Best Of 2019 – Przebój Roku – Świat

01.Ja 2019

Moi fot.AK

Bardzo podobnie jak przy podsumowaniu polskich przebojów, tak i przy światowych mam nieodparte wrażenie, że bezapelacyjnie rządzi rytm i produkcja a nie tekst i muzyka. Stąd tak wszyscy tęsknią za minionymi dekadami, odwołują się do tamtych czasów przywołując wspomnienia. Dlatego moje podsumowanie roczne nazywam roboczo raczej zestawieniem nagrań niż ewidentnych hitów czy przebojów. To są na pewno wyróżniające się kompozycje, które chciałbym aby przetrwały probe czasu aby za 15-20 lat powiedzieć – “O to był przebój” etc. Ale patrząc wstecz na minione dwie dekady XXI wieku wiem, że takich nagrań jest na palcach dwóch rąk i to maksymalnie. Dobrze, to nie czas ani miejsce na narzekanie I szukanie dziury w całym. Czas na moje podsumowanie singlowych utworów, które prezentowałem w swoim autorskim programie “Warto Posłuchać” w obu stacjach – POP Radio 92.8 FM oraz Radio Płońsk 93.6 FM. Na pewno rok 2019 należał do kobiet. Wśród debiutantek nawet bardzo obrodziło jak nigdy. Swoją obecność na radiowych playlistach a i listach przebojów również zaznaczyli m.in. powracająca królowa popu – Madonna(#25). Był zaskakujący “come back“ Pet Shop Boys(#35); Także Celine Dion(#23) jest według mnie na plus. A zresztą sami zobaczcie jak to było u mnie. W ostatecznym rozrachunku tak się prezentuje moje Top 50 minionego 2019 wśród nagrań singlowych ze świata.

50/Astrid S – “Someone new” (Universal Music)
49/Dean Lewis – “7 minutes” (Universal Music)
48/Major Lazer ft. J-Balvin, El Alfa – “Que calor” (Warner Music)
47/Taylor Swift – “You need to calm down” (Universal Music)
46/Ella Eyre with Banx & Manx ft. Kiana Lede – “Mama” (Universal Music)
45/Bishop Briggs – “Champion” (Universal Music)
44/Jack Savoretti ft. Mika – “Youth & love” (BMG)
43/Faustix – “Need you need you” (Warner Music)
42/Ally Brooke & Matoma – “Higher” (Warner Music)
41/James Blunt – “Cold” (Warner Music)

40/Halsey – “Graveyard” (Universal Music)
39/Ava Max – “Torn” (Warner Music)
38/Lewis Capaldi – “Bruises” (Universal Music)
37/P!nk – “Walk me home” (Sony Music)
36/Lily Among Clouds – “Girls like me” (Pias)
35/Pet Shop Boys f. Years & Years – “Dreamland” (Mystic Prod.)
34/Lizzo – “Soulmate” (Warner Music)
33/Shawn Mendes – “If I can’t have you” (Universal Music)
32/Tove Lo ft. Kylie Minogue – “Really don’t like u” (Universal Music)
31/Editors – “Black gold” (Pias)

30/Dua Lipa – “Swang song” (Warner Music)
29/Alma – “Don’t know” (Magic Records)
28/Becky Hill ft. Weiss – “I could get used to this” (Universal Music)
27/Chaka Khan – “Hello happiness” (Universal Music)
26/Cigarettes After Sex – “Touch” (Pias)
25/Madonna ft. Maluma – “Medelin” (Universal Music)
24/Boy Harsher – “LA” (Sonic Records)
23/Celine Dion – “Courage” (Sony Music)
22/Benny Sings – “Everything I know” (Pias)
21/Bryan Adams ft. Jennifer Lopez – “That’s how strong our love is” (Universal Music)

20/Craig David – “When you know what love is” (Sony Music)
19/Jonas Brothers – “Only human” (Universal Music)
18/Taylor Swift ft. Brendon Urie – “Me!” 9universal Music)
17/Michael Kiwanuka ft. Tom Misch – “Money” (Universal Music)
16/Bat For Lashes – “Feel for you” (Mystic Prod.)
15/Miley Cyrus – “Slide away” (Sony Music)
14/Ed Sheeran ft. Justin Bieber – “I don’t care” (Warner Music)
13/Mark Ronson ft. Lykke Li – “Late night feelings” (Sony Music)
12/Sam Feldt ft. Rani – “Post Malone” (Warner Music)
11/Sigrid – “Don’t feel like crying” (Universal Music)

10.Lizzo - Truth Hurts

 

10/Lizzo – “Truth hurts” (Warner Music)

 

 


09.Mabel

 

9/Mabel – “Don’t call me up” (Universal Music)

 

 


08.Daddy Yankee & Katy Perry feat. Snow - Con Calma (Remix)_okladka

 

8/Daddy Yankee & Katy Perry ft. Snow – “Con calma(Remix)” (Universal Music)

 

 


07.Sam Smith & Normani - Dancing With A Stranger

 

7/Sam Smith ft. Normani – “Dancing with a stranger” (Universal Music)

 

 


06.Ed Sheeran - Beautiful People feat. Khalid

 

6/Ed Sheeran ft. Khalid – “Beautiful people” (Warner Music)

 

 


05.Tones and I - Dance Monkey5/Tones And I – “Dance monkey” (Warner Music)
Australijska wokalistka, autorka tekstów Toni Watson występująca na scenie pod pseudonimem Tones and I z nagraniem „Dance Monkey” dotarła do pierwszego miejsca list przebojów w ponad dwudziestu krajach. Produkcją nagrania zajął się Konstantin Kersting. Wcześniej współpracowała z australijskimi artystami jak m.in. z wokalistką Mallrat czy zespołem The JUngle Giants.


04.Ava Max_So Am I4/Ava Max – “So Am I” (Warner Music)
Od ponad roku amerykańska gwiazda sceny pop-dance Ava Max(właśc. Amanda Ava Koci) nie schodzi z radiowych playlist. Do dziś z powodzeniem możemy słuchać jej już przebojów „Sweet but psycho”, „Torn” czy „So Am I”(nawet jeden z remixów autorstwa Deepend jest świetny). Moim zdaniem właśnie „So Am I” propozycja od wokalistki ze stanu Millwaukee zasługuje na tak wysoka lokatę.


03.Pedro Capo, Alicia Keys & Farruko_Calma [Alicia Remix]_single cover3/Pedro Capo, Alicia Keys & Farruco – “Calma(Alicia Remix)” (Sony Music)
„Calma (Remix)” to przebój dwóch latynoskich supergwiazd Pedro Capó i Farruko, który stał się najpopularniejszą latynoską piosenką na świecie! Utwór, który dotarł do pierwszego miejsce na Shazamie w Polsce, doczekał się nowej wersji z samą Alicią Keys!(**)


02.BillieElishRemix2/Billie Eilish ft. Justin Bieber – “Bad guy” (Universal Music)
Billie Eilish to prawdziwy fenomen, który trudno porównać z jakimkolwiek innym współczesnym artystą. Od czasu debiutanckiego singla „Ocean Eyes”, Billie powoli, ale skutecznie przebijała się do czołówki światowego popu. Wszystko za sprawą bardzo szybko rozrastającego się legionu oddanych fanów z całego świata. Z albumu „When We All Fall Asleep, Where Do We Go?” będącego jednym z wiodących i wyjątkowych w 2019 r. pochodzi nagranie „Bad Guy” z gościnnym udziałem Justina Biebera. Jego udział dodał pikantności kompozycji, troszeczkę innego charakteru i według mnie to był strzał w dziesiątkę :)(*)


01.Shawn Mendes & Camila Cabello - Señorita_okladka1/Shawn Mendes & Camila Cabello – “Señorita” (Universal Music)
Nominowani do Grammy, autorzy wielu światowych przebojów – Shawn Mendes i Camila Cabello – połączyli siły, czego efektem jest gorący singiel „Señorita”. „Señorita” doczekała się również gorącego teledysku w reżyserii Dave’a Meyersa. Za produkcję odpowiadają Andrew Watt i Benny Blanco przy współpracy z Cashmere Cat.(*)

 

Autor, przygotowanie i opracowanie: Arkadiusz Kałucki

źródło: materiały prasowe i promocyjne od: Universal Music(*) / Sony Music(**)

Best Of 2019 – Albumy Świat

Pyk! i jest następne moje podsumowanie muzyczne za rok 2019. Teraz nadszedł czas na albumy zachodnie. Może sie powtórzę, ale lubię takie kłopoty bogactwa. Oj, miniony rok 2019 był bardzo obfity w dobre płyty. Zarówno wśród debiutantów jak i tych, którzy mają już swoją uznaną markę na scenie muzycznej. Sporo kobiet zdominowało generalnie listy przebojów, listy sprzedaży. Nie ukrywam, że i w moim zestawieniu blisko połowa artystów to płeć piękna. Fajnie to wygląda i miło się słucha poszczególnych artystów. Miłej lektury.

01.Albumy_Swiat_okladki


50/Chaka Khan – “Hello happiness” (Universal Music)
49/Iggy Pop – “Free” (Universal Music)
48/Lily Among Clouds – “Green flash” (Pias)
47/Rammstein – “Rammstein” (Universal Music)
46/X-Ambassadors – “Orion” (Universal Music)
45/Dean Lewis – “A place we knew” (Universal Music)
44/White Lies – “Five” (Pias)
43/Vampire Weekend – “Father of the bride” (Sony Music)
42/Interpol – “A fire mess” (Sonic Records)
41/Shaggy – “Wah Gwaan!” (Universal Music)

40/Ariana Grande – “Thank U, Next” (Universal Music)
39/Ex:Re – “Ex:Re” (Sonic Records)
38/Lewis Capaldi – “Divinely Uninspired to a Hellish Extent” (Universal Music)
37/P!nk – “Hurts 2B human” (Sony Music)
36/Charlie XCX – “Charli” (Warner Music)
35/Dermont Kennedy – “Without fear” (Universal Music)
34/Celine Dion – “Courage” (Sony Music)
33/Jeff Lynne’s ELO – “From out of nowhere” (Sony Music)
32/Bishop Briggs – “Champion” (Universal Music)
31/Harry Styles – “Fine line” (Sony Music)

30/Shannon Lay – “August” (Pias)
29/Tool – “Fear inoculum” (Sony Music)
28/Bastille – “Doom days” (Universal Music)
27/Lana Del Rey – “Norman fucking rockwell” (Universal Music)
26/Benny Sings – “City pop” (Pias)
25/Boy Harsher – “Country girl uncut” (Sonic Records)
24/Beck – “Hyperspace” (Universal Music)
23/Camila Cabello – “Romance” (Sony Music)
22/Davendra Benhart – MA (Warner Music)
21/!!!(Chk Chk Chk) – Wallop” (Sonic Records)

20/Brittany Howard – “Jaime” (Sony Music)
19/Sigrid – “Sucker punch” (Universal Music)
18/Solange – “When I get home” (Sony Music)
17/Madonna – “Madame X” (Universal Music)
16/Angel Olsen – “All mirrors” (Pias)
15/Ed Sheeran – “No.6 collaborations project” (Warner Music)
14/Red Box – “Chase the settings sun” (Sonic Records)
13/Cigarettes After Sex – “Cry” (Pias)
12/Mabel – “High expectations” (Universal Music)
11/Hozier – “Wasteland baby!” (Universal Music)

10.Bat For Lashes

 

10/Bat For Lashes – “Lost girls” (Mystic Prod.)

 

 

09.Bon Iver - i i

 

9/Bon Iver – “i,i” (Pias)

 

 

08.Bruce Springsteen_Album Artwork

 

8/Bruce Springsteen – “Western stars” (Sony Music)

 

 

07.Taylor Swift

 

7/Taylor Swift – “Lover” (Universal Music)

 

 

06.James_Blake_okladka

 

6/James Blake – “Assume form” (Universal Music)

 

 


05.TeskeyBrothers5/The Teskey Brothers – “Run home slow” (Universal Music)
Na „Run Home Slow”, następcy wydanego w 2017 „Half Mile Harvest”, znalazło się 11 utworów. Muzycy przyznają, że czuli niemałą presję w trakcie nagrań, bo bardzo nie chcieli zawieść tych, którzy pokochali ich za debiutancki krążek. Dlatego do nagrań zatrudnili producenta Paula Butlera (Michael Kiwanuka, St Paul & The Broken Bones, Andrew Bird). W jego osobie odnaleźli nie tylko rzetelnego fachowca, ale i mentora, który pomógł całemu zespołowi uzyskać postęp, jednocześnie przy zachowaniu prostoty i przestrzeni z utworów znanych z „Half Mile Harvest”. „Run Home Slow” to niezwykle udana mieszanka rocka, Americany, psychodelii, jazzu, gospel i zaskakujących elementów pop.(*)

04.Maggie Rogers - Heard It In A Past Life okladka4/Maggie Rogers – Heard it in a past life” (Universal Music)
Maggie Rogers jako pierwsza artystka otrzymała tytuł YouTube Artist On The Rise (AOTR) w 2019 roku. Ukazał się nowy album wokalistki – „Heard It In A Past Life”. Krążek ma już pierwsze recenzje. Dodajmy: bardzo entuzjastyczne. W ramach programu AOTR YouTube wybiera w ciągu roku ośmiu najciekawszych wykonawców reprezentujących różne gatunki. W 2018 w plebiscycie uwzględniono m.in. Ellę Mai, Brockhampton i Rosalíę. Rogers otrzymała również tytuł #ArtistToFollow na Twitterze. W mediach pojawiły się już pierwsze, bardzo entuzjastyczne recenzje krążka.(*)

03.Billie Eilish3/Billie Eilish – “When We All Fall Asleep, Where Do We Go?” (Universal Music)
Billie Eilish jest najmłodszą artystką w historii nagród Grammy, która otrzymała nominacje w czterech głównych kategoriach: Nagranie roku, Płyta roku, Piosenka roku oraz Najlepszy nowy artysta. Łącznie Billie ma aż sześć nominacji. Z albumem zadebiutowała na szczycie zestawienia Billboard 200, a singiel „bad guy” (nominowany do Grammy w kategoriach Piosenka roku i Nagranie roku) znalazł się na pierwszym miejscu Billboard Hot 100. Debiut Eilish jest najlepiej sprzedającym się albumem w USA w tym roku, jak również najpopularniejszym debiutem dekady. Na całym świecie wydawnictwo przekroczyło 24 miliardy streamów. Płyta w całości napisana, wyprodukowana i nagrana przez Billie Eilish oraz jej brata Finneasa. Finneas również może pochwalić się nominacjami do Grammy, w tym do prestiżowej kategorii Producent roku – muzyka popularna.(*)

02.Lizzo2/Lizzo – “Cuz I love you” (Warner Music)
Urodzona w Detroit Melissa Viviane Jefferson, bo tak brzmi prawdziwe imię i nazwisko artystki ukrywającej się pod pseudonimem Lizzo jest bez dwóch zdań rewelacją 2019 r. na scenieu muzycznej r’n’b, rap. Ma na swoim koncie trzy studyjne krążki a jej najnowszy album nosi tytuł „Cuz I Love You”. W wersji Deluxe płyty znalazły się trzy dodatkowe kompozycje.(**)

01.Michael Kiwanuka – KIWANUKA_okladka1/Michael Kiwanuka – “Kiwanuka” (Universal Music)
„Kiwanuka” to następca wydanego w lipcu 2016 albumu „Love & Hate”, który podbił serca słuchaczy oraz krytyków i zapewnił artyście nominacje do nagród Mercury czy BRIT. Michael Kiwanuka do pracy nad trzecim krążkiem zaprosił Danger Mouse’a oraz Inflo, tych samych twórców, którzy wsparli artystę przy „Love & Hate”. Nagrania odbyły się w Nowym Jorku, Los Angeles i Londynie.

W jaki sposób wrócić na rynek wydawniczy po albumie, którym osiągnąłeś więcej, niż kiedykolwiek marzyłeś? W jaki sposób poradzić sobie z presją, którą nakładasz samemu sobie, nie wspominając o oczekiwaniach od wszystkich innych? Czego fani oczekują po trzeciej płycie Kiwanuki? Czy to wszystko ma znaczenie? Kiwanuka nie musiał zanadto się martwić. Jego trzeci album rozpoczyna się w miejscu, które z początku przywołuje skojarzenia z poprzednikiem, jednak tak naprawdę prezentuje o wiele szerszą muzyczną drogę. Michael puszcza oko do wielkich mistrzów – Otisa Reddinga, Bobby’ego Womacka czy Gila Scotta-Herona, jednak nie obawia się również poszukiwań. Artysta spędził dwa ostatnie lata na szlifowaniu wydawnictwa i włożył w nie całe swoje serce oraz duszę. Autorem wyjątkowej okładki jest pochodzący z Atlanty artysta, Markeidric Walker.(*)

Autor, przygotowanie, opracowanie: Arkadiusz Kałucki
Źródła: materiały prasowe i promocyjne od:
(*)Universal Music
(**)Warner Music

Albumy Świat cz.4/2019

Jeszcze tutaj znajdziedzie kilka albumów, które przynajmniej w ostatnim półroczu 2019 r. zasługują na szczególna uwagę. Konkretne, szczere, emocjonalne, solidne w wykonaniu i przyjemne w odbiorze 🙂

 

01.The Teskey Brothers - Run Home Slow_okladkaThe Teskey Brothers – „Run Home Slow” (Universal Music)

Na „Run Home Slow”, następcy wydanego w 2017 „Half Mile Harvest”, znalazło się 11 utworów. Muzycy przyznają, że czuli niemałą presję w trakcie nagrań, bo bardzo nie chcieli zawieść tych, którzy pokochali ich za debiutancki krążek. Dlatego do nagrań zatrudnili producenta Paula Butlera (Michael Kiwanuka, St Paul & The Broken Bones, Andrew Bird). W jego osobie odnaleźli nie tylko rzetelnego fachowca, ale i mentora, który pomógł całemu zespołowi uzyskać postęp, jednocześnie przy zachowaniu prostoty i przestrzeni z utworów znanych z „Half Mile Harvest”. „Run Home Slow” to niezwykle udana mieszanka rocka, Americany, psychodelii, jazzu, gospel i zaskakujących elementów pop.

źródło: Universal Music

02.Michael Kiwanuka – KIWANUKA_okladkaMichael Kiwanuka – „Kiwanuka” (Universal Music)

„Kiwanuka” to następca wydanego w lipcu 2016 albumu „Love & Hate”, który podbił serca słuchaczy oraz krytyków i zapewnił artyście nominacje do nagród Mercury czy BRIT. Michael Kiwanuka do pracy nad trzecim krążkiem zaprosił Danger Mouse’a oraz Inflo, tych samych twórców, którzy wsparli artystę przy „Love & Hate”. Nagrania odbyły się w Nowym Jorku, Los Angeles i Londynie.

W jaki sposób wrócić na rynek wydawniczy po albumie, którym osiągnąłeś więcej, niż kiedykolwiek marzyłeś? W jaki sposób poradzić sobie z presją, którą nakładasz samemu sobie, nie wspominając o oczekiwaniach od wszystkich innych? Czego fani oczekują po trzeciej płycie Kiwanuki? Czy to wszystko ma znaczenie? Kiwanuka nie musiał zanadto się martwić. Jego trzeci album rozpoczyna się w miejscu, które z początku przywołuje skojarzenia z poprzednikiem, jednak tak naprawdę prezentuje o wiele szerszą muzyczną drogę. Michael puszcza oko do wielkich mistrzów – Otisa Reddinga, Bobby’ego Womacka czy Gila Scotta-Herona, jednak nie obawia się również poszukiwań. Artysta spędził dwa ostatnie lata na szlifowaniu wydawnictwa i włożył w nie całe swoje serce oraz duszę.

Autorem wyjątkowej okładki jest pochodzący z Atlanty artysta, Markeidric Walker.

źródło: Universal Music

03.The Brand New Heavies - TBNH_okladkaThe Brand New Heavies – „TBNH” (Pias)

Płyta ukaże się nakładem Acid Jazz Records. Zespół podzielił się przearanżowaną wersją utworu Kendricka Lamara „These Walls”, która powstała we współpracy z piosenkarką N’Dea Davenport. Kompozycję wyprodukował Mark Ronson. Sercem albumu jest przyjaźń, której początki sięgają połowy lat 80-tych, a konkretnie wspólne doświadczenia wchodzenia w dorosłość. Dla Simona Bartholomew i Andrew Levy’ego to powrót do starej formuły, która wyniosła grupę na sam szczyt ze sprzedażą 3 mln płyt na swoim koncie. „THNH” został zarejestrowany pod czujnym okiem producenta Sir Tristana Longwortha. Zespół do współpracy nad albumem zaprosił grupę utalentowanych wokalistów. Oprócz N’Dea Devenport na płycie usłyszymy głos Siedah Garrett, Beverly Knight, Angie Stone, Angeli Ricci, Honey Larochelle oraz Laville.

źródło: Pias

04.Sam Fender – Hypersonic Missiles_okladkaSam Fender – „Hypersonic Missiles” (Universal Music)

„Hypersonic Missiles” zostało napisane, nagrane i wyprodukowane w garażu wybudowanym własnoręcznie przez Sama Fendera w North Shields. Za produkcję odpowiada Bramwell Bronte. Kiedy pod koniec 2018 Sam Fender wygrał BRIT’s Critics’ Choice Award, jego nazwisko dołączyło do listy takich gwiazd jak Adele, Florence + the Machine, Sam Smith czy Ellie Goulding, którzy sięgali po to trofeum w przeszłości. Nie sposób nie zauważyć, że większość z laureatów to wykonawcy pop, z dala od wypełnionego gitarami indie-rocka. Sam Fender dowiedział się o nagrodzie, gdy przejeżdżał obok swojej dawnej szkoły. Tam, wiele lat temu, usłyszał od jednego z nauczycieli, by zapomniał o muzycznych ambicjach, bo do niczego to nie doprowadzi. Sam Fender to rzadki talent. 25-letni muzyk z północnego wschodu Anglii gra każdy koncert tak, jakby miał być jego ostatnim. Jest uzbrojony w mocarny wokal, w rękach trzyma gitarę (oczywiście Fendera), a na scenie daje znać każdą komórką, że – wbrew panującym trendom – wierzy w siłę sprawdzą muzyki gitarowej. Po ukończeniu szkoły, Fender pracował w lokalnych pubach („miasteczko pijaków z rybackim problemem” – żartował). W taki sposób został odkryty: do jednej z knajp wszedł jego przyszły menedżer Mężczyznę rozpoznał szef Sama, który kazał chłopakowi złapać za gitarę i zacząć śpiewać. Współpraca trwa do dziś. Wszystkie utwory Fendera luźno łączy skupienie na tekstach. Są pełne trafnych obserwacji, poruszają tematy zaangażowane społecznie i zadają ważne pytania. Sam ma wyjątkowy talent do przekazywania w prosty sposób rzeczy istotnych. „Nie mam odpowiedzi, tylko pytania” – oznajmia artysta na tytułowym kawałku, a słuchacze mogą odnieść wrażenie, że Fender mówi w ich imieniu. Frustracje. Niezrozumienie. Rozpacz. „Dead Boys” to utwór, który ujrzał światło dzienne tuż po podpisaniu kontraktu. Dotyczy tematu, który wciąż jest tabu – fali samobójstw wśród młodych mężczyzn. Do kawałka powstał poruszający klip wyreżyserowany przez Vicenta Haycocka. Po premierze Sam otrzymał mnóstwo odzew od fanów, którzy dziękowali mu za podjęcie tak ważkiego tematu. Utwór wywołał dyskusję. Zrobił to, co powinna robić muzyka. Słuchając „Hypersonic Missiles”, od razu można odnieść wrażenie, że takich tematów w twórczości Fendera jest znacznie więcej. Artysta nie boi się odważnych tematów, co świetnie słychać w „The Borders”: „Przycisnąłeś mnie do ziemi / Osiem lat i zabawkowy pistolet wciśnięty w moją czaszkę / Mówiłeś, że zabijesz mnie, jeśli powiem coś komukolwiek / Nigdy nie powiedziałem i nigdy tego nie zrobię / Ten dom był piekłem na ziemi” czy „Nie możesz mnie znieść / Ja nie mogę znieść samego siebie”. Saksofon w tle to hołd dla muzycznego bohatera Sama – Bruce’a Springsteena. Nowy singiel „Will We Talk?” przenosi nowojorskie brzmienie do Newcastle. Ten kawałek znajduje się w czołówce koncertowych faworytów z repertuaru Fendera.

źródło: Universal Music

05.Boy Harsher Country Girl95Boy Harsher – „Country Girl Uncut” (Sonic Records)

W październiku 2017 roku Boy Harsher wydał czterościeżkową EP-kę ‘Country Girl’ za pośrednictwem Ascetic House, jako jednorazowe winylowe wydanie w 600 kopiach, które wyprzedały się w ciągu miesiąca.

Teraz Boy Harsher ogłosił jej ponowne wydanie w formie Deluxe, które będzie zatytułowane ‘Country Girl Uncut’. Znajdą się na nim cztery wcześniej nieopublikowane utwory.

Aby uczcić tę wiadomość, Boy Harsher udostępnił utwór ‘Send Me A Vision’ wraz z teledyskiem, wizualną odą do Berlina. Zainspirowany filmem „Niebo nad Berlinem” Wima Wendersa, ‘Send Me A Vision’ podąża ulicami tego miasta za skromnym aniołem stróżem (Cameron Findlay, Kontravoid). Jest on biernym obserwatorem różnych bohaterów zmagających się z problemami w mieście, mając nadzieję, że jego cicha obecność może mieć pozytywny wpływ. Jego tajemnicze obserwacje skupiają się głównie na młodej, niespokojnej kobiecie (Sally Dige) i jej zainteresowaniem skokiem z dachu. Duch tego miasta jest aktualizowany poprzez postać tancerki, która błyszczy na tle Berlina.

Teledysk wyreżyserował i zmontował sam Augustus Muller: “Dla mnie ta piosenka była tak tragicznie samotna. Interpretacja tekstów Jae była wołaniem o pomoc kogoś w rozpaczliwej sytuacji.”. Film został nakręcony na czarno-białej 16mm taśmie filmowej przez Krzysztofa Górskiego na berlińskim Kreuzbergu.

Muller żartuje: “Jeśli “Niebo nad Berlinem” było listem miłosnym Wima Wendersa do Berlina, to jest to nasza pocztówka.”.

W teledysku do ‘Send Me A Vision’ Boy Harsher świętuje ich społeczność, pokazując gwiazdorską obsadę swoich rówieśników, w tym: Cameron Findlay (Kontravoid), Sally Dige, Tamaryn, Shannon Funchess (Light Asylum), Eric Burton (Rabit), Mikey Woodbridge, Valentine Sinclair, Fade Kainer i Denman C. Anderson (Statiqbloom).

‚Country Girl’ wyznacza zmianę brzmienia Boy Harsher; EP-ka przynosiła pierwszą grupę utworów napisanych w ich nowym domu w wiejskim Massachusetts. Izolacja północnego-wschodu dała Jae i Augustusowi dużo czasu, aby napisać i odkrywać nowe dźwięki, jednocześnie wspominając o ich czasie spędzonym na południu. Ten ruch spowodował także, że zespół znalazł się w odległości jazdy samochodem od Nowego Jorku, co było kolejnym ważnym czynnikiem w ich rozwoju.

Częściowy wpływ na ‘Country Girl‘ miały ich częste występy na Manhattanie i Brooklynie; granie na imprezach takich jak Nothing Changes i Lost Enterprises dało im dostęp do nowej, tętniącej życiem społeczności muzycznej. Od industrialu do techno, duet Boy Harsher uwielbiał surowe brzmienia i nieustraszoną postawę takich artystów. Brzmienie ‘Country Girl’ jest zdefiniowane przez te dwa światy, skromne życie w małym mieście w stanie Massachusetts i ich prędkością napędzaną weekendami w Nowym Jorku.

źródło: Sonic Records

06..Camila Cabello - Romance [Clean Version]_okladka_Album ArtworkCamila Cabello – „Romance” (Sony Music)

„Romance” to drugi album Camili Cabello – artystki, której debiutancki album „Camila” zdobył w Polsce certyfikat platynowej płyty. Kolejnym wielkim sukcesem w jej karierze był utwór „Seńorita” – duet z Shawnem Mendesem, który podbił listy przebojów na całym świecie, w tym notowanie Billboard Hot 100. „Romance” otwiera nową erę w karierze Camili. Jak sama przyznaje, to najbardziej osobiste utwory, jakie wydała do tej pory. „Te piosenki to dosłownie historia ostatnich kilku lat mojego życia – wiedziałam od dawna, że chcę, żeby mój album nazywał się Romance. To album o zakochaniu” – mówi Camila Cabello.

Album „Romance” promują single „Liar”, „Shameless” oraz „Living Proof”. Płyta zawiera przebój „Seńorita” z Shawnem Mendesem.

źródło: Sony Music

07.Sheryl Crow - Threads_okladkaSheryl Crow – „Threads” (Universal Music)

Sheryl Crow zapowiadała swój najnowszy album w niesamowity sposób – duetem z legendarnym Johnnym Cashem pt. „Redemption Day”! Sheryl Crow napisała „Redemption Day” w 1996 roku po wizycie w Bośni w towarzystwie ówczesnej pierwszej damy, Hilary Clinton. – Nigdy wcześniej nie byłam tak blisko działań militarnych. Odwiedzaliśmy bazy wojskowe, graliśmy dla żołnierzy, spotkaliśmy się z ich rodzinami – wspomina artystka. Po powrocie do domu usłyszała o krwawych wydarzeniach w Ruandzie. – To wszystko było bardzo trudne do pojęcia. Mieliśmy tyle zasobów w Bośni. Zadałam sobie pytanie: jak i dlaczego decydujemy, gdzie pomagać? Chodzi o władzę, ropę – o co tak właściwie? – przyznaje Sheryl i kontynuuje: – Usiadłam wtedy, by napisać piosenkę. Miał to być utwór o tym, że zerwałam z chłopakiem. Wyszło coś zupełnie innego, najpewniej dlatego, że cały czas tkwiło to w mojej podświadomości. „The Redemption” oryginalnie ukazało się na bestsellerowym albumie „Sheryl Crow”, za który gwiazda otrzymała Grammy oraz status potrójnej platyny w USA. W 2003 roku Crow otrzymała telefon od jednego z zięciów Johnny’ego Casha. Okazało się, że mężczyzna zagrał artyście utwór „The Redemption”. „Człowiek w czerni” po przesłuchaniu miał do gwiazdy country wiele pytań. – Chciał poznać znaczenie konkretnych linijek, co miałam na myśli – przyznaje Sheryl. Johnny Cash nagrał własną wersję „The Redemption” i oznajmił Crow, że będzie to jeden z najważniejszych utworów na jego nowym albumie. Kawałek nie ujrzał jednak światła dziennego aż do 2010, gdy ukazał się „American VI: Ain’t No Grave”. Podczas trasy w 2014, Sheryl grała utwór na koncertach, wplatając partie Casha i pokazując wizualizacje z muzykiem na scenie. Niedługo potem powstał pomysł, by połączyć partie wokalne obu artystów w jednym utworze. Sheryl Crow na nowy album zaprosiła ikony muzyki – Keitha Richardsa, Stevie Nicks czy St. Vincent. Udział Johnny’ego Casha ma jednak wyjątkowy wymiar:
Patrząc na to, co dzieje się obecnie w Stanach, w jak mrocznych kolorach maluje się nasza przyszłość, posiadanie głosu Casha na płycie przynosi nadzieję. Wiedząc, co Johnny myślał o „The Redemtpion”, jestem pewna, że miałby dziś dla nas wiele mądrych słów. Mam nadzieję, że gdziekolwiek teraz jest, czuje dumę, że mógł być częścią tego projektu. Bez wątpienia czuję jego obecność w tym wszystkim – podsumowuje Sheryl Crow.

źródło: Universal Music

08.Bon Iver - i iBon Iver – „i,i” (Pias)

Nowy materiał został zarejestrowany w Sonic Ranch w Zachodnim Teksasie oraz April Base w Wisconsin. Trzynaście utworów, które znajdą się na płycie dopełniają cykl: od zimy „For Emma, Forever Ago”, przez wiosnę „Bon Iver, Bon Iver” i niewzruszone lato „22, A Million”. Teraz nadchodzi jesień z „i,i”. W sesjach nagraniowych Justinowi towarzyszyła grupa muzyków – Sean Carey, Andrew Fitzpatrick, Mike Lewis, Matt McCaughan, Rob Moose i Jenn Wasner. Dodatkowo do współpracy Vernon zaprosił Jamesa Blake’a, Brada i Phila Cook, Aarona i Bryce’’a Dessner, Bruce’a Hornsby, Channy Leaneagh, Naeem, Velvet Negroni, Martę Salogni, Francis Starlite, Mosesa Sumney, TU Dance i wielu innych. Vernon na płycie śpiewa o równowadze między jednostką a społecznością, o inspiracji i tworzeniu. Tuż przed premierą Bon Iver zaprezentował kolejne dwie kompozycje, które zwiastują nowy materiał – „Jelmore” oraz „Faith”.

źródło: Pias

09.Milky Chance - Mind The Moon_okladkaMilky Chance – „Mind The Moon” (Universal Music)

„Mind The Moon” to nie tylko dowód na wyjątkowy talent songwriterski Milky Chance, ale również prezentacja szeregu wpływów i inspiracji jeszcze z czasów dzieciństwa. Milky Chance zyskali rozgłos za sprawą debiutanckiego singla „Stolen Dance”. Przyjaciele z dzieciństwa, Phillipp Dausch i Clemens Rehbein, którzy poznali się w szkolnym chórze, nagle zaczęli grać na kilku kontynentach oraz otrzymywać zaproszenia do występów u Fallona, Kimmela czy Conana. Na „Mind The Moon” artyści mieli okazję do współpracy m.in. z idolem z czasów chóru – Ladysmith Black Mambazo (w utworze „Eden’s House”). „Fado” trafiło z kolei na soundtrack do gry „FIFA 20”. 2 marca 2020 Milky Chance wystąpią w Polsce!!!

źródło: Universal Music

10.Emeli Sandé - Real Life_okladkaEmeli Sandé – „Real Life” (Universal Music)

Nagrywany podczas intensywnej osobistej podróży z chwilami zwątpienia oraz odkrywania siebie na nowo, „Real Life” otwiera nowy rozdział w życiu i karierze Sandé. Wokalistka wraca mocniejsza, bardziej odważna i pewna siebie. Tę siłę chce przekazać swoim słuchaczom.

Chciałabym, by „Real Life” przyniosło nadzieję i odwagę zwłaszcza tym, którzy żyją na marginesie, w zapomnieniu, zepchnięci w kąt przez różne niewidoczne środki opresji. Moim marzeniem jest, by każdy po włączeniu albumu otrzymywał pakiet mocy. Jak doładowanie baterii: by przy ostatnim utworze poczuć, że znowu masz pełnię sił – opowiada wokalistka. Emeli Sandé jest autorką wszystkich tekstów na płycie. Nad muzyką pracowała z Salaamem Remim, Jamesem Poyserem oraz Troyem Millerem. Ten ostatni wyprodukował całość, czyli 11 piosenek. „Real Life” jest jak ciepły balsam dla każdego, kto szuka pozytywnych spraw. Otwierający album „Human” to otrzeźwiające przypomnienie o ludzkiej wrażliwości, który nadaje ton całemu wydawnictwu. Sandé śpiewa: „Wszyscy jesteśmy ludźmi / I zmierzamy się z różnymi sprawami”.

Akustyczne „Love To Help” to przejmująca pochwała solidarności. W podniosłym „You Are Not Alone” wokalistka, ze wsparciem chóru, powraca do piosenek-hymnów, dzięki którym zyskała uwielbienie słuchaczy z całego świata. „Sparrow”, wiodący singiel z „Real Life”, łączy dynamiczny głos Emeli z marszową perkusją, rezonującym pianinem i olśniewającymi chórkami. W podobnym duchu utrzymany jest numer „Survivor”, który zgrabnie łączy R&B i gospel. Wzruszająca ballada „Honest” to jedna z najbardziej emocjonalnych piosenek w dorobku Sandé. „Free as a Bird” to ponadczasowy utwór zamykający płytę. Z całą pewnością mógłby trafić na jako ilustracja muzyczna ważnych momentów w filmach i serialach. W „Extraordinary Being” słychać wpływy disco, a w „Shine” – mocne inspiracje soulowe. Na „Real Life” Emeli Sandé bardzo rozwinęła swoje brzmienie i to w wielu kierunkach. Wokalistka przyznaje: – Po raz pierwszy od dawna czuję stabilny grunt pod nogami, jako artystka i kobieta. Przy tej płycie dokładnie wiedziałam, czego chcę. Zakończyłam to doświadczenie jako osoba bardziej pewna, szczęśliwa, kochająca siebie. Teledyski Emeli obejrzano już ponad 340 mln razy. Artystka sprzedała 19 mln singli oraz 6 mln albumów. Trzy single Sandé trafiły na szczyt list przebojów w Wielkiej Brytanii. Debiutancki „Our Version of Events” z 2012 był najchętniej kupowanym krążkiem roku i drugim co do popularności w 2013 w Anglii. Wydawnictwo pobiło rekord w obecności w Top 10 na listach sprzedaży, prześcigając wynik należący wcześniej do The Beatles. Wokalistka ma na koncie wiele prestiżowych wyróżnień, w tym 4 BRIT Awards. W 2017 roku ukazał się album „Long Live the Angels”. Od 2018 jest Kawalerem Orderu Imperium Brytyjskiego (MBE) za szczególne zasługi dla muzyki. Trzeci album Emeli Sandé brzmi jak moc, wolność, rozwój i szczerość. Narodził się ze zrozumienia samego siebie oraz dzielenia się tą wiedzą z innymi. Artystka może z całą pewnością przyznać, że jest najlepszą wersją samej siebie.

źródło: Universal Music

11.Lucy Dacus 2019 EPLucy Dacus – „EP’ 2019” (Sonic Records)

Utwory zostały nagrane w ciągu ostatnich dwóch lat. ‘2019 EP’ składa się z oryginałów i coverów piosenek związanych z konkretnymi świętami. Każdy utwór był ujawniony w odpowiednim dla niego terminie.

Zapowiedzią wydawnictwa był pierwszy utwór, ujawniony z okazji Walentynek. Kolejne utwory ukazały się w okolicach: okresu znaku zodiaku Byk i Dnia Matki (USA), Dnia Niepodległości Ameryki, Urodzin Springsteena, Halloween, Bożego Narodzenia i Nowego Roku.

Dacus podzieliła się coverem piosenki Edith Piaf ‘La Vie En Rose’, zaśpiewanym w obu językach – po francusku i angielsku. Delikatny głos Dacus i słabe vibrato unosiły się nad fortepianem, a jej gwiaździste, radosne spojrzenie na klasyczną melodię pozwoliło wykorzystać potencjał gwiazdy pop.

“Od pierwszej chwili, kiedy to usłyszałam, pomyślałam, że ‘La Vie En Rose’ jest idealną piosenką. Kiedy ją usłyszałam, wiedziałam, że pewnego dnia się zakocham.” – mówi Dacus, dodając: “Chcę, żeby ktoś słuchając tego, biegł z maksymalną prędkością do osoby, którą uwielbia, gotowy wyrazić swoją głęboką, nieśmiertelną miłość. (PS: istnieje dłuższa opowieść o tym, jak śpiewałam tę piosenkę w duecie z dozorcą w szkole średniej, ale nie ma na to czasu).”.

‘My Mother & I’ to rodzaj kołysanki o „dzieciach urodzonych w maju”, które „twardo stąpają po ziemi”, ale w swej istocie jest to brutalnie szczera eksploracja obrazu ciała i formy emocjonalnej.

„Bycie adoptowaną zachęciło mnie do zastanowienia się nad tym, co matki przekazują przez krew i ciało, a co przekazują na drodze socjalizacji i kontekstu” – mówi Lucy. “My – córki i wszystkie dzieci – łatwo dziedziczymy wstyd i strach naszych matek, ale także dumę, pewność siebie i lekcje miłości. Ta piosenka skupia się na obrazie ciała i rozróżnieniu między ciałem a duszą, co do której do dziś nie mam pewności. Zastanawiam się także nad cechami, które dzielę z moją mamą i kobietami z Taurean – jak jesteśmy niezłomne, ale uparte, empatyczne, ale ugruntowane i oddane poszukiwaniu i dawaniu niezawodnej miłości i komfortu.”.

Na cześć urodzin Bruce’a Springsteena, Lucy Dacus wydała swój cover jego utworu ‚Dancing In The Dark’, którym składa hołd jednemu z jej idoli, za pomocą porywczej gry na gitarze. Oryginalną melodię zamieniła na linę syntezatora, ożywiając amerykańską klasykę. “Wszystkiego najlepszego dla Bruce’a” – mówi Dacus – “Ale także wszystkiego najlepszego dla mojego taty, największego fana Bruce’a, jakiego znam i powodu, dla którego słuchałam Bossa od urodzenia. Opierałam się temu, kiedy byłam młodsza, w ramach buntu przeciwko gustowi mojego taty, ale pokochałam jego muzykę w swoim czasie. Jego liryzm jest w tym miejscu nierozerwalnie związany z moim pisaniem piosenek.”.

Razem z ogłoszeniem EP-ki pojawił się nowy, inspirowany Halloween cover ‘In The Air Tonight’ Phila Collinsa.

Na EP-ce ‘2019’ znajdą się jeszcze dwa utwory – cover ‘Last Christmas’ i oryginalna oda do Nowego Roku zatytułowana ‚Fools Gold’.

Wykorzystując złowieszczy podtekst oryginalnego utworu Phila Collinsa, wersja Lucy charakteryzuje się zapadającym w pamięć głosem i przeszywającym pogłosem.
“To prawdopodobnie najlepszy utwór swoich czasów, z jednym z najlepszych przejść perkusyjnych” – mówi o piosence Dacus. “Obraz w pierwszej zwrotce jest tak niepokojący – oglądamy kogoś, kto patrzy na kogoś bez ruchu, starając się go zapamiętać. Ludzie zastanawiają się, czy jest to coś, czego Phil Collins był naprawdę świadkiem, jednak piosenka jest faktycznie tylko manifestacja złości i frustracji wynikającej z rozwodu. Jest nerwowa, mroczna i sprawia tyle radości, ile powinno sprawiać dobre Halloween. To była najlepsza zabawa, jaką kiedykolwiek miałam w studiu.”.

Dodatkowo, za sprawą Matador Records, EP-ka ‘2019’ ukazała się w ograniczonym nakładzie w specjalnym zestawie, wraz z jej zeszłorocznym albumem ‘Historian’, wytłoczonym na przezroczystym winylu.

Dacus używa swojego daru autorki tekstów, aby pomóc zrozumieć i poradzić sobie z otaczającym światem, w tym nadać sens narodowym świętom, często bardziej nastawionym na przechwytywanie i produkcję mediów społecznościowych i konsumpcjonizm, niż autentyczne świętowanie.

“Co się dzieje?” – pyta sama siebie w te dni, wycofując się z wysokich oczekiwań świąt, aby dowiedzieć się, co z nimi zrobić i znaleźć własne znaczenie. “Zebrałam kilka piosenek, próbując odpowiedzieć na to pytanie. Ta seria wydaje się być właściwym miejscem, aby umieścić je obok siebie. Te utwory są samodzielne, nie są wyznacznikiem nowego kierunku, tylko chęcią zrobienia czegoś innego, a czasem nawet bez charakteru.”.

Przyśpieszona, wzmocniona i zaśpiewana przez megafon wersja Dacus ‘Last Christmas’ zespołu WHAM!, dodała tej słodkiej piosence spontanicznej energii.

“Naprawdę nie lubię świąt Bożego Narodzenia” – mówi Dacus. “W studio słuchaliśmy oryginału ‘Last Christmas’ i nie rozmawialiśmy o aranżacji. Powiedziałam wszystkim, żeby zagrali to wściekle. Oto, co wydarzyło się podczas pierwszego podejścia. Okazało się to całkiem fajne, może trochę psychotyczne.”.

Rok 2018 był przełomowy dla mieszkającej w Richmond, Lucy Dacus. Jej bardzo ceniony drugi album ‘Historian’ (zobacz) spotkał się z kawalkadą uznania krytyków, dostając się na listy najlepszych płyt roku przygotowywanych przez The Guardian, Noisey, Pitchfork, The Line Of Best Fit i Rolling Stone. Został doceniony także przez MOJO, BBC Entertainment & Arts, Loud & Cichy, Uncut i grany w BBC 6 Music, Radio 2 i Radio X.

Jej wspólna EP-ka jako 1/3 Boygenius (z Julien Baker i Phoebe Bridgers; zobacz) stała się jednym z najbardziej interesujących nowych projektów roku, docenionym przez The Guardian, The Observer, i-D, New Statesman, Uncut i MOJO. Dacus zagrała trasę po Wielkiej Brytanii, występując m.in. w londyńskich Islington Assembly Hall i Omeara oraz występowała w telewizji w CBS This Morning, Late Night with Seth Meyers i Last Call With Carson Daly.

źródło: Sonic Records

12.Jeff Lynne's ELO - From Out Of Nowhere_Album ArtworkJeff Lynne’s ELO – „From Out Of Nowhere” (Sony Music)

Jeff Lynne, legenda muzyki wprowadzona do Rock & Roll Hall of Fame po wyprzedanej europejskiej i amerykańskiej trasie koncertowej zapowiada album. Lynne, którego muzyka chwyta za serce fanów z trzech różnych generacji, w ostatnich latach znalazł się na wyżynie swoich mocy twórczych jako songwriter, muzyk i producent. Nadchodzące wydawnictwo będzie zawierać tytułowy utwór, który miał swoją premierę 26 września 2019 z samego ranka w radiu BBC 2. Ta piosenka będzie otwierała krążek, na którym znajdzie się 10 kompozycji od tęsknego „Help Yourself”, przez uroczyste „Down Came the Rain” i rockowe „One More Time” (z solówką klawiszową Richarda Tandiego), aż do słodkiego zamknięcia z „Songbird”.

Tak jak poprzednik z 2015 roku, czyli „Alone in the Universe”, „From Out of Nowhere” pokazuje nową twarz jego popisowego brzmienia, z jednej strony odnosząc się do jego dziedzictwa, a z drugiej budując nowe dźwiękowe ścieżki i emocje. Po raz kolejny, Jeff gra prawie każdą nutę na gitarze, basie, fortepianie, perkusji, syntezatorze i wibrafonie, ale także chwyta za mikrofon by zaśpiewać zarówno linię prowadzącą, jak i harmonię. Steve Jay, który był producentem płyty, dodał od siebie perkusjonalia.

Samo powstanie krążka jest takim samym zaskoczeniem dla fanów, co dla jej twórcy. „From Out of Nowhere” wzięła się… znikąd. Jeff Lynne opowiada „To był pierwszy utwór, który nagrałem przy pracy nad tym albumem i po prostu się pojawił”. Ta piosenka jest o nadziei i zbawieniu. Lynne na tym albumie odnosi się do optymizmu i powtarzającą się myślą jest zdanie „Każdy powinien mieć choć trochę nadziei”.

Ta płyta jest zbudowana na energii zbieranej po wydaniu „Alone in the Universe” i triumfalnym powrocie na scenę pierwszy raz od 1985 roku, zaczynając z występem dla ponad 50 tysięcy ludzi w Hyde Parku. Od tamtej pory artysta zdecydował się na trasę po największych festiwalach i halach koncertowych Europy i Ameryki Północnej. Dodatkowo w 2017 roku Lynne został dołączony do Rock and Roll Hall of Fame, gdzie wystąpił ze swoim zespołem.

Z ELO sprzedał ponad 50 milionów płyt i jest jednym z najbardziej popularnych artystów swojej ery. Wydał 4 albumy z rzędu, które pojawiły się na liście TOP 10 i siedem, które trafiły do TOP 20 najlepiej sprzedających się krążków. 20 singli lądowało na liście U.S. Top 40, a 7 z nich w U.S. Top 10. Jeff Lynne sięgał swoimi wpływami zdecydowanie dalej niż do fanów ELO poprzez produkcje i współprace z wieloma innymi artystami, takimi jak: Bob Dylan, Tom Petty, Roy Orbison, George Harrison, Paul McCartney, czy Ringo Starr.

źródło: Sony Music

13.Josienne Clarke In All WeatherJosienne Clarke – „In All Weather” (Sonic Records)

Wielokrotnie nagradzana pisarka, piosenkarka i muzyk Josienne Clarke wraz zdecydowała, że pierwszym singlem i teledyskiem z debiutanckiego albumu będzie ‘If I Don’t Mind’.

‘In All Weather’ to nowa kolekcja piosenek, składająca się na jej pierwszą solową płytę, mówiącą o jej własnym życiu, z obnażonymi tekstami o nowym charakterze.

“Nauka pływania w każdych warunkach pogodowych – linijka tekstu od której pochodzi tytuł albumu – jest tym, co próbujemy zrobić zby naprawić rzeczy, gdy wydają się burzliwe i niepewne. Jak poprawić kurs i pozostać wiernym temu, w co wierzysz i czego potrzebujesz, odpuszczając sobie całą resztę.” – wyjaśnia Josienne.

Fani poprzedniego melancholijnego, kameralnego duetu Josienne Clarke rozpoznają jej wyjątkowo smutny i klejnotowy styl wokalny. Jednak te nowe piosenki były śpiewane i grane przez Josienne w sposób, w jakim zawsze były pisane: emocjonalnie surowy, natychmiastowy i nienaruszony. Zniknęły wspaniałe aranżacje duetu, na całym albumie Josienne śpiewa przy akompaniamencie gitary akustycznej i elektrycznej. Towarzyszy jej eksperymentalny pianista Elliott Galvin, innowacyjny perkusista jazzowy Dave Hamblett, szkocka harfistka Mary Ann Kennedy i gitarzysta/basista Sonny Johns (najlepiej znany ze współpracy z Fatoumata Diawara i Polar Bear), który współprodukował album z Josienne w Watercolor Studios w Fort William w Szkocji.

“To nie są pieśni miłosne, to pieśni życiowe; linie życia, które ratują mnie przed zatonięciem. Każda z nich jest ciężką lekcją tego, czego nie należy robić następnym razem. To manifest, jak wyjść i jak się zmienić.”.

To jest płyta, która nie tylko prezentuje każdy aspekt tej osobistej, zawodowej i geograficznej zmiany, ale też płyta, która nie istniałaby, gdyby nie zrobiła tego gigantycznego kroku.

“Zesłałam się, przeniosłam na wyspę, w przenośni i dosłownie; zerwałam ze wszystkim oprócz pisania piosenek, aby się odrodzić i nauczyć żyć w spokoju.”.

‘In All Weather’ przynosi wielką zmianę. Ale Josienne Clarke pozostaje jedną z najbardziej imponujących, utalentowanych i szczerych wokalistek, autorek tekstów i kompozytorów, jakich mamy.

Kiedy Josienne Clarke podpisała kontrakt z niezależną wytwórnią Rough Trade Records, jej założyciel Geoff Travis powiedział The Guardian, że pisze utwory, które “zmieniają twój wewnętrzny krajobraz emocjonalny… odkrywając popularną strukturę piosenki”.

Z rzadkim darem do poetyckiej melancholii, piosenki Josienne zostały również opisane jako “nadzwyczajne” (Mojo), “delikatnie znakomite” (The Observer) oraz “pełne głębi” (The Telegraph). Biblia świata muzyki Songlines napisała: „mrok Clarke, złożone obrazy w tekstach, pchają piosenki w stronę bogatego terytorium metaforycznego”. Magazyn American Songwriter nazwał Josienne jednym z najlepszych autorów tekstów 2016 roku.

Ośmielony występem podczas BBC Radio 2 Awards Folk, DJ Cerys Matthews z 6 Music zaaranżował Josienne występ w The National Theatre podczas sztuki “Our Countr’s Good” Timberlake’a Wertenbakera. Oprócz występów na scenie każdej nocy – w roli specjalnie stworzonej dla niej – Josienne wykonywała także dwie własne piosenki. Recenzując cenione widowisko, The Financial Times napisał: „Josienne Clarke śpiewa jak nawiedzony anioł”. To był początek jej stałej współpracy z The National Theatre, która obejmuje komponowanie piosenek do nowej adaptacji “Królowej śniegu” Hansa Christiana Andersena, przygotowanej przez cenionego, młodego dramaturga Zoe Cooper.

Z eleganckim, dopracowanym i wpływającym na emocje stylem śpiewania, Josienne często była porównywana do wielkiej Sandy Denny, ale także z elementami Niny Simone i Gillian Welch – wszystkie trzy mają istotny wpływ na jej pracę.

W ostatnich latach Josienne wspierała wielkiego Richarda Thompsona podczas wymarzonej trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii i występowała przed legendarnym Robertem Plantem w całej Europie, a także pojawiała się na jednych z najbardziej lubianych festiwali w Wielkiej Brytanii, w tym Latitude, Larmer Tree i End Of The Road. Odnalazła się także jako pisarka i prezenterka, współautorka magazynu Standard Issue i pojawiła się w The Verb BBC Radio 3, aby omówić melancholię swojego zwierzaka wraz z poetą Simonem Armitage.

Wykraczając poza muzykę folkową, z której wcześniej była znana, Josienne nawiązała współpracę ze wschodzącą pianistką jazzową Kit Downes, aby wydać EP-kę ‘Such A Sky’. Jej przyjaźń z mieszkającą w Londynie szkocką wokalistką i autorką piosenek Samanthą Whates przerodziła się w zespół PicaPica, którego debiutancki album został wydany przez Rough Trade w 2019 roku.

Jej najnowszy album solowy ‘In All Weather’ jest wynikiem ogromnego przewrotu w życiu Josienne. Kładąc kres toksycznym relacjom osobistym i zawodowym, przeniosła się na szkocką wyspę, by skomponować i nagrać 13 piosenek, które są niczym manifest mówiący o tym jak odejść i dokonać zmiany.

Krytyk muzyczny Tim Cumming opisał nowe dzieło jako „nie tyle o złamanym sercu, co o wiedzy. W tym względzie nie ma nikogo, kto by jej dorównał. Być może w żadnym gatunku”.

źródło: Sonic Records

14.Dermot Kennedy – Without Fear_okladkaDermot Kennedy – „Without Fear” (Universal Music)

MTV porównuje koncerty Dermota Kennedy’ego do religijnego przeżycia, a dziennikarze „The Guardian” podkreślają moc jego wokalu. Do fanów Dermota Kennedy’ego należy m.in. Taylor Swift. Wyczekiwany debiutancki album artysty, „Without Fear”, wreszcie ujrzał światło dzienne. W gronie kompozytorów i producentów krążka znaleźli się między innymi Koz (Kendrick Lamar, Dua Lipa, meek Mill), Starsmith, Carey Willetts oraz Sir Nolan (Justin Bieber, Lil Wayne). Producentem wykonawczym dzieła jest Scott Harris (Shawn Mendes, Chance The Rapper, Julia Michaels). Album promują single „Outnumbered” (obecnie 14. miejsce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii) czy „Power Over Me”, które dotarło do szczyt list przebojów w wielu krajach, również w Polsce.

źródło: Universal Music

15.CharliXCXCharli XCX – „Charli” (Warner Music)

Nowa płyta „Charli” to liczne kooperacje i wysokiej klasy pop, z bogatą mieszanką stylów. Do realizacji albumu Charli XCX zaprosiła takich wykonawców jak Lizzo, Christine and the Queens, Haim, Troye Sivan, Brooke Candy, CupcakKe, Big Freedia, Sky Ferreira, Clairo i Yaeji. Wokalistka nawiązała też współpracę z charakteryzatorką Ines Alpha, z którą stworzyła zachwycający projekt okładki, którego celem jest pokazanie zdemontowanych ideałów klasycznego piękna.

Charli XCX to laureatka wielu nagród, w tym dwóch Billboard Music Awards, YouTube Music Award i dwóch Sesac (Songwriter of the Year). Ponadto, nominowana była do Grammys, BRIT i MTV EMA. Na koncie ma przeboje „Fancy”, „I Love It” i „Boom Clap”, a także wysoko oceniane przez krytyków mikstejpy „Number 1 Angel” i „Pop 2”. Gdyby tego było mało, odpowiada za wakacyjne hymny „Boys” i „1999” (featuring Troye Sivan), a w tym roku była gościem specjalnym magazynu „Vogue” podczas gali Met. Wystąpiła również na gali amFAR w Cannes.

źródło: Warner Music

 

 

Przygotowanie i poracowanie: Arkadiusz Kałucki

Albumy Electronica & Club & Dance cz.2/2019

Druga i ostatnia moja odsłona wydawnictw z muzyka klubową za rok 2019. Naturalnie szeroko rozumianego tego gatunku. Dużo nie ma, ale to nie czas i miejsce na wyjaśnianie i snucie z mojej strony teorii dlaczego tak jest. Jest pewna tendencja od kilku lat, która się pogłębia i nie widać na horyzoncie by się coś miało zmienić a nawet odmienić. Tu też każdy powinien coś znaleźć coś dla siebie. Jeżeli mogę coś zasugerować to polecam The Chemical Brothers, Marka Ronsona i punkowo-taneczną !!!(Chk Chk Chk).

01.Mark Sherry - Confirm Humanity (front)Mark Sherry – „Confirm Humanity” (ProLogic Music)

Biorąc pod uwagę jego dotychczasową karierę, dokonania i wkład w promocję muzyki trance nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale na całym Starym Kontynencie można śmiało stwierdzić, że jest jednym z prekursorów tej odmiany elektronicznych brzmień. Dziś Mark Sherry bogatszy o spory bagaż doświadczeń wydaje swój pierwszy autorski krążek, który zatytułował „Confirm Humanity”. Brytyjski DJ i producent muzyki elektronicznej Mark Sherry to jedna z najważniejszych postaci sceny klubowej na Wyspach. Swoje energetyczne sety, prezentuje na wielkich festiwalach. Do tego remiksuje utwory najpopularniejszych gwiazd, a także prowadzi label Outburst Records. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że jest on też jednym z założycieli słynnego Public Domain, który w 2000 roku święcił triumfy za sprawą przeboju pt. „Operation Blade”. Po niemal dwóch dekadach aktywności, ten urodzony w Szkocji, utalentowany artysta podjął decyzję o wydaniu swojego debiutanckiego, solowego albumu. Jego tytuł to „Confirm Humanity” i znajdziemy na nim łącznie 18 pozycji. Wśród nich usłyszymy oczywiście promujące ten materiał single „Can’t Live Without Your Love” i „Lighting Fires” oraz kolaboracje m.in. z Davidem Forbesem, Tempo Giusto czy Richardem Durandem. Fani z całą pewnością będą zachwyceni również kompozycją projektu Gentech i interpretacją „Carpe Noctum” z katalogu Tiësto. Mark Sherry, na pierwszy autorski longplay kazał nam czekać niezwykle długo, ale warto było, bo efekt jest piorunujący!

źródło: ProLogic Music

02.The Chemical Brothers - No GeographyThe Chemical Brothers – „No Geography” (Universal Music)

„No Geography” bez obaw można zestawić w jednym szeregu z klasycznym już debiutem „Exit Planet Dust” czy psychodelicznym „Further” – albumami, które napisały nowe zasady, a potem całkowicie je zmieniły. Emocje, zachwyty, marzycielskie, analogowe hałasy i acid w spowolnieniu – ten album to po prostu mapa do przyszłości. W trakcie nagrań do „No Geography”, Tom Rowlands i Ed Simons postanowili nacisnąć przycisk „Reset”. Zbudowali studio w studiu – prowizoryczny pokoik, w którym zgromadzili sprzęt, na którym nagrano niemałą część materiału na dwa pierwsze albumy The Chemical Brothers. Pokój na eksperymenty zaoferował artystom wolność oraz szansę na stworzenie muzyki i opowiedzenie historii w sposób, w który nie robili tego od lat. Gdziekolwiek było to możliwe, duet starał się robić wszystko inaczej. Utwory powstawały w nierzadko przypadkowy sposób, wokół wokalnych sampli. Tom i Ed podążali za głosami, by stworzyć muzykę. Muzycy wybrali cytaty z eksperymentalnego projektu z lat 60. – Dial-A-Poem – które dobrze opisywały nastroje w studiu. Nowe utwory były testowane w warunkach koncertowych, przed rzeszą publiczności (w tym na dwóch koncertach w Alexandra Palace w Londynie – największych headlinerskich występach w Wielkiej Brytanii w dotychczasowej karierze zespołu) i na DJ setach na całym świecie. Rezultat tych wszystkich działań to album, który jest wyrazem niespotykanej muzycznej wolności. W kilku utworach na płycie gościnnie można usłyszeć norweską wokalistkę i songwriterkę Aurorę, która ściśle współpracowała w studiu z zespołem. W „Eve of Destruction” pojawia się japoński raper Nene. „No Geography” to następca wydanego w 2015 i nominowanego do nagrody Grammy albumu „Born In The Echoes”. Wydawnictwo promują utwory „Free Yourself”, „MAH” oraz „Got To Keep On”.

źródło: Universal Music

03.Avicii – TIMAvicii – „TIM” (Universal Music)

Kiedy w 2016 roku Avicii ogłosił, że nie będzie już koncertował, napisał w oświadczeniu do fanów: „Nie zrezygnuję nigdy z muzyki. (…) Będę wciąż przemawiał do moich fanów w tej formie”. Nie była to tylko zagrywka PR-owa: Tim Bergling powrócił tam, gdzie czuł się najlepiej: do studia. Jego etyka pracy była bardzo silna. Gdy tworzył nową muzykę, czuł się pełny energii, skupiony na misji, spokojniejszy. W pracy nad nowym materiałem Avicii szukał inspiracji w dalekiej Japonii czy Indiach. Muzyk planował wycieczkę do Kenii. Chciał nagrywać z Masajami. Nie zdążył zrealizować wielu ambitnych planów. W obliczu tak wielkiej tragedii jest tylko kilka możliwości działania. Najbardziej oczywistą jest wydanie muzyki, którą artysta tak bardzo chciał zaprezentować całemu światu. To główna idea przyświecająca albumowi „TIM” – kolekcji 12 premierowych utworów Avicii’ego. Kawałki wyprodukowano między styczniem a kwietniem 2018. Kilka dni przed wyjazdem do Omanu, Avicii wysłał folder z nową muzyką do swoich współpracowników wraz z instrukcjami, które utwory mają znaleźć się na nowej płycie. Ostatnie szlify produkcyjne wykonali Albin Nedler, Kristoffer Fogelmark, Vincent Pontare, Salem Al Fakir, Carl Falk, Joakim Berg oraz Joe Janiak. Każdy z nich pracował z Aviciim na różnych etapach kariery. Wszyscy doskonale czują styl artysty. Całość materiału otrzymała błogosławieństwo rodziców gwiazdora. W „Heaven” usłyszymy Chrisa Martina, z którym Tim współpracował przy hicie „A Sky Full of Stars”. Artyści napisali i zarejestrowali kawałek w 2014 roku, Avicii wyprodukował finalną wersję dwa lata później – utwór trafił na „TIM” w niezmienionej formie. W „Heart Upon My Sleeve” (ft. Imagine Dragons) tylko ostatnia zwrotka została dodana po śmierci artysty. „SOS”, pierwszy singiel promujący album, to duet z Aloe Blacc, który wcześniej użyczył wokalu do „Wake Me Up”. „SOS” od momentu premiery zgromadziło ponad 250 mln streamów oraz dotarło do 3. miejsca Spotify Global Top 200. W „Tough Love” gościnnie pojawia się szwedzka gwiazda pop Agnes. Praktycznie wszystkie utwory były w 90% ukończone przez samego Avicii’ego. Avicii był brandem stworzonym przez Berglinga, a Tim oznaczało prawdziwe ja artysty. Stąd tytuł całego albumu – by uhonorować dziedzictwo nieodżałowanego muzyka. Zyski ze sprzedaży albumu trafią do Tim Bergling Foundation, która pomaga osobom z problemami psychicznymi, myślami samobójczymi, jak również wspiera ochronę zwierząt zagrożonych wyginięciem.

źródło: Universal Music

04.Gareth Emery & Ashley Wallbridge - Kingdom United (front)Gareth Emery & Ashley Wallbridge – „Kingdom United” (ProLogic Music)

Brexit to kwestia poruszana na Wyspach nie tylko przez polityków i mieszkańców Zjednoczonego Królestwa, ale również przez wielu brytyjskich muzyków. Temat ten był również inspiracją dla Garetha Emery i Ashleya Wallbridge’a, którzy po wielu latach zdecydowali się wydać długo oczekiwany, wspólny studyjny krążek. Materiał, będący połączeniem klubowych wibracji oraz patetycznych brzmień, niczym z filmowego soundtracka. Kiedy w sieci pojawiły się pierwsze informacje, na temat możliwego, wspólnego wydawnictwa od tych panów, wśród fanów klubowych brzmień nastało prawdziwe poruszenie. Choć Gareth Emery i Ashley Wallbridge współpracują ze sobą już od wielu lat, czego owocem są m.in. takie produkcje, jak „Mansion”, „DUI” czy kultowy już „CVNT5”, to dopiero teraz zdecydowali się na połączenie sił i nagranie całego albumu.
Materiał zatytułowany „Kingdom United” składa się z 14 kompozycji, wśród których m.in. znane już wszystkim single „Lionheart”, „Electric Pirates”, „Amber Sun” i „Kingdom United” oraz premierowe, nigdzie wcześniej niepublikowane utwory. Łączy ich prawdziwa przyjaźń i jedna, wielka pasja do muzyki elektronicznej. Razem prowadzą świetnie prosperujący label Garuda Music, grają na największych festiwalach na świecie, mają też gabloty pełne prestiżowych nagród i wyróżnień. Dwaj niezwykle utalentowani Brytyjczycy, perfekcjoniści w każdym calu, dla których prawdziwe brzmienie trance to coś więcej, niż tylko kilka sklejonych ze sobą dźwięków. Płyta „Kingdom United” jest tego doskonałym przykładem.

źródło: ProLogic Music

05.!!! (Chk Chk Chk) Wallop79!!! – „Wallop” (Warp / Sonic Records)

Kultowy taneczno-punkowy zespół !!! (Chk Chk Chk) z Nowego Jorku powrócił z nowym albumem ‚Wallop’. ‘Wallop’ (ósmy LP zespołu) to kolejny znakomity dodatek do szalenie imponującego katalogu, budowanego razem przez ponad dwie dekady i stanowi świadectwo ich pracowitego podejścia i nieustannego pragnienia dalszego rozwoju. ‘Wallop’ przynosi spektrum przyjaciół pojawiających się w wielu utworach, w tym frontmana Liars – Angusa Andrew, Marię Uzor z brytyjskiej grupy tanecznej Sink Ya Teeth oraz syntezatorowego magika z synth-popowej grupy Glasser – Camerona Mesirowa. Wszyscy dołączają do Offera i współwokalistki !!! (Chk Chk Chk) Meah Pace na tej imprezowej płycie. Dzięki wielu producentom, którzy przyłożyli do niego rękę – w tym Cole MGN (Beck, Ariel Pink ‘Haunted Graffiti’, Julia Holter), Graham Walsh (Holy Fuck) i długoletni współpracownik Patrick Ford – ‘Wallop’ został ostatecznie połączony, aby odzwierciedlić kolorowe, ruchome ciało, które reprezentuje jego końcowy wynik. Podobnie jak w apokaliptycznej szafie grającej, ‘Wallop’ jest napakowany różnymi dźwiękami i stylami muzyki tanecznej – od psychodelii w stylu Madchesteru, angielskiego dance-rocka, po techno czy brytyjski grime. Te słodycze powlekane są dźwiękami rave w stylu lat 90-tych, nadających ‘Wallop’ figlarną mroczność.
“Zanurzenie się w retro nostalgię za latami 90-tymi, jest dla nas dobre” – mówi frontman Nic Offer, wyjaśniając powody sięgnięcia po te brzmienia na albumie. “O latach 80-tych wiem wszystko. Zaczęliśmy się więc zastanawiać, co działo się w latach 90-tych. Bo w latach 90-tych słuchaliśmy Jamesa Browna. Siedzieliśmy nad tymi instrumentalnymi utworami, które nam się podobały i zaczęliśmy je rozsyłać do przypadkowych ludzi” – Mówi Offer o wspólnym procesie powstawania płyty.  “Nagrywaliśmy i wysłaliśmy do naszych przyjaciół by głosowali. Nie wiedzieliśmy co zrobimy, aż do tego momentu. Ta płyta nie mogła być całkowicie mroczna lub całkowicie popowa.”. Ogólnie rzecz biorąc, ‘Wallop’ jest świadectwem nie tylko kamiennych czasów, ale !!! (Chk Chk Chk) stale tworzą etos, dzięki któremu ciągle mogą tworzyć innowacyjne brzmienie. “My po prostu ciężko pracujemy starając się stworzyć najlepszy album, na jaki nas stać” – mówi Offer. “Mamy politykę nieustannego wyzwania: “Czego jeszcze nie robiliśmy?”. Ta chęć samopoznania się, doprowadziła do ‘Wallop’ – kalejdoskopowego świata dźwięków. Miejmy nadzieję, że !!! (Chk Chk Chk) nigdy nie przestanie stawiać sobie wyzwań.

źródło: Sonic Records

06.Boy Harsher Country Girl95Boy Harsher – „Country Girl Uncut” (City Slang / Sonic Records)

„Country Girl” wyznacza zmianę brzmienia Boy Harsher; EP-ka przynosiła pierwszą grupę utworów napisanych w ich nowym domu w wiejskim Massachusetts. Izolacja północnego-wschodu dała Jae i Augustusowi dużo czasu, aby napisać i odkrywać nowe dźwięki, jednocześnie wspominając o ich czasie spędzonym na południu. Ten ruch spowodował także, że zespół znalazł się w odległości jazdy samochodem od Nowego Jorku, co było kolejnym ważnym czynnikiem w ich rozwoju. Częściowy wpływ na ‘Country Girl‘ miały ich częste występy na Manhattanie i Brooklynie; granie na imprezach takich jak Nothing Changes i Lost Enterprises dało im dostęp do nowej, tętniącej życiem społeczności muzycznej. Od industrialu do techno, duet Boy Harsher uwielbiał surowe brzmienia i nieustraszoną postawę takich artystów. Brzmienie ‘Country Girl’ jest zdefiniowane przez te dwa światy, skromne życie w małym mieście w stanie Massachusetts i ich prędkością napędzaną weekendami w Nowym Jorku.

źródło: Sonic Records

07.Alexander Popov - Intention (front)Alexander Popov – „Intention” (ProLogic Music)

Od lat uważany za jeden z największych talentów wytwórni Armada Music. Niewielu artystów tworzących muzykę taneczną, może pozwolić sobie na kolaboracje z takimi gwiazdami, jak Christian Burns, Ruben De Ronde, Julia Violin czy sam Armin Van Buuren. Alexander Popov to absolutna klubowa czołówka u naszych wschodnich sąsiadów, a nowy album „Intention” pokazuje przeogromne możliwości Rosjanina. Od premiery debiutanckiego albumu „Personal Way”, który ukazał się w 2013 roku, Alexander Popov szukał różnych pomysłów na jego kontynuację. Zainspirowany nowoczesnymi książkami filozoficznymi na temat ludzkich intencji, rosyjski DJ, producent oraz właściciel labela Interplay Records, przeniósł swoje nowe spostrzeżenia na przebojowe single i niesamowite kolaboracje. Rezultatem jest rewelacyjny, drugi autorski longplay zatytułowany „Intention”, który powinien zaspokoić oczekiwania, nawet tych najbardziej zagorzałych fanów muzyki trance. W jego skład wchodzi łącznie 14 kompozycji. Od wspaniałego utworu tytułowego, po potężną współpracę z Arminem Van Buurenem czy znaną z klubowych list przebojów piosenkę „Nothing Is Over”. Do tego kooperacje z tak fantastycznymi artystami, jak Christian Burns, LTN, Arston czy Ruben De Ronde. Tworząc materiał na nowy studyjny krążek, Alexander Popov celował w brzmienia, przy których ludzie będą się przede wszystkim świetnie bawić, niezależnie od tego, czy właśnie są w małym lokalu, czy na wielkim festiwalu. Czy sprostał temu zadaniu? Sprawdźcie i oceńcie sami!

źródło: ProLogic Music

08.Alle Farben Album ArtworkAlle Farben – „Sticker on my Suitcase” (Sony Music)

Alle Farben jest artystą, który myśli za pomocą wszystkich kolorów! „Sticker On My Suitcase” to trzeci studyjny album producenta, który ma w dorobku takie przeboje jak „Fading”, „Only Thing We Know” i „Little Hollywood”. Tematem przewodnim tej płyty jest podróż – w ciągu ostatnich kilku lat Alle Farben, czyli Frans Zimmer, właściwie bez przerwy był w trasie, przemieszczając się z miejsca w miejsce. Ciągła podróż odbija się też w jego muzyce, pełnej różnych inspiracji, muzyków i wokalistów.

źródło: Sony Music

09.Lost Frequencies - Alive And Feeling Fine (front)Lost Frequencies – „Alive And Feeling Fine” (ProLogic Music)

Złote i platynowe single, pierwsze miejsca w rozgłośniach radiowych oraz rewelacyjne występy na żywo. Lost Frequencies to prawdziwy muzyczny fenomen, który w krótkim czasie z nikomu nieznanego utalentowanego chłopaka, stał się gwiazdą wielkiego formatu. Jego długo oczekiwany, nowy studyjny album, po brzegi wypełniony przebojowymi utworami, właśnie trafił na półki sklepowe i do serwisów cyfrowych. Wszystko zaczęło się od przebojowego singla pt. „Are You With Me”, który w 2014 roku podbił serca słuchaczy na całym świecie. Kolejne hity takie jak „Reality” i „Beautiful Life” ugruntowały jego pozycję na rynku, a ilość wyróżnień spowodowała, że obecnie uważany jest za największe odkrycie sceny klubowej młodego pokolenia. Materiał „Alive And Feeling Fine” to drugi album w karierze utalentowanego Belga, ukrywającego się pod pseudonimem Lost Frequencies. Dwie płyty, z których pierwsza zawiera znane z rozgłośni radiowych produkcje „Crazy”, „Truth Never Lies”, „Melody”, „Recognise”, „Like I Love You” i „Sun Is Shining” oraz nowe, nigdzie wcześniej niepublikowane kompozycje. Drugi krążek to specjalny, bonusowy mix z unikalnymi perełkami. Usłyszymy tu alternatywne wersje singli promujących ten longplay, premierowe piosenki oraz remiksy „In And Out Of Love” Armina Van Buurena i Sharon Den Adel, „American Boy” Estelle i Kanye Westa czy wspólną aranżację „In The Shadows” z zespołem The Rasmus. Wydawnictwo, które podsumowuje ostatnie dokonania i jednocześnie rozpoczyna trasę Lost Frequencies Live.

źródło: ProLogic Music

10.Mark Ronson Album ArtworkMark Ronson – „Late Night Feelings” (Sony Music)

Piąty album Marka Ronsona, DJ-a i producenta, siedmiokrotnego laureata Grammy, zdobywcy Oscara i Złotego Globa. Płytę „Late Night Feelings” promuje tytułowy singiel nagrany z udziałem Lykke Li, do którego powstał hipnotyzujący teledysk w stylu lat 70.
Poprzedni singiel promujący album, „Nothing Breaks Like A Heart”, nagrany wraz Miley Cyrus, stał się niekwestionowanym hitem. Osiągnał 250 milionów streamów, a teledysk 100 milionów wyświetleń, osiągając tym samym status platyny. Poza Lykke Li i Miley Cyrus na płycie usłyszymy różnorodny zestaw muzyków – w nagranich wzięlu dział między innymi Camila Cabello, Alicia Keys, YEBBA, Angel Olson, King Princess, The Last Artful, Dodgr, Diana Gordon oraz Ilsey.

źródło: Sony Music

11.Armin Van Buuren - Balance (front)Armin Van Buuren – „Balance” (ProLogic Music)

Projekt „Balance” to od samego początku zupełnie nowy rozdział w karierze utytułowanego Holendra. Po raz pierwszy mógł zmierzyć się z całkowicie nowymi dla siebie muzycznymi wyzwaniami, tworząc w ten sposób idealną równowagę pomiędzy tanecznymi brzmieniami, popem oraz ukochanym trance. Jak sam twierdzi, ten materiał nie jest odpowiedzią na to, jaka dzisiejsza muzyka powinna być, tylko jaka jego zdaniem mogłaby być.

Pięć razy wybierany najlepszym DJ’em na świecie. Wielokrotnie wyróżniane single i albumy, w tym trzy złote płyty w Polsce. Nominowany do nagrody Grammy, współzałożyciel legendarnej wytwórni Armada Music, pomysłodawca kultowego radiowego show „A State Of Trance” oraz bestsellerowej serii kompilacji pod tym samym tytułem. Armin Van Buuren bez wątpienia jest już legendą i najbardziej utytułowanym artystą klubowym w historii.

Cztery lata po premierze ostatniego studyjnego materiału „Embrace”, przyszedł czas na jego następcę. Siódmy autorski album słynnego Holendra nosi tytuł „Balance” i jest niezwykle ciekawą mieszanką przeróżnych stylów. Od łagodnego downtempo i delikatnego popu, po energetyczny trance czy mocniejszy hardstyle. W jego skład wchodzi 28 utworów, podzielonych na dwie płyty.

Oprócz znanych już wszystkim singli „Blah Blah Blah”, „Sex, Love & Water”, „Wild Wild Son”, „Turn It Up” i „Show Me Love”, Armin przygotował swoim fanom prawdziwą muzyczną ucztę, w postaci kilkunastu zupełnie nowych produkcji m.in. z udziałem BT, Inner City, Ne-Yo, HALIENE czy Cimo Fränkela.

źródło: Sony Music

 

 

Przygotowanie i opracowanie: Arkadiusz Kałucki