Intervista a Dominika Zamara – wywiad 20.04.2018

04.02.2018 Dominika Zamara w POP Radiu 2

Dominika Zamara i Ja fot.AK

Dominika Zamra appartiene al gruppo di artisti polacchi il cui talento vocale è stato riconosciuto ben oltre i confini del nostro paese. Canta nei più importanti palcoscenici del mondo con opere e concerti, in Italia, Francia, Spagna, Stati Uniti, Giappone, Corea del Sud e Cina. Il suo percorso artistico è passata dall’avventura con un gruppo rock gotico ed alcune altre importanti fasi del suo sviluppo come soprano drammatico, il tutto riassunto nella seguente intervista.

 

 

Arkadiusz Kałucki: Dominika ai una voce da soprano drammatico al contrario, Liv Kristine ( soprano di coloratura) e Tarja Turunen (soprano lirico) entrambe associate alla scena rock gotica, anche tu eri associato alla medesima scena. Parlami del periodo trascorso nella band dei Wishing Well e perché hai cambiato genere?

Dominika Zamara: L’opera è sempre stato l’obiettivo principale della mia vita, iniziai a studiare pianoforte all’età di 7 anni, proseguii con la scuola di musica nella classe di canto solista e l’Accademia di musica di Wroclaw nel dipartimento vocale. L’incontro con la musica metal è stata solo una parentesi degli anni in cui studiavo, sono sempre stato affascinata dal gotic metal, adoro la combinazione canto lirico con i suoni pesanti delle chitarre. Ovviamente questo genere viene principalmente eseguito nei club, è stato un allenamento insolito per testare il palcoscenico e il pubblico, paradossalmente questo mi ha preparata per la professione di cantante lirica.

Arkadiusz Kałucki: Sei originaria di Wroclaw, ma vivi in Italia, a Venezia, potresti cantare e continuare a vivere in Polonia, ma sei emigrata in Italia, qual’è stata la ragione?

Dominika Zamara: è stata l’Italia che mi ha scelta, ricevetti una borsa di studio per il Conservatorio di Verona dove ho potuto studiato con grandi maestri il Bel Canta italiano. La mia voce è stata molto apprezzata in Italia, e sin da subito mi è stato offerto un lavoro con un agenzia, ho fatto il mio debutto con il ruolo di Mimi in La Bohème di Puccini, quindi era destino. L’Italia è la culla dell’opera, cantare in Italia è un sogno per ogni cantante lirico. Il pubblico italiano ama l’Opera e sono grandi conoscitori, capita spesso che cantino l’intera opera con me, conoscono a memoria interi libretti. Quindi la risposta è semplice, è stato il pubblico Italiano ad aver apprezzato per primo la mia voce, e mi ha offerto un’opportunità straordinaria per lo sviluppo artistico, se la Polonia mi avesse offerto un’opportunità simile, sarei rimasta in Polonia.

03.Dominika Zamara fot.Magdalena Holubowska

Dominika Zamara fot.Magdalena Holubowska

Arkadiusz Kałucki: il pubblico italiano che assistere ad un’opera sono „esperti e ammiratori della materia”, come li paragoneresti, per esempio al pubblico degli Stati Uniti?

Dominika Zamara: Penso che il pubblico italiano sia più il preparato al mondo, l’opera è nata a Firenze, conoscono sia le voci che la tecnica e per lo più sono melomani, è un pubblico è molto critico, il più grande esame per un cantante. Se un cantante lirico viene apprezzato in Italia può cantare in tutto il mondo. Sono spesso invitata a cantare in vari paesi, ad esempio Stati Uniti, Corea, Cina, Messico, Russia, Francia, Croazia, ecc. Il pubblico americano è molto caldo ed entusiasta ma molto più facile da accontentare. In Italia i teatri sono spesso barocchi, ad esempio dal XVI secolo e tutto è più intimo, negli Stati Uniti, le sale da concerto sono enormi e c’è promozione artistica.

Arkadiusz Kałucki: Nelle varie opere interpreti diversi personaggi, con caratteristiche diverse, quando devi identificarti con il personaggio per renderlo tuo come prepari i ruoli?

Dominika Zamara: una domanda interessante, quando lavoro su di un personaggio devo diventare quel personaggio. Quando stavo preparando il ruolo di Mimì da La Boheme, ho vissuto in un antico appartamento nel cuore di Verona, che ricorda l’appartamento di Mimì e veramente in quel periodo ero Mimi, quando il personaggio di Mimì morì sul palco, anche parte della mia anima morì per un periodo. Quando creo un determinato personaggio sul palco, non sono più Dominika, la mia anima e la mia personalità si trasformano. La cosa più difficile è separarsi dal ruolo, e quando lo spettacolo finisce sento un vuoto dentro me…

Arkadiusz Kałucki: Quali sono i tuoi compositori preferiti e quali opere ti piace cantare di più?

Dominika Zamara: amo Mozart, posso dire che Mozart è il mio più importante insegnante di canto e tecnica vocale, mentre canto le arie di Mozart trovo la mia posizione naturale e una grande libertà. Amo anche il bel canto italiano e sono felice di interpretare i ruoli di Rossini, Bellini e Donizetti, amo il nostro grande Chopin, sono felice di eseguire i suoi lieder in tutto il mondo. La voce è uno strumento vivo in continua evoluzione.

02.Dominika Zamara fot.Magdalena Holubowska

Dominika Zamara fot. Magdalena Holubowska

Arkadiusz Kałucki: Ho notato che tu esegui oltre alle rappresentazioni liriche anche concerti con diversi accompagnamenti, chitarra classica pianoforte e con orchestra, hai dei repertori diversi per ognuna di queste formule loro o canti sempre lo stesso?

Dominika Zamara: Canto spesso opere con orchestra o concerti con arie d’opera, sacro, oratori o musica contemporanea. Per esempio canto spesso recital con pianoforte, dove di solito eseguo cicli di lieder o arie da camera, a volte lavoro con chitarristi classici, ho registrato un CD i lieder del compositore croato Ivan Padovec per un’etichetta discografica italiana insieme al chitarrista classico americano Stanley Alexandroowicz. Abbiamo fatto un tour negli Stati Uniti per promuovere questo album … Il mio repertorio è molto vario. Sto preparando costantemente nuovi programmi e nuovi ruoli per le opera … L’arte vocale non ha limiti …

Arkadiusz Kałucki: Parlaci dei tuoi progetti futuri.

Dominika Zamara: A fine aprile uscirà il mio nuovo disco “Chopin Lieder Op.74” edito dalla Casa Discografica Elegia Classics, e ne seguiranno molte date di promozione in Italia (ad esempio a Roma al Teatro Marcello) ed in altri paesi, a maggio partirò per un tour in USA e sarò anche spesso in Polonia.

Arkadiusz Kałucki: Grazie mille per averci concesso questa intervista

Dominika Zamara: Grazie a voi.

Reklamy

Dorota Miśkiewicz wywiad 7.05.2017 r.

Dorota Miskiewicz 1a fot. Honorata Karapuda

Dorota Miśkiewicz fot. Honorata Karapuda

Album Doroty Miśkiewicz „Piano.PL”, który ukazał się pod koniec 2016 r. od początku był chwalony nie tylko przez fanów muzyki jazzowej, ale także przez wytrawnych znawców tego gatunku. To siódmy krążek w dyskografii piekielnie uzdolnionej wokalistki, kompozytorki, autorki tekstów i skrzypaczki. Zawsze uśmiechnięta, radosna, pewna siebie i pozytywnie nastawiona do ludzi – taką ją znam – nie osiadła na laurach. Koncertuje, bierze udział w licznych projektach muzycznych o różnym charakterze. Na szczęście znalazła czas aby w naszej krótkiej rozmowie nie tylko opowiedzieć jeszcze o płycie „Piano.PL”, ale częściowo podsumować ostatni rok 🙂

 

Arkadiusz Kałucki: Czy 16 maja 2016 roku w Teatrze Muzycznym Roma w Warszawie odbył się według Ciebie jeden z najważniejszych koncertów jakie dotychczas zagrałaś? A My odbiorcy otrzymaliśmy później kwintesencję tego wydarzenia w postaci płyty „Piano.PL”?

Dorota Miśkiewicz: Tak, to było wydarzenie! Kilkunastu pianistów pod wodzą dziewczyny! Wzruszające przeżycie dla mnie, wielka produkcja mimo kameralnych składów. Kamery, nagranie, pełna sala. Potem jeszcze przez tydzień nie mogłam spać! Cieszę się, że dzięki płycie mogę wrócić do tamtego czasu.

Arkadiusz Kałucki: Miejsce realizacji nagrania tego koncertu było Twoim naturalnym wyborem czy brałaś pod uwagę inne teatry muzyczne czy sale koncertowe w Polsce?

Dorota: Razem z menadżerką – Kingą Janowską – szukałyśmy fotogenicznego miejsca z dobrym klimatem, odpowiednią liczbą miejsc i chętnymi do współpracy ludźmi. Brałyśmy pod uwagę tylko sale warszawskie, bo większość z pracujących przy projekcie ludzi była z Warszawy. Lubię scenę Teatru Muzycznego Roma, mimo sporej kubatury ma się wrażenie kameralności, zarówno od strony widowni, jak i sceny.

Arkadiusz Kałucki: Jakie było Twoje kryterium doboru piosenek, które wykonałaś podczas koncertu? Bo wszystkie to kanon, klasyka by nie powiedzieć przeboje znane wszystkim w naszym kraju.

Dorota: Niektóre już miałam ograne, ośpiewane, chciałam je zarejestrować, np. “Gram o wszystko” z Grzegorzem Turnauem, “La valse du mal” z Krzysztofem Herdzinem, “Pragnę być jeziorem” z Tomkiem Kałwakiem. Inne po prostu podobały mi się, chciałam się z nimi zmierzyć. Miały być polskie, piękne, głębokie, napisane lub zaśpiewane przez ważne postaci polskiej kultury i musiały pasować do danego pianisty. Przede wszystkim miały mnie po prostu wzruszać. Poza znanymi utworami, postanowiłam dołączyć jeden mój i jeden taty – bo to w końcu moja prywatna historia piosenki!

Dorota Miskiewicz 3a fot.Darek Kawki-2269

Koncert w Teatrze Roma 16.05.2016 r. fot.Darek Kawka

Arkadiusz Kałucki: Nie sposób przejść obojętnie obok zaproszonych gości. Wybitni pianiści polskiej sceny jazzowej m.in.: Włodzimierz Nahorny, Andrzej Jagodziński, Leszek Możdżer, Marcin Wasilewski, Dominik Wania, Piotr Orzechowski. Niech zgadnę – najtrudniej było dopasować tak grafik aby wszyscy byli jednego dnia właśnie na tym wspomnianym koncercie?

Dorota: Łatwo nie było… Dlatego termin ustalony został ponad rok przed planowanym koncertem. Teraz zmagamy się z podobnym problemem chcąc zagrać kilka koncertów w pełnym składzie. Mimo to, udało się ustalić dwa terminy, warszawski – 31.10 (Teatr M. Roma) oraz wrocławski – 17.12 (NFM). W przypadku koncertu rejestrowanego było więcej problemów, przede wszystkim zebranie funduszy, a także np ustalenie terminów prób, zorganizowanie ekipy rejestrującej dźwięk i obraz, scenografia, stawianie kamer w miejscu, gdzie już zostały sprzedane bilety, zamykanie ulicy, żeby mógł wjechać tir z wozem HD… Ale na szczęście moja już wspomniana menadżerka rozwiązała wszystkie te problemy.

Arkadiusz Kałucki: Fryderyk Chopin, Krzysztof Komeda potrafili improwizować. Obaj pianiści, kompozytorzy. Szanowani i podziwiani po dziś dzień na całym świecie za swoje muzyczne dokonania. Improwizacja dla Ciebie to jedna z istotnych form wypowiedzi artystycznej czy to nie mieści się w żadnych kategoriach? Pytam o to w kontekście płyty „Piano.PL”.

Dorota: Improwizacja jest bardzo obecna na płycie “Piano.pl”, bo większość występujących na niej pianistów jest jazzmanami, a jazz kojarzy się z improwizacją właśnie. Lubię improwizację, ona zmusza do oderwania się od schematu. Można snuć dywagacje, na ile w improwizacji wykorzystujemy znane i przetarte szlaki, na ile faktycznie improwizujemy, ale nawet jeśli mimowolnie używamy kalki, to jednak, żeby improwizować, trzeba zamknąć oczy i ryzykować, emocjonalnie wspiąć się na swoje wyżyny, żeby solówka była interesująca. I to jest najpiękniejsze, pewna nieprzewidywalność, podjęcie ryzyka i uczucie, które temu towarzyszy.

Dorota Miskiewicz 2a fot. Honorata Karapuda

Dorota Miśkiewicz fot. Honorata Karapuda

Arkadiusz Kałucki: Muszę zapytać o sesję zdjęciową, która towarzyszyła wydaniu Twojej płyty „Piano.PL”. Fotografie zamieszczone w poligrafii albumu są czarno białe, z których można odczytać wiele przesłań, nawiązań, skojarzeń. Taki był zamysł od początku do końca czy wyklarował się pod koniec prac nad płytą?

Dorota: Wiedziałam, że chcę mieć okładkę, która będzie będzie w sposób nieoczywisty nawiązywać do fortepianu. Białe i czarne klawisze to pierwsze skojarzenie. Poprosiłam VJ-kę Jagodę Chalcińską, żeby mi w tym pomogła. Rozpuściła czarny tusz w mleku i fotografowała go. Powstałe formy zostały rzutnikiem zaprojektowane na mnie, ten efekt uwieczniła na zdjęciach Honorata Karapuda. Zdjęcia powstały długo przed ostatecznym wyborem piosenek, z tego względu, że promocja musiała ruszyć odpowiednio wcześniej.

Arkadiusz Kałucki: Za kilka dni minie równo rok kiedy odbył się koncert, gdzie nagrałaś album „Piano.PL”. Byłaś nominowana w dwóch kategoriach do najważniejszej nagrody muzycznej w Polsce – Fryderyk 2017 przyznawanej przez branżę muzyczną(Muzyka Jazzowa – Album Roku i Artysta Roku), gdzie dotarłaś do ścisłego finału. To było według mnie bardzo udane dla Ciebie minione 365 dni. Emocje i radość jakie dostarczyłaś miłośnikom muzyki jazzowej. Też tak to odbierasz czy masz inne przemyślenia? 🙂

Dorota: To był bardzo owocny rok. Ukazała się moja “best of”, która jest nie tylko składanką starych utworów, ale zawiera także rzadziej dostępne lub nie publikowane w Polsce utwory. Wiosną zagrałam koncert “Piano.pl”, a jesienią udało się go opublikować na płycie CD+DVD+Vinyl. Dodajmy, że to moje pierwsze w życiu wydanie DVD i pierwszy winyl. Ostatnio w Zakopanem odebrałam dwa dyplomy za zajęcie pierwszego miejsca w ankiecie Jazz Top pisma Jazz Forum w kategoriach “Płyta roku” oraz “Wydarzenie roku”. Poza Fryderykami, byłam też nominowana do prestiżowej nagrody “Koryfeusz Muzyki Polskiej”. Chyba nigdy nie miałam tylu nominacji i nagród… Jestem niezwykle szczęśliwa, dostaję piękny odzew od ludzi, którym się płyta podoba, a to jest najważniejsze wyróżnienie, po to się gra i nagrywa, dla publiczności.

Arkadiusz Kałucki: Pięknie dziękuję za spotkanie i rozmowę 🙂

Dorota: Dziękuję!

Dominika Zamara – wywiad 19.01.2017 r.

 

01-dominika-zamara-fot_simone-sartor

Dominika Zamara fot. Simone Sartor

Dominika Zamra należy do grona polskich artystów, których talent wokalny został doceniony poza granicami naszego kraju. Śpiewa na niemal najważniejszych scenach operowych i koncertowych całego świata. Koncertuje od Włoch przez Francję, Hiszpanię, Stany Zjednoczone, Japonię, Koreę Południowa na Chinach kończąc. O jej drodze artystycznej, przygodzie z rockiem gotyckim i kilku innych ważnych etapach w rozwoju jako sopranistki dramatycznej przeczytacie w poniższym wywiadzie. A niebawem będzie także wywiad w POP Radiu oraz Radiu Płońsk 🙂

 

 

 

Arkadiusz Kałucki: Dysponujesz głosem – sopranem dramatycznym. Natomiast Liv Kristine(sopran koloraturowy), Tarja Turunen(sopran liryczny) wokalistki związana ze sceną rocka, ale tego gotyckiego. Ty też byłaś kiedyś związana z tym nurtem. Proszę powiedz o tym czasie spędzonym w zespole Wishing Well i dlaczego zamieniłaś koncerty w klubach na Operę?

Dominika Zamara: Od zawsze związana jestem z muzyką tzw poważną. Rozpoczęłam naukę gry na fortepianie gdy miałam 7 lat następnie były szkoły muzyczne w klasie śpiewu solowego oraz Akademia Muzyczna we Wrocławiu na wydziale wokalnym. Opera jest głównym celem mojego życia. Moje spotkanie z muzyka w nurcie opera-metal było jedynie wspaniałą przygodą czasów studenckich. Od zawsze fascynował mnie metal oraz muzyka gotycka i uwielbiam połączenie śpiewu operowego lub muzyki symfonicznej z ciężkim brzmieniem gitar. Oczywiście muzykę gotycka wykonuje się głównie w klubach muzycznych zatem był to dla mnie niezwykły trening obycia się ze sceną i publicznością i paradoksalnie znakomicie przygotował mnie do zawodu śpiewaka operowego. Od wielu lat mieszkam we Włoszech i śpiewam we Włoskich Teatrach Operowych i nie tylko ,gdyż śpiewam na całym świecie głownie muzykę operową oraz pieśni a także muzykę współczesną.

Arkadiusz Kałucki: Pochodzisz z Wrocławia, ale na stałe mieszkasz we Włoszech, a konkretnie w Wenecji. Czy nie mogłaś śpiewać i dalej mieszkać w Polsce tylko wyemigrowałaś aż do Włoch? Jaka była tego przyczyna?

Dominika Zamara: To Włochy wybrały mnie.Otrzymałam stypendium do prestiżowego Konserwatorium w Veronie ,gdzie uczyłam się śpiewu u najwybitniejszych mistrzów włoskiego Bel Canta. Mój głos bardzo docenili Włosi i od razu zaproponowali mi pracę w Teatrach Operowych. Zadebiutowałam rolą Mimi w Cyganerii Pucciniego.Zatem to było przeznaczenie. Włochy to Kolebka Opery, zatem śpiewanie we Włoszech to spełnienie marzeń każdego śpiewaka operowego. Włosi kochają Operę i znają się na niej doskonale. Często się zdarza iż śpiewają ze mną całą partie operową,gdyż znają całe libretto. Zatem odpowiedź jest prosta.To Włosi docenili mój głos jako pierwsi i dali niezwykłą możliwość rozwoju artystycznego. Gdyby to Polacy dali mi podobną możliwość śpiewałabym w Polsce.

Arkadiusz Kałucki: Czy włoska publiczność przychodząca na spektakle operowe, to można powiedzieć „znawcy i wielbiciele tematu”?  Jakbyś ich porównała z np. publicznością ze Stanów Zjednoczonych?

Dominika Zamara: Uważam iż Włoska publiczność to najwięksi znawcy opery na świecie. Opera narodziła się we Florencji zatem jest to publiczność znająca się zarówno na głosach,technice wokalnej jak i na operze a w szczególności na bel cancie oraz na weryzmie. Publiczność Włoska jest bardzo krytyczna zatem jest to największy egzamin dla śpiewaka. Jeśli śpiewasz we Włoszech i jesteś doceniany przez włoska publiczność to możesz śpiewać na całym świecie. Tak jest właśnie w moim przypadku śpiewam we Włoszech i zapraszają mnie na koncerty na całym świecie np. do USA, Korei, Chin, Meksyku, Rosji, Francji, Chorwacji etc. Amerykańska publiczność jest bardzo ciepła i pełna entuzjazmu. Dużo łatwiej ją zadowolić niż publiczność Włoska. Poza tym we Włoszech Teatry Operowe są antyczne często barokowe np.z 16-stego wieku i wszystko jest bardziej kameralne. Natomiast w USA sale koncertowe są ogromne i promocja artystyczna jest ogromna.

02-dominika-zamara_fot_migafka-studio1

Dominika Zamara fot. Migafka Studio

Arkadiusz Kałucki: W przedstawieniach operowych wcielasz się za każdym razem w inna postać. To jest niesamowita huśtawka nastrojów, emocji. Musisz utożsamić się z postacią, by wszystko wyglądało idealnie. Jak przygotowujesz się do roli, w której zagrasz?

Dominika Zamara: Ciekawe pytanie .To prawda.Kreując moją postać sceniczna muszę po prostu nią być, utożsamiać się z nią całkowicie. Gdy przygotowywałam się do partii Mimi z Cyganerii,autentycznie mieszkałam w antycznym apartamencie w sercu Verony przypominającym mieszkanie Mimi. Autentycznie czułam się Mimi.Gdy Mimi umarła na scenie umarła również cześć mojej duszy na kilka dni. Gdy kreuję daną postać na scenie nie jestem już Dominiką, moja dusza oraz osobowość przekształcają się w moją postać sceniczną. Najtrudniej jest się rozstać z postacią, gdy spektakl dobiega końca to zostaje taka dziwna pustka w duszy.

Arkadiusz Kałucki: Jakich masz swoich ulubionych kompozytorów i jakie utwory lubisz śpiewać najbardziej?

Dominika Zamara: Kocham Mozarta. Mogę powiedzieć ,iż to Mozart jest moim najważniejszym nauczycielem śpiewu i techniki wokalnej.Śpiewając arie Mozarta głos odnajduję swoją naturalną pozycję oraz niezwykłą swobodę. Uwielbiam również włoskie bel canto.Z przyjemnością śpiewam role Rossiniego,Belliniego i Donizettiego.Uwielbiam naszego Chopina. Z przyjemnością wykonuję jego pieśni na całym świecie. Oczywiście głos to żywy instrument ,który wciąż ewoluuje. Wraz z rozwojem mojego głosu zmienia się także repertuar.Wciąż odnajduję nowe fascynacje w dziedzinie sztuki wokalnej.

Arkadiusz Kałucki: Zauważyłem, że występujesz oprócz przedstawień operowych, na koncertach w trzech różnych konfiguracjach tzn. śpiewasz przy akompaniamencie gitary lub pianina a czasami z orkiestrą. Czy do każdego z nich masz inny repertuar muzyczny czy zawsze śpiewasz to samo?

Dominika Zamara: Śpiewam bardzo często z orkiestrą symfoniczną opery lub koncerty z ariami operowymi,duetami lub też muzykę sakralną, oratoryjną lub współczesną. Często śpiewam również recitale np. z fortepianem gdzie wykonuję najczęściej cykle pieśni lub arie operowe. Czasami współpracuję z gitarzystami klasycznymi. Nagrałam, płytę z pieśniami chorwackiego kompozytora Ivan Padovec dla włoskiej wytwórni płytowej wraz z amerykańskim gitarzystą klasycznym Stanleyem Alexandroowiczem. Odbyliśmy tournee po Stanach Zjednoczonych promującym tą płytę… Mój repertuar jest bardzo różnorodny. Cały czas przygotowuję nowy program i nowe partie operowe.. Sztuka wokalna nie ma granic..

03-ivan-padovec-2015

 

Arkadiusz Kałucki: Regularnie koncertujesz od Włoch przez Hiszpanię, Francję, Stany Zjednoczone po Chiny czy Koreę Południową. A Polski można ze świecą szukać. Znasz powody takiej sytuacji? Polskie piekiełko?

Dominika Zamara: Proszę zapytać Polskiego piekiełka..(haha) To pytanie nie do mnie. Ja śpiewam tam gdzie jestem zapraszana na całym świecie., Mam już kontrakty z 2 letnim wyprzedzeniem. W Polsce ostatnio zaśpiewałam w Filharmonii w Lublinie z ogromną przyjemnością.

Arkadiusz Kałucki : Dziękuję pięknie za rozmowę 😉

Dominika Zamara: Również dziękuję 🙂