki” – NOSOWSKA
Reżyser teledysku: Jacek Kościuszko
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Początek” – Męskie Granie Orkiestra 2018 (Kortez, Podsiadło, Zalewski)
Reżyser teledysku: Tadeusz Śliwa
Wydawca: Kayax Production & Publishing / Jazzboy Records / Magic Voc Events

„Powiedz mi to w twarz” – Zuza Jabłońska ft. Jan-Rapowanie & Siles
Reżyser teledysku: Dawid Ziemba
Wydawca: Universal Music Polska

Muzyka Jazzowa

Album Roku Jazz

„Circlesongs” – Tomasz Chyła Quintet
Producent: Tomasz Chyła Quintet
Wydawca: Polskie Radio S.A./Agencja Muzyczna

„Inside” – Dawid Lubowicz Quartet
Producent: Dawid Lubowicz
Wydawca: Fundacja im. Zbigniewa Seiferta / Seifert Records

„Live Marcin Wasilewski Trio”
Producent: Manfred Eicher
Wydawca: ECM Records / Universal Music Polska

„Product Placement” – Kamil Piotrowicz Sextet
Producent: Kamil Piotrowicz
Wydawca: Howard

„Ulotne” Anna Maria Jopek & Branford Marsalis
Producent: Anna Maria Jopek
Wydawca: AMJ

Debiut Roku Jazz

Dawid Lubowicz
Dominik Kisiel
Emil Miszk
Łukasz Kokoszko
Michał Martyniuk

Artysta Roku Jazz

Atom String Quartet
Marcin Masecki
Marcin Wasilewski
Nikola Kołodziejczyk
Tomasz Chyła

 

Przygotował, opracował: Arkadiusz Kałucki

 

źródło: Zpav / QL CITY Music & Entertainment PR

Reklamy

Cheap Tobacco – wywiad 24.12.2018 r.

01.Natalia Kwiatkowska_Cheap Tobacoo i Ja_10_2018b

Natalia Kwiatkowska i Ja fot.AK

Natalia Kwiatkowska, to pierwiastek kobiecy zespołu Cheap Tobacco. Jest wokalistką, autorką tekstów na ich najnowszej płycie „Szum”. Była dwa razy wybierana przez czytelników kwartalnika „Twój Blues” – „Bluesową Wokalistką Roku”. Poniżej krótkie resume wywiadu jaki przeprowadziłem do audycji „Warto Posłuchać” w POP Radiu 92.8 FM oraz Radia Płońsk 93.6 FM 🙂

 

#radio #music #journalist #NowPlaying #blues #rock #album #voice #talent #warsaw

02.Cheap_Tobacco_okladka

Arkadiusz Kałucki: Byłaś dwukrotnie wybierana przez czytelników prestiżowego w Polsce kwartalnika „Twój Blues” na „Bluesową Wokalistkę Roku”. To dla Ciebie motywacja do dalszej pracy nad sobą jako wokalistką czy raczej potwierdzenie by nie powiedzieć nagroda, za wykonanie planów jakie dotychczas sobie wyznaczyłaś do realizacji?

Natalia Kwiatkowska: Zdaje się, że obydwie odpowiedzi są poprawne To dla mnie na pewno duża nobilitacja i motywacja do dalszych działań, poszerzania swoich doświadczeń ale również coś, co odbieram jako ukoronowanie tych kilku lat pracy mojej i mojego zespołu. Bo to nasz wspólny sukces.

Arkadiusz Kałucki: Akceptacja w związku takimi jacy jesteśmy. Brak komunikacji, wyrażania szczerych myśli, przemilczenie pewnych kwestii, które powinny być wyjaśnione by w przyszłości uniknąć nieporozumień. To są według Ciebie najpoważniejsze problemy w związku dwojga ludzi? Bo tak odczytuję teksty i przesłanie w waszych piosenkach. Stąd też nazwa płyty „Szum”?

Natalia Kwiatkowska: Szum w naszym rozumieniu to wszelkiego rodzaju zakłócenia, które spotykamy podczas naszej drogi. Czyjeś myśli, czyjeś punkty widzenia, czyjeś oczekiwania. Mnogość informacji, obrazów, dźwięków, z którymi musimy konfrontować się codziennie… jak przy tym natłoku wszystkiego usłyszeć swój głos? Swoje pragnienia, swoje myśli? Znaleźć to, czego my chcemy? To trudne. Wszystkie „problemy” w związkach są według mnie wynikiem oceanu oczekiwań, które mamy wobec siebie. Wymagamy, że dana osoba będzie „jakaś” i później jesteśmy rozczarowani, nie umiemy dostrzec jej dobrych stron, skupiając się na nie spełnionych oczekiwaniach. I tak w kółko. Brak komunikacja to również pięta achillesowa. Nie tylko związków ale ogólnie relacji międzyludzkich.

03.Cheap_Tobacco_fot.Marcin Łobrów

Cheap Tobacco fot.Marcin Łobrów

Arkadiusz Kałucki: Od strony muzycznej zawarliście muzyczną podróż, zresztą bardzo sentymentalną do lat 70-tych XX wieku szeroko rozumianej muzyki rockowej. Do tego wszystkiego dochodzą bluesowe smaczki, a balladowy charakter przy niektórych kompozycjach wręcz skłania człowieka do oklasków. Proszę powiedz jaki był pierwotny zamysł komponowania piosenek na płytę „Szum”? Bardzo się różni od ostatecznej wersji? Może kilka słów o inspiracjach?

Natalia Kwiatkowska: Te dwanaście kompozycji wybraliśmy z 40 szkiców. I właściwie od początku brzmiały tak jak brzmią, oczywiście poza niuansami, poszerzeniem ilości instrumentów.. nieco zmieniała się forma, długość…ale to były raczej zmiany kosmetyczne. Z tekstami było inaczej, ponieważ powstało czasem i pięć propozycji słów do jednego utworu, dlatego też zmieniały się linie molodii wokalu. Płyta to świadectwo trzech lat naszego życia. To trochę jak pamiętnik. Dla mnie jest to dosyć ciężki album. Ale taki był wtedy czas i tak miało być. Mogę więc powiedzieć, że największą inspiracją było tutaj życie.

Arkadiusz Kałucki: Jakbyś opisała waszego odbiorcę, fana, słuchacza? To człowiek młody, na początku swojej drogi życiowej? Czy może już np. po 40-ce, ustatkowany życiowo i zawodowo etc.? Pytam o to, bo gracie mnóstwo koncertów, jesteście na ważnych festiwalach Rawa Blues, Blues Alive czy Suwałki Blues Festiwal i macie jako zespół jakiś obraz tego wszystkiego.

Natalia Kwiatkowska: Mamy to ogromne szczęście, że w jakiś sposób nasza muzyka i teksty są na tyle uniwersalne, że trafiają zarówno do osób młodszych jak i starszych. Lubią nas wnuki i lubią nas dziadkowie. Słuchają młodzi, nastoletni i Ci już dojrzali  🙂  To jest dla nas bardzo ciekawe, bo oznacza, że wszyscy jesteśmy tacy sami i stajemy prze takimi samymi sytuacjami.

04.Cheap_Tobacco_fot.Marcin Łobrów

Cheap Tobacco fot.Marcin Łobrów

Arkadiusz Kałucki: Co sądzisz na temat improwizacji w muzyce? Ma ona miejsce w waszej twórczości na przykład podczas występów na żywo? Czy raczej nie przepadacie za tym?

Natalia Kwiatkowska: Na koncertach CHEAP TOBACCO zawsze było miejsce na improwizację. Są takie utwory, które za każdym razem kończą się inaczej, niespodziewanie. Są też takie, których forma jest zamknięta i w związku z tym musi być zawsze taka sama. Osobiście uwielbiam muzykę improwizowaną, bo mam wtedy wrażenie, że jest to coś absolutnie niepowtarzalnego i tym samym wyjątkowego.

Arkadiusz Kałucki: Jaki był z perspektywy czasu najtrudniejszy moment przy nagrywaniu albumu „Szum”?

Natalia Kwiatkowska: Szukanie wydawcy  🙂  Trwało to najdłużej i wymagało od nas dużej cierpliwości i wytrwałości, bo te momenty, kiedy nie wiesz na czym stoisz i ciągle czekasz, są wykańczające psychicznie. Tworzenie materiału nawet jeśli czasami nie jest łatwe, to i tak to zawsze najprzyjemniejsza część.

Arkadiusz Kałucki: Na koniec proszę przedstaw i krótko scharakteryzuj swoich muzycznych kompanów, którzy dołożyli cegiełkę do nagrania płyty „Szum”.

Natalia Kwiatkowska: Płyta jest wspólną pracą zespołu Cheap Tobacco oraz Borysa Sawaszkiewicza ze Stobno Records, który jest takim dobrym duchem zespołu i tak naprawdę jego niepisanym członkiem. Perkusję nagrał z nami Adam Partyka, który po nagraniach odszedł z zespołu oraz Michał Bigulak- basista oraz Robert Kapkowski – gitarzysta oraz ja- Natalia Kwiatkowska.

Najważniejsze jest to, że każdy wniósł coś od siebie do powstałego materiału. Swoje inspiracje, swoje „wpływy muzyczne” , emocje i przeżycia. Dzięki temu, ten album jest tak zróżnicowany.

Arkadiusz Kałucki: Dziękuję za spotkanie i szczerą rozmowę  🙂

Natalia Kwiatkowska: Dziękuję pięknie!

Single radiowe – Polska cz.8/2018

Ja_02_2018

Bombki już są 🙂 fot.AK

To ostatnie dwanaście utworów singlowych jakie wyróżniam za trzeci kwartał 2018. Część na pewno jest grana jeszcze na radiowych playlistach, gdzie indziej pojawiają się „od święta” a jeszcze gdzieś odeszły w zapomnienie. Takie czasy.  Ale na pewno tutaj znajdziecie kilka miłych i fajnych songów, które w waszym prywatnym zestawieniu pozostaną na dłużej w odtwarzaczu samochodowym, telefonie, laptopie czy tablecie 🙂 Ja cały czas lubię Ewę Farnę. Jej rozwój zarówno w pisaniu tekstów jak i przy kompozycjach budzi szacun! Młoda Paulina Czapla także ma przed sobą fajną przyszłość, a przynajmniej na razie. Aha Paulina ma dobre taneczne remixy, proszę sprawdzić!!! Duet Stefski & Hutch…no co się nie mogę doczekać ich płyty to tylko ja wiem. Nareszcie coś nowego nagrali i może teraz się uda.

 

#radio #music #playlist #hits #NowPlaying #journalist #voice #pop #electronica #folk

01.Ewa_Farna_InterakcjaEwa Farna – „Interakcja” (Warner Music)

Interakcja – no właśnie, jaka właściwie dzisiaj jest, o tym opowiada ten numer! Sama po sobie widzę, że coraz częściej unikamy bezpośredniego kontaktu z ludźmi, zwłaszcza gdy są oni inni niż my. Lubimy przede wszystkim tych, którzy się z nami zgadzają. Często zapatrzeni w telefony paradoksalnie gubimy kontakt. A wyobraźmy sobie na chwilę jak przerażające byłoby żyć w rzeczywistości bez różnorodności. Gdy jednego dnia budzisz się i każdy kogo spotykasz ma identyczną “twarz”…mówi Ewa.

źródło: Warner Music

02.DJ Adamus w POP Radiu_07_2018

DJ Adamus(z lewej) i Ja fot.AK

DJ Adamus ft. Patrycja Malinowska – „Empty” (001 Records)

DJ Adamus😁Tuż przed wakacjami ukazał się nowy utwór naszego mistrza konsolety, remixera i producenta pt.”Empty”☺ Kompozycja zrealizowana do spółki z amerykańskim kolektywem Animal Collective, natomiast podczas występów w naszym kraju rolę wokalistki przejmuje nietuzinkowa i uzdolniona Patrycja Malinowska. Warto pamiętać, że w tym roku jak i w poprzednich we wrześniu w mekkce klubowego brzmienia odbył się polski tydzień pt. Ibiza Camp On!Festival. DJ Adamus jest Ambasadorem tego wydarzenia, które przynosi efekty. Bo w Czerwcu na polskiej edycji tej imprezy w jednym z warszawskich klubów odbyło się party „DJ Adamus Ibiza Camp On!Festival”. Na zaproszenie przyjechał Luis De Villar twórca wydarzenia „Ibiza Sensations”😁 Nagranie „Empty” na pewno zabrzmiało na Balearach, które niewątpliwie jest nowym otwarciem w karierze Adama, a przynajmniej tak się zapowiada. Czas pokaże jak będzie dalej☺

autor: Arkadiusz Kałucki

03.KrzysztofNapiorkowski_ruszKrzysztof Napiórkowski – „Rusz się z domu” (Universal Music)

„Rusz się z domu” to piosenka o opuszczaniu strefy własnego komfortu, przyzwyczajeń i demotywujących rytuałów. Utwór o gotowości do zmiany, męskiej przyjaźni i energii z niej płynącej – mówi Krzysztof Napiórkowski.

„Rusz się z domu” to kolejny singiel promujący ostatni album Krzysztofa Napiórkowskiego „Semi Electric”, który ukazał się w kwietniu 2018 r.

Album zawiera prawie 50 minut muzyki, w większości do tekstów lidera. Znalazły się także trzy zjawiskowe poematy Dylana Thomasa w przekładzie Stanisława Barańczaka, w tym słynny „Do Not Go Gentle Into That Good Night” („Nie wchodź łagodnie do tej dobrej nocy”), a także wiersz Bolesława Leśmiana i tekst Joanny Kondrat.

Jest to pierwsza tak elektryczna płyta tego artysty, która zaskakuje energią, świeżością, pomysłowością i znakomitymi utworami z pogranicza różnych stylistyk i konwencji. Głos lidera dopełnia znakomicie zgrany zespół i perfekcyjna realizacja, zaś cały album jest nagrany w imponujących warunkach akustycznych, świetnie i oryginalnie brzmiący.

źródło: Universal Music

04a.Paulina Czapla_okladkaPaulina Czapla – „Twój talizman” (Sony Music)

Paulina Czapla dała się poznać publiczności 7. edycji programu „Must Be the Music”, gdzie oczarowała jury i widzów m.in. „What’s Up” zespołu 4 Non Blondes czy „My Love Is Your Love” Whitney Houston. W programie dotarła do finału. Debiutancki singiel „Twój talizman” jest lekką, wpadającą w ucho popową kompozycją. Do utworu został stworzony klip w reżyserii Pascala Pawliszewskiego. Talizman może być spojrzeniem, mocnym uczuciem, dobrą myślą. Czymś co warto mieć przy sobie w dzisiejszym zabieganym świecie. Atmosfera na planie klipu była fantastyczna, może to właśnie dzięki temu, że każdy odbierał ‚talizman’ na swój pozytywny sposób? – mówi artystka Paulina Czapla skończyła studia na Akademii Muzycznej w Gdańsku na kierunku Jazz i Muzyka Estradowa. Śpiewanie jest dla niej nie tylko pasją ale też źródłem dochodu, gdyż jej codzienna praca to szlifowanie głosów przyszłych wokalistów.

źródło: Sony Music

05.Kriss Sheridan w POP Radio_2018a

Kriss Sheridan(z lewej) i Ja fot.AK

Kriss Sheridan – „Tomorrow” (Promo)

Kriss Sheridan swoje życie artystyczne przeplatał między Monachium a Nowym Jorkiem☺Od trzech lat stara się podbić polski rynek muzyczny a zwłaszcza ten mainstreamowy a konkretnie pop. Ma już na swoim koncie trzy singlowe utwory w tym „Happy” napisany przez Marcina Kindlę☺ Czas teraźniejszy dla Krisa to ciężka praca nad debiutanckim krążkiem, gdzie tekstowo pomaga mu sama Patrycja Kosiarkiewicz☺ Wokalista, kompozytor, autor tekstów i aktor Kriss Sheridan został przepytany na okoliczność swoich co by nie mówić balladowych kompozycji☺ Mam nadzieję, że nie zapomni o tym iż pop mainstreamowy nie lubi za dużo spokojnych songów, tylko coś z życiem, optymizmem i energią dostarczy radiosłuchaczom. Aha Kriss obiecał, że postara się śpiewać po polsku☺ Trzymam za słowo☺

autor: Arkadiusz Kałucki

06a.Stefki&Hutch fot. Marta Rzepka

Stefski & Hutch fot.Marta Rzepka

Stefski & Hutch – „Nie ma mnie wcale” (Warner Music)

Podczas gdy w Polsce, nadal króluje muzyka elektroniczna, muzycy zespołu postawili na aranż akustyczny, w którym możemy usłyszeć nuty folkowe. To próba nawiązania do popularnego w Europie i USA nurtu new-folk. W tle piosenki słychać wrażliwość charakterystyczną dla piosenki francuskiej, naturalną dla urodzonego w Paryżu, wokalisty zespołu.

źródło: Stefski & Hutch / Warner Music

07. Jacek Stachursky w POP Radiu_11_09_2018_a

Stachursky(z prawej) i Ja fot.AK

Stachursky – „Angelina” (Universal Music)

Znamy się od początku jego kariery muzycznej czyli od blisko 25 lat☺ W 2019 Jacek Stachursky będzie świętował swój jubileusz specjalnym wydawnictwem i trasą koncertową☺ Czas teraźniejszy przynosi utwór o danceowym charakterze „Angelina”☺ Jacek ponownie zadbał o remiksy dla DJ’ów, co w ostatnich latach niestety nie było takie oczywiste i nie było normą☺ Za tekst piosenki odpowiada wybitny autor Igor Jaszczuk(J.Steczkowska, S.Soyka, M.Wiśniewski) a współkompozytorem muzyki jest można powiedzieć przyjaciel Jacka – Daniel Maczura, z którym współpracuje od ponad 18’tu lat☺ Różne swoje muzyczne oblicza odsłaniał Jacek w tych blisko 25-latach i za każdym razem mógł i może mówić z podniesionym czołem ” Taki Jestem”😁

autor: Arkadiusz Kałucki

08.TuliaTulia – „Wstajemy Już” (Universal Music)

„Wstajemy już” to czwarty utwór, w tym drugi autorski, promujący debiutancki album zespołu Tulia. Krążek ukazał się w maju 2018 i ma status Złotej Płyty. Przejmujący, głęboki i mroczny, zarazem wieloznaczny, ale pełen wrażliwości i nadziei – taki jest nie tylko utwór, ale i teledysk, który zespół ma przyjemność zaprezentować, gdyż „nie wystarczy usłyszeć”… Utwór „Wstajemy już” znalazł się na ścieżce dźwiękowej nowego serialu AXN pt. „Znaki”.

źródło: Universal Music

09a.maciej-lipina-caly-swiatMaciej Lipina – „Cały Świat” (My Music)

„Cały świat” to drugi singiel z płyty „Ścigany”, która ukazała się 28.09! Maciej Lipina jest nie tylko genialnym muzykiem, ale też odtwórcą głównej roli (Ryśka Riedla) w spektaklu „Skazany na bluesa” w Teatrze Śląskiem im. St. Wyspiańskiego w Katowicach!  „Maciej to polski John Mayer” – Wojtek Olszak.

 

źródło: My Music

10.AsiaKomorowska_Jak_dorosniesz_SINGEL_480x480_96Asia Komorowska – „Jak dorośniesz” (Sony Music)

Asia Komorowska jest autorką lirycznych, intymnych piosenek, oscylujących pomiędzy alternatywnym popem, a nowocześnie pojmowaną poezją śpiewaną. Zaczynała od tekstów pisanych fragmentami na skrawkach papieru, gubionych i potem odnajdowanych, do których z czasem zaczęły powstawać proste, nastrojowe melodie. Inspiracje muzyczne czerpie m. in. od takich wykonawców jak Yael Naim, Feist, czy Kimbra. Pierwsze piosenki nagrywała w domowym studio, a przy ich aranżacji współpracowała z tatą – kompozytorem Piotrem Komorowskim. Na scenie śpiewa, gra na gitarze i skrzypcach. Aktualnie nagrywa materiał na swoją debiutancką płytę.

 

źródło: Sony Music

11a.halo_002_fot.Dariusz_Biczynski_Fotografika_Kreatywna

Halo fot.Dariusz Biczynski Fotografika_Kreatywna

Halo – „Hamuj”! (S.P. Records)

Zielonogórskie HALO ​po wielu latach działalności jego muzyków w różnych formacjach przybrał swój obecny kształt w połowie 2016 roku. W międzyczasie pod okiem producenta Marka Dulewicza w łódzkim studio Embryo powstawał debiutancki, mimo wszystko, album, którego premiera zapowiadana jest na 2018 rok.Członkowie HALO skupiają się nie na eksponowaniu siebie jako oddzielnych solistów, ale na tworzeniu i wyrażaniu zespołowej energii zawartej w muzyce, bez zbędnej otoczki – po prostu grają i, co najważniejsze, bawią się wyśmienicie dzięki energetycznemu ładunkowi muzyki. Dla muzyków tego kolektywu najważniejszy jest emocjonalny przekaz i przepływ muzycznego prądu. „Hamuj” to energetyczny, dynamiczny kawałek, czerpiący z rockowych inspiracji. Brzmią tu wyraziście gitary i perkusja, a tekst buduje niestandardowy rytm i bawi się motoryzacyjnymi metaforami.

źródło: S.P. Records

12a.Romantycy_Lekkich_ObyczajowRomantycy Lekkich Obyczajów – „Dotknij żaru” (S.P. Records)

Romantycy Lekkich Obyczajów to alternatywny duet założony w 2011 roku przez Damiana Lange i Adama Millera w Olsztynie. Charakterystyczny styl, w jakim tworzą jest wielobarwnym połączeniem gitary akustycznej, ulicznego folku i rocka alternatywnego z tekstami w języku polskim. Mają na koncie kilkanaście teledysków oraz trzy płyty wydane w największej niezależnej wytwórni w Polsce – SP Records, która wydawała już takich artystów jak: Kult, Strachy Na Lachy, Lao Che, Happysad czy Kaliber 44. Ten niezwykle liryczny utwór, z poetyckim tekstem autorstwa Damiana Lange i muzyką jego oraz Adama Millera, pochodzi z albumu „Neoromantyzm”, wydanego wiosną 2018.
Chcieliśmy przypomnieć w tej piosence, że najlepsze rzeczy dzieją się poza ścianami Twojego pokoju. Trzeba wyjść i poczuć świat który cię otacza choćby po to, żeby życie nie
było nudne. Do zobaczenia jesienią na trasie! – Tak mówią sami Romantycy. Piosenka „Dotknij żaru” jest kolejnym singlem promującym ich najnowsze wydawnictwo – Neoromantyzm, wydane w kwietniu tego roku. Minimalistyczny teledysk ma skupić uwagę słuchacza na tekście piosenki, gdzie artyści opisują piękno świata przyrody i przypominają o ludzkiej potrzebie obcowania z naturą.

źródło: S.P. Records

 

 

Przygotowanie i opracowanie: Arkadiusz Kałucki

Albumy Polska cz.2/2018

Teraz przyszedł czas na odsłonę polskich albumów w drugim kwartale 2018 roku. W pierwszej kolejności wyróżniłem tych artystów i ich albumy, o których mogłem porozmawiać w swoim autorskim programie „Warto Posłuchać” w stacjach radiowych: POP Radio 92.8 FM & Radio Płońsk 93.6 FM 🙂 Do tego dodałem inne płyty, nad którymi można śmiało się pochylić. A ich różnorodność zarówno tekstowa jak i muzyczna jest tylko potwierdzeniem, że sporo się dzieje na polskim rynku muzycznym. Każdy z nas ma inny gust to naturalne i zrozumiałe. Starałem się wypośrodkować swoje wyróżnienia. Część z zamieszczonych albumów na pewno znajdzie swoje miejsce w moim podsumowaniu Top 50 polskich płyt za rok 2018. A które? Sam jeszcze nie wiem 🙂 Jutro kolejne wyróżnione krążki z polskiego podwórka 🙂

 

01.15.07.2018 Pectus w POP Radiu 1

Tomek Szczepanik i Ja fot.AK

Pectus – „Akustycznie” (Agencja Muzyczna Polskiego Radia)

Tomek Szczepanik☺ Wokalista, autor tekstów i lider zespołu Pectus. Przeanalizowaliśmy ich najnowszy album „Akustycznie” z gościnnym udziałem laureata Grammy – Włodka Pawlika. Dziesięć utworów w tym jeden premierowy☺ Pozostałe to największe przeboje braci Szczepanik☺ Z sercem, energią, emocjami i pozytywnymi wibracjami Pectus nagrał płytę na tzw. setkę☺ Świetna atmosfera w studiu, niesamowity feeling jaki zaistniał i nadał nowej jakości kompozycjom zespołu sprawiają, że piosenki o miłości i jej różnym obliczom stają się wyjątkowo intymne. Bliskie każdemu człowiekowi, który choć raz powiedział drugiej osobie – Kocham Cię
autor: Arkadiusz Kałucki

02.BokkaBokka – „Life On Planet B” (Pias)

Są jednym z najbardziej niesamowitych zjawisk na polskiej scenie nie tylko ze względu na to, że nie wiadomo kim są. Twarze skrywane pod maskami to tylko wstęp do niezwykłej opowieści o tytule BOKKA – opowieści o zespole, który nie potrzebował imion i nazwisk, by stworzyć unikatową nie tylko w skali rodzimego rynku tożsamość.

Pojawiając się niemal znikąd za sprawą zaprezentowanego w 2013 roku numeru Town Of Strangers, który następnie znalazł się na ich długogrającym debiucie, a po drodze narobił szumu wśród rodzimych i zagranicznych dziennikarzy, BOKKA stała się nowym, jasnym punktem na mapie wschodzących polskich zespołów. Pierwszej płycie zamaskowanej formacji nie szczędzono zachwytów zarówno w kraju, jak i za granicą – wystarczy wspomnieć o pochlebnej recenzji od Pitchforka, jednego z najważniejszych opiniotwórczych portali muzycznych świata. Niebanalne podejście zarówno do własnego wizerunku, jak i do tworzenia muzyki, czego najlepszym dowodem jest wykorzystywanie nietuzinkowego, często składającego się z przypadkowych przedmiotów instrumentarium, szybko stało się znakiem rozpoznawczym BOKKI – grupy, której potencjał błyskawicznie dostrzeżono poza granicami ojczyzny. Po wyprzedanej trasie koncertowej oraz zagraniu na największych krajowych festiwalach, zespół wystąpił na scenach najważniejszych imprez w Europie, m.in. brytyjskiego The Great Escape, czeskiego Colours of Ostrava, niemieckiego Reeperbahn czy holenderskiego Eurosonic, a następnie w klubach w Brukseli, Pradze czy Budapeszcie.

W 2015 roku BOKKA zaprezentowała swój drugi album. Krążek Don’t Kiss And Tell powtórzył sukces poprzednika – płyta otrzymała nominację w kategorii Album roku elektronika i alternatywa w plebiscycie Fryderyków, jednych z najważniejszych nagród polskiego przemysłu muzycznego. Z nowym materiałem zespół zagrał koncerty zarówno w Polsce, jak i za granicą. Promocji krążka towarzyszyła nietuzinkowa akcja – zespół stworzył aplikację-grę „BOKKA”, dzięki której fani zbierając gwiazdy w kosmosie mogli odblokowywać kolejne części Too Far, Too Close – utworu zamykającego album Don’t Kiss And Tell. Gra jest nadal dostępna do darmowego ściągnięcia na smartfony i tablety. Konsekwentnie trzymając się anonimowego, tajemniczego wizerunku i nieoczywistego podejścia do tworzenia oraz promowania swojej muzyki, BOKKA stała się jednym z najbardziej popularnych zespołów polskiej sceny alternatywnej.

Rok 2017 formacja spędziła na pracy nad nową płytą. Life On Planet B, trzeci album w dorobku zespołu, swoją premierę będzie mieć 20 kwietnia 2018 roku. Materiał powstał we współpracy z Danielem Walczakiem, który stał się współproducentem wydawnictwa, a wcześniej czuwał nad nagrywaniem płyt Curly Heads, Dawida Podsiadło czy Grzegorza Hyżego. Album nagrywano w Little Studio w Konstancinie oraz w Custom 34 Studio w Gdańsku. Za miks materiału odpowiada Daniel Walczak, Rafał Smoleń oraz sam zespół, który zwraca uwagę na pozytywną atmosferę w czasie sesji nagraniowych oraz świetne warunki do pracy. Płyta została zmasterowana w studiu Stardelta w Wielkiej Brytanii.

Płyta Life On Planet B pełna jest brzmień przywodzących na myśl kosmiczne obrazy, rodem z seriali czy filmów sci-fi. Anturaż elektronicznych dźwięków niejednokrotnie przenosi słuchacza do lat 80., czasów fascynacji syntezatorami oraz wyobrażeń na temat przyszłości i podboju pozaziemskiej przestrzeni. Kosmiczne inspiracje spotykają się z pełnymi emocji tekstami, traktującymi o ucieczce w nieznane oraz mroku, który niejednokrotnie zakrada się do ludzkiego życia. Mnogość zastosowanych instrumentów, zaczynając od legendarnego Moog Model D, a kończąc na soku pomidorowym wewnątrz plastikowej butelki, dała nietuzinkowy efekt i kolejny raz podkreśliła tak ważną dla zespołu enigmatyczność – nawet w obrębie ich muzyki nic nie musi być tym, na co wygląda (a raczej brzmi). Life On Planet B jest jak 10-odcinkowy serial, w którym oglądamy ludzi poznających nie tylko nieznaną planetę, lecz również to, co znacznie trudniej dobrze poznać – samych siebie.
źródło: Pias

03.17.06.2018 Krzysztof Napiorkowski w POP Radiu 1

Krzysztof Napiórkowski i Ja fot.AK

Krzysztof Napiórkowski – „Semi electric” (Universal Music)

Krzysztof Napiórkowski☺Nagrał i wydał swój szósty album w dyskografii pt.”Semi electric”. Album odważny, nowoczesny i pierwszy z wykorzystaniem brzmień elektronicznych, bo wcześniej delektowaliśmy się akustycznymi perełkami Krzysztofa☺ Tu jest też takie pogodzenie brzmień akustycznych z elektrycznymi i w tekstach pogodzenie przeszłości z przyszłością☺ Krążek jest z tych na TAK, optymistycznym spojrzeniem przed siebie z lekką nutką melancholii co i jak było kiedyś☺ Pory roku, upływający czas, przemieszczanie się człowieka nie tylko po świecie ale i po swoich myślach, emocjach, odczuciach i uczuciach jest fantastycznie ujęte w tekstach autorstwa: Joanny Kondrat, Bolesława Leśmiana, Dylana Thomasa (tłum.Stanisława Barańczaka) i samego Krzysztofa Barańczaka☺ To bardzo dobra płyta!!!😁

 

 

autor: Arkadiusz Kałucki

04.Arek JakubikArek Jakubik – „Szatan Na Kabatach” (Universal Music)

Album jest oryginalną propozycją, jakiej na polskim rynku muzycznym znaleźć nie sposób. Ten niepokorny, ciągle poszukujący artysta nie ogląda się na panujące mody i trendy, robi swoje. Wydaje się, że jego ekstrawagancki pomysł na solowy album wkracza na obszary, których nikt w tym kraju jeszcze nie eksplorował. Płyta jest bez wątpienia ambitną, momentami zaskakująco przebojową, ale skierowaną do wyrobionego słuchacza propozycją, gdzie muzycznie panował będzie absolutny eklektyzm. Od cyber punka, przez elektro-pop, techno, czy post new wave. Arek Jakubik tym solowym albumem stylistycznie wyraźnie odcina się od swojego zespołu Dr Misio. Szuka innych środków wyrazu. Fani mogą się poczuć mocno zaskoczeni zwłaszcza, że zaledwie rok upłynął od premiery ostatniej płyty „Zmartwychwstaniemy”. Przy albumie „Szatan na Kabatach” Jakubik ewidentnie odwołuje się do swoich idoli z lat 80-tych: Joy Division, Krafwerk, Bauhaus czy Cabaret Voltaire. Współtwórcą płyty jest Kuba Galiński, producent muzyczny wielu uznanych artystów takich jak: Ania Rusowicz, Ania Dąbrowska, Janusz Panasewicz, Piotr Rogucki, Jamal, Hey, Wilki czy właśnie Dr Misio. Galiński jako swoje inspiracje do płyty „Szatan na Kabatach” podaje: Moon Duo, Ariel Pink, Sleaford Mods czy The Smiths. Do tego wszystkiego jak zawsze gorzkie, inteligentne, ironiczno-sarkastyczne teksty piosenek, jak zawsze o miłości, śmierci i samotności, wymieszane z celnymi obserwacjami współczesnej rzeczywistości. Tym razem bardziej intymne, bo obok Krzysztofa Vargi i Marcina Świetlickiego, to Arek Jakubik jest w większości współautorem warstwy lirycznej. Ta płyta niebywale mieni się różnymi barwami, dźwiękami, pomysłami, nastrojami. Nie ma tutaj dwóch podobnych do siebie piosenek. Utwory są czasem wzięte z dwóch wydawałoby się najbardziej od siebie oddalonych muzycznie biegunów. Warto wyruszyć z Jakubikiem w tę ciekawą, mądrą i odważną artystycznie podróż. Solowy projekt Jakubika już w marcu rusza w trasę koncertową, na której obok Jakubika i Galińskiego, będzie można zobaczyć i posłuchać również Olafa Deriglasoffa, który dołączył do projektu. Warto ich będzie zobaczyć razem na żywo. Ale najpierw posłuchajcie płyty. Koniecznie. Bo ta płyta powstała z serca. Jak mówi Jakubik, nagrał ją dla siebie i swoich kumpli, fanów, którzy widzą świat podobnie jak on. Proponujemy wam dzisiaj, abyście dołączyli do tego grona.
źródło: Universal Music

05.LeskiLeski – „Splot” (Warner Music)

Leski to nowy polski singer/songwriter. Mantrowe melodie, magnetyczny wokal i intymne teksty sprawiają, że jego muzyka stawiana jest na półce obok twórczości Bena Howarda, czy Jose Gonzalesa. Leski bawi się kontrastami.
„Składam słowa. Scalam dźwięki. Śpiewam. Cieszą mnie pogranicza gatunkowe. Mandoliny i syntezatory analogowe. Gitary i znaczenia” – mówi. Szerszej publiczności dał się poznać EPką „Zaczyn“ wydaną w kwietniu 2014 roku.

„Leski z kapitalną lekkością wyważa proporcje słów i dźwięków tworząc wyjątkowy zaczyn muzycznych doznań. Sami posłuchajcie!”
Mela Koteluk

„Hipnotycznie kręci mnie. Gdybym nie dostał pewnie bym sobie kupił”.
Wojciech Waglewski
źródło: Warner Music

06.24.06.2018 Limboski w POP Radiu 1

Limboski i Ja fot.AK

Limboski – „Poliamoria” (Sony Music)

Limboski☺Jego poprzedni krążek nosił tytuł „W trawie”😁Następcą jest „Poliamoria”☺Gitarowe, surowe granie z szybkimi i melodyjnymi kompozycjami, ale tekstami bardzo poważnymi☺ Ta płyta ma bardzo mocny charakter bluesowy, który ozdobiony jest folkowymi akcentami z rock’n’rollem w tle☺ Nie sposób pominąć ducha Boba Dylana towarzyszącemu płycie☺ Kolejna solidna polska płyta jaka ukazała się w 2018 roku☺ Jest się nad czym pochylić i pomyśleć☺Szczery i prawdziwy album Limboskiego😁
autor: Arkadiusz Kałucki

07.Artur AndrusArtur Andrus – „Sokratesa 18” (Mystic Production)

Ta płyta jest… O podróżach. Tych dalekich (ze Starego Sącza na morze) i bliskich (z Jokohamy do Fujisawy). O miejscach. Takich, w których był i takich, w których go nie było, bo niektóre nawet nie istnieją. O uczuciach. Własnych i cudzych. Przeżytych, zauważonych, zasłyszanych i zmyślonych. Trochę poważnie i trochę nie. Piosenki Artura Andrusa. Prawie wszystkie z muzyką Łukasza Borowieckiego. Twórcą okładki jest Jaśmina Parkita.

W 2010 r. Artur Andrus otrzymał tytuł „Mistrza Mowy Polskiej” ,w listopadzie 2011 Prezydent RP uhonorował go Złotym Krzyżem Zasługi (w 2005 roku otrzymał również Srebrny Krzyż Zasługi). W marcu 2012 r. nakładem Mystic Production został wydany autorski album „Myśliwiecka”, który po niespełna dziewięciu miesiącach od premiery uzyskał status Podwójnie Platynowej Płyty i był najlepiej sprzedającą się płyta w Polsce w r. 2012 ( wg. rankingu OLiS). W 2015 roku pojawiła się druga studyjna płyta artysty pt. „Cyniczne Córy Zurychu”.
źródło: Mystic Prod.

08.Szymon Mika w POP Radiu_2018

Szymon Mika i Ja fot.AK

Szymon Mika Trio & Guests – „Togetherness” (Hevhetia)

Szymon Mika😁Niezwykle utalentowany gitarzysta i kompozytor jazzowy Szymon Mika promuje swój drugi solowy album „Togetherness” pod nazwą Szymon Mika Trio & Guests. Wśród zaproszonych gości jest Basia Derlak z grupy Chłopcy Kontra Basia, która napisała kilka tekstów i zaśpiewała nadając płycie kobiecego pierwiastka😁 Album nostalgiczny, relaksujący w dźwięki i brzmienia, bo to płyta na wyciszenie. Kompozycje instrumentalne razem z piosenkami tworzą niemal filmowy obraz człowieka w różnych momentach życia☺ Emocje człowieka wyrażone w dźwiękami charakterystycznymi z obszarów jazzu, muzyki korzeni, folku czy miejscami bluesa będą dla niejednego fana muzyki zaskakujące☺ Ja polecam słuchanie tej płyty z zamkniętymi oczami,serio!!! Relaks na maxa☺ Jestem bardzo mile zaskoczony☺ Szymon-szacun😁
autor: Arkadiusz Kałucki

09.22.07.2018 Martyna Jakubowicz w POP Radiu 2018_korekta

Martyna Jakubowicz i Ja fot.AK

Martyna Jakubowicz – „Zwykły włóczęga” (Universal Music)

Z Panią Martyną Jakubowicz o płycie „Zwykły włóczęga”☺To drugie podejście artystki do piosenek Boba Dylana. Poprzednie było w 2004 r.☺ Taka płyta jest ponadczasowa, jak teksty samego Dylan nagrodzonego literacką nagrodą Nobla☺
autor: Arkadiusz Kałucki / źródło: Universal Music

10.Krzysztof KiljanskiKrzysztof Kiljański – „Więcej” (Universal Music)

Nowy album Krzysztofa Kiljańskiego pt.”Więcej”, to znakomita ścieżka dźwiękowa do losów każdego z nas i dojrzała opowieść o życiu! Zdarzają się takie albumy, których słuchamy do znudzenia…, które nigdy nie nadchodzi! 10 melodyjnych kompozycji płynie tutaj rytmicznie pełnymi emocji tekstami, niesionymi na klasycznych „żywych” instrumentach: basie, bębnach, fortepianie, gitarach, przede wszystkim akustycznych i organach Hammonda, a wszystkie zapisane na krążku „Więcej” tworzą soundtrack należący do tego kanonu płyt, których nie chce się przestać słuchać! Album zawiera piosenki – mini-etiudy filmowe, które Krzysztof Kiljański współtworzył ze znakomitym kompozytorem, aranżerem, człowiekiem orkiestrą – Marcinem Kindlą, będącym również producentem płyty. W przypadku dwóch piosenek udało Im się pozyskać do współpracy duet kompozytorów i producentów, jaki stanowią Jud Friedman i Allan Rich. Obaj tworzyli między innymi dla takich artystów jak Whitney Houston, Tina Turner, Chaka Khan, Rod Stewart, czy Ray Charles. To słychać i czuć! Jest prosto, dynamicznie, jasno, pięknie i blisko każdego z nas. Nawiązując do filmowego brzmienia tych utworów i parafrazując słynne filmowe określenie „Forresta Gumpa”, że: „życie jest jak pudełko czekoladek”…

Ta płyta jest pełna piosenek o przeróżnym nadzieniu, ale wszystkie smakują wyśmienicie więc ciągle chce się „Więcej”!
źródło: Universal Music

Twój Blues 2017 – Nagrody!

02.AK i Ewa Matysik_Twoj Blues

Ewa Matysik (Sekretarz Redakcji kwartalnika – Twój Blues) fot.AK

Przez rok a może trochę dłużej miałem zaszczyt i możliwość współpracować z kwartalnikiem „Twój Blues”. To jedyny w naszym kraju kwartalnik, Ba! w ogóle jedyne pismo poświęcone szeroko rozumianemu Bluesowi, od którego wszystkie inne gatunki w muzyce rozrywkowej czerpią swoje korzenie. „Twój Blues” w tym roku świętuje podwójnie. Po pierwsze istnieje od 18 lat! Staje się pełno letni, z dowodem tożsamości o bardzo bogatej historii, zarówno dotyczącej polskiej jak i światowej sceny bluesowo-rockowej. Po drugie, w 2018 po raz 15 odbędzie się oficjalna Gala wręczenia nagród. Każdego roku Redaktor Naczelny „Twojego Bluesa” Pan Andrzej Matysik razem z Redakcją na łamach kwartalnika, ogłasza plebiscyt i podsumowanie danego roku. Tak było i tym razem. Środowisko bluesowe, skupione wokół czytelników i dziennikarzy Kwartalnika “Twój Blues”, wybiera faworytów mijającego sezonu w ankiecie “Blues Top 2017”. Głosowanie odbyło się w 13 kategoriach, z rozróżnieniem na Polskę i Świat. Dwie kategorie są dziennikarskie, reszta jest czysto muzyczna. Polscy laureaci – jak co roku – są zaproszeni do udziału w uroczystym koncercie „Gala Blues Top”, który odbędzie się 28 kwietnia 2018 o godzinie 18.00 w Chorzowskim Centrum Kultury w ramach festiwalu „Bluestracje”. Oprócz niepowtarzalnych występów (laureaci zagrają nie ze swymi stałymi zespołami, ale z innymi laureatami), dodatkową atrakcją „Gali” jest wręczenie nagród: „Bluesów-kalarusów”, czyli grafik autorstwa światowej sławy artysty-plastyka, profesora katowickiej ASP, Romana Kalarusa. Tegoroczna edycja Gali będzie wyjątkowa również ze względu na jubileusz: Gala Blues Top odbędzie się po raz 15!

06.Twoj Blues Logo

”Twoj Blues” Magazine (est. 2000) is Poland’s only printed publication devoted entirely to the blues. As it’s been in previous years, in 2018 the Polish winners of the poll will perform in Chorzów, Poland, at the ”Gala Blues Top” concert & award ceremony (28 April, 2018).

Foty_Blues_Top_2017

Dziś spotkałem się z dziennikarką muzyczną, Sekretarzem Redakcji Kwartalnika „Twój Blues” – Ewą Matysik. Znamy się z Ewą wiele lat (kiedyś razem pracowaliśmy w jednej redakcji muzycznej radia ehh jak ten czas szybko mija) i była chwila wspomnień i krótkiego omówienia tych wspaniałych nominowanych i zwycięzców. Poniżej wszystkie kategorie i triumfatorzy 🙂

POLSKA…POLSKA…POLSKA…POLSKA…POLSKA…POLSKA…POLSKA

Odkrycie Roku – Polska

03.Pola Chobot_and_Adam Baran

Pola Chobot i Adam Baran fot.materiał promocyjny

1. POLA CHOBOT I ADAM BARAN
2. Makar & Children Of The Corn
3. Chango
4. Forsal
5. Droga Ewakuacyjna
6. Cotton Wing
7. Pokój Nr 3
8. KSW 4 Blues
9. Amusing Companions
10. Ornery Broad

 

 

 

Gitarzysta Roku – Polska
1. TOMASZ KRUK
2. Leszek Winder
3. Jacek Jaguś
4. Piotr Augustynowicz
5. Bartek Miarka
6. Grzegorz Kapołka
7. Robert Kapkowski
8. Adrian Lewandowski
9. Jerzy Styczyński
10. Paweł Ambroziak

Wokalistka Roku – Polska

04.Natala Abłamowicz (do wykadrowania z prawej)fot.Jindrich Oplt

Natalia Abłamowicz fot.Jindrich Oplt

1. NATALIA ABŁAMOWICZ
2. Natalia Kwiatkowska
3. Joanna Kaniewska
4. Karolina Cygonek
5. Joanna Knitter
6. Magda Piskorczyk
7. Eliza Sicińska
8. Alicja Janosz
9. Bożena Mazur
10. Katarzyna Miernik

 

Wokalista Roku – Polska
1. ŁUKASZ WIŚNIEWSKI
2. Mariusz Korczyński
3. Robert Tyszka
4. Maciej Lipina
5. Adam Kulisz
6. Sebastian Riedel
7. Jakub Konieczko
8. Maciej Balcar
9. Tomasz Nitribitt
10. Jacek Jaguś

Harmonijkarz Roku – Polska
1. BARTEK ŁĘCZYCKI
2. Michał Kielak
3. Łukasz Wiśniewski
4. Sławek Wierzcholski
5. Irek Dudek
6. Robert Tyszka
7. Jakub Konieczko
8. Robert Lenert
9. Łukasz Pietrzak
10. Tomasz Kamiński

Pianista Roku – Polska
1. BARTŁOMIEJ SZOPIŃSKI
2. Borys Sawaszkiewicz
3. Igor Nowicki
4. Krzysztof Głuch
5. Józef Skrzek
6. Dominik Abłamowicz
7. Artur Jurek
8. Dariusz Drążkiewicz
9. Wojciech Karolak
10. Michał Cholewiński

Instrumentalista (instrumenty różne) Roku – Polska
1. JAN GAŁACH – skrzypce
2. Łukasz Gorczyca – gitara basowa
3. Jerzy Piotrowski – perkusja
4. Krzysztof Scierański – gitara basowa
5. Tomasz Imienowski – gitara basowa
6. Andrzej Serafin – wibrafon
7. Bartosz Niebielecki – perkusja
8. Adam Zagrodzki – perkusja
9. Piotr Grząślewicz – banjo
10. Mirek Rzepa – gitara basowa

Zespół Roku – Polska

05.Jan Gałach Band fot.Jindrich Oplt

Jan Gałach Band fot.Jindrich Oplt

1. JAN GAŁACH BAND
2. Kraków Street Band
3. Cotton Wing
4. Czarny Pies
5. Forsal
6. JJ Band
7. HooDoo Band
8. Cheap Tobacco
9. Dżem
10. Blues Junkers

 

Płyta Roku – Polska
1. HARD TIMES „SIEDEM”
2. Jan Gałach Band „In The Studio”
3. Joanna Knitter & Blues Folk Connection „Hard, Hard Times”
4. Blues Flowers „Kryminał”
5. Grzegorz Kapołka „Fifth Avenue”
6. Forsal „Idę”
7. Cotton Wing „Fishing & Procesing”
8. KSW4Blues „Żyć albo rzyć”
9. Droga Ewakuacyjna „Mektub”
10. The Missing Part „The Missising Part”

Osobowość Roku – Polska
1. ANDRZEJ JERZYK
2. Ireneusz Dudek
3. Jan Chojnacki
4. Wojciech Mirek
5. Elżbieta Puczyńska
6. Zbyszek Jędrzejczyk
7. Jan Gałach
8. Wojciech Mann
9. Danuta Matysik
10. Benedykt Kunicki

Wydarzenie Roku – Polska
1. BLUESTRACJE – 20 LAT
2. Rawa Blues Festival
3. Szlak Śląskiego Bluesa/koncert Wehikuł Czasu
4. Front Porch Blues czyli… Lauba pełno bluesa
5. Jesień z bluesem
6. Jimiway Blues Festival
7. Suwałki Blues Festival
8. Gala Blues Top
9. Gdynia Blues Festival
10. Gruba Bluesa

Najciekawszy tekst w Kwartalniku „Twój Blues” / Best article in „Twój Blues” Quarterly
1. THE BLUES BROTHERS – Z BOSKĄ MISJĄ NA TRASIE – ZBIGNIEW JĘDRZEJCZYK, TB69
2. Clarksdale – Bluesowe serce Delty Mississippi – Andrzej Matysik, TB68
3. John Lee Hooker – Szaman bluesa – Ryszard Gloger, TB71
4. Juke Joint – Istota bluesa – Roger Stolle, TB70
5. RoCK 1967 – Jacek Kurek, TB71
6. Seasick Steve – Człowiek z innej epoki – Robert Trusiak, TB70
7. North Mississippi Hill Country Blues – Zbigniew Jędrzejczyk, TB71
8. Legendarny Marvin Pontiac – Bluesma, którego nie było – Robert Lenert, TB69
9. Junior Kimbrough – Hipnotyzer bluesa – Jędrzej Janicki TB70
10. Gospel – Wiara, kultura i muzyka – Zbigniew Jędrzejczyk, TB70

Najładniejsze zdjęcie w Kwartalniku „Twój Blues” / Best photo in „Twój Blues” Quarterly
1. SEASICK STEVE – JINDRICH OPLT, TB70/35
2. John Lee Hooker – Paul Natkin, okładka TB71
3. Jonny Lang – Krzysztof Szafraniec, TB71/60
4. BB King, JL Hooker, Willie Dixon – Paul Natkin, TB71/12
5. Żółty kapelusz – Danuta Matysik, okładkaTB68
6. Doyle Bramhall II – Danny Church, okładka TB69
7. Gregg Allman – Pożegnanie, Andrzej Matysik, TB69/7
8. The Blues Brothers – Paul Natkin, TB69/22
9. Stevie Ray Vaughan-Paul Natkin,TB70/40
10. Eden Brent – Zosia Matysik, TB70/7

ŚWIAT…ŚWIAT…ŚWIAT…ŚWIAT…ŚWIAT…ŚWIAT…ŚWIAT

Best New Artist (International)
1. MARCUS KING
2. Fantastic Negrito
3. Honey Island Swamp Band
4. Myles Sanko
5. Earl Thomas
6. Kris Barras
7. Mr. Sipp
8. Bonita & The Blues Shacks
9. Noah Wotherspoon
10. Southern Avenue

Guitar Player (International)
1. JOE BONAMASSA
2. Eric Clapton
3. Jeff Beck
4. Warren Haynes
5. Buddy Guy
6. Walter Trout
7. Ronnie Earl
8. Derek Trucks
9. Robert Cray
10. Sonny Landreth

Female Vocalist (International)
1. BETH HART
2. Susan Tedeschi
3. Shemekia Copeland
4. Nikki Hill
5. Annika Chambers
6. Bettye LaVette
7. Aretha Franklin
8. Samantha Fish
9. Liz Wright
10. Trudy Lynn

Male Vocalist (International)
1. EARL THOMAS
2. Keb’ Mo’
3. Buddy Guy
4. Eric Clapton
5. Robert Cray
6. Warren Haynes
7. Neil Wilde
8. Greg Zlap
9. Gregg Allman
10. Joe Bonamassa

Harp Player (International)
1. JASON RICCI
2. Charlie Musselwhite
3. Paul Lamb
4. Kim Wilson
5. Billy Branch
6. Greg Zlap
7. Rick Estrin
8. James Cotton
9. Dennis Gruenling
10. Sugar Blue

Pianist of the Year (International)
1. LUCKY PETERSON
2. Anthony Geraci
3. John Mayall
4. Gregg Allman
5. Dr. John
6. Neil Wilde
7. Jimmy Pugh
8. Henry Gray
9. Beth Hart
10. Steve Winwood

Instrumentalist (Various Instruments) / (International)
1. ANNE HARRIS – violin
2. Robert Randolph – pedal steel
3. Jimmy Carpenter – sakx
4. CJ Chenier – accordion
5. Aaron Moreland – cigar box
6. Mark Olbrich – bass
7. Otis Taylor – banjo
8. Steve Jordan – drums
9. Jack Ryan – drums
10. Greg Rzab – bass

Band of the Year (International)
1. TEDESCHI TRUCKS BAND
2. Joe Bonamassa Band
3. Robert Cray & Hi Rhythm
4. The Rolling Stones
5. The Cash Box Kings
6. Gov’t Mule
7. MonkeyJunk
8. Rick Estrin & The Nightcats
9. Guy Verlinde & The Mighty Gators
10. Marcus King Band

Album of the Year (International)
1. GREGG ALLMAN „SOUTHERN BLOOD”
2. Taj Mahal & Keb Mo’ „TajMo”
3. Walter Trout „We’re All In This Together”
4. Earl Thomas „Plantation Gospel”
5. Van Morrison „Roll With The Punch”
6. Sonny Landreth „Live In Lafayette”
7. Various Artists – „Blues Alive 2016”
8. Joe Bonamassa „Live At Carnegie Hall-An Acoustic Evening”
9. Kenny Wayne Shepherd „Let’s It Down”
10. Tommy Castro „Stompin’ Ground”

Blues Event of the Year (International)
1. EUROPEAN BLUES CHALLENGE
2. Chicago Blues Festival
3. The death of Gregg Allman
4. Blues Alive
5. International Blues Challenge
6. Blues Festival Eutin
7. Lucerne Blues Festival
8. Sunflower River Blues & Gospel Festival
9. Hudba v Meste
10. Hamburg Blues Nights

Blues Personality of the Year (International)
1. ERIC CLAPTON
2. Buddy Guy
3. Joe Bonamassa
4. John Mayall
5. Bruce Iglauer
6. Bob Dylan
7. Keb’ Mo’
8. Gregg Allman
9. Kim Wilson
10. Davide Grandi

 

 

źródło: Delta Art / Arkadiusz Kałucki

Michał Szczerbiec – wywiad 2.08.2017

Michał Szczerbiec i Ja 3

Michał Szczerbiec i Ja  fot.AK

Młody, perspektywiczny i pełen chęci do działania nie tylko na niwie aktorskiej, ale i muzycznej. Michał Szczerbiec daleki jest o bycia aktorem śpiewającym poezję, chociaż wszystko przed nim i kto wie jak będzie za „x” lat. Jedno jest pewne, że na dziś dzień poświęcił swoje muzyczne talenty w śpiewaniu i graniu w brzmieniach blues-rockowych. Album „Stany skupienia” to był niedawno temat mojego spotkania z Michałem, którego wersja audio w programie „Warto Posłuchać” będzie miała emisję we wrześniu, natomiast teraz na blogu taka jego krótka zajawka 🙂

 

Arkadiusz Kałucki: Kto Ciebie zainspirował do brzmień blues-rockowych XX wieku? Pamiętasz okoliczności? Jaki to był moment w Twoim życiu? I może jacy artyści Tobie imponują?

Michał Szczerbiec: Od najmłodszych lat w moim rodzinnym domu mój tata karmił mnie, a także mojego starszego brata, brzmieniami zespołów The Shadows, Dire Straits, Jean Michel Jarr’em czy Mike’iem Oldfield’em. Tata także jest muzykiem i w naszym domu zawsze były instrumenty. Głównie gitary: elektryczne, akustyczne, basowe, instrumenty klawiszowe. Dorastając chłonąłem to wszystko jak gąbka wychwytując te dźwięki, które poruszały struny mojej wrażliwości. Zawsze czułem, że chcę grać i tworzyć. Czułem, że nadejdzie ten moment gdy będę robić o na tyle świadomie by wiedzieć czego szukam w brzmieniu i klimacie swoich piosenek.

Arkadiusz Kałucki: Kiedy słyszę, że aktor czy aktorzy „XYZ” zaczynają śpiewać, zaczynam myśleć trochę może stereotypowo – konkurs piosenki aktorskiej we Wrocławiu. To wg mnie jest taki sprawdzian dla aktorów przed szeroką publicznością wrażliwą na nuty uzupełniające słowa. Niekiedy bardzo ważne myśli, przesłania. Myślałeś kiedykolwiek by pojechać na konkurs do Wrocławia przed nagraniem płyty czy w ogóle nie było takiego tematu?

Michał Szczerbiec: Wiem w jakiej stylistyce czuję się najlepiej. Wiem co chcę zagrać i jaki ma to mieć kształt finalnie. Piosenka aktorska – choć bardzo ją szanuję – nie jest typem mojego muzycznego charakteru. Odnajduję się w innej formie gdzie gitara raczej wiedzie raczej prym i wokół niej są budowane utwory. Lubię melodyjność w piosenkach oraz motywy przewodnie wokół których krąży piosenka. Konkurs piosenki aktorskiej zostawiam osobom, które się w tym temacie odnajdują. Ja się odnalazłem na swojej drodze.

Michal Szczerbiec 2 fot_Paulina Jędrzejczyk

Michał Szczerbiec fot. Paulina Jędrzejczyk

Arkadiusz Kałucki: Nagranie płyty było jak mniemam jednym z Twoich ważnych i realnych marzeń. A co przyniosła rzeczywistość po jej nagraniu?

Michał Szczerbiec: Nagrywałem płyty już wcześniej – raczej muzykę instrumentalną. To były ciągłe poszukiwania tego co finalnie można znaleźć na „Stanach Skupienia”. Rzeczywistość jest taka, że trzeba nadal robić swoje. Grać, nagrywać, tworzyć. Obecnie pracuję nad promocją płyty oraz organizacją koncertów jesienią tego roku. Zacząłem także już nagrywać nowy materiał bo piosenki same się piszą, nie mam na to wpływu…

Arkadiusz Kałucki: Nasze życie jest jak rzeka? Pytam w kontekście Twoich opowiedzianych historii na płycie.

Michał Szczerbiec: Zdecydowanie. Czasem spokojna a czasem nurt porywa nas daleko gdzieś, gdzie nie spodziewaliśmy się znaleźć. Czasem lepiej nie opierać się falom i nurtowi wtedy można wyjść cało z takiej opresji. Gdy jła rzeki okazuje się zbyt silna warto poprosić o pomoc. Krzyczeć, machać rękami a ktoś na pewno się znajdzie by wyciągnąć pomocną dłoń. Jak już dojdziemy do siebie wracamy do tej rzeki ale już innej. Bogatsi o doświadczenia i przeżyte emocje.

Arkadiusz Kałucki: W jednej z piosenek wspominasz o tym by być na „TAK” ze swoim lustrem. Często zdarzało Ci się ranić innych? Robić im krzywdę?

Michał Szczerbiec: Nie jestem krystaliczny i każdy popełnia błędy. Lecz kiedy zdajemy sobie z nich sprawę i chcemy naprawić wyrządzoną krzywdę to już połowa sukcesu. Codzienność dzieje się bez przerwy. Nie ma kopii zapasowej. Nie możemy wrócić do stanu „z przed”. Jest tylko „tu” i „teraz”. Warto się zaprzyjaźnić samemu ze sobą bo sumarycznie – zawsze mamy tylko siebie gdy pozostają cztery ściany.

Michal Szczerbiec 3 fot_Paulina Jędrzejczyk

Michał Szczerbiec fot. Paulina Jędrzejczyk

Arkadiusz Kałucki: Jaki masz pogląd na temat przeszłości? Bo ogólnie miałem wrażenie słuchając płyty, że trzeba żyć tu i teraz oraz patrzeć optymistycznie w przyszłość. Wstydzisz się tego co było? Żałujesz czegoś i nie chcesz o tym myśleć i opowiadać?

Michał Szczerbiec: Nadmieniłem to w akapicie wyżej ale rozwinę myśl. Przeszłość nas ukształtowała. Jesteśmy w tym miejscu w którym jesteśmy tylko dlatego, że zaistniały wszystkie zdarzenia w przeszłości. Jeśli obecnie dobrze nam ze sobą i godzimy się z tym co jest to nie można żałować przeszłości. Zwłaszcza błędów. Przecież na nich się uczymy, one są strukturą naszej codzienności. Błędy krążą w naszych żyłach i można się nauczyć ich nie powtarzać. Czasami po kilka razy popełniamy ten sam błąd bo prawdopodobnie nie wyciągnęliśmy dostatecznie dużej nauki z poprzednich sytuacji. W piosenkach opowiadam o swojej przeszłości i się tego nie wstydzę. Jest to dla mnie bardzo terapeutyczne. Obserwuję też inne osoby z mojego otoczenia. One są dla mnie także inspiracją.

Arkadiusz Kałucki: Czy płyta „Stany skupienia” jest konsekwencją Twojego podejścia do życia nie tylko tego prywatnego, ale i artystycznego, że nie lubisz utartych dróg, szlaków tylko raczej jak kot chodzisz swoimi drogami?

Michał Szczerbiec: Wiele osób sugerowała mi co mam robić a czego nie robić. Samoświadomość pozwoliła mi odrzucić wszystko czego robić nie chcę. Skupiam się tylko na tym co dla mnie najważniejsze i robię to zupełnie świadomie ze wszystkimi tego konsekwencjami. Jest wiele dróg, którymi można podążać. Wybrałem jedną z nich wcześniej schodząc z poprzedniej. A wędrować trzeba podziwiając nowe widoki.

Arkadiusz Kałucki: Dziękuję za rozmowę i życzę sukcesów zawodowych 🙂

Michał Szczerbiec: Dziękuję bardzo i życzę wszystkiego dobrego.

Albumy Świat cz.2/2017

Druga odsłona albumów, które ukazały się w I kwartale 2017 roku już jest na moim blogu „Warto Posłuchać”. Dwanaście krążków, które wyselekcjonowałem w tej odsłonie, przeniesie nie jednego fana dobrej muzyki w różne oblicza oblicza ludzkiej natury. Część z nich być może wprowadzi w stan zadumy, zastanowienia. Inne rozbudzą chęć tańczenia a być może jeszcze inny zmusi do działania. Ale to już każdego indywidualna sprawa 🙂 Albumu, które teraz proponuję to solidna porcja dobrych dźwięków i słów 🙂

 

 

01.Train Album+ArtworkTrain – „A girl a bottle a boat” (Sony Music)

Nowy studyjny album amerykańskiej grupy Train, który promują single ‚Play That Song’ i ‚Working Girl’. Zespół, nagrodzony aż trzema nagrodami Grammy, ma na koncie już 7 krążków studyjnych, ponad 10 milionów sprzedanych płyt i 30 milionów singli na całym świecie. Dowodzony przez Pata Monahana projekt przyniósł już takie hoty jak „Hey Soul Sister”, „Drops Of Jupiter” czy „Drive By”.

 

 

źródło: Sony Music

02.Sinkane_L&LI_Digital_300dpiSinkane – „Life & Livin’ It” (Sonic Records)

Muzyka Sinkane wynika z hojności ducha. Nigdy przedtem duch ten nie był tak wyraźny jak na tym dodającym otuchy albumie ‘Life & Livin’ It’.

Nagrywany w Sonic Ranch Studios w El Paso, w Teksasie i wyprodukowany przez Ahmeda Gallaba, wspieranego przez swojego długoletniego współpracownika Grega Lofaro, ‘Life & Livin’ It’ czerpie z poprzednich nagrań Sinkane wszystko to, co najlepsze: są tam zarówno elementy funku i soulu, jak i błyskotliwe melodie rodem z subsaharyjskiej Afryki.

„Life & Livin’ It”, zgodnie z tytułem, opowiada o różnych doświadczeniach życiowych. „Moja rodzina wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych z Sudanu” – mówi Ahmed. „Dorastałem wokół ludzi, którzy nie byli podobni do mnie. Byłem outsiderem. To bardzo wpłynęło na mnie i na moją muzykę i ostatecznie cały ten projekt to mój sposób na połączenie z różnymi ludźmi. Czy może być lepszy sposób na rozpoczęcie rozmowy niż opowiedzenie historii o sobie, z którą Twój rozmówca może czuć się związany?”

Na płycie znalazło się kilka piosenek zaśpiewanych po arabsku, w ojczystym języku Ahmeda. „Kulu shi tamaam!” oznacza „wszystko jest wspaniałe”, podczas gdy „ya zol ya zain!”, to sudański termin pieszczotliwie używany jako zwrot „mój piękny przyjacielu”. „Naprawdę bardzo łatwo jest zrozumieć wydźwięk tych słów” – dodaje Ahmed. „Dają przyjemne poczucie, nie trzeba wiedzieć, co dokładnie znaczą. To jest jak słuchanie Caetano Veloso czy Jorge’a Bena – nie musisz znać portugalskiego, by wiedzieć o czym mówią.”

Koncertowy skład grupy Sinkane to: Ish Montgomery (bas), Jason Trammell (perkusja), Jonny Lam (gitara) i Amanda Khiri (wokal), a także Elenna Canlas (klawisze i wokal), która śpiewa i gra dodatkowe partie w każdym utworze.

„Life & Livin’ It” to kolejny album Sinkane po uznanym ‘Mean Love’ z 2015 roku, w ramach którego zespół zagrał 166 koncertów w 20-stu krajach. Płyta jest również następstwem dużej trasy koncertowej, podczas której piętnastoosobowa grupa The Atomic Bomb Band, prowadzona przez Ahmeda Gallaba, występowała grając muzykę nigeryjskiego mistrza muzyki electro-funk, Williama Onyeabora.

W The Atomic Bomb Band udzielali się: David Byrne, Damon Albarn, członkowie Hot Chip, LCD Soundsystem, The Rapture, Jamie Lidell oraz legendarni jazzowi muzycy – Pharoah Sanders i Charles Lloyd. Koncertowali na całym świecie, włącznie z debiutanckim występem w telewizyjnym programie Jimmy’ego Fallona. „Te 14 miesięcy naprawdę odmieniło moje życie” – zdradza Ahmed. „Nie tylko dowiedziałem się, czym są tak duże występy, ale również zbliżyliśmy się do siebie jako zespół.”

W utworze ‘U’Huh’ Sinkane (Ahmed Gallab) dzieli się ze słuchaczami bardzo potrzebną dziś dawką optymizmu, powtarzając refren „We’re all gonna be alright / Kulu shi tamaam”.

 
źródło: Sonic Records

03.Soulwax okladka plytySoulwax – „From Deewee” (Pias)

Formacja Soulwax powraca z nowym materiałem. 24 marca na półki sklepowe trafi studyjny album zespołu „From Deewee”. Wszystkie utwory zostały zarejestrowane na żywo w studiu braci Dewaele DEEWEE Studio w Ghent w ciągu jednego dnia. Do współpracy artyści zaprosili takich muzyków jak Stefaan Van Leuven, Iggor Cavalera, Victoria Smith, Blake Davies oraz Laima Leyton.

 

 

źródło: Pias

04.Milky-Chance-Blossom-Album-Artwork_MMilky Chance – „Blossom” (Universal Music)

Formacja Milky Chance, znana szerokiej publiczności z przeboju “Stolen Dance”, to pochodzący z Niemiec popowo – alternatywny duet. Clemens Rehbein i Philipp Dausch rozpoczęli swoją przygodę z muzyką w szkole średniej, gdzie pisali teksty utworów, a w 2013 roku wydali samodzielnie pierwszy album “Sadnecessary”, który został entuzjastycznie przyjęty przez publiczność i krytyków. Singiel “Stolen Dance” z charakterystycznym teledyskiem, który przekroczył 270 milionów wyświetleń na YouTube potwierdził sukces duetu. Wyprzedana trasa po Europie, którą zespół ogłaszał tylko i wyłącznie na swoim Facebooku, to kolejne osiągnięcie muzyków. W Polsce “Stolen Dance” osiągnął status najczęściej granego w radiach utworu 2014 roku. Milky Chance nie poprzestali na jednym przeboju. Kolejny , “Down by the river”, również nawiązuje do alternatywnego folku, który dominuje w albumie duetu.

 

 

źródło: Universal Music

Untitled-5

Rag’N’Bone Man – „Human” (Sony Music)

Rory Graham, bardziej znany jako Rag’n’Bone Man, jest jednym z najpopularniejszych muzycznych ‚odkryć’ końca 2016 roku. Jest zdobywcą prestiżowej nagrody Critics’ Choice Award (poprzedni zwycięzcy: Adele, Sam Smith i Emilie Sande) a stacja BBC uznała go za jedną z największych muzycznych nadziei na przyszły rok (2. miejsce na liście ‘BBC The Sound Of 2017’). Jego debiutancki krążek długogrający zatytułowany jest tak, jak największy przebój przełomu roku 2016 i 2017 -– „Human”. Sukces Rag’n’Bone Mana jest w pełni zasłużony – 31-letni artysta występuje przed publicznością ponad połowę swojego życia. Zaczynał jako 15-letni raper w rodzinnym Uckfield by 4 lata później, zachęcony przez ojca, zaczął śpiewać w klubach bluesowych. Miłość do bluesa i rapu udało mu się pogodzić kiedy dołączył do hip-hopowego składu The Rum Committee z Brighton, regularnie koncertującego także w Brixton w Londynie. Trzy wydane EPki („Bluestown”, Wolves” i „Disfigured”) przysporzyły mu całkiem dużą grupę fanów już na początku światowej kariery.
Debiutancki album długogrający Rag’N’Bone Mana wyprodukował Mark Crew, odpowiedzialny za pierwszy krążek grupy Bastille. Materiał ukaże się w wersji standard (12 utworów na CD) i deluxe (19 utworów na 2CD albo 2LP).

 
źródło: Sony Music

06.FrancesFrances – „Things I’ve Never Said” (Universal Music)

Nowy, nieprzeciętny talent brytyjskiej sceny muzycznej! Nazywana „współczesną Carole King” Frances nowy rok rozpoczęła z rozmachem – prezentując utwór „What is Love?”, który trafił na ścieżkę dźwiękową Fifty Shades Darker. A zaraz potem nowy singiel „No Matter” zwiastujący debiutancki album artystki – „Things I’ve Never Said”. Płyta ukaże się już 17 marca, a znajdą się na niej utwory powstałe przy współpracy z Gregiem Kurstinem (Adele, Beck), Jimmym Napesem (Sam Smith, Alicia Keys) oraz Howardem Lawrencem z Disclosure. Album to zbiór niezwykle osobistych utworów podsumowujących ostatnie 2 lata z życia Frances. Nadzwyczaj szczere, niemal klasyczne ballady mieszają się z bardziej nowoczesnymi, bardziej dynamicznymi produkcjami, tworząc szeroki jak na tak młodą artystkę wachlarz repertuarowy.

Aż trudno uwierzyć, że artystka, która brzmi jakby miała za sobą niemały bagaż życiowych doświadczeń ma zaledwie 23 lata! Swoją przygodę z muzyką Frances zaczęła jednak wyjątkowo wcześnie. Już jako 8–latka grała na skrzypcach, jako 10-latka na pianinie, a przed skończeniem 15-tu lat znała już doskonale wszystkie piosenki Becka, Thoma Yorka i Chrisa Martina! Potem postanowiła studiować muzykę w Liverpoolu, ale jej plany od zawsze koncentrowały się na Londynie, gdzie ostatecznie postanowiła zamieszkać. W wynajmowanym mikro pokoiku, w którym zdołała pomieścić jedynie łóżko i swój keyboard powstały dwie EP-ki Frances, zawierające utwór „Grow”, a także równie poruszający „Let It Out”. Pierwsze kompozycje nie tylko zapewniły Frances kontrakt płytowy i nominację w plebiscycie BBC Sound of 2016, ale również koncerty w roli supportu Sama Smitha i Jamesa Baya. Do tego doszły jeszcze sesje nagraniowe z Howardem Lawrencem z Disclosure, który skierował Frances w trochę bardziej elektroniczne rejony, w których jej głos odnajduje się równie dobrze co w akustycznych piosenkach. Teraz wszystkie swoje dotychczasowe doświadczenia Frances zawarła na swojej debiutanckiej płycie, która jak sama zapowiada, jest przede wszystkim szczera, autentyczna i pełna melodii. Bez wątpienia to jedna z tych płyt, na które warto czekać w tym roku!

 

 

źródło: Universal Music

07.James Blunt - The AfterloveJames Blunt – „The Afterlove” (Warner Music)

Singiel „Love Me Better” zapowiadał nową płytę Jamesa Blunta. Album „The Afterlove” ukazał się 24 marca 2017 roku, a w jego powstawaniu wziął udział choćby Ed Sheeran. James pracował nad nową płytę ze znakomitymi kompozytorami i producentami. Wśród nich są Ed Sheeran, Ryan Tedder z OneRepublic, Amy Wadge (Ed Sheeran, Shannon Saunders), Johnny McDaid (Biffy Clyro), Stephan Moccio (Miley Cyrus, The Weeknd) i MoZella (Miley Cyrus, One Direction).

Blunt, znany z dużego dystansu do siebie i poczucia humoru, zaanonsował płytę już parę tygodni temu, w 2016 roku, kiedy napisał na Twitterze: „Jeśli myślicie, że 2016 rok był zły, to informuję, iż w 2017 ukaże się moja nowa płyta”.

James Blunt sprzedał w dotychczasowej karierze ponad 20 mln płyt i ponad 12,8 mln singli. Na YouTubie jego utwory wysłuchało 625 mln userów, zaś w streamingu odtworzono je przeszło 680 mln razy.

 
źródło: Warner Music

08.Zara Larsson Album ArtworkZara Larsson – „So Good” (Sony Music)

19-letnia Zara Larsson w kilkanaście miesięcy za sprawą kilku mega hitów stała się sensacyjnym objawieniem na scenie popu! Magazyn TIME umieścił ją w zestawieniu „30 Najbardziej Wpływowych Nastolatków 2016 r.”

Opublikowane w 2015 r. single: „Lush Life” (diament w Polsce) oraz „Never Forget You” (2x platyna) pozwoliły jej zdobyć mocną pozycję na amerykańskim rynku muzycznym. W Europie o Zarze zrobiło się głośniej już wcześniej za sprawą dwóch mini albumów: „Introducing” oraz „Let Me Reintroduce Myself” wydanych dwa lata wcześniej oraz przebojom: „Uncover,” „Carry You Home” i „Rooftop” z jej debiutanckiego albumu „1” z 2014 r.

Od tamtej pory jej kariera nabrała niezwykłego rozpędu. Gościnnie wystąpiła w utworze Tinie Tempah – „Girls Like”, który otrzymał nominację do tegorocznych nagród BRIT Awards. Wystąpiła podczas finału UEFA EURO 2016 w nagranym wspólnie z Davidem Guettta hitem „This One’s For You”. Na swoim koncie ma dwie statuetki MTV EMA w kategorii Best New Act oraz Best Worldwide Act oraz nagrodę Nickelodeon Kids’ Choice Award i nominację do NME Awards!

Album „So Good” dostępny będzie na nośniku CD oraz winylu. Na krążku znalazło się 15 utworów, w tym jej największe hity. Wydawnictow promują single „Ain’t MyFault” oraz tytułowy „So Good” nagrany z raperem Ty Dolla $ign.

 

 

źródło: Sony Music

09.Sohn - Rennen artworkSohn – „Rennen” (Sonic Records)

„Rennen” to niemieckie słowo oznaczające „biec” i gdy tylko SOHN zaczął myśleć o podróży, którą odbył na przestrzeni ostatnich dwóch lat, to słowo stało się oczywistym tytułem płyty.

„Biegłem przez cały ten czas” – przyznaje. „Pamiętam jak przez mgłę cały ten świat, który widziałem. Podróżowałem od doświadczenia do doświadczenia, za każdym razem mówiąc „tak”. A to jest niesamowita rzecz.”

Jednak w takim samym stopniu było to ekscytujące, co wyczerpujące. Zarówno pod względem fizycznym, jak i emocjonalnym. Dlatego gdy przystąpił do pracy nad ‘Rennen’, wiedział, że musi zwolnić mimo, że krytycy i fani wyczekiwali następcy debiutanckiego albumu ‘Tremors’ z 2014 roku, który The Sunday Times opisał jako „urzekający”. Pracując nad nowym albumem SOHN postanowił przenieść się z Wiednia do Los Angeles, gdzie w całkowitej izolacji mógł złapać oddech. „Zamknąłem się tam na miesiąc, zabierając ze sobą właściwie cały sprzęt jaki miałem. Rozstawiłem go w jednej części domu i dałem sobie miesiąc, aby w samotności napisać te piosenki.” Dwa pierwsze tygodnie okazały się bezowocne, jednak z dnia na dzień pojawiała się muzyka. Jego pogoń za uchwyceniem świeżych pomysłów sprawiała, że nierzadko kończył pracę o szóstej rano. „Po tych wszystkich trasach, nie wiedziałem, czy zostały we mnie jakieś piosenki. Musiałem na nowo odnaleźć w sobie ten głód.”

Postanowił przyjrzeć się sobie i podjął świadomą decyzję, by nie poddawać się zwątpieniu we własne możliwości, a raczej starać się poszerzać granice tego, co jest możliwe w jego muzyce. Nic nie było poza zasięgiem, a odkryta na nowo wolność sprawiła, że powstała najodważniejsza i najbardziej wciągająca muzyka w jego dotychczasowej karierze. ‘Oryginalnie te piosenki były tworzone z myślą o innych artystach’ – mówi SOHN, który wcześniej współpracował z takimi gwiazdami jak Rihanna, a także tworzył remiksy dla wszystkich, od Disclosure do The Weeknd. „Zawsze miałem gdzieś z tyłu głowy, że te piosenki są dla mnie zbyt śmiałe, czy zbyt pewne siebie, abym mógł je zaśpiewać. Ale zdałem sobie sprawę, że to są bardzo dobre piosenki. Zakochałem się w nich i pomyślałem, że mogę je zaśpiewać. Nigdy nie pisałem dla siebie w ten sposób.”

To nowe nastawienie od razu słychać w nowych piosenkach. W ‘Dead Wrong’ śpiewa o ufaniu własnemu instynktowi i ignorowaniu konsekwencji, podczas gdy ‘Primary’ został zainspirowany ostatnią kampanią prezydencką w USA, odnosząc się do niedoceniania zdolności do samozniszczenia. Z kolei ‘Conrad’ odnosi się do klimatu politycznego w Europie. Przez cały album przewijają elementy, które miały wpływ na jego życie w ciągu ostatnich dwóch lat. Od zakochania się, ślubu, po nauczenie się roli bycia ojcem.

Muzycznie SOHN postanowił być powściągliwy w kwestii produkcji, ograniczając utwory do trzech podstawowych elementów. Jego celem było znalezienie głównych elementów kompozycji i upewnienie się, że nagrywa tylko najmocniejszy materiał, który obroni się sam, bez magii studia nagraniowego. „Bardzo starałem się, aby nie ‘przeprodukować’ piosenek i nie zrobić ich w sposób zbyt skomplikowany. A myślę, że miałem do tego tendencję w przeszłości. Do budowania brzmień z wielu warstw. Teraz przekonywałem sam siebie, by dodawać tylko trzy elementy, które sprawią, że będę pewny, że dana piosenka jest wystarczająco dobra sama w sobie.”

Użycie słów „wystarczająco dobre”, do piosenek z płyty „Rennen”, jest stanowczo ich niedocenieniem. To ambitny dowód zarówno artystycznego, jak i osobistego rozwoju. A także jasny sygnał, że nadszedł czas na kolejny bieg.

 

 

źródło: Sonic Records

10.King Gizzard and The Lizard Wizard - Flying Microtonal Bannana okladKing Gizzard & The Lizard Wizard – „Flying Microtonal Banana” (Pias)

Grupa King Gizzard and the Lizard Wizard zapowiedziała wydanie pięciu albumów długogrających w 2017 r. 24 lutego, nakładem wytwórni ATO Records, ukazał się „Flying Microtonal Banana”. Płyta nagrywana była latem 2016 r. w Australii w Melbourne. Trance, psychodelia, hipnotyzujące i pulsujące dźwięki z jednej strony pokazują inne oblicze zespołu, ale co najistotniejsze jest zachowana tożsamość formacji King Gizzard & The Lizard Wizard. Dziewięć utworów wchodzących w skład albumu „Flying Microtonal Banana” słucha się z ogromnym zaciekawieniem.

 

 

autor: Arkadiusz Kałucki / źródło: Pias

11.Ryan AdamsRyan Adams – „Prisoner” (Universal Music)

Jeden z ostatnich rockowych bardów powrócił po dwóch latach z nowym materiałem!

„Chciałem opowiedzieć o różnych twarzach pożądania i o tym, co to znaczy być więźniem własnych pragnień” – wyjaśnia genezę tytułu artysta dodając: „Czuję jakbym został obrabowany z najcenniejszej w życiu człowieka rzeczy… z czasu.”

Fan flipperów, komiksów, black metalu i hardcore’u, wielokrotnie nominowany do Grammy muzyk wyznaje, że materiał na nową płytę powstał w bardzo intensywnym czasie. Dwa lata temu jego poprzedni album zatytułowany po prosty Ryan Adams dotarł do 4 pozycji na amerykańskiej liście przebojów. Od tamtej pory Adams objechał cały świat koncertując, nagrywając wydając nie tylko koncertową kolekcję Live at Carnegie Hall ale też kowerując w całości album Taylor Swift 1989.

Podczas tego ponad dwuletniego okresu zawirowań materiał na Prisonera właściwie napisał się sam. „Wszystko co działo się w tamtym czasie miało mnie wielki wpływ i miałem wrażenie, że pomysły na piosenki biorą znikąd – wystarczy usiąść i je nagrać. ”
Efekty pracy poznaliśmy 17 lutego. Pierwszym singlem zwiastującym album Ryana Adamsa był ekspresyjny, niezwykle poruszający utwór „Do You Still Love Me?”.

 

 

źródło: Universal Music

12.I See You Physical PackshotThe XX – „I See You” (Sonic Records)

W marcu 2014 roku doszło do wyjątkowego doświadczenia w historii The xx. Zagrali na Manhattan’s Park Avenue Armory Drill Hall, podczas serii koncertów zorganizowanych przez The New York Times pod szyldem ‘The Rock Show, Inverted’.

Podczas dwudziestu pięciu koncertów, które odbyły się na przestrzeni dziesięciu dni, występowali zaledwie dla 45 osób. To doświadczenie nie pozostało bez wpływu na muzykę Romy Madley Croft, Olivera Sima i Jamie’ego Smitha. Okazało się także momentem przełomowym w ich karierze.

„Płyta brzmi triumfalnie i radośnie” – mówi Jamie o ‘I See You’, trzeciej płycie długogrającej The xx. „Powinniśmy być wdzięczni za podróż, jaką odbyliśmy, za to, co przeszliśmy by dotrzeć do tego momentu”. „I See You” jest wynikiem czterech lat ciężkiej pracy, próbą osiągnięcia nowego poziomu dla popowej grupy. To płyta, która ukazuje ich grających z nową przejrzystością i czystością. A ponieważ jest to The xx, w poruszającej przestrzeni i wymagającej twórczości, jest też zuchwałość i odwaga, którą było słychać już w muzyce Romy i Olivera, gdy zaczynali występować ze sobą razem w wieku szesnastu lat. „To co sprawiło, że brzmimy jak brzmimy, wcale nie było intencjonalne” – mówi Oliver, zaś Jamie dodaje: „to, co zawsze mnie zaskakuje, to że gdy grają razem na dwóch instrumentach, pojawiają się tak proste rzeczy, których ja nigdy bym nie zaproponował. To szczególne brzmienie gitary i gra na basie Olivera sprawiają, że pojawia się ten wyjątkowy nastrój, który uwielbiam i który nigdy mnie nie nudzi.”

Na „I See You” trio podążają w stronę czegoś bliższego czystości, zwięzłych popowych struktur, naznaczonych echem tanecznych DJ-skich doświadczeń. W tekstach przesuwają się od tematów dotyczących niebezpiecznej i beznadziejnej miłości, w stronę jej smakowania i zachwytu. „I See You” to ciągle The xx, ale przepełniony nowymi ambicjami. Może nawet jest to tak ważna zmiana, jak przejście Joy Division w New Order.

Od czasu wydania ostatniej płyty The xx, Jamie nagrał swój solowy album ‘In Colour’. „Nagrania Jamie’go mają na mnie duży wpływ” – mówi Romy. „Chodzi o to poczucie bycia poza czymś, w co jest się zaangażowanym, bo przecież Olive i ja także jesteśmy na tej płycie. Obserwując to, zrozumiałam, że czuje się bardziej dumna z tego co robię.
Oczywiście czuję też, że coś straciłam. Nie wstydzę się o tym mówić, chociaż jest to dziwne uczucie.” Zaangażowanie Jamiego w solowy projekt sprawiło, że ‘I See You’ wyrosło z rozmów pomiędzy Oliverem a Romy. Nagrywając drugi album, trio zamknęło się z dala, w małym pokoju w Angel, w Islington, odmawiając pokazywania czegokolwiek, zanim kompozycje nie będą w pełni gotowe. „To było dziwne, mroczne miejsce” – mówi Jamie. Dla trzech introwertyków, było to wkroczenie na trudne emocjonalnie terytorium. Pierwsza płyta The xx ukazała się, gdy Oliver i Romy byli ciągle nastolatkami, szybko zdobywając międzynarodową popularność, której nikt się nie spodziewał. „Wszyscy mówili nam, że sprawy idą zbyt szybko” – przyznaje Oliver, zaś Romy dodaje: „wtedy nie do końca w to wszystko wierzyliśmy”. Dziś The xx mogą pochwalić się ilością 3 milionów sprzedanych płyt na całym świecie oraz statusem platynowych i złotych płyt zarówno w Europie, obu Amerykach i Australii. Są jednym z niewielu brytyjskich zespołów, który może się pochwalić złotą płytą w Stanach Zjednoczonych przyznaną za debiutancki album.

Pod kątem konstrukcji, trzeci album The xx, nie odbiega od tego, co znalazło się na poprzednich. Podróżowali od Los Angeles, przez Marfę, Nowy Jork, po Islandię. Słuchając soft rocka, który był grany od Portland do Los Angeles, weszli do studia na wzgórzach Hollywood i nagrali utwór ‘Replica’, będący obroną skruszonego imprezowicza. Podobnych klimatów na płycie jest więcej. Od afrobeatowego basu Olivera rozpoczynającego ‘Dangerous’, po mruczenie Romy w ‘I Dare You’. Gdy do zapowiadającego album utworu ‘On Hold’ dodali sampla z ‘I Can’t Go For That’ Hall & Oates, Jamie przyznał, że został przyłapany przez pracownika studia, gdy tańczył do piosenki, co „było zawstydzające”.

Mówiąc o nowej płycie Romy otwarcie przyznaje: „my zawsze naprawdę uwielbialiśmy, pop, a przy tej płycie staraliśmy się znaleźć nowy sposób by go osiągnąć. Wiedziałam, że to będzie rodzaj testu.” Jak dodaje Oliver: „byliśmy mniej skrępowani, nie obawiając się osiągnąć brzmienia, które pomoże nam stworzyć muzykę, której sami chcemy słuchać.” „Naprawdę cieszyłam się nie będąc tak skrępowaną” – podsumowuje Romy.

 

 

źródło: Sonic Records

 

Albumy Polska cz.2/2017

Jest dobrze 🙂 Właśnie zamieściłem drugą część albumów polskich artystów, a konkretnie informacji o nich, na których warto zwrócić uwagę, „warto posłuchać” i co wspomniałem w poprzedniej części iść na koncert 🙂 Ponownie zabieram Was w muzyczną podróż po najróżniejszych brzmieniach jakie proponują aktualnie nie tylko giganci polskiej sceny muzycznej, ale i debiutanci 🙂  Ostatnia, trzecia część informacji o wybranych albumach polskich artystów z I kwartału 2017 r. pojawi się szybciej niż myślicie 🙂 Miłej lektury 🙂

 

 

01.Q Ya VyQ YA VY – „Q YA VY” (Kayax Prod.)

Album „Q YA VY” projektu muzycznego pod tą samą nazwą, który tworzą artyści dwóch rożnych muzycznych pokoleń i światów.

Projekt powstał z inicjatywy Q-rka – gitarzysty, kompozytora, aranżera i producenta (Q-rek Band, Q-rek Group, AiQ, Sobą Inspirowani) oraz Yacka Rodziewicza – barytonisty, klawiszowca i producenta (Republika, Kult, Atrakcyjny Kazimierz). Muzyka projektu Q YA VY łączy wiele stylistyk. Rozbrzmiewają w niej dźwięki, barwy i emocje z każdego regionu Muzyki. Dlatego jest tak ciekawa i nieprzewidywalna, regionalna i międzynarodowa zarazem.

To co wspólne, spójne i co ją określa – to połączenie ROCK’owego „przybrudzonego” brzmienia („crunch’owa” gitara z ekspresyjnym barytonem i tenorem) z „LATYNOskim temperamentem” energetycznej sekcji oraz JAZZowym otwarciem na całkowicie swobodną improwizację.

Projekt Q YA VY okazał się na tyle różnorodny i ciekawy muzycznie, że na debiutanckiej płycie połączył zaangażowanie znaczących i ważnych postaci różnych scen muzycznych w Polsce.

Projekt w składzie:
Q-rek – gitara
Yacek Rodziewicz – saksofon barytonowy
Maciej Sikała – saksofon tenorowy (m.in. Miłość, Piotr Wojtasik)
Bartek Staszkiewicz – instrumenty klawiszowe (m.in. Sofa)
Filip Torres – gitara basowa (m.in. José Torres y Salsa Tropical)
Tomek Torres – perkusja (m.in. Afromental, Urszula Dudziak)
Jose Torres – instrumenty perkusyjne (m.in. José Torres y Salsa Tropical)

 
źródło: Kayax Prod.

02.UrszulaUrszula – „Złote przeboje akustycznie” (Universal Music)

„Złote przeboje akustycznie” są zapisem wyjątkowej trasy Urszuli z jej zespołem i kwartetem smyczkowym Aukso, prezentującej jej największe przeboje w nowych aranżacjach. Koncerty wyprzedały się do ostatnich miejsc, publiczność nie dawała Urszuli zejść ze sceny, bisom nie było końca. Płyta doskonale uchwyciła tą cudowną gorącą atmosferę, jaka towarzyszyła muzykom w trasie. Urszula jest jedną z najpopularniejszych i najbardziej docenianych polskich wokalistek. Jej największe przeboje „Latawce dmuchawce wiatr”, „Rysa na szkle” czy „Malinowy król” śpiewała i nadal śpiewa cała Polska. Na scenie ponad 30 lat wciąż zdobywa nowych fanów magnetycznym głosem, ciepłem i prawdziwą pasją, jaką widać na każdej płycie i na każdym występie. Album promowało nagranie „Anioł Wie”.

 
źródło: Universal Music

03.WierzcholskiPronkoProńko / Wierzcholski – „Samotna Kolacja” (Agencja Muzyczna Polskiego Radia)

Kultowi wykonawcy: Krystyna Prońko, Sławek Wierzcholski (Nocna Zmiana Bluesa), Jerzy Styczyński (Dżem), Ryszard Sygitowicz (Perfect), znakomite kompozycje Roberta Obcowskiego, sekcja rytmiczna złożona z czołówki polskich muzyków, niebanalne, klimatyczne choć i zaskakujące teksty …. to tylko niektóre z atutów CD „Samotna kolacja” duetu Krystyna Prońko / Sławek Wierzcholski. Połączenie potencjałów dwojga artystów z odmiennych stylistyk dało niezwykły efekt piętnastu piosenek będących mieszanką soul / blues /country. Piosenki – dialogi między wokalistami tworzą zaskakujący efekt: niekiedy nostalgiczno-poetycki a czasem żartobliwy i ekspresyjny.

 
źródło: Agencja Muzyczna Polskiego Radia

04.Czeslaw Spiewa„Czesław Śpiewa & Arte dei Suonatori” (Mystic Prod.)

Nowy album Czesław Śpiewa już od dziś w sprzedaży! Krążek „Czesław Śpiewa & Arte dei Suonatori” powstał we współpracy z polską orkiestrą barkową o międzynarodowej renomie. Arte dei Suonatori, prawdziwi mistrzowie muzyki dawnej, mają na swoim koncie kilkanaście płyt i kilka prestiżowych nagród muzycznych.

Długi czas rozmawialiśmy w zespole Czesław Śpiewa o inspiracjach muzyką klasyczną. Zaproszenie do współpracy od Arte dei Suonatori oraz seria wspólnych koncertów zagranych jesienią 2015 roku, bardzo nas ucieszyły. Nie sądziliśmy, że będziemy w stanie tak fajnie się dogadać i razem stworzyć muzyczny świat, który sprawdzi się na koncertach. Publiczność była zachwycona, a my dwa miesiące po trasie wylądowaliśmy razem w studiu nagraniowym RecPublica w Lubrzy. Szybko się okazało, że nasze światy, wcale się nie różnią. Zresztą ja i moi muzycy nie zgadzamy się na nazywanie muzyki klasyczniej muzyką poważną. Przecież ta muzyka była kiedyś rozrywkowa!- opowiada Czesław Mozil.

Czesław Śpiewa & Arte dei Suonatori to orkiestrowy rozmach połączony z awangardową fantazją na temat współczesnej muzyki popularnej. To interesująca propozycja nie tylko dla miłośników muzycznego luzu w wydaniu niepokornych Duńczyków, ale także nie lada gratka dla prawdziwych melomanów.

Słodko-gorzkie teksty Michała Zabłockiego swobodnie łączą żartobliwą narrację z tematami tożsamości narodowej, patriotyzmu i emigracji. Tytuły i treść piosenek nawiązują do „znanych i lubianych” wierszy oraz popularnych rymowanek z lat dziecięcych: „Mam trzy latka” „Lokomotywa” „Kaczka”. A wszystko to zapakowane w szlachetnie wykonaną ilustrację z burakiem na czele autorstwa Pawła Zawiślaka / Kropki Kreski – kolejny autoironiczny akcent charakterystyczny dla twórczości zespołu Czesław Śpiewa.

 
źródło: Mystic Prod.

image descriptionNika Boon – „Rebel” (Agencja Muzyczna Polskiego Radia)

Wokalistka i kompozytorka pochodząca z Gdańska, od lat tworząca muzykę w Londynie. Nika Boon czyli Dominka Jarzębowska w pierwszym wydaniu „Szansy na Sukces” z Marylą Rodowicz zachwyciła swoim silnym i ekspresyjnym głosem nie tylko telewidzów polskich, ale i widownie zagraniczną, czego dowodem jest to, że po emisji tego programu w Telewizji Polonia, brytyjska wytwórnia fonograficzna zaprosiła ją do Wielkiej Brytanii. Od tej pory Nika mieszka w Londynie, gdzie prężnie działa muzycznie. Artystka współpracuje z producentami i muzykami z Anglii i USA, jej utwory ukazywały się na słynnych kompilacjach „Release Yourself” wydanych przez nowojorską wytwórnię Stealth Rogera Sancheza (laureata Grammy Award). Na początku swojego pobytu w Wielkiej Brytanii Nika pisała i wykonywała muzykę alternatywną, ambient i electro a późniejszy kontrakt z managerem Prodigy, umożliwił jej i jej zespołowi występy na największych światowych scenach festiwalowych.

Ostatnio Nika powróciła do swoich korzeni i jej nadchodząca solowa płyta “Rebel” będzie zainspirowana brzmieniami akustyczno-gitarowymi. Na jej solowym albumie Nika połączyła siły z klawiszowcem z zespołu Massive Attack i Portishead Johnem Baggottem, z basistą i gitarzystą Carey Willets z zespołu Athlete oraz perkusistą zespołu Kasabian Ianem Matthews.

źródło: Agencja Muzyczna Polskiego Radia

06.Marcin SwiderskiMarcin Świderski – „Call Of Life” (Marcin Świderski)

Call Of Life to pierwszy solowy album Marcina Świderskiego, producenta muzycznego i saksofonisty, współtwórcy płyt: „Yanko” Enigmatik Quartet, „Iman” Magdy Navarrete, „Changing” Michała Rudasia.

„Call of life” to jedyny w swoim rodzaju strumień muzyki z różnych stron świata, unikatowa fuzja kultur, języków, technik wokalnych, połączenie niemożliwego z możliwym, historii ze współczesnością, zatarcie granic i barier kulturowych. To brzmienia world music połączone z brzmieniem instrumentów elektronicznych. Na płycie można usłyszeć wiele ciekawych instrumentów etnicznych takich jak sitar, dilruba, kaval czy flet bansuri. Od samego początku celem Marcina Świderskiego było zaproszenie do współpracy wielu gości. Na płycie zaśpiewali m. in. Michał Rudaś, Nuno, Karolina Kiesner, Gosia Gąsior, Gosia Janek, a każdy z wokalistów napisał tekst do swojej piosenki.

 
źródło: Marcin Świderski

07.Mateusz NarlochMateusz Narloch – „My Story” (EMA Records)

Mateusz Narloch, aktor dubbingowy i teatralny oraz wokalista, który w 2017 zadebiutował swoim solowym albumem „My Story”. Utrzymana jest w klimacie Popu inspirowanego amerykańskimi brzmieniami, porządną dawką mocnych syntezatorów, połączonych ze sobą w klimacie R’n’B. Największe inspiracje to Kanye West, Kid Cudi, The Weeknd, czy chociażby Justin Timberlake. Album jest historią podsumowującą jego 22 lata życia zebraną w jedenastu utworach. Od rozważań na temat swojego miejsca na ziemi, poprzez pierwsze doświadczenia z imprezami, poznawaniem nowych ludzi, na kobietach i wiwisekcji własnego charakteru kończąc. Za produkcje odpowiadał Mateusz Plewka, prywatnie przyjaciel Mateusza Narlocha. Debiut ukazał sie nakładem ich własnej wytwórni EMA REC., która powstała w 2016 roku.

 
źródło: EMA Records

08.KrokeKroke – „Traveller” (Universal Music)

„Traveller” to jedenasty już album w dorobku krakowskiego tria Kroke.

Podróż zawsze była częścią naszego życia, muzycznej przygody – towarzyszy nam od wielu lat i zapewne tak już pozostanie. Jest furtką pozwalającą nam wejść choćby na chwilę do fantazyjnych ogrodów nieznanych kultur i osobowości ludzkich.Otwarcie się na drugiego człowieka, jego tradycję i historię jest dla nas jedną z najważniejszych zasad, pozwalającą odkrywać nowe nieznane dotąd światy, oraz dokonywać głębokiej autorefleksji. Kroke od 25-ciu lat jest podróżnikiem, który nie tylko czerpie radość z wypraw, ale również wyciąga z nich naukę dla siebie i stara się nią dzielić z innymi. Zapraszamy więc do podróżowania po ćwierćwiecznym doświadczeniu muzycznych przestrzeni KROKE słuchając naszej nowej płyty „Traveller”.

Kroke… Zachwycił się nimi Steven Spielberg, gdy kręcił w Krakowie „Listę Schindlera”, nawet zagrał z triem na klarnecie, a także zaprosił na koncerty do Jerozolimy. Urzekli także Petera Gabriela – byli gośćmi Womad Festival, jednego z największych na świecie, organizowanego przez prywatną wytwórnię tego muzyka; wiele lat później, gdy współtwórca legendarnego zespołu Genesis był zaproszony na Life Festival Oświęcim, właśnie trio wskazał jako współuczestnika koncertu; w finale grali już wspólnie. Wielokrotnie występowali też z innym brytyjskim muzykiem, słynnym skrzypkiem Nigelem Kennedym – efektem tej współpracy jest wydana przez EMI płyta „East Meets East”. Już te sukcesy pokazują skalę artystycznych dokonań krakowskiego tria, które przez lata bardziej zażywało sławy w Niemczech, gdzie wydawało kolejne płyty, w Hiszpanii czy krajach Skandynawii niż nad Wisłą.

 
źródło: Universal Music

09.Daria Zawialow OkBadkaDaria Zawiałow – „A kysz!”(Sony Music)

To jeden z bardziej oczekiwanych debiutów płytowych tego roku i zapowiedź nadejścia nowego kobiecego głosu w polskiej muzyce alternatywnej. Singlami promującymi wydawnictwo są „Malinowy Chruśniak”, „Kundel Bury” oraz „Miłostki”.

Debiutancki album utrzymany jest w klimatach indie popu i rocka, które od zawsze są jej bliskie. Nad materiałem pracowała z najlepszym przyjacielem, Michałem Kuszem. Dopełniają się idealnie – Michał zajmuje się aranżacją utworów, a Daria układa do nich melodie wokalu i pisze teksty. Ważną rolę w procesie powstawania albumy odegrał też Piotr Rubik, na co dzień m.in. gitarzysta formacji Lemon, nie tylko wykonawca partii gitarowych, lecz także współkompozytor utworów i kompozytor dwóch utworów.

„Płyta jest kulminacją wszystkiego, co zbierało się we mnie od dłuższego czasu. Przez kilka lat ja i mój przyjaciel, a także producent albumu, Michał Kush, docieraliśmy się muzycznie, aż złapaliśmy falę, która poniosła nas do tworzenia tego, co zaczęło zaskakiwać i cieszyć. Utwory są zróżnicowane, a jednak spójne. Są momenty radości, zawadiackiej figlarności, a nawet lamentu, rozpaczy czy manifestu. Nie wszystkie teksty, które napisałam, mówią o mnie. Czasami opowiadam historię. Charakteru całości dodają gitary nagrane przez współkompozytora Piotrka „Rubensa” Rubika i muszę przyznać, że często inspirowało mnie ich brzmienie. Płyta jest więc i elektroniczna i gitarowa. Ostra i chłodna. Mam nadzieję, że każdy znajdzie tu kąt dla siebie”.

Spore wrażenie robią śmiałe, ambitne, pełne poetyckich wersów teksty Darii. W połączeniu z porywającymi interpretacjami wokalnymi są intrygującą zapowiedzią nowej jakości na naszym rynku muzycznym. Sama Daria twierdzi, że śpiewa dla siebie, narzeczonego i bliskich. A co, jeśli to, co tworzy dotrze również do innych ludzi, jeśli ta twórczość sprawi tym ludziom radość? „To będzie piękna historia” – mówi Daria.

 
źródło: Sony Music

10.MrozuMrozu – „Zew” (Warner Music)

Właśnie dziś ukazuje się najnowszy album Mroza – „Zew”

Artysta poszedł o krok dalej, zdecydowanie ugruntowując swoją muzyczną tożsamość. Tym razem jego kooperacja z producentem Marcinem Borsem była w jeszcze większym stopniu pracą tandemową, co zaowocowało spójnym i wyrazistym materiałem. Nowa płyta pokazuje, że artysta cały czas się rozwija i z pewnością mile zaskoczy entuzjastów klasycznego „brudnego” brzmienia, charakterystycznego dla lat 70 czy 90 poprzedniego stulecia. Na płycie „ZEW” pojawiły się też bardziej osobiste teksty, utwory koncepcyjne, które opisują dziką, momentami mroczną stronę ludzkiej natury. Mrozu cały czas pozostaje wierny zasadzie, że bezwzględnie najważniejsza jest muzyka. Artysta konsekwentnie unika bywania na salonach chcąc być kojarzony jedynie z tym co tworzy. Fani mieli wielokrotnie okazję usłyszeć go na żywo na niezliczonych, energetycznych koncertach ze swoim zespołem.

 
źródło: Warner Music

Albumy Polska cz.1/2017

Tak jak w przypadku nagrań singlowych z Polski i ze świata, tak teraz czas przyszedł na zaprezentowanie wybranych albumów z naszego rynku muzycznego 🙂 To będzie trylogia z informacjami o tych wydawnictwach, każda skromna ale bardzo konkretna i co ważne – urozmaicona 🙂 Starałem się aby wyselekcjonować istotne krążki według mnie, które nie tylko „Warto Posłuchać”, ale które są zachęcające do tego by pójść na koncert danego artysty i przekonać się jak to brzmi „na żywo” 🙂

 

 

01.Marek DyjakMarek Dyjak – ” Pierwszy śnieg” (Kayax Prod.)

„Pierwszy śnieg” to powrót Dyjaka do jego korzeni, do pięknej poezji, ważnych tekstów i muzyki w jedynej słusznej, molowej tonacji. Na płycie „Pierwszy Śnieg” znalazły się teksty Mirosława Czyżykiewicza, Jana Kondraka, Jacka Musiatowicza i Roberta Kasprzyckiego. Teksty dobrane przez Marka, bezpośrednio odnoszą się do ostatnich wydarzeń z jego życia, a oprawa muzyczna w postaci akordeonu (Marek Tarnowski), trąbki (Jerzy Małek), kontrabasu (Michał Jaros), piana (Grzegorz Jabłoński), perkusji (Mateusz Modrzejewski), dały mu duże pole do ich interpretacji, co już od lat jest atutem w jego wykonaniach. Producentem i aranżerem płyty jest wieloletni trębacz Dyjaka – Jerzy Małek.

 
źródło: Kayax Prod.

02.Golden LifeGolden Life – „Siedem” (MTJ)

Album „Siedem” to najnowsza propozycja zespołu Golden Life. Zawiera 10 nowych kompozycji w klimatach od popu do mocnego rockowego uderzenia. Sami muzycy mówią o albumie: „7 – to album szczególny pod wieloma względami. Starożytni przypisywali tej magicznej cyfrze porządek świata, dojrzałość i pewnego rodzaju kompletność, harmonię.  Taki, mamy wrażenie, jest nasz album. Pełen przemyśleń. Dojrzały i wynikający z akceptacji życia takim jakie ono jest. ”Na najnowszym wydawnictwie Golden Life można znaleźć mocne rockowe utwory mówiące o trudnościach, codziennej walce z rzeczywistością, jak i piosenki spokojniejsze, które mówią o tym, że wszystko w życiu ma swoje miejsce a my jesteśmy elementami tego harmonijnego układu.

 
źródło: MTJ

03.DollzDollz – „Sz…sz…sz…” (MJM Music PL)

24 marca ukazał się długo oczekiwany debiut zespołu Dollz pt. „Sz…Sz…Sz”. Na tracklistę składa się 14 utworów, z czego tylko dwa można było usłyszeć wcześniej. „To całkiem nowy materiał, który wykuwaliśmy w mrokach studia Sonus przez prawie rok. Trochę długo to trwało i czas wyjść z tym do ludzi” – dodaje gitarzysta Maciej Pawełczyk. Do ostatniego singla „Lawju Bejbe” powstał klip, w którym Paulina Kut wcieliła się w dramatyczną rolę tancerki go go.

Dollz (dawniej Dolls Insane) powstaje w 2011 roku. Gatunek muzyki można określić jako psychodeliczny rock. Punktem wyjścia jest moment, gdy wokalistka Paulina Kut, solo, występuje w talent show TVN – X Factor. Wtedy Maciej Pawełczyk (gitarzysta) proponuje jej współpracę. Niebawem do tej dwójki dołącza reszta zespołu (basista, klawiszowiec i perkusista). Wkrótce powstaje teledysk „Every Street” zrealizowany na Warszawskiej Pradze. W 2012 roku zespół odwiedza Las Vegas, gdzie powstaje klip do utworu „Tory”. Do wystąpienia w teledysku udaje się namówić Adama „Nergala” Darskiego, lidera grupy Behemoth. W tym samym czasie grupa bierze udział w IV edycji programu Must Be The Music. Wtedy właśnie Dollz na antenie telewizji ogłasza premierę klipu Tory. Pod koniec 2013 zespół nagrywa utwór „Bile Bur Gorne”, który można usłyszeć w czołówce popularnego programu Kossakowski. Szósty Zmysł. Piosenka jest napisana w języku wymyślonym przez Paulinę. Powstaje do niej teledysk z ujęciami z Ukrainy. 21 listopada 2013 roku doch dzi do podpisania kontraktu z wytwórnią MJM Music PL. 22 września 2014 ukazuje się EPka pt. „Taa…”. Zespół nagrywa również klip w Teatrze Kamienica do utworu „Czy Ktokolwiek?”, w którym Paulina parodiuje talent show, w którym niegdyś wystąpiła. W 2015 w czołówce programu Złomowisko PL na antenie Discovery Channel, można usłyszeć utwór pt. „Diament Mój”, który jest pierwszą zapowiedzią płyty „Sz… Sz… Sz”.

 
źródło: MJM Music PL

04.BisquitBisquit – „Nagi Król” (Muzyka Powiśle / Warner Music)

BISQUIT- „Piosenki na płycie „Nagi Król” są fuzją akustyki z elektroniką, zbiorem kilku różnych osobowości, zainspirowane mocnym przekazem, jaki miały piosenki polskich rockowych zespołów w latach 80′.

Dużo odważniej potraktowaliśmy brzmienie wszystkich instrumentów, eksperymentowaliśmy z brzmieniem wokalu. Wiele piosenek powstało do napisanego wcześniej tekstu- nie staraliśmy się na siłę trzymać formy- zwrotka/refren…

Pod względem tekstów to jest inna płyta, więcej jest reakcji na rzeczywistość i nastroje społeczne, na zmiany, których jesteśmy świadkami i podziały, które się między nami tworzą.

Płytę zapowiadał utwór tytułowy płyty, drugim singlem, który ukazał się tuż po premierze jest „Prawda”.”

 

 

źródło: Muzyka Powiśle / Warner Music

05.GUOVA_coverGuova – „Headliner” (Sony Music)

Nie było wcześniej na polskiej scenie raperki, która w tak krótkim czasie narobiłaby tak ogromnego zamieszania, jak kilka lat temu Guova. Zdezorientowani odbiorcy (ale też i inni twórcy) nie do końca umieli zrozumieć, jak osoba bez wsparcia wielkiej wytwórni czy wielkich postaci z hiphopowego firmamentu, jest w stanie tak szybko osiągnąć sukces. To było w 2013 roku.

Teraz jest 2017 i przyszedł czas na właściwy debiut Guovy. Artystki dojrzalszej, świadomej obranej drogi i kierunku. Takiej która nie chce zamykać się tylko na hip-hop i zna znaczenie słów praca, konsekwencja, nauka oraz dystans do siebie. Siła płyty „Headliner” wydanej w barwach Sony Music Poland to styl i przekaz. Znajdziemy tu refleksyjne teksty, kontrowersyjne społeczne tematy, jak i luźne imprezowe przemyślenia. Guova w ciekawy sposób moduluje głos i stosuje charakterystyczne przyspieszenia flow.

Na album „Headliner” składa się 15 utworów. Wyrazistej, pewnej siebie, charyzmatycznej Guovie w trzech utworach towarzyszą zacni goście. VNM rapuje w „Do domu”, 2sty nawija w „Dead Muthafuckas”, a wokalistka Masia śpiewa w „Ratuj mnie”. Sama Guova śpiewa w przebojowym „Popstar”. Muzycznie materiał nawiązuje do najnowszych trendów w elektronice – za bity odpowiadają między innymi tak zdolni producenci młodego pokolenia, jak Essex, Rzepa, Blbeatz czy Hightower.

 
źródło: Sony Music

06.MioushMiuosh – „Pop” (My Music)

Właśnie ukazała się długo wyczekiwana płyta Miuosha – POP. Album jest niezwykle eklektyczny i pełen niestandardowych rozwiązań, dzięki czemu przełamuje schematy myślenia o rapie. Na płycie można usłyszeć m.in. Katarzynę Nosowską, Tomasza Organka, Piotra Roguckiego oraz Bajm.

POP. to album, który nie daje się zaszufladkować i wepchnąć w sztywne ramy. Współpraca z artystami z odmiennych muzycznie rejonów – między innymi z Katarzyną Nosowską, Tomaszem Organkiem, Piotrem Roguckim czy zespołem Bajm, zaowocowała powstaniem wydawnictwa bardzo zróżnicowanego. Na poziomie warstwy tekstowej album jest spójny – wszystkie utwory układają się w jedną intrygującą historię, w którą słuchacz zagłębia się już od pierwszego tekstu. Zabawa konwencją i eksperymentowanie zaczynają się na poziomie warstwy muzycznej, za którą oprócz Miuosha i muzyków z FDG. Orkiestry, odpowiadają Michał Fox Król, Smolik, Myslovitz, Maciej Sawoch i Fleczer. Połączenie tak różnorodnych artystycznie doświadczeń gwarantuje słuchaczom prawdziwą muzyczną ucztę.

Praca nad najnowszym albumem była dla mnie czasem eksperymentowania i zabawy konwencją – mówi Miuosh. Razem z zaproszonymi muzykami staraliśmy się przełamywać schematy i szukać nieszablonowych rozwiązań, które pozwoliły nadać utworom nieoczekiwane brzmienie. W ten sposób powstała płyta, o której z pewnością nie można powiedzieć, że jest standardowym albumem rapowym – dodaje.

Album składa się z 11 utworów. Za warstwę muzyczną, oprócz Miuosha i muzyków z FDG. Orkiestry, odpowiadają Michał Fox Król, Smolik, Myslovitz, Maciej Sawoch i Fleczer. Na albumie usłyszeć będzie można również efekty współpracy z zepołem Bajm, Katarzyną Nosowską, Myslovitz i Kasią Gołomską, Piotrem Roguckim, SOXSO czy Tomaszem Organkiem. Autorem wszystkich tekstów jest Miuosh. Za projekt okładki odpowiada Forin.

Płytę promują single: Tramwaje i Gwiazdy z gościnnym udziałem Katarzyny Nosowskiej, Traffic, wykonywany wspólnie z Piotrem Roguckim oraz utwór Nisko.

 
źródło: My Music

07.Monika LidkeMonika Lidke – „Gdyby każdy z nas…” (Dot Time Records)

Monika Lidke jest wokalistką, autorką tekstów i muzyki pochodzącą z Lubina na Dolnym Śląsku, a obecnie mieszkającą w Londynie. Przedstawia ona ekscytującą, świeżą i oryginalną muzykę trafiającą do serc słuchaczy. Jazz i folk połączony z francuskimi i polskimi akcentami oraz latynoamerykańskimi dźwiękami tworzą magiczne widowisko. Trzeci album mieszkającej w Londynie polskiej wokalistki i songwriterki Moniki Lidke, jest zarazem pierwszym albumem w języku polskim. „Gdyby każdy z nas…” to zapis magicznej podróży w krainę wysublimowanych, folkowo-jazzowych aranżacji muzycznych oraz intrygującej poezji Andrzeja Ballo. Udział w nagraniu płyty wzięło wielu znanych muzyków ze świata jazzu, smooth jazzu czy muzyki rozrywkowej m.in. Dorota Miśkiewicz, Anna Jurksztowicz, Michał Tokaj, Marek Napiórkowski, Krzysztof Napiórkowski.

 

 

źródło: Dot Time Records

08.Grazyna LobaszewskaGrażyna Łobaszewska – „Sklejam się” (MTJ)

Ostatnio mnie nosi. Tyle się dzieje, a raczej tyle się stało, że czuję jak pęka mi serce. A mózg podpowiada, że trzeba się skleić – To… sklejam się!” – w taki prosty ale jakże wymowny sposób, Grażyna Łobaszewska opisuje swój nowy album „Sklejam się”, który swoją premierę ma 13.02.2017. Za stronę muzyczną albumu odpowiadają muzycy formacji Ajagore. Teksty napisali między innymi: Jan Wołek, Piotr Bukartyk i Andrzej Poniedzielski. Płyta „Sklejam się” jest celebracją czterdziestolecia artystki na scenie.

Grażyna Łobaszewska jest rodowitą gdańszczanką i właśnie w tym mieście stawiała swoje pierwsze muzyczne kroki. Tutaj ukończyła szkołę muzyczną w klasie fortepianu, a w latach 1970-72 była słuchaczką Studia Piosenki PR i TV prowadzonego przez Renatę Gleinert. Po raz pierwszy muzyczny świat usłyszał o Grażynie w 1971 roku na FPR w Zielonej Górze. Rok później artystka przeniosła się do Poznania, który na kilka lat stał się jej „drugim domem”. Od tego momentu kariera wokalistki potoczyła się błyskawicznie. Krytycy bez wahania porównują wokalistkę z Arethą Franklin czy Billie Holiday.

Występowała i nagrywała także z zespołami Janusza Komana, Alex Bandem Aleksandra Maliszewskiego, Grupą Doktora Q Tadeusza Klimondy i z orkiestrą Zbigniewa Górnego. Dokonała licznych nagrań archiwalnych dla Regionalnej Rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu i centrali w Warszawie z czołowymi muzykami jazzowymi, m.in. z Januszem Skowronem i Krzysztofem Ścierańskim. Od 1997 współpracowała z Triem Jarosława Śmietany. Brała udział w festiwalach jazzowych w Kaliszu, Krakowie, Lublinie, Wrocławiu, a także za granicą, w Danii, Szwecji, Hiszpanii, RFN i Kuwejcie. Uczestniczyła w trasach koncertowych po USA i Francji. 2 grudnia 2012 podczas gali wręczenia Złotych Mikrofonów otrzymała Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria ArtisAlbum Grażyny Łobaszewskiej „Sklejam Się”, promowany piosenką tytułową, trafiła do sklepów 13 lutego 2017. Płyta to efekt współpracy z muzykami wspomnianego na początku zespołu Ajagore i wieloma wybitnymi autorami tekstów. Stylistycznie to wciąż muzyka dla ludzi wrażliwych i z wyrobionym gustem, od pop, poprzez soul aż do rocka. Nie trzeba chyba dodawać, że wokalnie „Sklejam Się” to najwyższy światowy poziom! Grażyna Łobaszewska wciąż nie ma sobie równych.

 
źródło: MTJ

09.Singin BirdsSingin’ Birds – „Swing & Roll” (My Music)

Singin’ Birds prezentują swój najnowszy album, na którym wyraźnie słychać ich niezmienną fascynację stylem retro i klimatami vintage. Tym razem zespół postanowił jednak pokazać swoją bardziej zwariowaną stronę i jeszcze odważniej bawi się muzyką. „Swing & Roll” to prawdziwa eksplozja rytmów. Jak zapowiada tytuł szykuje się spora dawka swinga i rockandrolla, ale nie tylko!
Na krążku znalazły się zarówno autorskie utwory zespołu, jak i ich znak rozpoznawczy – własne, bardzo oryginalne wersje znanych przebojów. Roztańczony album promują autorskie kompozycje – „George” i „Chcę więcej”.

Singin’ Birds to zespół rodem z lat 50 ubiegłego wieku, którego myślą przewodnią jest brzmienie głosów w bliskiej harmonii. Szerokiej publiczności dali się poznać m.in. podczas 50. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, półfinału programu „Must Be The Music”. Ich debiutancki album „Niech tak zostanie” ukazał się w listopadzie 2013 roku.

 
źródło: My Music

10.Slawomir GrzymekSławomir Grzymek i Pijani – „Piosenki (Nie)Popularne” (Borzym Music / Warner Music)

Sławomir Grzymek i Pijani to unikalny na polskiej scenie zespół muzyczny i zarazem projekt towarzysko-artystyczny.
Nie ma tu celebryckiego blichtru i zadęcia. Jest czterech doświadczonych życiowo facetów, którzy po prostu postanowili grać. Są dobre, poetyckie teksty, niepowtarzalny wokal i świetna muzyka prosto z trzewi. Czerpią inspiracje z ulicznych zaśpiewek i ballad rodem z rdzennego folkloru krwistego półświatka, który dziś już prawie nie istnieje. Z przemilczanych obszarów miejskiego życia ulicznego i ludzi z jego marginesu.

Liderem i wokalistą zespołu jest Sławomir Grzymek, wszechstronny muzyk, kompozytor muzyki filmowej, poeta, aktor, realizator dźwięku i sportowiec, który oprócz udziału w rozmaitych projektach muzycznych, ma za sobą wieloletnią współpracę z mediami. Niełatwe dorastanie, okres buntu, fascynacja hard rockiem, śmierć przyjaciela, rodzina, emigracja, podróże, aktorstwo, praca w kreatywnym środowisku ludzi mediów – te wszystkie doświadczenia skłoniły go do założenia zespołu, którego twórczość jest swoistą manifestacją szczerych spostrzeżeń jego i przyjaciół.

SKŁAD TOWARZYSKI:
Gitarzysta Marek Garbacki na co dzień uczy grać na gitarze. Sam, z właściwą sobie dawką autoironii, nazywa siebie „nauczycielem muzyki i życia”.
Basista Dawid Klimkowski również jest muzykiem z krwi i kości oraz z wykształcenia. Pracuje jako nauczyciel gry na instrumentach klawiszowych i gitarze basowej.
Perkusista Karol Nabożny również zajmuje się kształceniem kolejnych pokoleń muzyków. Jest absolutnym pasjonatem perkusji, nigdy nie popada w rutynę i cały czas poszukuje nowych brzmień, wyznając zasadę, że wszystko wokół może być intrygującym instrumentem muzycznym.

 
źródło: Borzym Music

11.Happysad_CialoObce_Okladka_01Happysad – „Ciało Obce” (Mystic Prod.)

Jest to płyta nagrana w ponad stuletniej stodole w miejscowości Nowe Kawkowo. Zespół pod okiem Marcina Borsa nagrał dziesięć piosenek w osiem lipcowych dni zeszłego roku, a jeden utwór nocą przy ognisku. Po raz pierwszy w historii zespół pracował w składzie sześcioosobowym. W komponowaniu i nagrywaniu materiału brali udział nowi członkowie grupy – Maciej Ramisz i Michał Bąk, którzy od dawna wspomagają zespół na koncertach. Do utworu „Heroina” powstał teledysk, nakręcony w tej samej stodole, w której nagrywana była płyta.

 
źródło: Mystic Prod.

12.Stanislaw SoykaStanisław Soyka ft. Buba Badjie Kuyateh – „Action Direct Tales” (Universal Music)

Tak o pracy nad płytą pisze sam Stanisław Soyka:

„Bubę B. Kuyateh poznałem w Café Baobab, senegalskiej klubokawiarni na mojej ulicy Francuskiej w Warszawie. Odkąd „Baobab” istnieje, a będzie to już dziesięć lat, na Saskiej Kępie zaczęli pojawiać się warszawscy Afrykanie. Senegalczycy, Gambijczycy, Malijczycy, ale i Nigeryjczycy, ludzie z Mauritiusa i wielu innych stron Afryki. Pięć, może cztery lata temu, latem w weekendy Aziz (właściciel miejsca) zaczął organizować afrykańskie koncerty uliczne. Jako sąsiad chętnie witałem te spotkania najpierw jako słuchacz, a wkrótce także uczestnik tych muzycznych spotkań. Dla nich odkurzyłem moje skrzypce i zacząłem dołączać.

To były chwile fascynujące. Któregoś razu pojawił się nowo przybyły z Gambii korysta, griot Buba Badjie Kuyateh. To spotkanie zaowocowało kilkoma innymi. Tu i ówdzie. Dni Kultury Afrykańskiej w Warszawie, jakiś folk festiwal w Sandomierzu, prywatne spotkanie majowe u Jacka Kleyffa. Poczuliśmy z Bubą jakąś więź mimo obcości. Nie znałem jego pieśni, ale i on nie znał niczego z moich stron, jednak ładunek emocjonalny podczas tych spotkań mówił: trzeba coś razem zagrać. Sam na sam. Kora i skrzypce, spotkanie dalekich światów. Muzyka nie zna granic. Dla mnie spotkanie z griotem grającym na korze (zachodnioafrykańskim instrumencie dworskim) było eureką. Umówiliśmy się, że się spotkamy w studio. Byłem przekonany, że takie spotkanie ma sens i wróży ciekawy rezultat. Wiosną wczesną 2016 roku doszło do spotkania w Studio Załuski. Siedząc pod mikrofonami uzbrojeni we własne umiejętności, wrażliwość muzyczną, talenty improwizatorskie, oceany dobrej woli – zamieniliśmy się w słuch. Action direct/akcja bezpośrednia to nic innego jak muzyka i m p r o w i z o w a n a.

Zastanawiałem się po udanej sesji, co z tym zrobić. Zaprezentowałem nagrania przyjaciołom, różnymi innym cywilom a w końcu wierchuszce Universal Music Polska, z którym to wydawnictwem łączą mnie przyjacielskie związki. Wszyscy byli na tak.

Griot to opowiadacz historii rodziny, plemienia. Kora to instrument strunowy szarpany. Strun 24. służy o p o w i e ś c i. Nasze nagrania to siedem opowieści i jedna staroafrykańska pieśń ludowa. Kiedy dochodzi do oficjalnego publikowania dzieła, trzeba nadać mu tytuł. „Stanisław SOYKA & Buba Badjie KUYATEH. ACTION DIRECT” to jedna z możliwości. „Siedem opowieści i stara pieśń” to druga możliwość.

Ta sesja w Studio Załuski, to dowód na to, że muzyka jest językiem uniwersalnym. W Cafe Baobab można porozumieć się po polsku, po angielsku, a i po francusku. Kiedy jednak „moi warszawscy Afrykanie” rozmawiają językiem wolof – porozumienie się urywa. Jesteśmy daleko od domu. Jednak jest język, który nas łączy przyciąga do siebie, jakoś cholernie zaciekawia. To jest m u z y k a. Ta płyta trwa niewiele ponad 50 minut. Bywa, że to dużo, za dużo. W tym jednak wypadku kończy się za szybko, czyli coś w rodzaju dużo za mało.

Na mnie ta muzyka działa kojąco i pobudzająco jednocześnie. Mam nadzieję, że i Was nie zdoła znudzić.”

 
źródło: Universal Music

 

Single radiowe – Polska cz.2/2017

I oto jest! Druga odsłona wybranych przeze mnie nagrań singlowych, która trafiła do stacji radiowych. Część jest grana i prezentowana z odpowiednia zapowiedzią i szacunkiem do artysty. Inne są grane żeby zagrać a jeszcze inne nie są w ogóle grane, bo są…za ambitne. Taka jest prawda. Ja od początku staram się wypośrodkować wszystko i zaprezentować Wam szerokie spektrum tego, co dzieje się na polskiej scenie muzycznej. A dzieje się mnóstwo! Przy dzisiejszym tempie życia i tej pogoni nie wiadomo za czym, sporo tracimy, coś nam ucieka, i nie zwracamy uwagi, że jest taki a taki artysta czy piosenka. Jest sporo debiutantów i dla nich zawsze znajdę miejsce czy to w swoim programie autorskim „Warto Posłuchać” czy tutaj na blogu 🙂 Disco Polo nie ma! 🙂

 

01.Daria Zawialow_Milostki_okladka singla.jpgDaria Zawiałow – „Miłostki” (Sony Music)

„Miłostki” jest nastrojową odsłoną debiutu Artystki. Połączenie delikatnego wokalu i ciężkich gitar sprawia, że jest to niezwykle interesująca pozycja polskiej muzyki alternatywnej.

„Ten utwór jest zaproszeniem do zagłębienia się w album, jest zamglony, jego brudne gitary budzą niepokój”. – mówi Daria. „Cała kompozycja połączona została z listem bezradnej dziewczyny, która nie ma sił zaufać ponownie. Adresat to mężczyzna, który ma dość trywialne podejście do relacji damsko-męskich – traktuje dziewczynę jak kolejną z rzędu miłostkę. Tytuł utworu brzmi zwiewnie i lekko, więc stanowi pewną przeciwwagę w stosunku do samej warstwy muzycznej, która jest dość ciężka i mroczna. Michał Kush – mój przyjaciel i producent albumu – zawsze podkreśla, że to jego ulubiony utwór z całej płyty”.

 
źródło: Sony Music

02.Heart & Soul - Singiel cover H&SHeart & Soul – „Clear Your Mind / Wounded Healer” (2.47 Prod. / Warner Music)

Takie informacje to ja lubię i otrzymywać i sam o nich mówić. Dwie zupełnie różne kompozycje pokazują potencjał grupy H&S, zwiastują europejską dystrybucję albumu “ Missing Link ”.

„Clear Your Mind”
Najbardziej elektroniczny utwór z albumu. Piosenka napisana w 2 wieczory. Ścieżki wokalne zostały zarejestrowane w wersjach demo I przetrwały w prawie niezmienionej formie do ostatecznego miksu albumu.
Udało się zachować także pierwotny aranż. Grupa przygotowuje akustyczne wersje piosenki.

„Wounded Healer”
to jest opowieść o przemianach dwóch bardzo mocnych , elementarnych duchowych archetypów duszy: Zraniony wojownik oraz zraniony uzdrowiciel. W mitologiach oraz systemach wyznaniowych są to dość różne postaci, w rzeczywistości jednak mająą ze sobą wiele wspólnego .
Energetycznie łączy je Tao. Mają ten sam cel, uzdrowienie duszy .

 
źródło: 2.47 Prod. / Warner Music

03.Łąki Łan - Syntonia - coverŁąki Łan – „Bombaj” (Warner Music)

Bombaj to kolejny singel promujący najnowszy album Łąki Łan – Syntonia. Odkryj w sobie pokłady naturalnych dopalaczy, chęci do życia i wiary w swoje możliwości. Wyzwól w sobie dar, co daje wigor. Niech moc, energia i endorfina wypełnia każdą Twoją komórkę. Myśl dobrze, mów dobrze, rób dobrze a będzie dobrze! Bombaj z nami!

 
źródło: Warner Music

04.arek-klusowski-receptaArek Kłusowski – „Recepta” (Gorgo Music / My Music)

Recepta – jest analizą obserwacji zachowań międzyludzkich. Do napisania tego utworu skłoniło mnie rozmyślanie o tym jak kruche są dziś więzi.Jak szybko pozbywamy się sentymentów, a człowiek staje się jednosezonową przygodą, która w każdej chwili może zostać zakończona. Jak trudno dziś odnaleźć się w świecie, który wyznacza coraz bardziej brutalne zasady egzystencji? Topić się w naiwności czy stawać się wolnym? Płyta Arka pt „Mimowolnie” ukaże się pod koniec 2017 roku.

 
źródło: Gorgo Music / My Music

05.Matt Kowalskysamotnie adMatt Kowalsky ft. Piotr Świderski – „Samotnie” (Pro Art)

Kompozytor, producent, remixer, DJ Matt Kowalsky postanowił się przypomnieć szerszej publiczności jako solowy artysta. Do nagrania „Samotnie” Matt Kowalsky zaprosił wokalistę i autora tekstów Piotra Świderskiego. Związany z grupą Future Folk Matt ma na swoim koncie płyty m.in. doskonałą propozycję na taneczne parkiety pt. „Code” zawierającą mieszankę House czy UK Garage. Nowa propozycja jest krokiem na przód i zupełnie z innym spojrzeniem na estetykę muzyczną 🙂 Fajnie to wszystko brzmi i dobrze się tego słucha 🙂

 
autor: Arkadiusz Kałucki

06.BuslavBuslav – „Tysiąc” (Warner Music)

Debiutancki album Buslava pt. „Buslav” został wydany 7 października 2016. Jego kolejna odsłona to singiel „Tysiąc”, któremu towarzyszy teledysk i to nie byle jaki 🙂 Video do utworu ‚Tysiąc’ jest reżyserskim debiutem Dawida Ogrodnika. Ten wielokrotnie nagradzany aktor filmowy i teatralny, odtwórca znakomitej roli Tomasza Beksińskiego w ‘Ostatniej rodzinie’ podjął się produkcji wspólnie z Pawłem Szkolikiem, a efektem pracy tak kreatywnej grupy ludzi jest piękny, filmowy klip.

 
źródło: Warner Music

07.Guova_Headliner_okladka albumuGuova feat. VNM – „Do domu” (Sony Music)

Nie było wcześniej na polskiej scenie raperki, która w tak krótkim czasie narobiłaby tak ogromnego zamieszania, jak kilka lat temu Guova. Teraz jest 2017 i przyszedł czas na właściwy debiut Guovy. Artystki dojrzalszej, świadomej obranej drogi i kierunku. Takiej która nie chce zamykać się tylko na hip-hop i zna znaczenie słów praca, konsekwencja, nauka oraz dystans do siebie. Ukazał się jej album „Headliner”. Składa się z 15 utworów. Wyrazistej, pewnej siebie, charyzmatycznej Guovie w trzech utworach towarzyszą zacni goście, wśród nich VNM rapuje w „Do domu”, który promuje wydawnictwo raperki z Włodawy 🙂

 
źródło: Sony Music

08.KROKE - LONE TRAVELLERKroke – „Lone Traveller” (Universal Music)

„TravellerR” to jedenasty już album w dorobku krakowskiego tria Kroke. Podróż zawsze była częścią naszego życia, muzycznej przygody – towarzyszy nam od wielu lat i zapewne tak już pozostanie. Jest furtką pozwalającą nam wejść choćby na chwilę do fantazyjnych ogrodów nieznanych kultur i osobowości ludzkich. Otwarcie się na drugiego człowieka, jego tradycję i historię jest dla nas jedną z najważniejszych zasad, pozwalającą odkrywać nowe nieznane dotąd światy, oraz dokonywać głębokiej autorefleksji.

Singlem pilotującym album Kroke jest utwór „Lone Traveller”.

 
źródło: Universal Music

10.revolver-kolysanka-My MusicRevolver! – „Kolysanka” (My Music)

Zespół Revolver! to nowy rock’n’rollowy strzał na polskim rynku muzycznym. Początki grupy sięgają końca lat 90-tych, kiedy to została nagrana sekcja rytmiczna. Niestety, jakiś czas po tym taśma… zaginęła. Jej odnalezienie po niemal 15 latach spowodowało po pierwsze dokończenie nagrań, a po drugie powstanie trzech zupełnie nowych utworów. Jak widać, czasem pech może zamienić się w coś zdecydowanie pozytywnego;)! Choć zespół Revolver! debiutuje za swoim materiałem, to muzycy, którzy wzięli udział w nagraniach znani są od lat ze swojej działalności w innych grupach. Pomysłodawcą, autorem większości utworów i gitarzystą zespołu Revolver! jest Mariusz Nałęcz-Nieniewski, znany z formacji Chocolate Spoon, Partizan, czy Marionety. Na basie i gitarach zagrał Wojciech Kuzyk „Puzon”, związany z Deriglasoffem, a wcześniej z Tadeuszem Nalepą, Harlemem, Kasią Kowalską i Urszulą. „Puzon” odpowiedzialny jest również za mix 14 nagranych piosenek. Na perkusji słychać Jarosława Szlagowskiego, przez lata grającego min. w Oddziale Zamkniętym, Lady Pank, Maanamie czy też w zespole Tadeusza Nalepy. Klawisze i kilka gitar nagrał Jacek Korzeniowski, znany ze współpracy z Edytą Bartosiewicz, Oddziałem Zamkniętym i Collage. Wokalistą zespołu Revolver! jest Michał Kaim, wcześniej głos zespołu Watcher. Na płycie Revolver! gościnnie zagrał również Janek Pęczak, gitarzysta T.Love i leader Relievers.

 

 

źródło: My Music

11.LAST BLUSH - ABOUT YOULast Blush – „About you” (Universal Music)

To warszawski duet tworzący szeroko pojętą muzykę elektroniczną, inspirowaną przede wszystkim najświeższymi dokonaniami z tego gatunku. Repertuar Last Blush obejmuje zarówno masywne utwory, pełne agresywnych syntezatorów, jak również bardziej spokojne i nastrojowe kompozycje nawiązujące do dream-pop.

W kwietniu zespół wystąpi na Spring Break Festival gdzie po raz pierwszy zaprezentuje nowy materiał na żywo!

 
źródło: Universal Music

12.Carrion - Jedz to okladkaCarrion – „Jedz to!” (MJM Music PL)

Singiel zespołu Carrion pt. „Jedz to!” to nowa propozycja radomskiej formacji rockowej. Tradycyjnie dostajemy tutaj dawkę energetycznego, ciężkiego rocka z melodyjnym refrenem. Słowa utworu w dosadny sposób ironizują zjawisko nadmiernej konsumpcji, występującej w wielu postaciach we współczesnym świecie. Przesłanie dodatkowo podkreśla teledysk, w który w bezkompromisowy sposób obnażone są przykłady przejawu tego zjawiska.

 
źródło: MJM Music PL

Albumy zagraniczne część 9/2016

To już przedostatnia dawka informacji na temat wybranych albumów drugiego półrocza 2016 r. Każdy jest z innej szuflady muzycznej, ale co ważne każdy – „Warto Posłuchać” 🙂

 

 

01-ennio-morriconeEnnio Morricone – „60” (Universal Music)

Ennio Morricone, światowej sławy włoski kompozytor, wydaje swój pierwszy album dla wytwórni Decca w dniu swoich 88 urodzin!

Album zatytułowany ‘Morricone 60’ powstał dla uczczenia niezwykle płodnej 60-letniej kariery kompozytora, w czasie której stworzył ponad 600 kompozycji. Wersji DeLuxe albumu towarzyszy DVD zatytułowane ‘MORRICONE i TARANTINO w ABBEY ROAD STUDIOS’, dokumentujące współpracę kompozytora z reżyserem przy produkcji filmu Nienawistna Ósemka (The Hateful Eight).

‘Morricone 60’ to pierwszy album zawierający najsłynniejsze przeboje Ennio Morricone dyrygowane przez artystę i nagrane pod jego nadzorem. Możemy tu podziwiać słynnego Maestro dyrygującego swoimi najsłynniejszymi tematami z filmów takich jak The Good, the Bad and the Ugly czy nagrodzony Oscarem za muzykę filmową obraz Quentina Tarantino The Hateful Eight (Nienawistna ósemka). Nowy album jest uhonorowaniem 60 rocznicy pracy twórczej kompozytora i dyrygenta, a jednocześnie prezentacją jego najnowszych nagrań z Czeską Narodową Orkiestrą Symfoniczną, z którą artysta miał już okazję wcześniej pracować.

Po podpisaniu kontraktu z wytwórnią Decca Ennio Morricone powiedział:

“Po sukcesie muzyki do ‘Nienawistnej ósemki’ byłem zachwycony, że mogę ponownie współpracować z wytwórnią Decca przy okazji mojego własnego projektu płytowego – w wyjątkowym momencie mojej kariery, kiedy obchodzę 60-lecie pracy artystycznej. To było niezapomniane przeżycie, mogłem dyrygować swoimi kompozycjami i utrwalić je z Czeską Narodową Orkiestrą Symfoniczną. Perfekcja z jaką wykonują moje kompozycje jest naprawdę wyjątkowa.”

Nowy album i podpisanie kontraktu płytowego przypada na czas światowego tournee Morricone związanego z 60-leciem działalności muzycznej, podczas którego Maestro będzie występował na całym świecie z nowym programem, angażującym ponad 200 muzyków na estradzie. Następuje ono po zakończonym wielkim sukcesem tournee po Europie, podczas którego artysta wystąpił przed liczącą ponad 150 000 osób publicznością w 22 miastach – przy owacjach na stojąco i niezwykle przychylnych ocenach krytyki muzycznej.

Ennio Morricone jest autorem ponad 500 kompozycji do filmu i telewizji oraz ponad 100 autonomicznych kompozycji muzycznych. Jest jednym z dwóch kompozytorów muzyki filmowej, którzy otrzymali Oscara za całokształt dorobku artystycznego. Do najbardziej znanych jego kompozycji należy muzyka do takich filmów jak Once Upon a Time in the West, One Upon a time in America, A Fistful of Dollars, The Untouchables oraz The Mission. Muzyka Morriocone do filmu The Good, The Bad and The Ugly zajmuje drugą pozycję na liście Top 200 poświęconej najlepszym kompozycjom filmowym w całej historii kina.

 
źródło: Universal Music

02-jimmy-eat-worldJimmy Eat World – „Integrity Blues” (Sony Music)

Jimmy Eat World powraca z dziewiątą w karierze płytą studyjną – „Integrity Blues”. CD zawiera 11 utworów, a promuje go singiel „Sure and Certain”. Płytę wyprodukował Justin Meldal-Johnsen (Paramore, M83). Jimmy Eat World to amerykański zespół grający rock alternatywny z pogranicza indie i emocore. Jego skład tworzą: Jim Adkins (frontman, gitara), Tom Linton (gitara, śpiew) Rick Burch (bass), Zach Lind (perkusja).

 

 

źródło: Sony Music

03-the-last-shadow-puppetsThe Last Shadow Puppets – „The Dream Synopsis EP” (Sonic Records)

‘The Dream Synopsis’ to nowa EP-ka The Last Shadow Puppets – supergrupy stworzonej przez Alexa Turnera z Arctic Monkeys, Milesa Kane’a z The Rascals, Jamesa Forda z Simian i Simian Mobile Disco oraz Zacha Dawesa z Mini Mansions.

Materiał na to wydawnictwo został zarejestrowany na żywo, podczas jednodniowej sesji w Future-Past Studios w Hudson i przynosi nowe wersje znanych z wydanej w tym roku płyty ‘Everything You’ve Come To Expect’ utworów ‘Aviation’ i ‘The Dream Synopsis’ oraz cudze kompozycje, które zespół wykonywał na żywo podczas letniej trasy koncertowej.
Jest wśród nich ‘Is This What You Wanted’ Leonarda Cohena, do którego powstał wyreżyserowany przez Focus Creeps teledysk.

 
źródło: Sonic Records

04-alicia-keysAlicia Keys – „Here” (Sony Music)

Alicia Keys powraca z nową studyjną płytą „Here”. Album trafił do sprzedaży 4 listopada. Na „Here” Alicia porusza wszystkie tematy, które są dla niej najważniejsze – od aktualnej kondycji ludzkości po politykę światową. Prawdziwa, intymna i muzycznie prowokująca – taka jest nowa płyta „Here” – każdy utwór to spowiedź, a każda melodia to modlitwa. Za produkcją większości utworów na płycie stoi kreatywna grupa, określana przez artystkę jako ILLuminaries. Jej skład tworzy Keys, Mark Batson (autor tekstów/producent); Swizz Beat (raper/producer ) oraz Harold Lilly (współpracujący z nią od wielu lat tekściarz). Ten album to lista tematów i zagadnień, które Alicia chciała poruszyć i pogłębić. W efekcie nawiązuje on do jej nowojorskich korzeni i kultury hip-hopowej. Na płycie znalazło się 18 utworów. Promuje ją singiel „Blended Family (What You Do For Love)” z gościnnym udziałem popularnego rapera A$AP Rocky, przebój „In Common” oraz ballada „Hallelujah”.

 
źródło: Sony Music

05-mans-zelmerlowMåns Zelmerlöw – „Chameleon” (Warner Music)

2 grudnia ukazała się kolejna płyta zwycięzcy 60. Konkursu Piosenki Eurowizja 2015, uwielbianego w Polsce wokalisty Månsa Zelmerlöwa. Zgodnie z tytułem, muzyka zawarta na „Chameleon” nie jest oczywista i jednoznaczna. Måns Zelmerlöw otwarcie mówi, że to jego najambitniejsze przedsięwzięcie w karierze. Do tego stopnia, że bardzo ciężko było wybrać promującą je kompozycję. – Uważaliśmy, że na płycie jest bardzo dużo świetnych piosenek – mówi Måns. Sporo jest na „Chameleon” wątków autobiograficznych. Choćby w utworze „The Wrong Decision”, wyjaśniającym życiowy wybór Szweda. Tekst napisał songwriter Paddy Dalton. Z płyty bije też pewność siebie i świadomość własnej wartości. – Nie tylko w muzyce, lecz również w codziennym życiu. Początkowo nie byłem dobry jako wokalista i mam wrażenie, że to fani zauważyli mój potencjał zanim ja byłem w stanie go dostrzec – tłumaczy szwedzki gwiazdor. Måns przez 10 lat koncentrował się głównie na karierze w Skandynawii. Teraz myśli o podboju reszty świata. Wie, że czeka go ciężka praca i jest na nią gotowy. Wiosną 2017 roku wyruszy na intensywną trasę koncertową po Europie. – Dam mojej muzyce szansę zaistnienia na arenie międzynarodowej – mówi Szwed. Måns Zelmerlöw to w Szwecji postać powszechnie znana. Co więcej, zalicza się go do czołówki najbardziej wpływowych Szwedów. Zelmerlöw ma za sobą udział w szwedzkim „Idolu” i tamtejszej wersji „Tańca z gwiazdami”. Jako gość pojawił się też w polskiej edycji drugiego z wymienionych show. W naszym kraju występował wielokrotnie, w programach telewizyjnych, na festiwalach, a także na koncertach plenerowych (Hity na czasie). Jego singel „Cara Mia” pokrył się w Szwecji podwójną platyną. Sukcesami były też role Månsa Zelmerlöwa w musicalach „Grease” oraz „Footloose”.

 
źródło: Warner Music

06-crystal-fightersCrystal Fighters – „Everything Is My Family” (Pias)

Crystal Fighters to międzynarodowy zespół, który czerpie z tradycji starożytnej, aby tworzyć muzykę przyszłości. Formacja powraca z trzecim albumem „Everything Is My Family”, który ukazała się 21 października nakładem wytwórni Play It Again Sam.
Jak mówi lider Sebastian „Bast” Pringle będzie to „najbardziej taneczny, najbardziej psychodeliczny i tropikalny” krążek jaki do tej pory wydał zespół. „Good Girls” to drugi singiel jaki do tej pory ujawniła formacja.

 
źródło: Pias

07-the-colorist_torinniThe Colorist & Emiliana Torrini – „The Colorist & Emiliana Torrini” (Sonic Records)

Na tym koncertowym wydawnictwie The Colorist i Emiliany Torrini znalazło się dziewięć klasycznych kompozycji Torrini oraz dwie premierowe piosenki, w tym ‘When We Dance’, do której powstał teledysk. „Mieliśmy dwa dni na skomponowanie piosenki, przed wejściem do studia” – wspomina okoliczności powstania ‘When We Dance’ Emiliana. „Byliśmy na belgijskiej wsi, w starej stodole, w czasie burzy, która trwała kilka dni. To było przerażające i podniecające. Piosenka powstawała w gęstym, elektrycznie naładowanym, wilgotnym powietrzu. Tam też narodził się tekst. Kiedy tańczyłam z moim synem przed wyjazdem, powiedział do mnie: „mamo, kiedy razem tańczymy, nasze umysły lśnią”. Tak mi się to spodobało, że postanowiłam to zachować i zbudować wokół tego cały tekst. Zachowałam też złą gramatykę, a także niewinny głos mojego syna.”

Reżyserami teledysku do ‘When We Dance’ są Aarich Jespers i Anaïs Dyckmans. „Bawiłem się kilkoma miniaturkami i magnesami i zauważyłem, że przesuwają się i trzymają się razem” – mówi Aarich, który jest także szefem The Colorist Orchestra. To sprawiło, że zacząłem myśleć o ludziach w dyskotece, a z drugiej strony o drgających cząsteczkach. Miniaturki były zbyt trudne, by nimi poruszać i wyglądały zbyt zwyczajnie, więc zrobiłem małe postacie. Wziąłem części spławików, które zbierałem od lat i nagle te obiekty zaczęły mieć śmieszny, indywidualny charakter. Wyglądały, jakby miały prawdziwe osobowości. Miały więcej z dyskotekowego nastroju, niż molekuły. Rozbawiło mnie to i sprawiło, że zacząłem myśleć o tej piosence.”

Możliwość zobaczenia Emiliany i utworzonej w 2013 roku przez Aaricha Jespersa i Kobe’a Proesmansa, belgijskiej The Colorist Orchestra na żywo, jest wyjątkowym doświadczeniem. Jest między nimi niezaprzeczalna muzyczna chemia, a jej udokumentowanie płytą, było czymś, co musiało zostać zrobione. Dowodem na to może być także utwór ‘Speed Of Dark’.

 
źródło: Sonic Records

08-the-freyThe Fray – „Through the Years: The Best of The Fray” (Sony Music)

The Fray to amerykańscy mistrzowie nastrojowych, bazujących na klawiszowym brzmieniu ballad, ale i mocniejszych, bardzo melodyjnych utworów z rockowym pazurem. Od czasu podpisania kontaktu z 2004 roku z Epic Records wydali 4 albumy studyjne (sprzedali ich ponad 4 miliony!), z ktorych pochodzą hity znane z rozgłości radiowych, jak i reklam i telewyzyjnych serialu, w których bardzo często i chętnie były wykorzystwyane: ‚How To Save A Life’, ‚You Found Me’, ‚Over My Head (Cable Car)’ czy ‚Love Don’t Die’. NIniejsze podsumowanie twórczości The Fray przynosi dodatkowe 3 utwory, z których na singiel promujacy wybrano utwór ‚Singing Low’.

 
źródło: Sony Music

09-lp-albumLP – „Lost On You“ (Magic Records / Universal Music)

Największa muzyczna sensacja ostatnich miesięcy – LP – wydała nowy album! Po wielkim sukcesie przeboju „Lost On You“ artystka uraczyła swoich fanów płytą o tym samym tytule – wydawnictwo „Lost On you” (Premiera: 9 grudnia). „Lost On You” to jednak nie pierwszy sukces pochodzącej z Nowego Jorku LP aka Laury Pergolizzi – artystka ma na swoim koncie hity dla takich gwiazd jak Rihanna, Christina Aguilera, Rita Ora oraz the Backstreet Boys. Ponadto, jej wydana w 2014r. solowa płyta – „Forever Now” wywołała entuzjastyczne reakcje krytyków, a nawet porównania do samego Dylana! „The Wall Street Journal” podsumował materiał stwierdzeniem, że LP „puka do bram wielkiej kariery”, a „LA Times” dodał, że „jej głos wywołuje owacje na stojąco”.  Przy tej okazji LP zaliczyła występy we wszystkich najważniejszych amerykańskich programach telewizyjnych – od Lettermana przez Kimmela, Craiga Fergusona, aż po Carsona Daly. W oczekiwaniu na nowy album LP ukazała się w tym roku EP-ka „Death Valley”. Wydawnictwo było małym przedsmakiem tego, co znajdzie się na płycie „Lost On You”. Oprócz utworów znanych z „Death Valley” na album trafi kolejnych 5, premierowych nagrań. „Lost On You” została wyprodukowana przez Mike’a Del Rio oraz PJ Bianco. W tworzeniu utworów wspomógł LP długoletni współpracownik – Nate Campany. Materiał powstawał w trudnym dla LP okresie – po nieudanym związku artystki. Jednak nie cała płyta jest przejmującym opłakiwaniem złamanego serca – to również pełna nadziei, radosna celebracja miłości i samoakceptacji.

 
źródło: Magic Records / Universal Music

10-soft-hairSoft Hair – „Soft Hair” (Sonic Records)

Soft Hair to duet, który tworzą Connan Mockasin i Sam Dust (LA PRIEST / Late of The Pier).

Praca nad płytą trwała pięć lat, które duet dzielił pomiędzy kariery solowe oraz życie prywatne. Po rozpadzie Late of the Pier, których Connan supportował podczas trasy w 2009 roku (wtedy pierwszy raz się poznali), Sam podróżował po Dalekim Wschodzie, Afryce i Europie, spędzając czas na budowaniu własnych instrumentów, a także produkowaniu i wznowieniu solowego projektu LA PRIEST, z którym w 2015 roku wydał debiutancki album ‘Inji’.

W międzyczasie Connan opublikował płyty ‘Forever Dolphin Love’ i ‘Caramel’, a także intensywnie koncertował po świecie, współpracując z takimi artystami jak James Blake, Charlotte Gainsbourg i Vince Staples.

Materiał na tę płytę został zarejestrowany w różnych lokalizacjach, jak np. w domu komunalnym w St. Anne, starej fabryce w Sneinton w Nottingham, miejscu nad warsztatem samochodowym w Wellington, czy w starej sali gimnastycznej w Anawhata w Nowej Zelandii. Nad tymi piosenkami pracowali także w swoich miejscach zamieszkania: domu Sama w Loughborough i mieszkaniu Connana przy Old Street w Londynie.
Reszty dopełniły paryskie studio Studio Ferber, bungalow w Kurby Muxloe, Leicestershire, a także różne hotele na całym świecie. Pracowali zupełnie nowymi metodami, których ani Mockasin, ani Dust nie używali wcześniej.

Rezultatem jest płyta, którą wypełnia egzotyczna mieszanka atrakcyjnych, konwencjonalnych i niekonwencjonalnych dźwięków.

 

 

źródło: Sonic Records

11-robbie-williamsRobbie Williams – „The Heavy Entertainment Show” (Sony Music)

Robbie Williams powraca z nowym albumem pop! Płyta „The Heavy Entertainment Show” jest dwunastym w karierze krążkiem wokalisty – wszystkie 11 poprzednich trafiło na sam szczyt brytyjskiej listy sprzedaży, co równe jest osiągnięciom samego Elvisa Presleya. Na krążku znalazły się utwory napisane dla Robbiego m.in. przed Guya Chambersa, Eda Sheerana, Johna Granta, Rufusa Wainwrighta, Brandona Flowersa (The Killers) i Stuarta Price’a a także – poniekąd już z nieba – Serge’a Gainsbourga i Sergei’a Prokofieva. Robbie: „Zastanawiałem się nad terminem ‚lekka rozrywka’ – te wszystkie programy telewizyjne, z jakimi miałem styczność jako dzieciak, wpływanie na 30 milionów widzów i nazywanie tego ‚lekką rozrywką’. Nieraz można używać jej w negatywnym kontekście, ale dla mnie to ‚ciężka rozrywka’. Taki jest mój cel z nową płytą – dotrzeć do milionów ludzi dzięki ‚lekkiej rozrywce’… na sterydach.”. Materiał promują utwór tytułowy a także dwa single – „Party Like A Russian” i ballada „Love My Life”.Album ukazuje się w wersji standardowej na CD i wersji deluxe z pięcioma dodatkowymi utworami – dostępnej zarówno na 2 płytach winylowych (z kodem do bezpłatnego pobrania wersji cyfrowej), jak i w formie CD+DVD (dysk DVD zawiera klip „Party Like A Russian” i materiałem z jego powstawania a także wywiad z Robbie’m opowiadającym o każdym z utworów na płycie..

 
źródło: Sony Music

 

12a-enigma_rebel

 

Enigma – „The Fall Of A Rebel Angel” (Universal Music)

Wielki powrót pionierów elektroniki. Jeden z najbardziej spektakularnych projektów muzycznych ostatniego 25-lecia…Ponad 70 milionów sprzedanych płyt i 7 przełomowych albumów, 60 razy # 1 na listach przebojów.

Formacja Enigma stała się jednym z największych sukcesów muzycznych ostatniego ćwierćwiecza, osiągając łączną sprzedaż swoich albumów powyżej 70 milionów sztuk. 60 razy albumy Enigmy lądowały na pierwszych miejscach list sprzedaży na całym świecie, zdobywając ponad 100 Platynowych płyt. Dziś Michael Cretu swym nowatorskim projektem ponownie tworzy unikalny i ponadczasowy świat dźwięków.

„Starałem się przenieść ducha początków Enigmy tu i teraz, ale w nowej formie i opowiedzieć to nowym, muzycznym językiem” mówi sam Cretu „Album opowiada historię symbolicznej podróży ku odkupieniu – gdzie każdy z nas musi odnaleźć swoją ścieżkę”.

12-enigma_remix

Zdobywca nagrody Grammy, Michael Kunze stworzył wspaniałe teksty do muzyki, które w całości zostaną wydane na wersji specjalnej albumu. Dodatkowo znakomity Artysta – Wolfgang Beltracchi – stworzył 12 różnych obrazów odzwierciedlających 12 „rozdziałów” albumu.

Pierwszym singlem promującym album było nagranie Sadeness (Part II) muzycznie i duchowo nawiązujące do albumu, od którego wszystko się zaczęło MCMXC a.D….

 
źródło: Universal Music

13-kate-bushKate Bush – „Before The Dawn”(live) (Warner Music)

W piątek 25 listopada. Tego dnia ukazało się koncertowe wydawnictwo tej wybitnej artystki, zatytułowane „Before The Dawn”. Kate Bush przez wiele lat nie rozpieszczała fanów swoją osobą. Nagrywała rzadko, nie występowała w ogóle. Dlatego cały muzyczny świat w marcu 2014 roku zelektryzowała wiadomość o tym, że Angielka zaplanowała 15 koncertów w londyńskiej hali Hammersmith Apollo. Bilety rozeszły się w takim tempie (w 15 minut; witryna Bush nie wytrzymała milionów fanów, próbujących zamówić wejściówki online), że do listy występów dodano jeszcze pięć. We wrześniu 2014 roku Kate dała pierwszy koncert od 1979 roku! Reakcje na koncerty Kate Bush były entuzjastyczne. Chwalono zarówno jej formę wokalną, jak i imponującą oprawę występów, przygotowaną z dokładnością do najdrobniejszego detalu. Pochwały zebrali też wspierający artystkę muzycy. Na szczęście dla tych, którzy w Londynie być nie mogli, występy były rejestrowane, a efektem tego jest właśnie wydawnictwo „Before The Dawn”. Ukaże się na trzech kompaktach i czterech winylach. Kate zadbała o to, aby na kompakcie odpowiednio został oddany konceptualny charakter koncertów. Pierwsze CD kończy się utworem „King Of The Mountain”, który jest pomostem dla kompozycji „The Ninth Wave” z kompaktu drugiego.
Za produkcję odpowiada Kate Bush. Artystka nie zgodziła się na żadne poprawki czy „dogrywki”. Wszystko na płytach brzmi, tak jak podczas koncertów. Ci, którym było już dane usłyszeć „Before The Dawn”, padają przed płytą na kolana. „Powrót Kate Bush na scenę był oszałamiający”, „To najważniejsza brytyjska artystka”, „Kate Bush przywróciła dla nas niesamowitą magię”, „Triumfalny powrót jednej z największych, najbardziej oryginalnych gwiazd muzyki”, „Wizjonerskie występy były nie z tego świata” – to tylko kilka z setek opinii, jakie pojawiły się po serii londyńskich koncertów w „The Sun”, „Evening Standards”, „The Times”, „Observer”, „The Sun”, „The Guardian”.

 
źródło: Warner Music

14-merchandiseMerchandise – „A Corpse Wired For Sound” (Sonic Records)

Po wydanej w 2014 roku płycie ‘After The End’, grupa powróciła do rdzenia, który tworzą Carson Cox (śpiew, elektronika), Dave Vassalotti (gitary, elektronika) i Pat Brady (bas).

Trio wybrało się do włoskiego miasta Rosà, na swoją pierwszą sesję w studiu nagrań. Jej owocem jest album ‘A Corpse Wired For Sound’, na który trafiło dziewięć utworów częściowo nagranych w warunkach studyjnych, a częściowo w domowych, w Tampie oraz nowych miejscach Coxa w Nowym Jorku i Berlinie.

Metaliczny tytuł albumu zainspirowało opowiadanie JG Ballarda. Tytuł ten podsumowuje obecny stan umysłu w jakim znajdują się muzycy. „Na potrzeby płyty ‘After The End’ odrodziliśmy się jako zespół rockowy” – mówi Vassalotti. „A potem umarliśmy. To nie mogło trwać wiecznie.” Zaś Cox dodaje: „chodzi o prawdę o dorastaniu. Nie możesz zabrać swoich przyjaciół czy kochanków ze sobą. Chodzi o znalezienie spokoju w tej samotności.”

„Chodzi o osobistą refleksję i horror” – mówi o promującym album utworze ‘End Of The Week’ Cox, który jest odpowiedzialny za obraz towarzyszący piosence (był także odpowiedzialny za teledysk do pierwszego singla z płyty, piosenki ‘Flower Of Sex’). Ten teledysk jest hołdem dla włoskiego reżysera Michelangelo Antonioniego i takich jego filmów jak ‘Powiększenie’ czy ‘Zabriskie Point’. „Zbicie lustra jest nie tylko symbolem śmierci” – dodaje Cox. „To jest zniszczony obraz człowieczeństwa, w którym każdy może się przejrzeć czytając wiadomości. Rzeczywistość w tym roku jest pigułką nie do przełknięcia. Źli ludzie, którzy tworzą społeczeństwo, ciągle mogą budzić się rano i przeglądać się w lustrze.”

 

 

źródło: Sonic Records

15-bayonneBayonne – „Primitives” (Sonic Records)

Pod pseudonimem Bayonne kryje się mieszkający w Austin Roger Sellers. Minimalistyczny kompozytor z talentem do tworzenia hipnotycznych, odkrywczych utworów, zbudowanych w oparciu o kilka muzycznych fraz. ‘Primitives’ to jego debiutancki album.

Na przestrzeni ostatnich lat Bayonne zgromadził pokaźną bazę fanów w swoim rodzinnym mieście w Teksasie, tworząc muzykę, której brzmienie można porównać do takich artystów jak Panda Bear, Tory Y Moi czy Caribou. Szybko zyskał także rozgłos w całym kraju, występując u boku Two Door Cinema Club, Caribou, Neon Indian, Chairlift, Thundercat i Battles. Mając te doświadczenia za sobą, Bayonne był gotowy do wydania pełnowymiarowego solowego albumu, przynoszącego bogatą, złożoną muzykę, bez wyraźnych rockowych odniesień, gdzie wijące się, przypominające labirynt struktury, mogą kojarzyć się z twórczością Steve’a Reicha i Owena Palletta, gdzie pomiędzy melodiami różnych instrumentów odzywa się delikatny głos Sellersa.

Podróż Sellersa do Bayonne rozpoczęła się, gdy w wieku dwóch lat zobaczył koncert ‘Unplugged’ Erica Claptona. „Oglądałem to w nieskończoność. Chciałem wziąć puszki z farbą i walić w nie, imitując to, co zobaczyłem na tym wideo. Gdy miałem sześć lat moi rodzice kupili mi zestaw perkusyjny i zostałem opętany. Jako dziecko, przez wiele lat chciałem być Philem Collinsem. On był moim bohaterem. Myślę, że to słychać na ‚Primitives’, w tym potężnym brzmieniu perkusji. Bo wiele o grze nauczyłem się od Phila Collinsa.” Zamiast rozwijać umiejętności, jako dziecko uczył się gry na fortepianie, a w college’u teorii muzyki, co w rzeczywistości odciągało go od pasji. „To stało się moją pracą domową. Sprawiło, że wracałem do domu i nie chciało mi się pisać. Zupełnie nie tak wyobrażałem sobie muzykę. To miało być coś przyjemnego, niemal jak terapia. Była ucieczką, nie obowiązkiem.”

Postanowił rozwijać się na własną rękę. Kupił looper i powoli gromadził małe melodie. „Zrozumiałem, że mogę robić te piosenki naprawdę spontanicznie. Miałem naprawdę dobre pomysły i bez wchodzenia do studia udawało mi się je uchwycić we właściwy sposób. Większość tych utworów po prostu wyszła ze mnie. Podłączałem klawiaturę i eksperymentowałem.”

Z tych eksperymentów wyszła piękna, wielowarstwowa muzyka. A jednak, chociaż zbiór poszczególnych fraz muzycznych może być spontaniczny, zebranie ich w formie, w jakiej znalazły się na ‘Primitives’ już takie nie jest. Sellers budował piosenki ze zbioru loopów, które kolekcjonował na przestrzeni sześciu lat. Niektóre z nich powstały podczas występów, gdzie łączył muzyczne wątki w czasie rzeczywistym, uzupełniając je o partie perkusji i wokali. Inne powstawały w wolnym czasie, podczas improwizacji w domu. Gdy tylko pojawiały się podstawowe melodie, zastanawiał się, jak je połączyć razem i jak je wzbogacić, by przerodziły się w bogate w szczegóły piosenki, ciągle jednak zwracające uwagę od pierwszego przesłuchania. „O to w tym chodzi, o emocje. Chciałem stworzyć muzykę, która w jakiś sposób dotrze do ludzi i poczują to, co ja czuję. Chciałem muzyki, która będzie miała wyraz emocjonalny.” Na ‘Primitives’ Bayonne stworzył muzykę, która jest zróżnicowana, wielowarstwowa, skomplikowana i kojąca. Łatwo się w niej zagubić, ale nie sposób ją zignorować.

 
źródło: Sonic Records

Albumy zagraniczne część 8/2016

Jak przyjemnie wygląda poniższy zestaw płyt artystów z tak różnorodnych obszarów muzyki 😉 A jak przyjemnie się każdego z nich słucha 🙂 Oj, zapowiada się bardzo interesujące podsumowanie roku 2016 wśród albumów 🙂

 

01-norah-jonesNorah Jones – „Day Breaks” (Universal Music)

Szósty solowy album Norah Jones ujrzał światło dzienne. Singlem pilotującym całość jest nagranie „Carry on”. „Day Breaks” krążek, który stylistyką nawiązuje do debiutanckiego, obsypanego nagrodami „Come Away With Me”. „Day Breaks” jest swoistym powrotem Artystki do muzycznych korzeni i przede wszystkim do gry na fortepianie . Na „Day Breaks” gośćmi są min. Wayne Shorter, Dr. Lonnie Smith oraz Brian Blade. Oprócz 9 nowych nagrań na albumie usłyszymy także nowe wykonania kompozycji Horace Silvera, Duke’a Ellingtona oraz Neila Younga.

„Tą płyta zataczam niejako koło, ponieważ powracam do moich wczesnych muzycznych doświadczeń. Po pierwszej płycie oddaliłam się nieco od gry na fortepianie, skupiając się bardziej na gitarze. Ale wciąż grałam… Tym bardziej cieszy mnie fakt, że powróciłam do grania na najnowszym albumie”
“Wyśmienite połączenie przeszłości i nowoczesności w unikalnym stylu” — Rolling Stone

“To najlepszy album Norah Jones jak dotąd…inspirujący, zapiera dech piersiach …” — MOJO

 
źródło: Universal Music

02-how-to-dress-wellHow To Dress Well – „Care” (Sonic Records)

Na czwartym albumie How To Dress Well, zatytułowanym ‘Care’, Tom Krell śpiewa o prawdziwym znaczeniu słowa „troska”. Troska o innych, o słowa, o samego siebie.

Śpiewa głosem, który jest bardziej przejrzysty i głęboki, niż kiedykolwiek do tej pory. Na płycie ‘Care’ Krell sięga po szeroką gamę różnorodnych stylów i emocji, starając się zrozumieć jakie jest prawdziwe znaczenie człowieka w świecie.

Jednak ‘Care’ to nie concept album o byciu zatroskanym. Artysta stara się ponownie nauczyć jak dbać o siebie i innych poprzez muzykę.

To płyta popowa, będąca naturalnym krokiem na drodze ewolucji Krella. Tom sięga po pomysły z poprzednich płyt i nadaje im nowy kierunek muzyczny.

‘Care’ to płyta ekstatyczna i szczera. Słychać to już w otwierającym album ‘Can’t You Tell’, będącym celebracją seksu i całkowitym kontrastem w stosunku do początku poprzedniego albumu ‘What Is This Heart?’.

„Chciałem rozpocząć ten album z radością i zmysłowością, zamiast depresji.” ‘Can’t You Tell’ nadaje ton reszcie płyty, która choć bywa katastrofalna, to jednak jest też bezwstydnie radosna. To jest kameralny album, który staje się wielki za sprawą stadionowych refrenów, rockowych solówek gitary, tkliwych partii wokalnych i inspirowanych muzyką Celine Dion melodii. Są też momenty, gdy dociera na nowe poziomy muzyki pop, przypominając twórczość Annie Lennox, Michaela Jacksona czy Younga Thuga w jego najbardziej emocjonalnym momencie, dźwiękowo flirtując przy tym z ‘Far Side Virtual’ Jamesa Ferraro czy The Durutti Column, a także poruszając serce w stylu wczesnych nagrań Spiritualized czy Iris Dement. To jest płyta, która sprawia, że chcemy lepiej siebie poznać, słyszeć się wyraźniej i w konsekwencji pozwolić sobie na radość.

„W sercach wielu ludzi nie ma radości. To musi zniknąć. Albo po prostu musimy się nauczyć jak dbać i kochać. ‘Care’ jest próbą odpowiedzenia sobie na pytanie: „gdzie jestem w swoim życiu? Gdzie chciałbym być? Kogo chciałbym kochać i dlaczego? Kogo chciałbym pieprzyć i dlaczego? Czym jest miłość? Czym jest pożądanie? Co jest słuszne? Kim chcę być? Zawsze uczyłem się dużo słuchając mojej muzyki, czytając moje teksty. To jest dziwne, jak docieram do samego siebie. Nie jestem dobry w introspekcji. Łatwiej dla mnie jest napisać piosenkę i przejrzeć się w niej jak w lustrze.”

Chociaż ‘Care’ jest bardzo osobistą płytą i sprawia wrażenie pracy jednego człowieka, w rzeczywistości jest efektem owocnej współpracy z producentami, wśród których jest taneczny innowator Dre Skull, spec od muzyki ambient Kara-Lis Coverdale, CFCF – eksperymentalny producent muzyki elektronicznej i stały współpracownik How To Dress Well, a także ekspert od muzyki pop Jack Antonoff, który wypolerował brzmienie takich utworów jak ‘Lost Youth/Lost You’ i ‘I Was Terrible’. Ciężar produkcji Antonoffa i wyrafinowane miksy Andrew Dawsona (Kanye West, Pet Shop Boys, Sleigh Bells), dodatkowo podkreślają rozwój artystyczny Krella.

 
źródło: Sonic Records

PrintThe Rolling Stones – „Blue & Lonesome” (Universal Music)

„Blue & Lonesome” jest wyrazem prawdziwego uwielbienia dla bluesa. Płyta, która zawiera 12 utworów z klasyki bluesa, została nagrana w zaledwie 3 dni! Ponadto do zespołu dołączył Eric Clapton, który akurat nagrywał swoją własną płytę w sąsiednim studio!

1.Just Your Fool (Little Walter)
2.Commit A Crime (Howlin’ Wolf – Chester Burnett)
3.Blue And Lonesome (Little Walter)
4.All Of Your Love(Magic Sam – Samuel Maghett)
5.I Gotta Go (Little Walter)
6.Everybody Knows About My Good Thing (Little Johnny Taylor)
7.Ride ‘Em On Down (Eddie Taylor)
8.Hate To See You Go (Little Walter)
9.Hoo Doo Blues (Otis Hicks & Jerry West)
10.Little Rain(Ewart.G.Abner Jr. and Jimmy Reed)
11.Just Like I Treat You (Willie Dixon and recorded by Howlin’ Wolf)
12.I Can’t Quit You Baby (Willie Dixon and recorded by Otis Rush)

 
źródło: Universal Music

04-leonard-cohenLeonard Cohen – „You Want It Darker” (Sony Music)

Legendarny Leonard Cohen powrócił w wieku 82 lat z nowym albumem studyjnym. Na dzieło zatytułowane “You Want It Darker” składają się niepokojące utwory, które można określić jako ‚majstersztyk w stylu klasycznego Cohena’, jednak nie brakuje tu brzmieniowych zaskoczeń, jakich na próżno szukać na ostatnich – świetnie ocenianych – płytach barda. Nowy krążek wyprodukowany przez syna Leonarda, Adama Cohena, jest 14. studyjnym dziełem w dyskografii tego wpływowego i rozpoznawalnego na całym świecie artysty. Na singiel promocyjny wybrano tytułowy ‚You Want It Darker’ – zagłębiający się w zakamarki religijnego umysłu hipnotyczny utwór nagrany z chórem Cantor Gideon Zelermyer & the Shaar Hashomayim Synagogue Choir z Montrealu, przywodzącym na myśl dźwięki z wczesnej młodości Cohena.
Album „You Want It Darker” ukazał się na płycie CD jak również – w późniejszym okresie – na płycie winylowej. Jak wiemy, to jest ostatni album tak ważnego artysty w świecie muzyki. Leonard Cohen zmarł 7.11.2016 w Los Angeles.

 
źródło: Sony Music

05-matallicaMetallica – „Hardwired…To Self-Destruct” (Universal Music)

Metallica wydała swój jedenasty studyjny album „Hardwired… To Self-Destruct”. Płyta ukazała się na CD, winylu, cyfrowo, w wersji Deluxe oraz Deluxe Deluxe (box). Producentem albumu jest Greg Fidelman, który współpracował z zespołem przy albumie „Death Magnetic”.

„Czy naprawdę minęło już 8 lat? W ogóle tego nie poczułem.”– opowiada Lars Ulrich.
„ Oczywiście, że jesteśmy niesamowicie podekscytowani, gdy możemy podzielić się nowym materiałem z naszymi przyjaciółmi na całym świecie. Przez ostatnie 18 miesięcy ciężko pracowaliśmy z Gregiem w studiu, ponownie wprawiliśmy w ruch nasze kreatywne silniki.
Wypuszczanie nowej muzyki, ponowne zobaczenie waszych twarzy i wszystko co za tym idzie to powody, dla których tak bardzo kochamy to robić, więc lepiej zapnijcie pasy bo NADCHODZIMY!”

 
źródło: Universal Music

06-the-lemon-twigsThe Lemon Twigs – „Do Hollywood” (Sonic Records)

‘Do Hollywood’ to debiutancki album duetu The Lemon Twigs.

Mieszkający na Long Island bracia D’Addario – dziewiętnastoletni Brian i siedemnastoletni Michael – pracowali nad płytą w Los Angeles, pod okiem producenta Jonathana Rado z Foxygen.

Obaj bracia sięgali po różne instrumenty od czasów, gdy tylko nauczyli się chodzić i mówić, dlatego na ‘Do Hollywood’ nie tylko dzielą pomiędzy siebie obowiązki kompozytorskie, ale wymieniają się także instrumentami. Czerpiąc inspiracje z różnych epok rozwoju muzyki rockowej, stworzyli bogato zaaranżowane, wyrafinowane, barokowe piosenki popowe, stanowiąc idealne wprowadzenie do świata The Lemon Twigs.

„Robiliśmy te utwory misternie” – mówi Brian. „Dużo uwagi poświęcaliśmy aranżacjom. Są budowane tak, aby dotrzeć do ludzi, którzy lubią dobre popowe piosenki. Ale nie są puste. Włożyliśmy w nie dużo siebie, dzięki czemu album ma znaczenie”.

Brian i Michael urodzili się w muzycznej rodzinie, gdzie często w ich domu słychać było muzykę The Beach Boys i The Beatles. Jako dzieciaki śpiewali harmonie do piosenki ‘I Want to Hold Your Hand’, a wkrótce zaczęli grać na perkusji i chwytali się za wszystkie instrumenty jakie wpadły im w ręce. Pytani o swoje marzenia z dzieciństwa mówią, że zawsze chcieli robić razem muzykę. „Brian i Michael są najlepszymi muzykami, jakich spotkałem” – mówi Jonathana Rado. „Chociaż są nastolatkami pracują jak weterani. Brian gra na wszystkim, co dostanie do ręki – na płycie zagrał na wszystkich instrumentach strunowych i dętych – a Michael jest jednym z najbardziej zdumiewających perkusistów, jakich kiedykolwiek widziałem. Nie ma rzeczy, których by nie potrafili.”

 
źródło: Sonic Records

07-michael-bubleMichael Buble – „Nobody But Me” (Warner Music)

21 października ukazała się nowa płyta czterokrotnego laureata Grammy, nazywanego współczesnym Frankiem Sinatrą, kanadyjskiego wokalisty Michaela Bublé. Wydawnictwo nosi tytuł „Nobody But Me” i ukazała się dziś, w piątek 21 października 2016 roku. Album oprócz tytułowej kompozycji promuje utwór „I Believe In You”. Album Michael nagrywał w Los Angeles i Vancouver. Na płycie znalazły się trzy premierowe piosenki oraz zapierające dech interpretacje klasyków. Wśród nich: „My Baby Just Cares For Me”, „The Very Thought Of You”, „God Only Knows” Briana Wilsona i „I Wanna Be Around” Johnny’ego Mercera. Wśród gości na płycie pojawili się Meghan Trainor i Black Thought z The Roots. Współproducentami wydawnictwa są John Carlsson, Alan Chang i Jason „Spicy G” Goldman. Album ukaże się również w wersji deluxe wzbogaconej o trzy utwory.
Nie wydaje mi się, żebym kiedykolwiek tak dobrze bawił się podczas prac nad albumem. Szczególnie podobała mi się współpraca z moim zespołem, który rozumie, że chcę brzmieć najlepiej w karierze. Jestem bardzo dumny z nowych piosenek. Możliwość współprodukowania ich była dla mnie dodatkową przyjemnością – opowiada Michael Bublé. Pierwszym singlem z albumu „Nobody But Me” była kompozycja tytułowa.

 
źródło: Warner Music

08-bruno-marsBruno Mars – „24K Magic” (Warner Music)

Uznana przez krytyków supergwiazda, Bruno Mars promuje dzisiaj pierwszy od prawie czterech lat solowy utwór. Napisany i wyprodukowany przez Shampoo Press & Curl z pomocą The Stereotypes, nowy singiel zatytułowano“24k Magic” (“twenty-four karat magic”). Jednocześnie laureat wielu nagród Grammy ogłosił swój oczekiwany, trzeci album studyjny – również nazwany “24k Magic”(Premiera: 18 listopada).

Bruno zadebiutował w 2010 roku krążkiem „Doo-Wops & Hooligans”, pięciokrotnie platynowym po obu stronach Atlantyku. Do tej pory jego albumy i single rozeszły się na całym świecie w nakładzie przekraczającym 169 milionów egzemplarzy, co sprawiło, że został najlepiej sprzedającym się artystą w historii muzyki rozrywkowej. Druga płyta Amerykanina w jego ojczyźnie aż cztery razy pokryła się platyną, a na całym świecie sprzedała się w nakładzie przekraczającym 6 mln egzemplarzy. W listopadzie 2014 roku ukazał się utwór „Uptown Funk” Marka Ronsona z Marsem na wokalu. Piosenka zdominowała listy przebojów, wygrałą 3 nagrody Grammy a towarzyszący jej teledysk był nominowany w pięciu kategoriach podczas MTV Video Music Awards w 2015 roku, zabierając do domu statuetkę w kategorii Best Male Video. Panowie wykonali przebój w tym roku podczas przerwy meczu Super Bowl.

 
źródło: Warner Music

09-daniel-lanoisDaniel Lanois – „Goodbye to Language” (Sonic Records)

Daniel Lanois jest jednym z najbardziej wpływowych producentów muzycznych naszych czasów. Człowiek, który przywrócił Boba Dylana, wieloletni współpracownik Briana Eno, z którym odpowiadał za brzmienie wielu niezapomnianych płyt U2, i który pracował przy przełomowych albumach Willie’ego Nelsona czy Emmylou Harris. W końcu to on siedział za konsoletą gdy Peter Gabriel nagrywał swój multiplatynowy album ‘So’. Ale poza tym, Daniel Lanois jest eksperymentalnym muzykiem, który nagrywał swoją oryginalnie brzmiącą gitarę na płytach przygotowanych z Brianem Eno czy Jonem Hassellem, odgrywając ważną rolę w powstaniu gatunku nazwanego ambient.

‘Goodbye To Language’ łączy punkty, przez które podążał od wczesnych lat współpracy z Eno, po przestrzenne dźwięki, które słychać we współczesnej muzyce głównego nurtu. Nagrana w całości na gitarze pedal steel i razem z przyjacielem Rocco Delucą, przynosi muzykę przypominającą XX-wieczne senne dźwiękowe pejzaże w stylu Ravela i Debussy’ego, naznaczone muzycznym futuryzmem.

Tutaj chodzi o podkreślenie najważniejszych czynników mających wpływ na ludzkie życie. Albo jak mówi sam Lanois: „działam pod szyldem muzyki soul – muzyki, która po prostu brzmi dobrze i pochodzi z prawdziwych miejsc”.

Jeśli muzyk posiadający taką wiedzę i doświadczenie jak Daniel obnaża nam swoją osobistą prawdę, nie pozostaje nic innego, jak słuchać jej uważnie.

 
źródło: Sonic Records

10-the-weekndThe Weeknd – „Starboy” (Universal Music)

„Starboy” to trzeci album w dyskografii grupy The Weeknd. Artystą okrzykniętym przez magazyn „Forbes” „supergwiazdą pop/R&B” jest pochodzący z Kanady 26-letni wokalista, Abel Tesfaye. Poprzedni album kapeli pt. „Beauty Behind The Madness” ukazał się w 2015 roku i przyniósł jej status międzynarodowej gwiazdy, okupując na pierwszym miejscu listę Billboard 200 przez całe trzy tygodnie! Krążek zawierał takie hity jak np. „Can’t Feel My Face” i „The Hills”. Wśród inspiracji artysta wymienia takich wykonawców jak The Smiths, Bad Brains, Talking Heads, Prince czy DeBarge. O The Weeknd zrobiło się głośno za sprawą mikstejpów, które wrzucono do sieci i nagrania pt. „Wicked Games”. Oficjalnie zespół zadebiutował w 2013 roku albumem pt. „Kiss Land”. Na drugi longplay zatytułowany „Beauty Behind the Madness” fani musieli czekać do 2015 roku. Płyta pokryła się w USA platyną, a w ojczyźnie artysty nawet podwójną. Muzyk nagrał też przebój pt. „Earned It” do ścieżki muzycznej z filmu „Pięćdziesiąt twarzy Greya”. Podczas swojej kariery muzycznej współpracował z takimi gwiazdami jak Drake, Ariana Grande, Sia czy Lana Del Rey.

 
źródło: Universal Music

11-jessine-clarkeJosienne Clarke & Ben Walker – „Overnight” (Sonic Records)

‘Overnight’ to pierwszy wspólny album Josienne Clarke i Bena Walkera, nagrany dla Rough Trade. Wyprodukowany przez duet, jest następcą EP-ki ‘Through The Clouds’, która ukazała się wcześniej w tym roku.

Josienne Clarke i Ben Walker spotkali się w 2009 roku w studiu nagraniowym w Londynie. Pochodząca z Sussex Josienne szukała gitarzysty, zaś pochodzący z Worcestershire Ben w tamtym czasie był członkiem indie rockowego zespołu, w którym grał na gitarze akustycznej. Walker nie tylko zagrał na gitarze na solowej płycie Josienne ‘One Light Is Gone’, ale także przygotował dla niej aranżacje smyczkowe. Rok później utworzyli pełnowymiarowy duet, w którym Josienne w studiu gra także na saksofonie.

Od tego czasu zaczęli intensywnie koncertować, w końcu zwracając na siebie uwagę kluczowych postaci brytyjskiej sceny folkowej. Josienne, za sprawą swojego wyjątkowego i pełnego mocy głosu, niejednokrotnie doprowadzała ludzi do łez. Z kolei Ben jest jednym z najlepszych gitarzystów, jaki pojawił się na brytyjskiej scenie od lat, o wrażliwości przypominającej grę Johna Renbourna, Martina Simpsona czy innych.

W 2014 roku zostali nominowani do dwóch nagród BBC Radio 2 Folk Awards, a kolejny rok przyniósł nie tylko kolejne dwie nominacje (m. in. dla albumu ‘Nothing Can Bring Back The Hour’), ale także nagrodę dla najlepszego duetu. Ich niezwykły występ podczas gali wręczenia nagród, można zobaczyć tu.

‘Overnight’ to ich najambitniejszy projekt do tej pory, skupiający się na wyjątkowym głosie i tekstach Clarke oraz zdumiewającej grze na gitarze Walkera i jego aranżacjach. Nagrany w marcu tego roku w Rockfield Studios, przynosi dwanaście kompozycji, z których osiem to autorskie utwory duetu, zaś cztery to interpretacje cudzych piosenek. W studiu wspierała ich grupa wyjątkowych muzyków, wśród których jest nominowany do nagrody Mercury pianista Kit Downes, kontrabasista John Parker oraz Jo Silverston i Anna Jenkins z zespołu towarzyszącego Emily Barker Red Clay Halo.

Zapowiadający album singiel ‘The Waning Crescent’ jest odpowiedzią w formie ballady na portretowanie księżyca w muzyce, jako kojącego kompana do zwierzeń (patrz ‘Blue Moon’). Będący najmroczniejszym i najważniejszym utworem na płycie, przynosi kojącą lekkość. „Zacząłem się zastanawiać, gdybym był księżycem, co bym myślał i czuł” – mówi Clarke. „Co księżyc może śpiewać do nas? Dałem mu trochę zrzędliwy, litujący się nad sobą ton, bo jest to trochę dziwne i śmieszne.” Zaś na temat samego brzmienia piosenki dodaje: „zastanawialiśmy się wcześniej, co będzie pasowało do koncepcji utworów. W przypadku tej piosenki nawiązaliśmy do ery kosmicznego popowego brzmienia z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, aby celowo nawiązać do tematu księżyca.”

W innych momentach na ‘Overnight’ słychać dźwięki spod znaku muzyku country/soul, jak w balladzie ‘Something Familiar’, jest też cudowne spojrzenie na ‘Dark Turn Of Mind’ Gillian Welch, piękne folkowe ‘Dawn Of The Dark’ i ‘The Light Of His Lamp’ oraz tradycyjne ‘Sweet The Sorrow’ i ‘Weep You No More Sad Fountains’ – napisana na lutnię ballada Johna Dowlanda, która została przerobiona na bardziej współczesną formę. Całość uzupełnia ‘Sleep’, poruszająca interpretacja poety i kompozytora z czasów pierwszej wojny światowej Ivorego Gurney’a.

 

 

źródło: Sonic Records

12-bob-weirBob Weir – „Blue Mountain” (Sony Music)

„Blue Mountain” to tytuł nowego albumu byłego członka supergrupy Grateful Dead – Boba Weira. Na płycie znalazło się dwanaście niepublikowanych dotąd utworów. Artyście towarzyszy plejada amerykańskich muzyków m.in. : Lukas Nelson , Josh Ritter , Josh Kaufman , Scott Devendorf , Joe Russo i wielu innych.

Tracklista:
1.Only A River
2.Cottonwood Lullaby
3.Gonesville
4.Lay My Lily Down
5.Gallop On The Run
6.Whatever Happened To Rose
7.Ghost Towns
8.Darkest Hour
9.Ki-Yi Bossie
10.Storm Country
11.Blue Mountain
12.One More River To Cross

 

 

źródło: Sony Music

13-dddumboD.D Dumbo – „Utopia Defeated” (Sonic Records)

D.D Dumbo – czyli 27-letni Oliver Perry – mieszka w pokoju przy stajni, na obrzeżach wsi Castlemaine, dwie godziny na północ od Melbourne.

„Budynek należy do pary zajmującej się permakulturą, trzymają w nim swoje narzędzia” – mówi Perry. „Jednak jest jedno odizolowane, prawie funkcjonalne pomieszczenie. Tam właśnie mieszkam.” Ta przestrzeń służy mu także za studio. „Jest w tym pomieszczeniu coś z pustelni, co dobrze wpływa na moją pracę.”

Przewrotne jednak wydaje się przypisanie fantastycznego debiutu D.D Dumbo, płyty ‘Utopia Defeated’, do jednego, surowego pokoju.

Dziesięć piosenek, które znalazły się na tej płycie, są niczym żywe muzyczne krajobrazy, tętniące nerwową energią i egzotyczną ewokacją świata. Wspierana przez subtelne dźwięki instrumentów perkusyjnych charakterystyczna gra Perry’ego na 12-strunowej gitarze sprawia, że na pierwszy plan na płycie ‘Utopia Defeated’ wybija się jego ekspresyjny głos.

Prawdopodobnie dlatego trudno album ‘Utopia Defeated’ umieścić w jakimkolwiek miejscu. Jest dokumentem zmagań Perry’ego z byciem nienamacalnym i niematerialnym. Czego rezultatem jest świat dźwięków złożony z bluesowych zagrywek, echa world music, wyrazistości muzyki popowej z lat osiemdziesiątych, kinetycznej energii muzyki tanecznej, a wszystko zostało naznaczone klimatem spod znaku samotnej sztuki Captaina Beefhearta.

„Uwielbiam Beefhearta” – przyznaje Perry. „Na tej płycie jest charakterystyczna dla niego próba stworzenia czegoś nieziemskiego. Intuicyjnie dążę do medytacji, transowego eskapizmu. Myślę, że to jest pierwotne pragnienie każdego człowieka w stosunku do muzyki. To jest najprzyjemniejsza rzecz.”

D.D. Dumbo został zauważony, gdy w 2013 roku opublikował EP-kę ‘Tropical Oceans’. Ten czteroutworowy zestaw, pokazał Perry’ego jako twórcę, który sięgając do bluesowej tradycji, tworzy własny świat zdekonstruowanej muzyki pop. Występując z 12-strunową gitarą, dwoma bębnami oraz garścią efektów, zrobił ogromne wrażenie podczas SXSW w 2013 roku. W ciągu kolejnych dwunastu miesięcy dzielił scenę z Warpaint, Tune-Yards, St Vincent, Jungle, Iron & Wine, a także rejestrował sesje dla NPR, Daytrotter i BBC Radio 1. W 2014 roku, zaraz po podpisaniu kontraktu z 4AD, wyruszył w pierwszą brytyjską trasę koncertową, występując u boku Daughter i Tame Impala. Występował podczas Splendour in the Grass w Australii, wrócił do Europy (występując m.in. podczas Pitchfork Paris), a także odbył trasę po USA. ‘Utopia Defeated’ to epickie, rozbudowane opus, będące owocem wyobraźni Perry’ego, który nie tylko skomponował cały materiał, ale także wykonał go niemal zupełnie sam. Przy nagraniach w londyńskim studiu 4AD wspomagał go etatowy inżynier dźwięku 4AD Fabian Prynn.

 
źródło: Sonic Records

14-kingofleonKings Of Leon – „Walls” (Sony Music)

Jedna z najpopularniejszych grup rockowych – KINGS OF LEON powraca z nową płytą! „Walls” to tytuł siódmego albumu studyjnego zespołu. Nagrania odbyły się w studio w Los Angeles przy współpracy ze słynnym producentem Markusem Dravs (Arcade Fire, Coldplay, Florence + the Machine). Płyta „Walls” zawiera 10 nowych piosenek i dostępna jest na CD i winylu oraz we wszystkich serwisach cyfrowych. Wokalista zespołu, Caleb Followill uchyla rąbka tajemnicy i daje tajemniczą zapowiedź tego, co znajdzie się na płycie, mówiąc: „…the walls come down.” („ściany opadają”). W warstwie tekstowej, album ma opowiadać osobiste historie członków zespołu.

„Tak nowy, tak stary, tak ponadczasowy, jak pierwsza płyta” – tak ocenia płytę New York Times.

Zespół Kings of Leon to rodzinny, pochodzący z Nashville kwartet (trzech braci i kuzyn): Caleb, Nathan, Jared i Matthew. Zadebiutowali w 2003 r. Mają na koncie ponad 18 mln sprzedanych płyt, siedem nominacji i 3 nagrody Grammy, a ich ostatni w dyskografii longplay „Mechanical Bull” wydany jesienią 2013 roku pokrył się w Polsce złotem.

 
źródło: Sony Music

15-siadeluxeSia – „This Is Acting (Deluxe Version)” (Sony Music)

Ostatnia płyta studyjna Sii – „This Is Acting” przyniosła takie hity jak „Cheap Trills”, „Alive” i „One MIllion Bullets”. Artystka ponownie udowodniła, że to ona wyznacza obecne trendy w muzyce pop. Ukazująca się wersja CD Deluxe albumu „This Is Acting” zawiera dodatkowych 7 utworów: 4 nowe piosenki, w tym dwie wersje najnowszego przeboju – „The Greatest”, remiks Alana Walkera (autora hitu „Faded”) oraz hit „Cheap Trills” w duecie z Sean Paulem.

 
źródło: Sony Music

16-green-dayGreen Day – „Revolution Radio” (Warner Music)

Album „Revolution Radio” to 12 utworów, utrzymanych w typowym dla Green Day stylu, z obfitością ognistych riffów i pięknych melodii, ale też i wyczuwalnego gniewu, wynikającego z faktu inspirowania się w tekstach licznymi problemami współczesnego świata.
Za produkcję odpowiadają muzycy zespołu. Sesja odbyła się w rodzinnym mieście formacji, Oakland. Billie Joe Armstrong, Mike Dirnt i Tré Cool przed premierą płyty ujawnili parę piosenek z niej, „Bang Bang”, zilustrowaną przez Tima Armstronga z Rancid wideoklipem, kojarzącym się z kultowym filmem „Na fali” z 1991 roku z Keanu Reevesem i Patrickiem Swayze w rolach głównych, kompozycję tytułową oraz utworów „Still Breathing”.

„To jedna z moich najlepszych punkowych piosenek. I jakby napisała się sama. Nie myślałem o niej zbyt wiele. Zaprezentowałem chłopakom, dając do zrozumienia, że to jest typowy Green Day. Byli zachwyceni” – mówi o „Bang Bang” Armstrong.

Laureaci Grammy i członkowie Rock And Roll Hall Of Fame niedawno dokonali nie lada sztuki. Zdjęcie zespołu znalazło się po raz siódmy na okładce magazynu „Rolling Stone”. W środku pojawił się obszerny artykuł o Green Day.

 

 

źródło: Warner Music

17-e_sandeEmeli Sandé – „Long Live the Angels” (Universal Music)

Emeli Sandé powraca z długo oczekiwanym, drugim albumem „Long Live The Angels”(Premiera: 11 Listopad) Wiele się wydarzyło w życiu Emelie Sandé w ciągu ostatnich czterech lat, od momentu wydania znakomitego debiutu „Our Version Of Events”. Album nie tylko okazał się najlepiej sprzedającą się płytą 2012r., i drugą najlepiej sprzedającą się płytą 2013r., ale też spędził aż 7 tygodni na 1. miejscu UK Album Chart i zdobył status 7-krotnej platyny! W międzyczasie artystka została również nagrodzona aż trzema statuetkami Brit Awards (Critics Choice, Best Album, Female Solo), a także wyróżnieniami „Q Magazine”, „Elle”, „Harpers Bazaar” i „GQ”. Emelie Sandé ma też na swoim koncie utwory napisane dla Wiley, Alicii Keys, Rihanny i Katy Perry.

Najnowszy „Breathing Underwater” to już trzeci utwór po “Hurts” i “Garden” promujący nowa płytę Emeli.

 

 

źródło: Universal Music

18-status-quoStatus Quo – „Aquostic II – That’s A Fact!” (Mystic Prod.)

Na półkach sklepowych można już znaleźć nowy album Status Quo „Aquostic II – That’s A Fact!”. Płyta ukazała się jako CD, limitowany podwójny vinyl i ekskluzywne 25-utworowe wydawnictwo 2CD. Standardowe wydanie zawiera 14 wybranych i nagranych na nowo klasyków tj. „In The Army Now”, „Hold You Back”, „Roll Over Lay Down”, „Ice In The Sun” oraz 2 nowe utwory. LP oraz 2CD zawierają dodatki. Kawałek „For You”, który ukazał się oryginalnie na „Rockin’ All Over The World”, będzie dostępny tylko na vinylu. „Aquostic II – That’s A Fact!” to następca płyty „Aquostic (Stripped Bare)”, który ukazał się w 2014 i okazał się sukcesem. Płyta uzyskała status Złotej Płyty w Wielkiej Brytanii. Zespół zagrał koncert z serii „Aquostic” w Hyde Park w BBC Radio 2, w audycji ‘Festival In A Day’ we wrześniu 2016. Ze swoją inicjatywą „Aquostic”, po 50 latach bycia na szczycie, Status Quo wyszło ze strefy swojego komfortu. Zespół ogłosił, że trasa The Last Night Of The Electrics Tour, była ostatnią, której towarzyszyło charakterystyczne brzmienie Telecastera.

Classic Rock ostatnio umieścił „Aquostic” w TOP 25 akustycznych albumów, które kiedykolwiek się ukazały. O nowym podejściu do grania grupy napisali „To działa. Znakomicie.”

The Times napisał: „Czas żeby ponownie zajęli pozycję najlepszego brytyjskiego zespołu.”

„Aquostic II – That’s A Fact!” to piękna podróż po klasycznych utworach Status Quo, które są od razu rozpoznawalne, ale jednocześnie całkowicie przebudowane: to brzmienie zespołu żyjącego w teraźniejszości, idącego ku przyszłości, ale jednocześnie szanującego swoją przeszłość.

 
źródło: Mystic Prod.

19-bon-joviBon Jovi – „This House Is Not For Sale” (Universal Music)

14 album w karierze amerykańskich rockmanów, godny następca multiplatynowego „What About Now”! Na przestrzeni ponad trzydziestu lat kariery Bon Jovi sprzedali ponad 130 milionów płyt, z każdym kolejnym longplayem dodając do list przebojów porywające rockowe hymny, wyprzedając największe sale koncertowe i stadiony. Ale przy całym tym sukcesie, powstawaniu This House Is Not for Sale towarzyszyły zawirowania i niepewność – niedługo po nagraniu What About Now grupę opuścił jej filar, Richie Sambora. Dwanaście piosenek, które znalazły się na płycie, dokumentuje trzy burzliwe lata w życiu zespołu i jego lidera, którzy znaleźli się na rozdrożu, by potem poczuć siłę więzi – jak w rodzinnym domu. Na „This House Is Not for Sale” Bon Jovi znów odnajdują radość wspólnego grania i dzielą się nią z fanami!

 

 

źródło: Universal Music

20-alex-clareAlex Clare – „Tail Of Lions” (Mystic Prod.)

11 listopada miała miejsce premiera nowego albumu Alexa Clare, zatytułowanego „Tail Of Lions”. Alex Clare to brytyjski wokalista i autor tekstów, urodzony w Londynie, mieszkający na stałe w Jerozolimie. „Tail Of Lions” to trzeci album w jego karierze, i jak zapowiada autor, jest kompletnie inny od poprzednich wydawnictw. Tym razem na krążku nie ma żadnych „wypełniaczy”, co według Alexa miało miejsce w przypadku dwóch poprzednich albumów. Płyta powstała w przeciągu kilku dni, a sam Alex określa swoją twórczość jako mieszankę soulu, rocka i funku, z elementami elektroniki i drum n’bassu.
Alex tłumaczy też tytuł swojego nowego wydawnictwa: „W życiu lepiej pozostać ogonem lwa, niż głową lisa. Żyjemy w świecie, w którym największy nacisk kładzie się na odniesienie sukcesu za wszelką cenę i brylowanie na salonach, a mniejszy na faktyczne umiejętności i ciężką pracę. Dużo kasy, mało talentu”.

 
źródło: Mystic Prod.

Albumy zagraniczne część 7/2016

Na pewno kilka z poniższych albumów znajdzie się w moim podsumowaniu roku 2016, ale o tym napiszę dopiero w 2017 roku 🙂 Zresztą miesiąc Styczeń na moim blogu będzie przede wszystkim zdominowany przez najróżniejsze podsumowania muzyczne 🙂 Ale także poruszę kilka zaległych tematów by nic nie umknęło naszej uwadze przy podsumowaniach 😉

 

 

01-king-creostoneKing Creosote – „Astronaut Meets Appleman” (Sonic Records)
„Chwilami ten album zupełnie nie brzmi jak King Creosote” – mówi o swoim nowym dziele Kenny Anderson.

Powrót po niezwykłym sukcesie ścieżki dźwiękowej z 2014 roku ‘From Scotland With Love’ może wydawać się niezwykle trudny. Jednak Kenny nie wydaje się przejmować oczekiwaniami komercyjnego rynku. Album otwiera ciężki, niemal punkowy ‘You Just Want’, siedmiu i pół minutowy hymn poruszający temat sztuki cierpliwości i łagodnej niewoli. Po nim następuje odyseja techno z dodatkiem dud o walijskim tytule. „Nazywa się ‘Melin Wynt’. To jest piosenka przeciw turbinom wiatrowym, o miejscu nazywanym wiatrakiem. Tam jednak nie ma wiatraków.” To poczucie dezorientacji i braku (przestrzeni, czasu, w naturze i sercu) stanowi podstawę ‘Astronaut Meets Appleman’, która najbardziej dosadnie została wyrażona w ciszy, rozwijającej się w kołysankę ‘Rules Of Engagement’. „Czasami cisza mówi wszystko” – podsumowuje Anderson.

Tytuł płyty, według Andersona symbolizuje napięcie (i harmonię), pomiędzy tradycją a technologią. Między analogową a cyfrową filozofią. Mówi o: „byciu uchwyconym między niebem a ziemią. Zawsze starałem się po coś sięgnąć, ale nigdy nie udawało mi się tam dotrzeć.” Co także odzwierciedla geografia albumu, która jest dużo obszerniejsza niż zazwyczaj. Płyta była nagrywana bowiem w Analogue Catalogue w irlandzkim County Down, w An Tobar na wyspie Mull, a także w mieszczącym się w Glasgow studiu Chem19. „Tak, jest tu dyslokacja. Chciałem wyjść poza typowe miejsca. Poza tym chciałem rozwinąć się jako twórca piosenek, więc zabrałem się za pisanie nie mając nic i musiałem improwizować. Chciałem cofnąć zegar i zabrzmieć jak młodszy ja. A przynajmniej mniej cyniczny. W przeszłości byłem znany z wykręcania każdej linijki, ale tym razem odpuściłem i mam nadzieję, że pozwoli to skoncentrować się na muzyce.”

Oczywiście charakterystyczny styl Kinga Creosote jest tu nadal obecny w stanie nienaruszonym, ale pojawiło się więcej przestrzeni, co pozwoliło tej muzyce na oddech. A także stworzyło miejsce na zróżnicowane instrumentarium. Bo poza rockowym składem, w nagraniu płyty wzięli udział: grająca na harfie Catriona McKay, grająca na dudach Mairearad Green, kontrabasista Gordon Maclean, skrzypaczka i wokalistka Hannah Fisher, gitarzysta i wokalista Sorren Maclean i wiolonczelista Pete Harvey. Swój wkłada miała też jego mała córeczka Louie Wren.

Po dwudziestu jeden latach od momentu, gdy Anderson wydał swoją pierwszą płytę, King Creosote został uchwycony pomiędzy niebem a ziemią. Podczas wiecznej drogi do celu.

 

 

źródło: Sonic Records

02-human-leagueThe Human League – „Anthology – A Very British Synthesizer Group” (Universal Music)

„Anthology – A Very British Synthesizer Group” to historia The Human League – niezwykłej grupy pop. Grupa, nie zespół, ponieważ w ich wypadku to rozróżnienie ma bardzo duże znaczenie. To grupa, która sprzedała miliony płyt na całym świecie, zainspirowała dwie generacje artystów i stworzyła wiele ponadczasowych, klasycznych popowych utworów.

Pierwsze nagrania The Human League, nazwanych brytyjską odpowiedzią na Kraftwerk, powstały w 1977r., mniej więcej w tym samym czasie, kiedy Bowie wydawał płytę „Low”. „Zobaczyłem przyszłość muzyki pop” – powiedział kiedyś o The Human League Bowie. Wtedy jeszcze nie wiedział, że będą oni zarówno przeszłością, teraźniejszością, jak i przyszłością muzyki pop.

„A Very British Synthesizer Group” to 4-płytowa antologia audio-wizualna zawierająca wszystkie hity The Human League, ale też wcześniej nie publikowane materiały. To całokształt działalności grupy – od wczesnych nagrań, poprzez fenomen pierwszego komercyjnego albumu „Dare”, aż po współczesne inkarnacje robotycznego popu z ostatniej płyty „Credo”. „A Very British Synthesizer Group” box set zawiera również DVD, na którym po raz pierwszy zebrano wszystkie teledyski grupy (21), a także 24 występy telewizyjne z BBC, w tym te ze słynnego programu Top of The Pops. Box set został wzbogacony dodatkowo o 58-stronicową książeczkę z esejem Davida Buckleya, a także rzadko publikowane fotografie. Nad stroną graficzną wydawnictwa czuwał brytyjski artysta Pete McKee. „Starałem się uchwycić styl The Human League – ikony mody, która wywarła na wielu z nas bardzo duży wpływ w latach 80-tych” – wyznaje McKee.

Susan Ann Sulley z The Human League tak podsumowuje działalność grupy –„Ludzie myślą, że pop to X Factor, podczas gdy my wciąż tworzymy wersję pop w stylu Roxy-Bowie-Donna Summer-Chic. Zwyczajnie nie pasujemy. Jest nas trójka, przy czym dwójka z nas nigdy nie napisała żadnego utworu i średnio śpiewa, a poza tym mamy leadera, który nie uważa się za wokalistę i nie za bardzo potrafi grać na instrumentach. A mimo to myślimy o sobie w kategoriach grupy pop. Prawdopodobnie nie powinniśmy już istnieć, albo zacząć grać rocka jak to zrobili Depeche Mode, Simple Minds czy U2. A jednak wciąż jesteśmy grupą pop”.

 

 

źródło: Universal Music

03-stpaul_and_the-broken-bonesSt. Paul & The Broken Bones – „Sea of Noise” (Sony Music)

St. Paul & The Broken Bones to pochodzący z Alabamy sekstet dowodzony przez – porównanego z Otisem Reddingiem – Paula „St. Paula” Janeway’a. Już od 2 lat genialnymi występami na żywo zyskuje wierną publiczność na całym świecie a wrażenia z ich koncertów można przyrównać do tego, co publiczność odczuwa po obejrzeniu np. Alabama Shakes. Trochę gry aktorskiej, ogrom emocji, bujające klimaty soulowo-rockowe i przede wszystkim udzielająca się radość z bycia na scenie – to wszystko charakteryzuje St. Paul & Broken Bones. Poza obowiązkowym instrumentarium – gitarą, basem i perkusją – towarzyszy im także trąbka, puzon, tuba i organy. To nie występy, to prawdziwe przygody koncertowe. Ich drugi w karierze album ‘Sea Of Noise’ promuje singiel „All I Ever Wonder”. Jak zapowiada zespół – to ‘soulowa płyta z sumieniem’ , gdyż zespół w inteligentnych tekstach zawiera wiele problemów współczesnej ludzkości. Płyta ukazała się na CD i winylu.

 
źródło: Sony Music

04-toveloTove Lo – „Lady Wood” (Universal Music)

„Lady Wood” to długo oczekiwany następca debiutanckiej płyty „Queen Of The Clouds”, która zawierała takie hity jak wspomniany „Habits (Stay High)”, czy „Talking Body” i przyniosła Tove Lo międzynarodową sławę. Podobnie jak „Queen Of The Clouds”, również najnowsza płyta została podzielona na rozdziały – tym razem są to 2 części: Fairy Dust oraz Fire Fade. To nazwy, które Tove Lo używa do określania swoich własnych „emocjonalnych zakrętów”. Tytuł płyty – „Lady Wood” żartobliwie nawiązuje do nieoficjalnego przydomka jakim okrzyknięto Tove Lo – czyli „najsmutniejszej dziewczyny w Szwecji”. „Kiedy ludzie mnie poznają są w zasadzie zaskoczeni, że jestem pogodna. Nie będę przecież ciągle pijana opłakiwała swoje złamane serce” – śmieje się Tove Lo. Trzeba jednak przyznać, że artystka zdecydowanie lepiej czuje się eksplorując ciemniejszą stronę naszej egzystencji. Debiutancka płyta „Queen of the Clouds” była jak prawdziwe tsunami hormonów, żalu i wyrzutów sumienia. „Lady Wood” przesycone jest podobnymi emocjami, ale jednocześnie jest bardziej skonfliktowane, wysublimowane i feministyczne, a miejscami pogodne. „To jak najbardziej ok czuć złość, czy być przygnębionym, a potem się pozbierać. Nie powinniśmy się tak bardzo bać swoich własnych emocji” – wyjaśnia Tove Lo.

„Lady Wood” powstawała w studiach w Szwecji i Los Angeles i po raz kolejny Tove Lo napisała większość muzyki i tekstów samodzielnie. Gościnnie na płycie pojawia się Wiz Khalifa w utworze „Influence”.

 
źródło: Universal Music

05-jack-whiteJack White – „Acoustic Recordings 1998-2016” (Sonic Records)

Jack White Acoustic Recordings 1998-2016’ (Third Man/Columbia/XL Recordings) to wydany na dwóch płytach LP i dwóch dyskach CD zestaw akustycznych utworów Jacka White’a.

Znalazło się na nim 26 utworów, wśród których są alternatywne wersje, inne mixy i niepublikowane do tej pory piosenki, zarówno z jego solowej kariery, jak i z dorobku The White Stripes i The Raconteurs.

Jedną z największych atrakcji ‘Jack White Acoustic Recordings 1998-2016’ niepublikowany wcześniej utwór The White Stripes ‘City Lights’. Powstał w czasach pracy nad albumem ‘Get Behind Me Satan’, jednak został zapomniany, aż do czasu, gdy White postanowił przygotować nową winylową wersję albumu z 2005 roku, na potrzeby Third Man’s Record Store Day 2015. Jest to pierwsze premierowe nagranie The White Stripes, które ukazuje się od 2008 roku.

Z kolei: „nowa wersja ‘Carolina Drama’, utworu The Raconteurs z płyty „Consolers Of The Lonely” z 2008 roku, jest kontrapunktem, w którym usunięto oryginalną ścieżkę perkusji, co sprawiło że mamy do czynienia z tradycyjną balladą w starym stylu, skrzyżowaną z opowieścią o duchach” – pisze o utworze Carolina Drama dziennikarz Greil Marcus. „Z gitarą skradającą się przez banjo i skrzypce z Rollingstonesowskiego ‘Sister Morphine’, piosenka jest przerażającą, współczesną, morderczą balladą, z kudłatą pointą i z muzyką, która sprawia, że nie trzeba słuchać słów, by śledzić rozrastającą się historię.”

‘Jack White Acoustic Recordings 1998-2016’ to wyjątkowy zbiór 26 akustycznych piosenek, pochodzących z całej szerokiej kariery White’a. Wśród nich są nie tylko te pochodzące z regularnych płyt, ale także mniej znane utwory ze stron B singli, remiksy, alternatywne wersje i materiał do tej pory niepublikowany. Ułożony chronologicznie zbiór, przynosi klasyczne piosenki The White Stripes, The Raconteurs oraz solowe utwory, które zostały zremasterowane przez Andrew Mendelsona w TN’s Georgetown Masters w Nasville. Wszystkie utwory zostały skomponowane i wyprodukowane przez samego Jacka White’a, za wyjątkiem ‘Never Far Away’ (produkcja: T Bone Burnett), ‘Honey’, ‘We Can’t Afford To Look This Cheap’ (produkcja: Beck), ‘Top Yourself’ (Bluegrass Version) i ‘Carolina Drama’ (skomponowane i wyprodukowane przez White’a i Brendana Bensona) oraz ‘Machine Gun Silhouette’ (autorstwa White’a i Roba Jonesa).

 
źródło: Sonic Records

06-sebextorSophie Ellis-Bextor – „Familia” (Sony Music)

“Przemodelowanie swojej kariery to najlepsze, co przydarzyło się Sophie Ellis-Bextor” napisał o niej brytyjski The Guardian. I nie da sie ukryć, że nowa płyta Sophie jest kontynuacją kierunku obranego kilka lat temu płytą ‚Wanderlust’, którą można uznać za wręcz alternatywną na dla wcześniejszych taneczno-popwych dokonań wokalistki. Tamten krążek aż 6 miesięcy spędził na oficjalnej Liście Sprzedaży Płyt w Wielkiej Brytanii i był jej najwiekszym sukcesem od czasu ‘Trip The Light Fantastc’ w 2007 roku.

Utwory na nowy album ‚Familia’ wyprodukowane, zaaranżowane i napisane zostały przez Sophie i jej dobrego przyjaciela – Eda Harcourta. Materiał nagrano w Londynie razem w zżytej grupie zaprzyjaźnionych muzyków a inspiracje do niego – widoczne na okładce i zdjęciach towarzyszących – pochodzą aż z Ameryki Południowej. Pierwszy singiel Come With Us przynosi powiew charakterystycznego dla Sophie brzmienia disco. Energetyczne brzmienie jest równie nowoczesne, co retro. Cała ‚Familia’ zawiera jeszcze 10 utworów, pokazujących nowo odnalezioną przez Sophie wrażliwość muzyczną i tekściarską.

 
źródło: Sony Music

07-the-bassballsThe Baseballs – „Hit Me Baby…” (Warner Music)

9 września ukazała się nowa płyta muzyków The Baseballs. Wydawnictwo nosi budzący skojarzenia tytuł „Hit Me Baby…”. Słyszysz „Hit me baby…” myślisz Britney Spears? Członkowie The Baseballs mają dokładnie tak samo. Chociaż Sam, Digger i Basti dość szybko wpadli w sidła rock’n’rolla, nie udało im się uciec przed popowymi hitami lat 90. Nawet dziś od czasu do czasu zdarza im się świetnie bawić do przebojów Backstreet Boys, Spice Girls czy Ace of Base. Skoro już w sposób mistrzowski opanowali granie coverów, czemu nie mieliby wziąć na warsztat przebojów z lat 90.? „Hit Me Baby…” to tytuł piątego albumu zespołu The Baseballs, który na koncie ma złote i platynowe płyty, a przekonująco jak mało który wykonawca, odświeża w swoich piosenkach lata 50. i 60. XX wieku. Dorastanie Sama, Diggera i Bastiego przypadało jednak na lata 90. poprzedniego stulecia, wiec trio postanowiło, że tym razem sięgnie do bogatej spuścizny muzycznej tej dekady i nada jej rockandrollowego sznytu.
Staramy się przezwyciężyć nasze traumatyczne doświadczenia z okresu dorastania, przy pomocy dźwięków z innej epoki – mówi ze śmiechem Basti.
Zawsze próbujemy tworzyć muzykę do tańczenia, a utwory, które wybraliśmy na nowy album z całą pewnością do tego się nadają. Niektóre nawet bardziej niż pierwowzory – dodaje nie bez racji Digger.
The Baseballs wybrali i zinterpretowali na rockandrollową modłę kompozycje z repertuarów takich twórców jak: Take That, No Angels, Westlife, Salt-N-Pepa, Britney Spears, Backstreet Boys, Ace Of Base, R. Kelly. Odbyli podróż do przyszłości z końcowym przystankiem w przeszłości. – Napiszcie, że to jest nasza wersja powrotu do przyszłości – śmieje się Sam. –
Naprawdę staraliśmy się wybrać w wyobraźni o 60 lat w przeszłość, do czasów narodzin rock and rolla, kiedy królował blues, i na tej podstawie stworzyć delikatne, wyszukane aranżacje – dodał już na poważnie Digger.
Czasem The Baseballs dodali coś od siebie, a to chórek, a to dodatkową melodię, ale triu zależało przede wszystkim na tym, żeby zachować bliskość oryginalnej wersji.
Ludzie wciąż powinni bez trudu rozpoznać te piosenki – mówią Niemcy.

 
źródło: Warner Music

08-wilcoWilco – „Schmilco” (Sonic Records)

‘Schmilco’ grupy Wilco, to w dużym stopniu płyta akustyczna, co jednak nie oznacza, że jest nużąca. Wprawdzie nie znajdziemy tu wściekłych, jazzowo-glamowych gitar w stylu ‘Star Wars’, ani olśniewających, barokowych aranżacji, których można oczekiwać po Wilco, ale jednak z całą pewnością ta muzyka przyniesie dużo radości wszystkim, dla których twórczość tej formacji nie jest obca. W ich miejsce pojawiła się przestrzeń i chaos, które mogą cieszyć po ponad dwudziestu latach wydawnictw przyjemnych, ale nie do końca w stylu Wilco. ‘Schmilco’ przynosi dwanaście kompozycji Jeffa Tweedy’ego i jest trzecim wydawnictwem zespołu, które ukazało się nakładem ich własnego wydawnictwa dBpm Records. Album jest następcą płyty ‘Star Wars’, która niespodziewanie i darmowo została udostępniona w lipcu 2015 roku.

 

 

źródło: Sonic Records

09-onerepublicOneRepublic – „Oh My My” (Universal Music)

Album „Oh My My” ukazała się 7 października! Multi-platynowy, nominowany do Grammy zespół OneRepublic promował swoje nowe wydawnictwo singlem „Kids”. Piosenka, nagrana w Tokio i Meksyku, została wyprodukowana przez Ryana Teddera i Bretta Kutzle. „Kids” to już druga odsłona (pierwszy to „Wherever I Go”) z ich nadchodzącego, czwartego albumu, który ukaże się jesienią tego roku. Ostatni album OneRepublic – „Native” zadebiutował na 4. miejscu Billboard Top 200. Płyta zawierała takie hity jak „If I Lose Myself”, „Feel Again”, „Love Runs Out” oraz „Counting Stars”. W samym tylko USA zostało sprzedanych ponad 10 milionów downloadów „Counting Stars”! W Polsce album osiągnął status Płyty Platynowy. Zespół OneRepublic tworzą Ryan Tedder, gitarzysta Zach Filkins, perkusista Eddie Fisher, gitarzysta Drew Brown i basista Brent Kutzle. Ich debiutancki album „Dreaming Out Loud” ukazał się w 2007 roku, zawierał hit „Apologize”, który na długi czas zdominował listy przebojów oraz otrzymał nominację do nagrody Grammy. Drugi album zespołu – „Waking Up” – ukazał się w 2009 roku i zawierał m. in.: “All the Right Moves,” “Secrets,” i “Good Life.” Lider zespołu – Ryan Tedder oprócz tworzenia muzyki OneRepublic znany jest też jako kompozytor odpowiedzialny za przeboje takich gwiazd jak Beyonce (Halo), Leona Lewis (Bleeding Love), Adele (Rumour Has It, Turning Tables, Remedy), Maroon 5 (Love Somebody), Gym Class Heroes (The Fighter). Jest też wziętym producentem i do tej pory współpracował m.in. z Taylor Swift, Leona Lewis, Jennifer Lopez, Beyonce, Kelly Clarkson, Adele, Maroon 5, Ariana Grande, Ellie Goulding, a nawet U2.

 
źródło: Universal Music

10-usherUsher – „Hard II Love” (Sony Music)

Usher, ośmiokrotny zdobywca nagrody Grammy, jeden z najpopularniejszych i najlepiej sprzedający się artystą r’n’b w historii (ponad 65 mln sprzedanych płyt), który na swoim koncie ma takie hity jak: „Yeah”, „OMG”, „Scream”, powraca z nową, ósmą płytą studyjną „HARD II LOVE”! CD zawiera 15 nowych utworów, a zatytułowane jest „Hard II Love”(Premiera: 16 września). Album promują utwory: „Crash”, „No Limit feat. Young Thug”, „Missin U” oraz „Champions” (promujący film „Hands Of Stones”, w którym Usher wciela się w postać amerykańskiego boksera Sugar Ray Leonard).

 
źródło: Sony Music

11-white-liesWhite Lies – „Friends” (Pias)

Płyta „Friends” ukazała się na rynku 7 października. Jest to następca „Bit TV” z 2013 r. Pierwsze trzy albumy zespołu trafiły do samej czołówki listy najlepiej sprzedających się płyt w Wielkiej Brytanii. Nowy materiał zawiera dobrze znane synth-rockowe brzmienie, ale eksploruje również nowe dźwięki. Z wielu powodów dla zespołu to nowy początek. Przez jakiś czas grupa pozostawała bez opieki wytwórni z powodu reorganizacji firmy. To dało im możliwość wolnego tworzenia bez pośpiechu, ustalonego budżetu czy presji dotrzymania terminów. Myślą przewodnią albumu jest zmienna natura przyjaźni.

 

 

źródło: Pias

12-drugdealerDrugdealer – „The End Of Comedy” (Sonic Records)

‘The End Of Comedy’ to debiutancki album projektu Drugdealer, którego twórcą jest mieszkający w Los Angeles Michael Collins (wcześniej Run DMT, Salvia Plath).

Do współpracy zaprosił artystów z Los Angeles, wśród których znaleźli się Ariel Pink i Natalie Mering (Weyes Blood). Collins zabrał ich w niekończącą się podróż, prowadzącą przez fantazyjny świat Jeana Baudrillarda, percepcję mediów społecznościowych oraz widoki ze spaghetti westernów Sergia Leone.

‘The End Of Comedy’ jest zbiorem fortepianowych ballad w stylu Carol King, orkiestrowych aranżacji spod znaku Burta Bacharacha, psychodeliczno-folkowych dźwięków a la Ultimate Spinach i Hendrickson Road House, a nawet nowojorskiej muzyki jazzowej. A wszystko wzbogacone typowym Collinsowskim poczuciem humoru.

Na całej płycie lider unika światła reflektorów, pozwalając lśnić całemu zespołowi. Wśród gości, którzy wzięli udział w nagraniu płyty są: Ariel Pink (‘Easy To Forget’), Danny James (‘My Life’) oraz Natalie Mering (Weyes Blood), której dziełem jest balladowy ‘Fictional Pictures’. Nie można też zapomnieć o innych muzykach, którzy wsparli Michaela w studiu, a wśród których są członkowie Regal Degal, Holy Shit!, Mild High Club, Mr. Twin Sister i koledzy z zespołu Maca DeMarco.

Wszyscy ci współpracownicy mieli wkład w powstanie pięknej i lekko absurdalnej kolekcji piosenek, będących niczym krótki film, podczas którego Collins zabiera nas w wyjątkową daleką i bezkresną podróż, w towarzystwie starych i nowych przyjaciół, oczarowując przy tym zarówno ich, jak i nas.

 

 

źródło: Sonic Records

13-solangeSolange – „A Seat at the Table” (Sony Music)

Solange – młodsza siostra Beyonce wydała nowy album studyjny – „A Seat At The Table” ukazał się w sprzedaży cyfrowej 30 września. Proces jej powstawania rozpoczął się w 2013 roku. Album zapowiadany był jako ‘projekt o tożsamości, upodmiotowieniu, niezależność, smutku i uzdrowieniu’. Fani, którzy zarejestrowali się na stronie solangemusic.com w poniedziałek 26 września, otrzymali od artystki specjalną książeczkę z tekstami do płyty również zatytułowaną A Seat At The Table.Premiera płyty na CD odbyła się dopiero w grudniu tego roku.

 
źródło: Sony Music

14-madnessMadness – „Can’t Touch Us Now” (Universal Music)

Po trzech latach przerwy Madness, jedna z najważniejszych grup ska, wraca z nową płytą „Can’t Touch Us Now”. Album został nagrany w słynnych Toe Rag Studios we wschodnim Londynie. Za produkcję tym razem odpowiadają długoletni współpracownik grupy – Clive Langer, a także Liam Watson znany m.in. z pracy z The White Stripes. Cały album został nagrany w niespełna 3 tygodnie i jest doskonałym połączeniem popu i reggae z elementami soul. Teksty, jak na Madness przystało, są wnikliwą i jednocześnie humorystyczną obserwacją życia w Londynie. Powstała w 1976r. w londyńskim Camden Town grupa Madness nie tylko zapoczątkowała renesans ska, ale też stała się jednym z najbardziej kasowych zespołów brytyjskich. Na swoim koncie mają ponad 6 milionów sprzedanych płyt oraz 22 hity! W grudniu tego roku rozpocznie się trasa koncertowa promująca materiał z Can’t Touch Us Now.

 
źródło: Universal Music

15-lucy-dacusLucy Dacus – „No Burden” (Sonic Records)

Lucy Dacus jest najnowszym nabytkiem wytwórni Matador Records. ‘No Burden’ jest debiutanckim albumem tej 21-letniej dziewczyny z Richmond.

Album przynosi wiele niespodzianek, od ostrych obserwacji w tekstach czy zabawnych zwrotów muzycznych, jednak najbardziej zaskakujące jest to, że mamy do czynienia właśnie z debiutem. Bo ten album ukazuje pewną siebie, dojrzałą artystkę.

Dacus zaczęła występować gdy była w collage’u. Koncertowała przed lokalnymi wykonawcami w Richmond, aż w końcu trafiła na gitarzystę Jacoba Blizarda, który zaprosił ją do nagrania płyty jego projektu.

‘No Burden’, który oryginalnie ukazał się w lutym tego roku nakładem EggHunt Records, otwiera brutalnie szczery ‘I Don’t Wanna Be Funny Anymore’, ostatni utwór napisany przed sesją nagraniową w Starstruck Studios w Nashville. Dacus opiera się zaszufladkowaniu, emanując przy tym swoją kobiecością i młodością. W ‘Strange Torpedo’ przedstawia portret przyjaciela „ze złymi nawykami”. „Byłam przyjacielem obserwującym, jak ukochany robi rzeczy, które są dla niego złe i nie potrafiłam zrozumieć dlaczego tak jest” – mówi Dacus. Ten utwór przynosi proste przesłanie: „kocham ciebie, dlaczego więc ty nie kochasz siebie sam? Jesteś ze swoim ciałem, więc sam możesz wybierać, co robisz, ale gdybym ja była tobą, traktowałabym się inaczej.”

Pozostała część ‘No Burden’, płyty której produkcji podjął się Collin Pastore, stawia głos Dacus w centrum uwagi, pozwalając lśnić poezji jej tekstów jeszcze jaśniej. ‘Trust’, który napisała pod koniec 2013 roku, ukazuje jej delikatne vibrato na tle akordów akompaniamentu jej gitary. ‘Dream State’ i ‘Familiar Place’ ukazuje zawód i stratę w oszałamiający sposób, gdzie rozedrgana muzyka otacza jej mocny głos, przewidujący co może nadejść.

‘No Burden’ jest szczerą i rozbrajająco chwytliwą deklaracją. I choć jest to debiut, pokazuje jak duży potencjał drzemie w tej młodej kobiecie.

 

 

źródło: Sonic Records

16-lady-gagaLady Gaga – „Joanna” (Universal Music)

Lady Gaga nazwała płytę „JOANNE” imieniem swej nieżyjącej już ciotki. Na albumie gościnnie pojawia się m.in. Florence Welch. Nowy krążek w wersji podstawowej zawiera 11 utworów. Edycja deluxe jest poszerzona o 3 dodatkowe nagrania. Pierwszym singlem promującym album był „Perfect Illusion”, który zadebiutował na 1. miejscu aż w 60 krajach! Lady Gaga ma na swoim koncie 6 statuetek Grammy, 30 milionów sprzedanych płyt i 150 milionów sprzedanych singli! Jej największe przeboje to „Bad Romance”, „Telephone”, „Alejandro”, „Just Dance” czy „Poker Face”. We wrześniu 2014 roku wokalistka wydała z Tonym Bennettem wspólny album „Cheek to Cheek”. Samodzielną dyskografię artystki zamyka krążek „Artpop”, który miał premierę 6 listopada 2013 roku.

 
źródło: Universal Music

17-angel-olsen_cityzenAngel Olsen – „Citizen Of Glass” (Pias)

Płyta „Citizen of Glass” wydana w październiku to trzeci krążek artystki. Album to następca przełomowego w karierze Agnes „Aventine” z 2013 r. Z repertuarem z drugiej płyty Obel objechała niemalże cały świat, występując na najbardziej prestiżowych scenach (między innymi Somerset House, Sheperd’s Bush Empire czy Barbican). Materiał na nową płytę został zarejestrowany, wyprodukowany i zmiksowany przez samą artystkę w Aventine-Neukölln oraz w studiu BrandNewMusic w Berlinie.

 
źródło: Pias

18-josephJoseph – „I’m Alone, No You’re Not” (Pias)

„I’m Alone You’re Not” to debiutancki album siostrzanego tria Joseph. Krążek ukazał się na rynku 26 sierpnia nakładem ATO Records. Singlem zapowiadającym wydawnictwo była kompozycja „White Flag”. Nie ma to jak śpiewające rodzeństwa razem. Czy to Beach Boys, Everly Brothers, First Aid Kit jedno jest pewne – wielogłosowa harmonia złożona z pojedynczych, niepowtarzalnych elementów może przyprawiać co najmniej o dreszcze. Joseph tworzą Allison, Meegan oraz Natalie Closner. Debiutancki krążek wyprodukował Mike Mogis (Bright Eyes, Jenny Lewis). Znajdziemy na nim 11 autorskich utworów. Siostry dorastały w muzykującej rodzinie, ale dopiero parę lat temu zaczęły śpiewać we trójkę, czego rezultatem stał się zespół Joseph. Na „I’m Alone, No You’re Not” usłyszymy zarówno delikatne ballady, jak i połyskujące, popowe kompozycje, a otwierający album „Canyon” przywodzi na myśl najlepsze dokonania Fleetwood Mac.

 
źródło: Pias

19-justiceJustice – „Woman” (Warner Music)

Gaspard Augé i Xavier de Rosnay, czyli elektroniczny francuski duet Justice, kazali czekać na swoją trzecią dużą płytę długo, bo aż pięć lat. Nowego albumu Francuzów ich fani doczekali się 18 listopada 2016 roku o tytule „Woman”. Gaspard i Xavier przygotowali na trzecią płytę 10 kompozycji. Wśród nich jako pierwszą ujawniono „Safe And Sound”, która zebrała doskonałe recenzje. Aktualnie krążek promuje znakomita singlowa piosenka „Randy”.”Randy”, imię zarówno męski, jak i żeńskie, w zamyśle Gasparda i Xaviera oddawać ma zmienną naturę muzyki, wielość wpływów. Nie tylko w tym konkretnym singlu, lecz również na całej płycie „Woman”. Francuzi chcą dać do zrozumienia, że przeciwności przyciągają się. Elektronika nie wyklucza potężnego gitarowego grania, a balladę można zestawić z mocnym beatem. Członkowie Justice jak zwykle zaprosili do współpracy różnych gości. Oprócz wspomnianego Phalena jest też London Contemporary Orchestra i chór (m.in. „Safe And Sound”, „Close Call”), francuski wokalista Romuald, czy Johnny Blake z brytyjskiej grupy Zoot Woman. Okładkę z ikonicznym już krucyfiksem zaprojektowała Charlotte Delarue (m.in. Metronomy, Chromeo).

 
źródło: Warner Music

20-jose-carrerasJose Carreras – „The 50 Greatest Tracks” (Universal Music)

Firma Decca z dumą prezentuje trzecią pozycję odnoszącej niezwykłe sukcesy serii The 50 Greatest Tracks.

Oto doskonała kompilacja utworów w wykonaniu Jose Carrerasa, podwójny album zawierający 50 największych przebojów, które ukształtowały jego karierę, w tym arie Verdiego, Pucciniego i słynne ‘Tonight’ z musicalu West Side Story.

Jeden z najbardziej cenionych tenorów świata José Carreras zbliża się do obchodów 50 rocznicy rozpoczęcia swojej pracy artystycznie i wciąż jest czynnym śpiewakiem odbywającym właśnie kolejne międzynarodowe tournée.

“Ciągle śpiewam, bo kocham śpiewać. Im bliżej jestem końca kariery, tym bardziej rozumiem, jak to jest ważne” – José Carreras

Dwie nagrody Gramophone, nagroda za całokształt osiągnięć w 2009 roku, wreszcie udział w legendarnym trio Trzech Tenorów obok Luciano Pavarottiego i Placido Domingo – to tylko niektóre z osiągnięć Carrerasa.

“Domingo mógł być bardziej dostojny, Pavarotti bardziej błyskotliwy, ale to Carreras, pełen uczucia Katalończyk był tym, którego głos dźwięczał najbardziej promiennie i młodzieńczo” – Telegraph.

 

 

źródło: Universal Music

Albumy zagraniczne część 6/2016

Bardzo intensywne i wartościowe było ostatnie półrocze 2016 r. jeżeli chodzi o wydawnictwa płytowe 🙂 To jest moje zdanie. Najbliższe pięć wpisów na moim blogu będzie dotyczyło blisko 90 płyt z różnych gatunków muzycznych, które w większości zaprezentowałem w swoim autorskim programie „Warto Posłuchać” w POP radiu na 92,8 FM 🙂 To i tak jest wycinek z ogromu albumów jakie ujrzały światło dzienne w naszym kraju, bo mówię tutaj o albumach, które oficjalnie zostały wydane w Polsce 🙂 Miłej lektury przy kawie, ciastku 🙂

 

 

01-dolly-partonDolly Parton – „Pure & Simple” (Sony Music)

„Pure & Simple” to najnowsza płyta amerykańskiej supergwiazdy muzyki country Dolly Parton. Urodziła się jako jedno z dwanaściorga dzieci farmera Roberta Lee Partona i Avie Lee Parton. Muzyka odgrywała ważną rolę w jej wczesnym okresie życia, a jej dziadek był kaznodzieją zielonoświątkowym. Jej pierwsze występy miały miejsce w kościele, wraz z rodziną. Już na początku lat 60. Parton rozpoczęła karierę muzyczną, tuż po ukończeniu szkoły średniej. Obecnie uważa się ją za jedną z najwybitniejszych piosenkarek muzyki country. Jest matką chrzestną Miley Cyrus.
„Pure & Simple” to powrót , obchodzącej w tym roku swe 70 urodziny, artystki do jej artystycznych korzeni. Nostalgiczny i romantyczny charakter tych piosenek z pewnością pozwolą na dotarcie do szerokiego grona odbiorców.

 
źródło: Sony Music

02-alunageorgeAlunaGeorge – „I Remember” (Universal Music)

Premierę poprzedzały aż 4 single – „My Blood”, featuring Zhu, wyprodukowany przez Flume’a tytułowy „I Remember”, a także „I’m In Control”, featuring Popcaan i „Mean What I Mean,” featuring Leikeli 47 & Dreezy.

Materiał na „I Remember” powstawał w Los Angeles i Londynie. Na “I Remember” AlunaGeorge ponownie prezentują swoją charakterystyczną paletę brzmieniową, ale jednocześnie są odważniejsi w eksperymentowaniu z dźwiękami i inspiracjami. Tej płycie przyświecało motto – „zobaczmy co jeszcze innego potrafimy skomponować” – wyznaje Aluna. Materiał skręca więc w nowe, nie eksplorowane jeszcze do tej pory przez duet brzmieniowe kierunki, które częściowo obrazuje długa lista współpracowników.

„Okazało się że mamy tylu przyjaciół ze światka muzycznego, z którymi spędzamy czas, ale z nikim się nie dzieliliśmy swoją muzyką. W pewnym momencie stwierdziliśmy – dlaczego nie? I skoro czujemy się bardzo pewnie jeśli chodzi o nasze brzmienie, postanowiliśmy się trochę bardziej otworzyć” – tłumaczy Aluna.

Duet został zaproszony przez Się, by supportować jej jesienna trasę koncertową w USA.

AlunaGeorge to pochodzący z Londynu duet złożony z wokalistki Aluny Francis i producenta George’a Reida. Muzycy zadebiutowali w 2013r. znakomicie przyjętym albumem „Body Music”, z którego pochodzi zremixowany przez DJ-a Snake’a hit „You Know You Like It”.

 
źródło: Universal Music

03-wild-beastsWild Beasts – „Boy King” (Sonic Records)

„Ostatniego dnia pracy nad ‘Boy King’ miałem mały punkt zwrotny, jeśli chodzi o odkrycie jaką część siebie chciałem ujawnić. Trochę złą, trochę grubiańską i arogancką” – mówi Hayden Thorpe, opisując proces nagraniowy piątej płyty Wild Beasts.

Albumu, który śmiało można nazwać najbardziej obnażonym i bezpośrednim w dotychczasowym dorobku zespołu.

‚Boy King’ pokazuje wyraźną zmianę po optymistycznym ‘Present Tense’ z 2014 roku. Jeśli tamten album pokazywał fascynację Thorpe, Toma Fleminga, Bena Little i Chrisa Talbota kulturą online i muzyką elektroniczną, to jak mówi Fleming: „‘Boy King’ jest powrotem do bycia wkurzonym.” Zmysłowe melodie duetu wokalnego Thorpe i Fleminga, kręte gitarowe zagrywki Little, mocna gra Talbota, sprawiają, że ‘Boy King’ jest bardziej agresywny i pokazuje mroczne strony psychiki Thorpe. Według Hayden’a: „po pięciu płytach musiał nastąpić moment spod znaku ‘co jest do cholery!’”. Dlatego Wild Beasts szukając drogi po ‘Present Tense’, postanowili całkowicie zmienić podejście do swojego rzemiosła. Co za tym idzie, musieli także zmienić sposób komponowania piosenek. „Jedyne co w takim momencie można zrobić, to wywrócić wszystko do góry nogami, podpuszczać samego siebie i robić wszystko to, o czym powiedziałeś sobie, że nigdy tego nie zrobisz.”

Wywierali presję na samych sobie, pracując od godziny dziewiątej do piątej w londyńskim studiu. Jak mówi Thorpe starali się połączyć pop w stylu Justina Timberlake’a z industrialnym podejściem Nine Inch Nails. Rozpoczęli nagrywanie płyty z ambitnym nastawieniem, które wzmagała przyjacielska rywalizacja pomiędzy Thorpe i Flemingiem. „Przyjeżdżał do sali prób na wczesnym etapie, ze swoją białą gitarą Jacksona i zaczynał gęsto grać „– mówi Thorpe. „A ja chciałem, aby to była płyta soulowa.”

Nie powodowało to jednak problemów. Ta kreatywna rywalizacja sprawiała, że pojawiło się nowe, unikalne podejście do muzyki pop, która pojawiła się na płycie ‘Boy King’. Eksperymenty Flaminga, w trakcie rozwoju sesji nagraniowej odblokowały nowe wymiary twórczości Thorpe. „Zacząłem słyszeć więcej agresji w tym, co przynosił” – mówi Flaming. „Za każdym razem, gdy robiłem coś radykalnego, na co dobrze reagowaliśmy, pozwalało nam to posunąć się dalej i mieć z tego więcej przyjemności. Wszystko, co wprawiało mnie w poczucie winy, wspaniale sprawiało się w sali prób.”

Po roku spędzonym we wschodnim Londynie, zespół z gotowymi piosenkami przeniósł się do Dallas, gdzie pracował z producentem Johnem Congletonem (St. Vincent, Swans, The War on Drugs). „Szukaliśmy drogi, by w jak najbardziej intensywny i surowy sposób dokończyć ten album” – wyjaśnia Thorpe. „To musiało być całkowitym zaprzeczeniem ’Present Tense’ – tylko to mogło utrzymać nas przy życiu.”

Zarówno Thorpe, jak i Fleming uważają, że wyprawa do Dallas dodała ‘Boy King’ surowej mocy. W studiu zespół również postanowił trzymać się biurowego trybu pracy, który wprowadzili podczas komponowania materiału, co idealnie pasowało do surowej dyscypliny, jaką w studiu zaprowadzał Congleton. „Sprawił, że weszliśmy i to zrobiliśmy” – mówi Fleming. „Bez angielskiej poprawności.”

„John mówił, abyśmy przyjechali z otwartymi sercami i otwartymi umysłami” – dodaje Thorpe. „Prosił tylko o proste rzeczy, a cały ten hałas i staromodne podejście do nagrania, wydało mi się bardzo głębokie. Pomyślałem, że było to bardzo ludzkie doświadczenie, co sprawiło, że wyszła nam bardzo ludzka płyta. Trochę nieokiełznana i nieprzewidywalna. Dzięki temu jest mi tak bliska. Bo mogliśmy pokazać swoją brzydotę.”

 

 

źródło: Sonic Records

04-jason-deruloJason Derulo – „Platinum Hits” (Warner Music)

Jason Derulo, kompozytor, aktor i tancerz w jednej osobie, postanowił podsumować 10-lecie swojej działalności muzycznej. Zrobił to w formie kompilacji o wszystko mówiącym tytule „Platinum Hits”. Znalazła się na niej premierowa piosenka – „Kiss The Sky”. Kolekcja przygotowana przez Amerykanina obejmuje 12 piosenek, z których 11 to platynowe lub multiplatynowe przeboje Jasona Derulo. W zestawie, zapewne tylko do czasu, sukcesów nie ma tylko jedna kompozycja, premierowa „Kiss The Sky”. Jest ona dziełem Jasona oraz dwóch skandynawskich producentów i kompozytorów, Thomasa Troelsena (m.in. Flo Rida, David Guetta, Charlie Puth, Robin Schulz) i Thomasa Eriksena (m.in. Nico & Vinz).

 
źródło: Warner Music

05-banks-the-altarBanks – „The Altar” (Universal Music)

Banks, autorka takich utworów jak „Brain” czy „Beggin For Thread” wydała swój drugi album studyjny – „The Altar”! Płyta ukazała się 30 września i znajdują się na niej utwóry „Fuck With Myself”, a także “Gemini Feed”. Wersja cyfrowa „The Altar” zawierała 13 utworów, skomponowanych przez artystkę. Banks osobiście sprawowała artystyczną kontrolę nad każdym utworem, jaki trafił na album. Płyta jest inspirującą konfrontacją skomplikowanej miłości, tęsknoty, zdrady i zwątpienia. Przy produkcji materiału wspomógł artystkę SOHN, odpowiedzialny za brzmienie m.in. najnowszego singla „Gemini Feed”.

Dyskografię BANKS zamyka wydany w 2014 roku album “Goddess”.

 
źródło: Universal Music

06-highly-suspectHighly Suspect – „Mister Asylum” (Sony Music)

Głośny debiut Highly Suspect ‘Mister Asylum’ z 2015 roku nareszcie dostępny na CD! Wyróżniony nominacjami do nagród Grammy w kategorii ‘Best Rock Album’ i ‘Best Rock Song’, album tria z Massachusetts jest jedną z pozycji, koło których fan współczesnego rocka nie może przejść obojętnie. Zachwycały się nim magazyny Rolling Stone, NME, Billboard czy Fader a materiał na niego zainspirowały chemicznie-podkręcone noce, mętne poranki, skomplikowane związki i oczyszczające samorealizacje.

Producentem albumu jest Joel Hamilton (Black Keys, Tom Waits, Elvis Costello) a wydawnictwo promują single ‚Lydia’ i ‚Bloodfeather’, z brutalnym klipem w klimatach Dzikiego Zachodu.

W skład Highly Suspect wchodzą Johnny Stevens (gitara, wokal, klawisze) i bliźniacy Ryan (perkusja, wokal) i Rich (bass, wokal) Meyerowie. Sukces debiutanckiej płyty doprowadził zespół do podpisania kontraktu z Columbia Records/ Sony Music, na podstawie którego na początku 2017 roku ukaże się ich nowy album.

 
źródło: Sony Music

07-warpaintWarpaint – „Heads Up” (Sonic Records)

„New Song” to nowy singiel grupy Warpaint, który zapowiadał albumu ‚Heads Up’, który ukazał się 23 września.

Dwa lata od ukazania się poprzedniego album, zatytułowanego po prostu ‚Warpaint’, kalifornijska formacja powraca z nowym singlem ‚New Song’, który jest przedsmakiem albumu ‚Heads Up’.

Łatwo jest odnieść mylne wrażenie w przypadku Warpaint. Na płytach studyjnych mają tendencję do podkreślania nastroju, wykorzystując do tego lekkie brzmienia instrumentów klawiszowych, hipnotyczne harmonie i niepokojące rytmy.

Jednak na koncertach ten kwartet z Los Angeles – w którego skład wchodzą śpiewające gitarzystki Emily Kokal i Theresa Wayman, basistka Jenny Lee Lindberg oraz grająca na klawiszach perkusistka Stella Mozgawa – zamieniają ten nastrój na szybkie tempo i mocne rytmy. Ich muzyka nie jest już tak mroczna, a jej energia może być zaskoczeniem dla wielu ludzi. Na najnowszym albumie udało im się tę energię przenieść także do studia. „Nasze koncerty zawsze były bardziej energetyczne w porównaniu do naszych płyt” – mówi Kokal. Wszystkie lubimy tańczyć. Nie chciałyśmy rezygnować z emocji, czyli tego, co jest podstawą tego zespołu – zresztą to by się nie udało, bo takie jesteśmy – ale chciałyśmy trochę przyspieszyć i wnieść do tego nieco więcej radości.” Z kolei Lindberg na temat nowego albumu dodaje: „czujemy się dumne z tego, co udało nam się zrobić – niemal zaskoczone i zaszokowane. Gdy go tworzyłyśmy, to było jak: „ciekawe jak to będzie brzmiało? Jak to się sprawdzi razem?” Jestem pod wrażeniem tego, co z tego wyszło. Jesteśmy dumne i czujemy, że to jest ewolucja naszego zespołu. Brzmi jak dojrzała wersja Warpaint.”

 
źródło: Sonic Records

08-placeboPlacebo – „A Place For Us To Dream” (Universal Music)

Na płycie znajdziemy całe spektrum dokonań grupy Briana Molko, od wczesnych singli jak ‘Bruise Pristine’, ‘Come Home’, ‘Teenage Angst’, przez definiujące styl Placebo, nieśmiertelne ‘Nancy Boy’, ‘Every You Every Me’, ‘Pure Morning’, ‘The Bitter End’ po późniejsze dokonania grupy jak: ‘Meds’, ‘For What It’s Worth’ & ‘Too Many Friends’. Album uzupełnia nowy, doskonały singiel ‘Jesus’ Son’, ktory w radiostacjach pojawił się 19 sierpnia!

20 urodziny grupy przyniosą jeszcze jedno wyjątkowe wydawnictwo, EPkę ‘Life’s What You Make It’. Będzie ono zawierać sześć wcześniej nie publikowanych nagrań, singiel ‘Jesus’ Son’ i cover klasyka Talk Talk,’Life’s What You Make It’. Nad produkcją płytki czuwał Adam Noble (znany też ze współpracy z dEUS i Red Hot Chilli Peppers), który był też odpowiedzialny za doceniony siódmy album grupy, ‘Loud Like Love’.

 
źródło: Universal Music

09-bastilleBastille – „Wild world” (Universal Music)

Płyta „Wild World” ukazała się już 9 września! Wydawnictwo pilotował singiel „Good Grief”, utrzymany w dobrze znanym, wyjątkowym stylu Bastille – jest euforyczny i melancholijny jednocześnie. W nagraniu wykorzystano sample z kultowego filmu „Weird Science” z Kelly Le Brock. Surrealistyczne video do „Good Grief” w zaledwie 48 godzin zanotowało ponad pół miliona odtworzeń!

Album intryguje już samą okładką, na której widnieje filmowe wręcz zdjęcie dwóch mężczyzn na krawędzi olbrzymiego wieżowca. Dlaczego tam trafili? Co się potem wydarzy? „Nie chodzi o to jak się tam dostali ani jak zejdą na dół. Chodzi o wspólne przeżywanie tej chwili – dwójka przyjaciół znajdujących się w danym ułamku sekundy w tej przestrzeni, dwójka ludzi umieszczonych w kontekście wielkiej metropolii” – wyjaśnia Dan Smith.

Album powstawał w tym samym maleńkim studio w piwnicy w południowym Londynie, gdzie została nagrana debiutancka, multi platynowa już płyta „Bad Blood”. „Nasz pierwszy album był o dorastaniu. Drugi jest o próbie zrozumienia otaczającego nas świata. Chcieliśmy, że był trochę dezorientujący – introwertyczny i ekstrawertyczny, jasny i mroczny” – mówi o „Wild World” Dan Smith wokalista i kompozytor materiału Bastille.
Za produkcję materiału osobiście odpowiada Dan Smith wraz z piątym członkiem zespołu – Markiem Crew. Na płytę trafiło 14 utworów, które opowiadają o kondycji współczesnego człowieka i trudnych życiowych relacjach. „Świat może się wydawać popieprzonym miejscem. Ale ludzie, ludzie bywają wspaniali” – wyznaje Dan Smith. Muzycznie „Wild World” kontynuuje bogato aranżowany, mocno inspirowany filmem styl jaki znamy z „Bad Blood”, ale równocześnie przenosi też brzmienie Bastille w nowe, nieeksplorowane do tej pory rejony.

„Wild World” to zdecydowanie Bastille w swoim najlepszym i najodważniejszym wydaniu!

Polscy fani mogli usłyszeć próbkę nowego materiału Bastille podczas tegorocznego Open’er Festival!

 
źródło: Universal Music

10-methyl-ethelMethyl Ethel – „Oh Inhuman Spectacle” (Sonic Records)

Australijskie trio Methyl Ethel to najnowszy nabytek wytwórni 4AD. Dostępny wcześniej w dystrybucji cyfrowej, debiutancki album ‘Oh Inhuman Spectacle’, w maju trafia do sprzedaży na płytach CD i LP.

Pochodzący z odległych peryferii miasta Perth w zachodniej Australii Jake Webb, stworzył Methyl Ethel w 2013 roku, by pokazać swoje domowe nagrania szerszej publiczności. Nazwę zaczerpnął od związku chemicznego – nadtlenku metyloetyloketonu.

„Mój tata pracował przy włóknie szklanym” – mówi Webb. „Aby stworzyć ten produkt, potrzebny był nadtlenek metyloetyloketonu. Podoba mi się ten onomatopeiczny klimat tego słowa. Wymawiam to jako Methyl Eth(E)l, bawiąc się w ten sposób słowami, by stworzyć złudzenie imienia ETHEL. Pod tym pseudonimem, Webb jako multiinstrumentalista, wydał dwie EP-ki ‘Guts’ i ‘Teeth’.

Podobnie jak jego koledzy z 4AD Grimes i Bradford Cox, Webb sam zagrał i nagrał wszystko na ‘Oh Inhuman Spectacle’. Jego tworzony w izolacji psychodeliczny pop szybko zwrócił uwagę lokalnych mediów, co doprowadziło do zatrudnienia przez Webba perkusisty Chrisa Wrighta i basisty Thomas Stewarta – przyjaciół z niewielkiej sceny muzycznej w Perth – by pokazać swoje piosenki na żywo, w wykonaniu pełnoprawnego zespołu. „Miksowałem utwory w nieortodoksyjny sposób” – mówi Webb. „Chris mi mówił: to nie tak się powinno robić… ale brzmi dobrze”. Wright był tak zachwycony przestrzennym brzmieniem ‘Oh Inhuman Spectacle’, że gdy Webb wrócił do pracy nad piosenkami, postanowił pokazać mu jak zorganizować pracę, by unikać problemów.

Gdy pod koniec 2014 roku Webb zaczął zdobywać regionalny rozgłos, a do zespołu dołączył Thomas Stewart, pojawił się pierwszy zapowiadający album singiel ‘Rogues’, który nie tylko zyskał popularność w lokalnych rozgłośniach radiowych, ale niespodziewanie został także uhonorowany statuetką WAM (Western Australia) Awards dla najlepszej piosenki pop w 2014 roku. Ponieważ wraz z większą ilością koncertów popularność Methyl Ethel rosła, rok później również utwór ‘Twilight Driving’ został uznany najlepszym singlem podczas WAM Awards. Tym razem, podczas ceremonii, cały zespół został także uznany najlepszym zespołem popowym.

Obecnie Methyl Ethel ma za sobą nie tylko liczne występy w rodzimej Australii, ale także miał okazję zaprezentować swój elektryczny show w Stanach Zjednoczonych. Z kolei wraz z premierą ‘Oh Inhuman Spectacle’, zbiegły się pierwsze koncerty Methyl Ethel w Wielkiej Brytanii i na kontynencie europejskim.

 
źródło: Sonic Records

11-britney-spearsBritney Spears – „Glory” (Sony Music)

To jeden z najbardziej wyczekiwanych powrotów muzycznych! Księżniczka popu – Britney Spears ostatnie miesiące występowała ze swoim show „Britney: Piece of Me” w Las Vegas, a od premiery płyty „Britney Jean” minęły prawie trzy lata. Jej entuzjastycznie przyjęty występ na gali Billboard Music Awards w maju wielu fanów odebrało jako zapowiedź czegoś nowego. Niedawna premiera singla „Make Me…” (feat. G-Eazy) potwierdziła te spekulacje. Krążek zatytułowany „Glory” trafił do sprzedaży 26 sierpnia w wersji podstawowej CD (12 utworów) oraz CD Deluxe (17 utwór)! Natomiast zamawiając płytę w wersji cyfrowej (podstawową lub deluxe) otrzymuje się dodatkowy utwór – „Private Show”, który promuje nowe także perfumy Britney o tym samym tytule!

Britney Spears jest jedną z największych gwiazd popkultury, ponad 100 mln sprzedanych płyt, jej albumu 6-krotnie zadebiutowały na #1 zestawienia Billboard, zdobyła wiele nagród, w tym prestiżowe Grammy Award, American Music Award, MTV Video Vanguard Award, a w ostatnich kilkunastu miesiącach koncertowała w Planet Hollywood Resort & Casino w Las Vegas. Jej „Britney: Piece of Me” uznano za najlepsze show w Las Vegas.

 
źródło: Sony Music

12-blood-orangeBlood Orange – „Freetown Sound” (Sonic Records)

Przez ponad dekadę Devonté (Dev) Hynes, występując pod różnymi nazwami, udowadniał, że jest wirtuozem wszechstronności, eksperymentującym z niemal każdym gatunkiem muzycznym.

Po przeprowadzce do Nowego Jorku w połowie poprzedniej dekady, zaczął występować po szyldem Blood Orange, tworząc delikatną muzykę pop, zyskując przy tym status miejskiej legendy. Jako Blood Orange, posługując się współczesnym językiem, pokłonił się historii, wsłuchując się w głosy i opowieści zazwyczaj pomijane w głównym nurcie. Na przestrzeni dwóch niezwykle cenionych płyt (Coastal Grooves z 2011 i Cupid Deluxe z 2013 roku), „Blood Orange reprezentował siłę ruchu, skupienia, regeneracji i nauki” – jak w zeszłym roku pisał Ben Ratliff na łamach Times.

Pomiędzy realizacją solowych projektów, jako kompozytor i producent, Hynes współpracował z takimi artystami jak: Carly Rae Jepsen, Solange Knowles, FKA Twigs i Sky Ferreira. Jest także cenionym kompozytorem muzyki filmowej (‘Palo Alto’ Gia Coppoli z 2014 roku). W 2015 roku postanowił także wyjść na scenę. Ze swoimi współpracownikami dał dwa wyprzedane koncerty w Apollo Theater, z których dochód został przeznaczony dla Opus 118 Harlem School of Music. Jak pisał Rembert Browne w Vulture: „w roku, który zdefiniowała nienawiść i wyścig tożsamości, Hynes okazał się przykładem terapeutycznego dobra publicznego, które sprawiło, że jego prywatny ból stał się dostępny dla wszystkich.”

Latem Hynes postanowił wydać trzeci pełnowymiarowy album Blood Orange, zatytułowany ‘Freetown Sound’, który okazuje się być najbardziej ekspansywną wypowiedzią artystyczną w jego karierze. Czerpiąc z wielu technik i odniesień, album jest niczym teatralna opowieść, zabierająca nas w podróż po różnych nastrojach, epokach i mówiąca różnymi głosami. Wśród licznych współpracowników, jakich zaprosił do nagrania albumu, znaleźli się zarówno nowi goście, jak BEA1991 i Kelsey Lu, jak i dobrze znane twarze w rodzaju Debbie Harry i Nelly Furtado.

Tytuł ‘Freetown Sound’ nawiązuje do miejsca narodzin jego ojca, stolicy Sierra Leone. Tematycznie jest to bardzo osobista, niepoprawna politycznie, poruszająca tematy rasy, religii, płci i seksualizmu płyta, przynosząca siedemnaście lśniących piosenek. Tworzą one paletę dźwięków, delikatnie nawiązujących do estetyki muzyki funk, soul oraz czystego popu, nie dając się jednak jednoznacznie sklasyfikować. „Inspiracją były stare płyty Dust Brothers. To jakby moja wersja „Paul’s Boutique”. Słucha się tego, jak długiego mixtape’u.”

Dla Hynes’a proces poznawania samego siebie, jaki towarzyszył mu podczas tworzenia ‘Freetown Sound’, okazał się równie inspirujący, jak gotowy album. „Na tej płycie mówię rzeczy, które chciałem wyrazić od lat. Spoglądam w czasy mojego dzieciństwa i zastanawiam się kim jestem dzisiaj. Istnieje tak wiele szalonych warstw, że naprawdę bardzo trudno o tym mówić, jednak ta płyta pokazuje jak działa mój mózg. Zrozumienie i powiązanie tego wszystkiego, wydało mi się bardzo interesujące. Na tym polegał sposób pracy nad tym albumem.”

 

 

źródło: Sonic Records

13-die-antwoordDie Antwoord – „Mount Ninji & Da Nice Time Kid?” (Mystic Prod.)

Kiedy Ninji, ¥o-landi i God zaczęli współpracować z The Black Goat i rozpoczęli pracę nad czwartym albumem Die Antwoord 2 lata temu, utwory były szorstkie, ciężkie i mroczne. „Wtedy płyta miała się nazywać RATS RULE, ponieważ w życiu są zwycięzcy i przegrani, a my jesteśmy jeden poziom poniżej przegranych w tym popowym świecie. Ale mamy też świadomość, że nasz czas nadchodzi i że wkrótce przejmiemy wszystko”, mówią Die Antwoord. Później album planowano nazwać „We Have Candy”, co wyrażać miało szaleństwo i zabawę, które pojawiły się podczas pracy.

„Kiedy kończyliśmy album, odkryliśmy kolejną warstwę. Nasza płyta stała się wrażliwa, a czasem nawet słodka i romantyczna, ale też odważna i zagadkowa. To jak droga przez piekło, z misją która jest niemożliwa do zrealizowania, ale bardzo ważna. Musisz iść dalej, a kiedy się tego najmniej spodziewasz, okazuje się, że się udało. Nie możesz w to uwierzyć, jesteś lepszy, silniejszy i spokojniejszy” – kontynuują muzycy. Wtedy ¥o-landi zaproponowała „Dlaczego nie nazwiemy tej płyty „MOUNT NINJI & DA NICE TIME KID?”, a Ninji usiadł w fotelu i powiedział „Kocham Cię, jesteś geniuszem.”

 

 

źródło: Mystic Prod.

14-till-bronnerTill Brönner – „The Good Life” (Sony Music)

„The Good Life” to pierwszy album niemieckiej gwiazdy jazzu – Tilla Brönnera zrealizowany dla Sony Masterworks. Grę na trąbce studiował w Wyższej Szkole Muzycznej w Kolonii. Do najważniejszych jego nauczycieli należą: Prof. Malte Burba oraz amerykański trębacz jazzowy Bobby Shew. W 1993 roku ukazał się jego pierwszy samodzielny album pt.”Generations of Jazz”, na którym towarzyszyli mu tacy muzycy jak: Ray Brown, Jeff Hamilton, Frank Chastenier i Grégoire Peters. Album ten otrzymał od razu nagrodę Niemieckiej Krytyki Fonograficznej. W efekcie tego Till Bronner rozpoczął stałą współpracę koncertową z takimi artystami jak: Dave Brubeck, Tony Bennett, Mark Murphy, James Moody, Monty Alexander, Nils Landgren oraz Klaus Doldinger i Joe Sample. W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia rozpoczęła się jego intensywna działalność artystyczna. Od 2010 do 2011 Till Brönner wspólnie z Sarah Connor był jurorem oraz mentorem w telewizyjnym talent show „X Factor” emitowanym w stacjach RTL i VOX dwukrotnie wygrywając w kategorii wiekowej „powyżej 25 lat”. Dzięki temu udało mu się zyskać dość dużą rozpoznawalność na niemieckim rynku medialnym. Swoje odejście z programu tłumaczył chęcią poświęcenia się głównej pasji – trąbce jazzowej. Till Brönner koncertuje w duecie ( z basistą Dieterem Ilgiem ), z międzynarodowym kwintetem jazzowym, a także od 2015 roku z 20 osobową „Till Brönner-Orchestra”. Artysta występuje regularnie podczas wielkich festiwali muzycznych jak: ‚North Sea Jazz Festival‘ w Rotterdamie, ‚Montreux Jazzfestival‘, a także w nowojorskiej Carnegie Hall i Blue Note Jazz Club w Tokio. Nagrany w Los Angeles album zawiera największe amerykańskie standardy jazzowe, a także nowe opracowania utworów takich artystów jak: by Frank Sinatra, Billie Holiday, Nat King Cole i inni.

 
źródło: Sony Music

15-cass-mccombsCass Mccombs – „Mangy Love” (Sonic Records)

Na przestrzeni ostatniej dekady Cass McCombs zyskał status jednego z najlepszych kompozytorów.

Podczas swojej kariery wykonał wiele zwrotów pomiędzy stylami, zarówno z płyty na płytę, jak i w ramach każdej z nich. Różnorodne, tajemnicze, istotne i zbuntowane – za każdym razem kiedy wydaje ci się, że już wiesz jak sklasyfikować jego muzykę, okazuje się, że jesteś na złej drodze. ‘Mangy Love’, jego debiut w barwach wytwórni Anti Records, jest najbardziej dosadną z jego płyt. Mówi o problemach społeczno-politycznych poprzez pryzmat popękanego obiektywu jego nasączonych dowcipem i szczególną wnikliwością tekstów.

McCombs wykorzystuje siebie niczym lustro pokazujące wypaczony świat skonfrontowany z jego umysłem. ‘Rancid Girl’ jest niczym ZZ Top studiujący politykę Kardashianów, ‘Run Sister Run’ to mantra dla mizoginicznego systemu sprawiedliwości, ‘Bum Bum Bum’opisuje rasistowskie zachowania politycznych elit pokazane przez alegorię sadystycznej hodowli psów.

Album w całość spaja nić „sprzeciwu”, najbardziej bezpośrednio wyrażonego w ‘Opposite House’, w którym znalazły się odniesienia do choroby psychicznej. ‘Laughter Is The Best Medicine’ (‘Śmiech jest najlepszym lekarstwem’) stanowi najlepszą receptę, którą przepisuje legendarny, wielebny Goat Carson. Surowość jego tekstów kontrastuje z muzyką, naznaczoną rytmem filadelfijskiego soulu, północno-kalifornijską psychodelią i nowojorskim paranoicznym punkiem, oddającą spontaniczność i radość jego koncertów, w większym stopniu niż było to do tej pory.

Płyta jest niewątpliwie owocem studyjnego kunsztu. Starannie zaaranżowana, dopieszczona produkcyjnie przez weteranów Roba Schnapfa i Dana Horne’a. Do tego McCombs tradycyjnie zaprosił do swojego eklektycznego muzycznego plemienia wielu wyjątkowych gości. W większości skomponowana podczas srogiej nowojorskiej zimy i podczas podróży do Irlandii, ‘Mangy Love’ ukazuje Cassa w szczytowej formie, osiągającego nowe dźwiękowe wyżyny, rozwijającego się autora tekstów, podsuwającego nam swoją najbardziej prowokacyjną płytę do tej pory.

 

 

źródło: Sonic Records

16-rework„re:works – various artists” (Universal Music)

Przełomowy projekt będący dowodem na to, że bogaty katalog Decca Classics jest otwarty na pomysły najbardziej awangardowych artystów, w tym wypadku twórców muzyki elektronicznej. “Przekomponowanymi” (‘reworked’) kompozytorami stają się tutaj Satie, Bach, Rachmaninow, Beethoven czy Reich. Wśród “przekomponowujących” artystów DJ-ów znaleźli się Sebastien Tellier, Henrik Schwarz, Martin Buttrich i Mr Scruff & Kate Simko, którzy prezentują świeże spojrzenie na znane utwory powszechnie wielbionych “klasyków”.

01. GRIEG: PEER GYNT (DEATH OF AASE) – SOLOMON GREY’S PARADISE LOST REWORK
02. BACH: PRELUDE AND FUGUE IN C – ULRICH SCHNAUSS REWORK
03. FAURE: REQUIEM (SANCTUS) – FAULTLINE REWORK
04. SATIE: GNOSSIENNE NO.1 – STARKEY REMIX
05. DEBUSSY: STRING QUARTET (ASSEZ VIF ET BIEN BIEN RYTHME) HENRIK SCHWARZ REWORK
06. REICH: SIX PIANOS – MR SCRUFF REWORK
07. SCHUBERT: SCHWANENGESANG (STANDCHEN) – KATE SIMKO & LONDON ELECTRONIC ORCHESTRA REMIX
08. SATIE: 4 PRELUDES FLASQUES – FORT ROMEAU REWORK
09. HOLST: THE PLANETS (NEPTUNE) – THOMAS GANDEY’S COSMIX REWORK
10. SATIE: GNOSSIENNE NO.4 – MARTIN BUTTRICH REMIX
11. SAKAMOTO: MERRY CHRISTMAS MR. LAWRENCE – FRANCESCO TRISTANO REWORK
12. REICH: DRUMMING [DRUMMING] – PATRICE BAUMEL REWORK EDIT
13. RACHMANINOV: VESPERS “BOGORODITSE DEVO” (ALL-NIGHT VIGIL) – ALBERTO BOF REWORK

 
źródło: Universal Music

17-katie-meluaKatie Melua – „In Winter” (Warner Music)

Płyta miała premierę 14 października 2016 roku. Także na niej usłyszeć można żeński gruziński chór z miasteczka Gori.  Jego udział nadał piosenkom Katie wyjątkowej urody. Z jednej strony wzrosła ich siła i moc, z drugiej piękne głosy chórzystek wspaniale podkreślają melodramatyzm i delikatność utworów. Po raz pierwszy w swej karierze, naznaczonej platynowymi płytami (także w Polsce) i prestiżowymi nagrodami, Katie Melua wzięła na siebie obowiązek współproducentki płyty. Płyty, dla której inspiracją było pierwsze spotkanie artystki z muzyką chóru z Gori.
Byłam oczarowana brzmieniem i bogactwem dźwięków. Ten chór jest jak orkiestra wokalna – zachwyca się Katie. Chcąc jak najlepiej wykorzystać możliwości chóru z Gori, Angielka zatrudniła do aranżacji światowej sławy kompozytora muzyki chóralnej, Boba Chilcotta. – Od niego nauczyłam się, jak ważne są świadomość ograniczeń oraz przestrzeń.
Trudno mi sobie wyobrazić inną osobę do równie poważnego wyzwania – komplementuje Boba Katie. Dlaczego zima w tytule? Okazuje się, że pracując nad muzyką Melua przypomniała sobie rozmowę z przyjaciółką sprzed kilku lat.
Marudziłyśmy, że nie ma dla nas odpowiedniej muzyki do słuchania zimą. Muzyki, która wypełniłaby dom ciepłymi, wzruszającymi melodiami, a nie tylko dzwoneczkami w popowych utworach. Tak więc, płyta narodziła się z takiej właśnie potrzeby – wspomina Katie. Pod koniec 2015 roku Katie i inżynier dźwięku Adam „Cecil” Bartlett (m.in. PJ Harvey, Marianne Faithfull) polecieli do kraju narodzin piosenkarki. W Gruzji z przywiezionego sprzętu stworzono studio. Mieściło się w miasteczku Gori, z którego pochodzi chór żeński. W nagraniach nieocenionej pomocy udzieli Anglikom jego dyrygentka, Teona Tsiramua oraz była śpiewaczka operowa Anzori Shomakhia. Jako pierwsza nagrana została adaptacja tradycyjnej ukraińskiej kolędy „Shchedryk”, pod tytułem „The Little Swallow”. Dalej nagrano między innymi przeróbkę kompozycji Joni Mitchell „River”, z Katie na wokalu i gitarze akustycznej, wspomaganej przez chór. Później przyszła kolej na autorski utwór „Perfect World”, pierwszy napisany po ukazaniu się płyty „Katevan” z 2013 roku a także fragment „Całonocnego czuwania” Rachmaninowa, który był dla artystki niezwykle ważny.
– Musiałam mieć to na płycie – zapewnia Katie. – Ta muzyka zabiera mnie rosyjskich lasów zimą, które wyobrażałam sobie jako dziecko oraz do opowieści mojego dziadka o jego ucieczce z Syberii. Kolejna sesja w Gori odbyła się wiosną 2016 roku. Trwała miesiąc. Efekt to płyta pokazująca kulturowy dualizm Katie Melua. Urodzonej w Gruzji w czasach ZSRR, wychowanej w Wielkiej Brytanii i od 2005 roku obywatelki brytyjskiej. Okładkę „In Winter” ozdobiła odręczna ilustracja Niroota Puttapipata, na którego prace Katie trafiła w księgarnio-kawiarni nieopodal miejsca, w którym mieszka w Londynie. Warto podkreślić, że artysta ten w ogóle nie używa w pracy komputera. Mieszkając już na Zachodzie Katie osiągnęła ogromny sukces komercyjny, mierzony w ponad 10 mln sprzedanych płyt. Ogromnym powodzeniem piosenki jej cieszą się w Polsce. Jej druga płyta, „Piece By Piece”, pokryła się u nas złotem. Czwarta, „The House” z 2010 roku, platyną, a do tego wylądowała na szczycie listy OLIS, podobnie jak jej następczyni, „Secret Symphony”.

 
źródło: Warner Music

18-mac_millerMac Miller – „The Divine Feminine” (Warner Music)

Przedpremierowo trzy piosenki promowały nadchodzące wydawnictwo Mac Millera. Najnowszym jest nagrany wspólnie z Arianą Grande utwór „My Favorite Part”. Album jako pierwsza promowała piosenka „Dang!”. Słodka ballada dedykowana kochankom i wynosząca ponad wszystko ideę, że w życiu chodzi w skrócie o to, żeby nam wspólnie było po prostu miło. W piosence gościnnie pojawia się ceniony w środowisku muzycznym Anderson Paak. Drugim utworem ujawnionym przed premierą płyty „The Divine Feminine” był „We”. W zmysłowej piosence Mac Millera wsparł CeeLo Gree. Ponadto gościnnie na płycie „The Divine Feminine” pojawili się gościnnie m.in. Kendrick Lamar czy Ty Dolla $ign.

 
źródło: Warner Music

19-stingSting – “57th & 9th” (Universal Music)

Pierwszy od ponad dekady pop-rockowy album Stinga! Wydawnictwo „57th & 9th”(Premiera: 11 listopada) i doskonale prezentuje kunszt kompozytorski Stinga. Płyta została nagrana z udziałem muzyków od lat współpracujących ze Stingiem – Dominica Millera (gitara) i Vinniego Colaiuta (perkusja), a także gościnnym udziałem Josha Freese (Nine Inch Nails, Guns n’ Roses) oraz gitarzysty Lyle’a Workmana i pochodzącego z San Antonio zespołu Tex-Mex – The Last Bandoleros. Cały album powstał dosyć spontanicznie, a sesje nagraniowe trwały zaledwie kilka tygodni. „Wszystko wydarzyło się bardzo szybko, bardzo spontanicznie. Zawsze staram się zaskakiwać siebie samego, ludzi z którymi pracuję i mam nadzieje, że moich słuchaczy również” – zdradza kulisy powstawania płyty Sting. Nad produkcją materiału czuwał Martin Kierszenbaum, a tytuł wziął się od nazwy dwóch ulic na Manhattanie, które Sting pokonywał codziennie w drodze na nagrania w studio Hell’s Kitchen.
„57th & 9th” to z jednej strony album drogi, ale pojawia się na nim wiele wątków autobiograficznych („Heading South On The Great North Road”), a nawet kwestie dotyczące obecnego kryzysu uchodźców („Inshallah”). Płytę promował singiel „I Can’t Stop Thinking About You”. „Stworzyliśmy cos energetycznego i głośnego, ale równocześnie kontemplacyjnego ” – podsumowuje “57th & 9th” Sting.

 
źródło: Universal Music

20-joe-bonamassJoe Bonamassa – „Live At The Greek Theatre” (Mystic Prod.)

Od 23 września jest już dostępny nowy materiał koncertowy Joe Bonamassy, zatytułowany „Live At The Greek Theatre”. Wydawnictwo dostępne jest w wersji 2 CD, DVD, 3 LP oraz na BluRay. Materiał to ponad dwie godziny klasycznego bluesa w najczystszej postaci. Tym razem bowiem Joe wziął na warsztat repertuar „Trzech Króli” bluesa, czyli Alberta Kinga, Freddiego Kinga i oczywiście B.B. Kinga. Obok lidera, na scenie znalazł się dziesięcioosobowy zespół w składzie: Anton Fig (perkusja), Kirk Fletcher (gitara), Michael Rhodes (bas), Reese Wynans (pianino, Hammond), Lee Thornburg (instrumenty dęte), Paulie Cerra (saksofon), Nick Lane (puzon), oraz trio wokalne, czyli Mahalia Barnes, Jade MacRae i Juanita Tippins.

 
źródło: Mystic Prod.

Albumy Polska – część 6/2016

Wiem, że wielu płyt nie zamieściłem, ale to tylko wycinek tego co dzieje się na polskiej scenie muzycznej. Dodam, że dzieje się wiele dobrego 🙂 Przy podsumowaniu roku wyjdzie kilka niespodzianek, bo zawsze tak jest 😉 Natomiast poniżej przedstawiam jeszcze kilka wydawnictw polskich artystów, a konkretnie informacji na ich temat. Jest różnorodnie i mam nadzieje, że ciekawie 🙂 Miłej lektury 🙂

 

 

01-izabela-trojanowskaIzabela Trojanowska – „Na skos” (Universal Music)

W latach 80-tych była objawieniem na polskiej scenie rockowej. Oszałamiająca uroda i talent Izabeli Trojanowskiej robiły wrażenie na wszystkich. „Wszystko czego dziś chcę”, „Tyle samo prawd ile kłamstw” czy „Pieśń o cegle” nuciła cała Polska. Wydana w 1982 płyta \”Układy\” jest do dziś jedną z najważniejszych płyt w historii polskiej muzyki rockowej. W czasach grzecznego popu i bezpiecznej muzyki środka- Izabela powraca na rynek muzyczny w wielkim stylu!  Album „Na skos” to powrót do tradycyjnego rockowego grania od jakiego Iza zaczynała swoją karierę. Wszystkie piosenki skomponował Jan Borysewicz, w płycie słychać wyraźnie niepowtarzalne brzmienie pierwszych albumów zespołu Lady Pank czy wspomnianej wcześniej płyty \”Układy\”.

 
źródło: Universal Music

02-batalionBatalion d’Amour – „Fenix” (Echozone / Sonic Records)

Batalion d’Amour, zespół utożsamiany ze sceną rocka gotyckiego, podpisał właśnie kontrakt z niemiecką wytwórnią płytową Echozone! Wytwórnia jest częścią koncernu medialnego Bob – Media GmbH, który posiada w swoim katalogu m.in. takich artystów, jak: The Mission, Ikon, Wayne Hussey czy Minerve. Batalion d’Amour, działający w ostatnich latach głównie na polskim gruncie, wkracza na arenę międzynarodową z nowym materiałem. Nowy kolejny krążek Batalionu d’Amour jest mieszaniną najlepszych elementów art-rocka, rocka gotyckiego i elektro-rocka. Jeszcze ciekawsze kompozycje w połączeniu z dotykającymi życia tekstami, ambitnymi liniami wokalnymi oraz mocnym i unikatowym głosem Karoliny Andrzejewskiej – pięknej i charyzmatycznej wokalistki, związanej z zespołem od roku 2001 – przeniosą słuchaczy na niespełna 80 minut w zupełnie inne miejsce. Wisienką na torcie jest obecność wielu wspaniałych gości na płycie – znajdziecie tam m.in. Johna Portera w poruszającym duecie „The Lost Diary”, a także Tomka Grocholę z Agressivy 69 w kolejnym, energicznym duecie, w utworze „Moje Remedium”. Słowo od wokalistki Karoliny Andrzejewskiej:
„Już sam tytuł naszego nowego albumu „Fenix” symbolizuje odrodzenie, dobrą energię, kreatywność i siłę – nie przez przypadek, gdyż powrót po latach na scenę muzyczną w naturalny sposób musi zaowocować burzą emocji, która przez lata nie znajdowała ujścia. Inspiracją albumu stały się różne sytuacje życiowe – każdy utwór opowiada inną historię, niesie ze sobą odmienne emocje, porusza inne problemy często zaczerpnięte z naszej rzeczywistości, które dotknęły lub dotykają każdego człowieka. Mamy głęboką nadzieję, że zarówno fani, jak i nowi odbiorcy poczują tą energię i odnajdą w naszej muzyce i tekstach cząstkę siebie.”

 
źródło: Echozone / Sonic Records

03-ralph-kaminskiRalph Kamiński – „Morze” (Fonobo / MTJ)

„Morze” to zapis ważnych momentów, jak i emocji, które im towarzyszyły. Ralph Kaminski w swoim debiutanckim wydawnictwie skupił się na budowaniu spójnej i przemyślanej narracji, dzięki której możemy bliżej poznać artystę. Artystyczny pop, bo tak sam Kaminski określa swoją twórczość, przeplata się z motywami zaczerpniętymi z muzyki filmowej. Instrumenty klasyczne, skrzypce, wiolonczela i pianino zostały połączone z gitarą akustyczną, basem, perkusją a nawet moogiem. Bezbłędny wokal, obecne w większości utworów chórki, przemyślana i dopracowana w każdym calu warstwa liryczna, to tylko niektóre z elementów sprawiających, że debiutanckie wydawnictwo artysty można nazwać jednym z ciekawszych debiutów tej jesieni. Na płycie znajduje się 12 utworów, od których nie sposób się oderwać. Sesje nagraniowe odbywały się w Gdańsku, Warszawie, Borkach Serockich oraz w Brwinowie. Teksty utworów zostały napisane przez Ralpha Kaminskiego, a za mastering odpowiedzialny jest Andrzej Izdebski (Iziphonics Studio).

 
źródło: Fonobo / MTJ

04-piotr-salataPiotr Salata – „PS” (Universal Music)

„PS” to drugi studyjny album Piotra Salaty. Do współpracy przy albumie zaprosił światowej sławy muzyka, byłego członka supergrupy King Crimson – Gordona Haskella.

Owocem współpracy są dwa duety: „W Rio” oraz „Żywago”. Autorem angielskich tekstów do obydwu utworów jest sam Haskell. Album to płynne połączenie miękkich, ciepłych wokali z około jazzowymi aranżacjami i rozbudowanym instrumentarium. Płyta spełni oczekiwania zarówno wymagającej, dojrzałej publiczności, jak i osób, które cenią sobie ciepłe dźwięki i piękne, trafiające prosto w serce, teksty. Piotr Salata w swoich utworach z łatwością łączy wysmakowane jazzowe brzmienia z hipnotyzującym, swingującym wokalem. Na płycie usłyszymy czołówkę polskich instrumentalistów, m.in. Rafała Stępnia (instrumenty klawiszowe), Pawła Twardocha (perkusja) i Mirosława Wiśniewskiego (gitara basowa, kontrabas) i Wojciecha Mrozka (klarnet basowy). Singlem promującym wydawnictwo było „W Rio” (feat. Gordon Haskell).

 
źródło: Universal Music

05-comaComa – „2005 YU55” (Mystic Prod.)

„2005 YU55” to tytuł najnowszego albumu łódzkiej grupy COMA. Po pięciu latach od ostatniego wydawnictwa 7 października 2016 ukazuje się eksperymentalny koncept album, balansujący na granicy muzycznego audiobooka i klasycznego rockowego albumu. Jak zaznaczają twórcy płyty, tym razem ich uwaga skupiła się na warstwie tekstowej, która stanowi tutaj nadrzędną rolę. Szesnastoczęściowa historia jest opisem kryzysowych momentów życia Adama Polaka, głównego bohatera opowieści. Momentem zwrotnym w jego życiu jest czas nieoczywistego spotkania z planetoidą o nazwie „2005 YU55”. Wpływ jaki wywiera owo spotkanie jest bodźcem dla pogłębienia świadomości o własnym życiu i ukrytych mechanizmach, którym ono podlega.

Zaskoczyć może widoczna zmiana stylu zespołu, od brzmienia po ekspresję i sposób interpretacji. Płyta ukaże się w dwóch wersjach, wzbogacona o teksty i bonusy (okulary 3D) wersja „deluxe” w książkowym formacie wielkości DVD i tradycyjna, tańsza wersja CD, zawierająca muzykę i podstawowe informacje. Obydwie wersje będzie zdobiła okładka 3D.

 
źródło: Mystic Prod.

06-martinamMartina M – „Prozopopeja” (Fonobo / MTJ)

Martina M to wokalistka i songwriterka. Na koncie ma doskonale przyjętą EP’kę ‚Extended Play’, a także współpracę z takimi artystami jak Sokół i Pono, Afromental czy Ten Typ Mes. Wydana w 2011 roku EP’ka, będącą pierwszym poważnym krokiem w kierunku odnalezienia własnego brzmienia, to mini album zawierający 5 różnorodnych, anglojęzycznych utworów z pogranicza alternatywnego popu, r’n’b, elektroniki, a nawet rocka. Wyprodukowany został w studiu Otrabarwa przez Olka Kowalskiego (Czarny HiFi Banda, producenta ostatniej płyty Ani Dąbrowskiej) oraz Jana Szareckiego (Err Bits) i Piotra Adamczyka (Uncl). Z materiałem z tej płyty Martina wystąpiła na kilku istotnych koncertach, w tym w legendarnym londyńskim klubie ‚Proud’ w Camden. Pobyt w Londynie, gdzie Martina spędziła trzy lata studiując literaturę i sztukę włoską oraz francuską, miał silny wpływ na nowe kompozycje z nadchodzącego albumu długogrającego artystki – ‚Prozopopeja’. Pochodzą z niego single to ‚Bogowie’, ‚Mantra’ oraz ’ Koleżanko’.

Wszystkie utwory napisane zostały w języku polskim, a ich produkcją zajęli się: Janek Smoczyński (Kayah, Urszula Dudziak, Grażyna Auguścik), Bartek Królik i Marek Piotrowski tworzący duet producencki Plan B (Sistars, Agnieszka Chylińska, Natalia Kukulska), Michał Nocny i Piotr Pacak (Dust Plastic, Edyta Górniak) oraz Rafał Malicki (Mosqitoo, Boya Chile, Dziun, Marina).

 
źródło: Fonobo / MTJ

07-virginVirgin – „Choni” (Universal Music)

W 2007 roku drogi Dody i Tomka Luberta rozeszły się. Wokalistka rozpoczęła udaną karierę solową, w Pierwszy studyjny album Virgin od 11 lat! Doda i Tomek Lubert ponownie połączyli szyki najpierw w 2014 roku w Warszawie na krótki koncert akustyczny, by po kilkunastu miesiącach powrócić na dobre. Efektem jest czwarta studyjna płyta „Choni”.

Album „Choni” to 11 piosenek. Sześć z nich to utwory premierowe, reszta to wielkie hity Virgin, wśród których są „Dżaga”, „2 Bajki”, „Znak pokoju”, czy „Mam tylko Ciebie”.
Płytę promowała najpierw anglojęzyczna piosenka „Hard Heart”, która spodobała się samemu Slashowi, z którym Doda miała przyjemność wstąpić na scenie, gdy charyzmatyczny gitarzysta Guns N’Roses gościł w Polsce ze swoim solowym zespołem. Zespół Virgin nagrał również jej polską wersję, pod tytułem „Niebezpieczna kobieta”. Wydany na singlu kawałek promuje film Patryka Vegi pod tytułem „Pitbull. Niebezpieczne kobiety”.

Oprócz Dody i Tomka Luberta Virgin tworzą obecnie także: ceniony perkusista Piotr „Pniaq” Pniak (m.in. Proletaryat, Reni Jusis, Patrycja Markowska, Małgorzata Ostrowska) i basista Piotr Olszewski.

Przez siedem lat istnienia grupa Virgin nagrała trzy albumy, z których drugi – „Bimbo” (2004), zdobył szczyt listy OLIS i pokrył się złotem, a trzeci – „Ficca” (2005), także znalazł się na pierwszym miejscu notowania płyt w Polsce i uzyskał status podwójnej platyny. Z wymienionych tytułów pochodzą wielkie przeboje Virgin – „Dżaga”, „Nie zawiedź mnie”, „Kolejny raz”, „Szansa”, „Znak pokoju”, „2 bajki”, której trakcie nagrała dwie płyty („Diamond Bitch”, „7 pokus głównych” – obydwie uzyskały status platynowy), wystąpiła w filmie oraz licznych programach telewizyjnych. Stała się też jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w polskim show-biznesie. Z kolei Tomek założył zespoły Video i Volver, z którymi odniósł spore sukcesy. Nagrał też pierwszą solową płytę o wymownym tytule „Z miłości do muzyki”. W pochodzącej z niej piosence „Hej” zaśpiewała… Doda.

 
źródło: Universal Music

08-izesIzes – „Hello Wasteland” (Fonobo / MTJ)

Bezkompromisowość i autentyczność to najczęściej pojawiające się określenia na temat Izes. Nie dające się zaszufladkować kompozycje czerpiące z trip hopu oraz rocka i podkłady elektroniczne, wypełnione są elektryzującym wokalem, który przełamywany jest wysokimi tonami i szeptem. Artystka swoją twórczość opiera na pozornych sprzecznościach, które tworzą spójną i przemyślaną całość. Pierwszym singlem zapowiadającym nowe wydawnictwo artystki i doskonale oddającym charakter albumu jest utwór Aż do rana. W utworze możemy usłyszeć leniwie snujące się dźwięki przeplatane pulsującym basem. W singlu o buntowniczym nastawieniu, tak charakterystycznym dla artystki, odczytać można dysonans między delikatnym, zmysłowym wokalem a tekstem opowiadającym o nocnej grandzie. Słowa utworu, pojawiające się w nim muzyczne i liryczne sprzeczności, wpisują się w mroczną rzeczywistość zepsutego świata, o którym opowiada najnowszy album Izes. Do singla powstał wideoklip zrealizowany i zmontowany przez artystkę, nagrodzony na festiwalu Yach Film za najlepszy montaż filmowy. Ten utwór, jak i całe nadchodzące wydawnictwo, to zmysłowy wandalizm, któremu warto się poddać.

 
źródło: Fonobo / MTJ

09-jeremi_i_artur-sikorscyJeremi i Artur Sikorscy – „Odetchnij“ (My Music)

Półtora roku po premierze krążka „Otwórz się na świat“ Jeremi Sikorski wraca z nowym albumem, który niesie sporo nowości i zmian! „Odetchnij“ to płyta stworzona przez Jeremiego i Artur Sikorskich. Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami, bracia na tym krążku są już równouprawnieni! Zawartość albumu to piosenki Jeremiego, piosenki Artura oraz aż pięć duetów. Dzięki temu jest na niej tyle kolorów, ile zawierają charaktery obu artystów, a nagrany materiał zaskakuje dojrzałością ludzi mających dopiero 17 i 15 lat. Bracia zgodnie twierdzą: Chcemy aby każdy mógł odetchnąć naszą muzyką. Wziąć głęboki wdech i wcisnąć pauzę w pędzącej codzienności. Spojrzeć na świat bez stresu. Skupić się na chwili, drugim człowieku, samym sobie. Album “Odetchnij” to przepełniona pasją, starannie dopracowana dawka muzyki, która swoją energią zarazi nie tylko dotychczasowego, ale również nowego odbiorcę.

 
źródło: My Music

10-krzysztof-napiorkowskiKrzysztof Napiórkowski – „10 x Twardowski” (Universal Music)

Krzysztof Napiórkowski to autor trzech albumów solowych: „Introspekcja” (2008), „Drugi oddech” (2012) i „Ziemie obiecane” (2014), prezentowanych w rankingach najlepszych płyt i utworów. Jest także współtwórcą płyty „Granie Herberta” (2008). Twórczość Artysty wykorzystano m.in w filmie „Prezent” (reż. Dominika Długokęcka) oraz w serialu „Prawo Agaty” (TVN). Napiórkowski współpracował i nagrywał z wieloma znakomitymi muzykami, m.in. Anną Marią Jopek, Dorotą Miśkiewicz, Moniką Lidke, Grzegorzem Turnauem, Michałem Jurkiewiczem, Markiem Napiórkowskim czy Adamem Strugiem. Zdobył kilkanaście nagród na największych festiwalach twórczości studenckiej, m. in. na Spotkaniach Zamkowych w Olsztynie (2005), Poetyckiej Dolinie w Warszawie (2006) i wielu innych. Jego utwory wykonują m.in. Krzysztof Kiljański, Joanna Kondrat czy Hanna Banaszak. Krzysztof Napiórkowski za sprawą kolejnej płyty pt. „10 x Twardowski”, która zostanie wydana już 16 września 2016 roku udowadnia, że łagodna, relaksująca muzyka pisana poetyckim piórem może być nie tylko oryginalna, ale i do głębi poruszająca. Czwarty krążek kompozytora i wokalisty inspirowany jest twórczością jednego z najlepiej rozpoznawalnych polskich poetów – Jana Twardowskiego. W nagraniach wzięli udział m.in. Anna Maria Jopek oraz Adam Strug.

 
źródło: Universal Music

11-laki-lanŁąki Łan – „Syntonia” (Warner Music)

Po Łąkiłandzie i Armandzie, przychodzi czas na Syntonię.Energetyczna, radosna, inspirująca, budująca, tajemnicza. Elektroniczno organiczna. Humorystyczno mistyczna. Roztańczona jasnej mocy strona. Symfonia symbiozy. Muzyczna multiwitamina.
Moc! Energia! ENDORFINA!

Syntonia (gr. współbrzmienie) – sposób odnoszenia się do ludzi, charakteryzujący się chęcią do nawiązywania kontaktu emocjonalnego i poczuciem bliskości z nimi.

 
źródło: Warner Music

12-leniwiecLeniwiec – „Raj” (Mystic Prod.)

Ironiczny tytuł „Raj” zapowiada płytę, która przeniesie słuchaczy na ulice pełne demonstrantów (Chłopcy z Placu Broni), odsłoni układy i układziki (Moje miasto), pokaże niegrzeczną miłość (Miłość jak z horroru), zaprowadzi nas do getta warszawskiego (Edelman), w mroczne bramy miast (Raj), a nawet domu publicznego (Królowa nocy). Mimo wszystko będzie też pozytywie. Będziemy żegnać kumpla idącego do wojska (22 kolejki wódki), gasić nienawiść (Mandela), i chodzić po górach (Moje Karkonosze). „RAJ” to przebojowa mieszanka ostrego grania punkowego z klimatami ska, reggae i folk. Wartość płyty podnosi udział gości. Tym razem Leniwiec zaprosił Smalca (Gaga/Zielone Żabki), Jacka Stęszewskiego (Koniec Świata) oraz Nyla. Nie da się nie wspomnieć o doskonałych tekstach – za pióra chwycili Mucha, Jacek Stęszewski, Przemek Rozenek oraz włocławski poeta Paweł Jasiński.

 
źródło: Mystic Prod.

13-druga-szansa„Druga szansa”(składanka) (Warner Music)

„Druga Szansa” to hitowa produkcja stacji TVN. Co tydzień losy Moniki Boreckiej (Małgorzata Kożuchowska) śledzi wielomilionowa widownia. Serial to także historie młodych bohaterów Ksawerego Kryńskiego (Maciej Musiałowski) i Justyny Iwaniuk (Magdalena Berus). Ich serialowym losom towarzyszy wątek muzyczny.

Na ścieżce dźwiękowej do produkcji, znalazły się piosenki, które widzowie dobrze znają z kolejnych odcinków, ale też nowe piosenki w wykonaniu samych serialowych bohaterów.

Tracklista:
1. Bovska – Kaktus
2. Kayah feat. Justyna Iwaniuk – Testosteron
3. Dipol feat. Justyna Iwaniuk – Niecodzienny cud
4. Bovska – Póki czas
5. Ksawery Kryński – No Matter
6. Nina Iwaniuk – Amazing Grace
7. Bovska – Nie ogarniam
8. Ksawery Kryński – Melancholy
9. Justyna Iwaniuk feat. Ksawery Kryński – Vanishing Kings
10. Justyna Iwaniuk – Amazing Grace (piano version)
11. Bovska – Składak
12. Bovska – O no no
13. Bovska – Wyspy
14. Łukasz Targosz – Sprawy nieliryczne (instr.)
15. Dorota Kopka-Broniarz – uKołysanka
16. Łukasz Targosz – Sprawy liryczne (instr.)

„To ogromna radość, że dzięki serialowi kaktusa na głowie mam już nie tylko ja. Dziękuję za to Łukaszowi Targoszowi, który przedstawił Bovską Dorocie Kośmickiej-Gacke, producentce Drugiej Szansy i cieszę się że skradłam jej serce swoją muzyką. Dzięki serialowi moja muzyka może dotrzeć do szerokiego grona odbiorców, a piosenki zaczęły żyć drugim życiem, wraz z Moniką Borecką.”
Bovska

„Muzyka, która skradła mi serce. I już zawsze będzie mi bliska tak jak Monika Borecka, którą pokochałam jak siostrę. Wyjątkowa okazja do posłuchania pierwszych kompozycji młodych artystów Bovskiej, Maćka Musiałowskiego i Magdy Berus. Nie przegapcie!”
Małgorzata Kożuchowska

 
źródło: Warner Music

14-sylwia-przybyszSylwia Przybysz – „Tylko Raz” (My Music)

“Tylko Raz” to druga płyta w karierze młodej wokalistki Sylwii Przybysz, która dzięki naturalnemu urokowi i pozytywnej postawie zdobywa coraz więcej fanów. Na debiutanckim krążku pokazała, co gra w jej duszy, natomiast na drugiej płycie opowiedziała nam o swojej historii w walce o marzenia.

Jak sama Sylwia mówi: “Dzięki nowym kompozycjom chcę przekazać swoje emocje i przeżycia, które towarzyszą mi w codziennym życiu. A tytuł płyty “Tylko Raz” ma podkreślać, że tylko raz dostajemy daną szansę w życiu i to od nas zależy czy ją wykorzystamy czy zaprzepaścimy.“

 

 

źródło: My Music

15-half-lightHalf Light – „Elektrowstrząsy” (HRPP Records / Sonic Records)

„Elektrowstrząsy” to nowy, autorski album toruńskiej formacji electro-rockowej Half Light.

Płyta składa się z 12 utworów, których kompozytorami są Krzysztof Marciniak, Piotr Skrzypczyk i Krzysztof Janiszewski. Ten ostatni jest również autorem wszystkich tekstów, które swą wymową poruszają ważne tematy współczesnego, neurotycznego świata. Na albumie możemy również znaleźć kilka piosenek mówiących o miłości i pożądaniu. „Elektrowstrząsy” zostały nagrane w Domowym Studiu Pitera oraz w Eden Studio pod czujnym okiem Piotra Skrzypczyka i Darka Kowszewicza. Muzyka zawarta na płycie to kompendium elektronicznych brzmień jak i rockowego grania. „Elektrowstrząsy znów nadają tempo” – jak śpiewają muzycy zespołu, niech je nadają, bo to muzyka pod wysokim napięciem.
Wydawcą albumu jest toruńska wytwórnia HRPP Records.

 
źródło: HRPP Records / Sonic Records