Fryderyk 2019 – Nominacje

1800x500

Akademia Fonograficzna ogłasza nominacje do nagrody FRYDERYK 2019 i zapowiada zmianę formuły!

Czołowi polscy artyści, eksperci branży muzycznej oraz przede wszystkim fani dobrych dźwięków spotkają się w dniach 9–10 oraz 12 marca w Katowicach, by wspólnie celebrować 25-lecie najważniejszej nagrody muzycznej w Polsce – FRYDERYK. Na pełny obraz obchodów złożą się Gala Muzyki Rozrywkowej i Jazzu, Gala Muzyki Poważnej, festiwal muzyczny, liczne konferencje oraz panele tematyczne z udziałem najlepszych ekspertów z kraju i zagranicy, a także nowość – finał plebiscytu „Nagroda Publiczności”. Transmisja z gali wręczenia nagród w kategorii muzyki rozrywkowej 9 marca o godz.: 21:00 na antenie TVN!

25. edycja nagrody jest świetną okazją do odświeżenia dotychczasowej formuły wydarzenia. Symbolem zmian jest organizacja gali wręczenia statuetek w nowej lokalizacji oraz w nowym kształcie. Impreza po raz pierwszy zagości w Katowicach, które od lat stawiają na rozwój kultury muzycznej.

FRYDERYK to najważniejsza polska nagroda muzyczna przyznawana przez branżę, dlatego jestem dumny, że gala ich przyznania po raz pierwszy poza stolicą odbędzie się właśnie w Katowicach. Dla nas, jako Miasta Kreatywnego UNESCO w dziedzinie muzyki, bardzo ważne jest także, że wydarzenie przyczyni się do rozwoju polskiego rynku muzycznego dzięki dodatkowemu programowi wydarzeń konferencyjnych i festiwalowych

– mówi Prezydent Miasta Katowice Marcin Krupa.

Również po raz pierwszy w historii fani polskiej muzyki, którzy zakupią bilet, będą mogli uczestniczyć w uroczystości wręczenia nagród. Gala Muzyki Rozrywkowej i Jazzu odbędzie się w sobotę 9 marca w Międzynarodowym Centrum Kongresowym. Będzie można śledzić ją na żywo na antenie TVN! Święto polskiej muzyki poważnej zaplanowano z kolei na wtorek 12 marca. Wydarzenie zagości w najlepszej sali koncertowej w Polsce – siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia.
Nowością będzie także festiwal, stanowiący muzyczne dopełnienie całego wydarzenia. W niedzielę 10 marca, dzień po oficjalnych uroczystościach, w przestrzeniach MCK odbędzie się seria koncertów najlepszych polskich wykonawców. Występom towarzyszyć będą ponadto konferencje tematyczne, organizowane z myślą o przedstawicielach branży oraz miłośnikach muzyki, interesujących się kulisami rynku muzycznego. Gośćmi konferencji będą wybitni eksperci z Polski i ze świata, artyści, producenci muzyczni, managerowie, dziennikarze muzyczni. Program koncertów na oba dni zostanie opublikowany już niebawem!

Przez ostatnie 25 lat Fryderyki zyskały prestiż i renomę, stając się świętem polskiej branży muzycznej. Dziś, w dniu jubileuszu, do wspólnego świętowania chcemy zaprosić także fanów, którzy współtworzą sukces każdego artysty. Chcemy im także pokazać różne aspekty naszego sektora, dlatego oprócz samej gali przygotowujemy dzień festiwalowy, łączący koncerty, warsztaty i seminaria.

– zapowiada Marek Staszewski, szef Związku Producentów Audio Video, organizatora konkursu FRYDERYK.

Warto również wspomnieć o głosowaniu z udziałem publiczności. Fani muzyki będą mogli wybierać za pomocą SMS-ów Przebój Roku oraz Wydarzenie Muzyczne Roku w ramach konkursu o Nagrodę Publiczności, towarzyszącego obchodom 25-lecia Fryderyków. Partnerem ZPAV przy organizacji tegorocznych Gal FRYDERYK jest Związek Artystów Wykonawców STOART. Za produkcję wydarzenia odpowiadają agencje: LIVE oraz Festival Group.

W tegorocznej edycji Akademia wprowadziła także zmiany w samym konkursie. Albumy muzyki rozrywkowej nominowane zostały aż w 14. kategoriach gatunkowych. Wiele niszowych segmentów rynku muzycznego i stylów muzycznych, takich jak piosenka poetycka czy muzyka dziecięca, zyskało w tym roku możliwość walki o statuetkę w obrębie swojej kategorii. Pojawia się również zupełnie nowa, cross-formatowa kategoria: Nowe wykonanie. Obejmuje ona m.in. utwory nagrane wcześniej przez innych wykonawców, tzw. covery, a także nagrania koncertowe. Zgłoszono do niej 80 albumów i utworów.

NOMINOWANI
W tegorocznej edycji nagród Fryderyk zarejestrowano 1 257 zgłoszeń albumów, singli i teledysków. Najwięcej nominacji otrzymały te z udziałem Dawida Podsiadły. Akademia nominowała album i piosenkę Małomiasteczkowy, a także utwór Początek wykonany wspólnie z Kortezem i Krzysztofem Zalewskim – wyróżniła również artystę jako autora i kompozytora. Nominację otrzymały także dwa teledyski z jego udziałem (nominacje dla reżyserów: Tomasza Bagińskiego i Tadeusza Śliwy) oraz oprawa graficzna albumu Małomiasteczkowy (nominacja dla autora grafiki Bartłomieja Walczuka).

W kategoriach Autor roku, Kompozytor roku, Album roku nowe wykonanie (album „Zalewski śpiewa Niemena”) oraz Utwór Roku wyróżniony został także Krzysztof Zalewski. Akademia nominowała również teledysk z jego udziałem (nominacja dla reżysera teledysku do utworu Początek – Tadeusza Śliwy). Lanberry (Małgorzata Uściłowska) została nominowana w kategoriach: Album Roku Pop, za płytę miXtura, Utwór roku (Nie ma mnie) oraz Kompozytor roku (w teamie autorskim). Została także dostrzeżona grafika albumu miXtura autorstwa Angeliki Bujak.

Nominacje…Nominacje…Nominacje…Nominacje…Nominacje…Nominacje…Nominacje

Muzyka Rozrywkowa

Album Roku Blues / Country

„Going Away” – Kraków Street Band
Producent: Kraków Street Band
Wydawca: JazzSound

„Life Is Somewhere Else” – Daniel Spaleniak
Producent: Daniel Spaleniak
Wydawca: Antena Krzyku

„Pulp” – P.Unity
Producenci: Maciej Sondij, Miłosz Oleniecki
Wydawca: U Know Me Records

„Smack” – Robert Cichy
Producent: Robert Cichy
Wydawca: NANA MUSIC

„Szum” – Cheap Tobacco
Producenci: Borys Sawaszkiewicz, Cheap Tobacco
Wydawca: Polskie Radio S.A./Agencja Muzyczna

Album Roku Folk / Muzyka Świata

„Ernest Bryll. Jasność Narodzenia” – Mirosław Kowalik, Ania Rusowicz, Krystyna Prońko, Jan Trebunia-Tutka, Andrzej Polak, Anna Trebunia-Wyrostek, Jerzy Trela, Ernest Bryll
Producent: Mirosław Kowalik
Wydawca: Edycja Świętego Pawła

„Mama” – Warhola Tołhaje
Producent: Piotr Rychlec
Wydawca: Mystic Production

„Mickiewicz-Stasiuk” – Haydamaky Stasiuk i Haydamaky
Producent: Oleksandr larmola
Wydawca: PUGU art

„Sto lat panie Staśku!” – Warszawskie Combo Taneczne
Producenci: Jan Emil Młynarski, Piotr Zabrodzki
Wydawca: Toinen Music

„Tischner. Mocna nuta” – Kayah, Mirosław Kowalik, Mateusz Pospieszalski, Jorgos Skolias,
Zygmunt Staszczyk, Trebunie-Tutki, Wojciech Waglewski
Producent: Mirosław Kowalik
Wydawca: Wydawnictwo AGORA

Album Roku Hip Hop

„048” – Abradab
Producent: Michał Eprom Baj
Wydawca: Mystic Production

„Café Belga” – Taco Hemingway
Producent: Rumak
Wydawca: Asfalt Records

„Ground Zero Mixtape” – PRO8L3M
Producent: Art Brut
Wydawca: RHW Records

„Soma 0,5 mg” – Taconafide
Producenci: Różni
Wydawca: Taconafidex

„W drodze po szczęście” – O.S.T.R.
Producent: Killing Skills
Wydawca: Asfalt Records

Album Roku Pop

„1984” – Paweł Domagała
Producent: Łukasz Borowiecki
Wydawca: Mystic Production

„AYA” – Kasia Kowalska
Producenci: Adam Abramek, Marek Dziedzic
Wydawca: Universal Music Polska

„Dobrze, że jesteś Zbigniew Wodecki”
Producent: Rafał Stępień
Wydawca: Wydawnictwo AGORA

„Małomiasteczkowy” – Dawid Podsiadło
Producent: Bartosz Dziedzic
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„miXtura” – Lanberry
Producenci: Piotr Siejka, Jakub Krupski, Krzysztof Morange, Michał Głuszczuk, JAKUB
MOREAU, GRDRB.MSC, Reece Pullinger, DON, Paul Whalley, Steve Manovski,
Marcel Zavodi, Lewis Gardiner, Cameron Warren
Wydawca: Universal Music Polska

Album Roku Pop Alternatywny

„Dom z ognia” – Barbara Wrońska
Producent: Barbara Wrońska
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Marginal” – Pablopavo i Ludziki
Producenci: Andrzej Giegiel, Ludziki
Wydawca: AKW Karrot Kommando

„Migawka” – Mela Koteluk
Producent: Marek Dziedzic
Wydawca: Warner Music Poland

„Raj” – The Dumplings
Producent: Kuba Karaś
Wydawca: Warner Music Poland

„Wiersz ostatni” – Kasia Lins
Producent: Marcin Bors
Wydawca: Universal Music Polska

Album Roku Rock

„Anhedonia” – Illusion
Producent: Szymon Sieńko
Wydawca: Wydawnictwo PRESSCOM

„Poliamoria” – Limboski
Producent: Marcin Bors
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„Ultramagnetic” – Power of Trinity
Producent: Agim Dżeljilji
Wydawca: Universal Music Polska

„Wasteland” – Riverside
Producenci: Magda i Robert Srzedniccy
Wydawca: Mystic Production

„Wiedza O Społeczeństwie” – Lao Che
Producenci: Piotr „Emade” Waglewski i Filip „Wieża” Różański
Wydawca: Mystic Production

Album Roku Metal

„I Loved You At Your Darkest” – Behemoth
Producent: Daniel Bergstrand
Wydawca: Mystic Production

„Vote Is A Bullet” – Virgin Snatch
Producent: Tomasz Zalewski
Wydawca: Mystic Production

„Zmartwychwstanie” – Frontside
Producenci: Tomasz Zalewski i Frontside
Wydawca: Mystic Production

Album Roku Elektronika

„Dare” – Kamp!
Producent: Kamp!
Wydawca: Wydawnictwo AGORA

„Gradient” – XXANAXX
Producent: Michał Wasilewski
Wydawca: Warner Music Poland

„Heartbreaks & Promises vol. 4” – Flirtini
Producenci: Różni producenci
Wydawca: Asfalt Records

„Torino” – Sonar
Producent: Łukasz Stachurko
Wydawca: U Know Me Records

„Znikam na chwilę” – Linia Nocna
Producenci: Mikołaj Trybulec, Monika Wydrzyńska
Wydawca: Wydawnictwo AGORA

Album Roku Alternatywa

„Basta” Nosowska
Producent: Michał FOX Król
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Life On Planet B” – BOKKA
Producenci: BOKKA, Daniel Walczak
Wydawca: [PIAS] Recordings Poland and Eastern Europe

„Przewijanie na podglądzie” – Król
Producent: Jacek Gawłowski
Wydawca: ART2 Music

„Ślubu nie będzie” – Marysia Starosta
Producent: Sampler Orchestra
Wydawca: Universal Music Polska

„Szatan na Kabatach” – Arek Jakubik
Producent: Jakub Galiński
Wydawca: Universal Music Polska

Album Roku Muzyka Ilustracyjna

„Kamerdyner” – muzyka z filmu
(komp. Antoni Komasa-Łazarkiewicz)
Kortez, Mary Komasa, Agnieszka Kopacka-Aleksandrowicz,
Karol Marianowski, Piotr Komorowski, Polska Orkiestra Radiowa
Producent: Jarosław Regulski (mix, mastering)
Wydawca: Wydawnictwo Agora

„Makbet” – Maja Kleszcz, Wojciech Krzak, Teatr Muzyczny Capitol Wrocław
Producenci: Luna Music, Capitol
Wydawca: Luna Music

„Ultraviolet” OST – Wojtek Urbański
Producent: Wojtek Urbański
Wydawca: U Know Me Records

Album Roku Muzyka Poetycka

„Ach!” – Katarzyna Groniec
Producent: Marcin Bors
Wydawca: Warner Music Poland

„Malinowa…” – Stanisława Celińska
Producent: Maciej Muraszko
Wydawca: Musicom

„Semi Electric” – Krzysztof Napiórkowski
Producenci: Krzysztof Napiórkowski, Bartłomiej Magdoń
Wydawca: Universal Music Polska

„Sokratesa 18” – Artur Andrus
Producent: Łukasz Borowiecki
Wydawca: Mystic Production

„Stabat Mater” Dolorosa Siksa
Producent: Konstanty Usenko
Wydawca: Antena Krzyku

Album Roku Muzyka Dziecięca i Młodzieżowa

„4Dreamers” – 4Dreamers
Producenci: Michał Pietrzak, Sky Adams, Paul Whalley, Knoxa, Yves Gaillard
Wydawca: Universal Music Polska

„Dla dzieci” – Karimski Klub
Producenci: Mateusz Hulbój, Karim Martusewicz
Wydawca: Wydawnictwo AGORA

„Szukaj w snach” – Natalia Kukulska, Marek Napiórkowski
Producent: Marek Napiórkowski
Wydawca: Teatr Stary w Lublinie

Album Roku Nowe Wykonanie

„Albo Inaczej 2” (album) – Albo Inaczej
Producent: Mariusz Obijalski
Wydawca: Alkopoligamia.com

„Wszystko czego dziś chcę” (utwór) – Brodka & A_GIM
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Zalewski Śpiewa Niemena” (album) – Krzysztof Zalewski
Producent: Jerzy Zagórski
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Tulia” (album) – Tulia
Producent: Marcin Kindla
Wydawca: Universal Music Polska

„U Bronki wstawa” (utwór) – Warszawskie Combo Taneczne
Wydawca: Wydawnictwo Agora

Najlepszy Album Zagraniczny

„A Star Is Born” – Lady Gaga, Bradley Cooper
Wydawca: Interscope Records / Universal Music Polska

„Anthem of the Peaceful Army” – Greta Van Fleet
Wydawca: Republic Records / Universal Music Polska

„Effet Miroir” – Zaz
Wydawca: Play On / Warner Music Poland

„Egypt Station” – Paul McCartney
Wydawca: Capitol Records / Universal Music Polska

„Man Of The Woods” – Justin Timberlake
Wydawca: RCA Records / Sony Music Entertainment Poland

Fonograficzny Debiut Roku

BARANOVSKI

Pola Rise

Roksana Węgiel

Tęskno

Tulia

Autor Roku

Dawid Podsiadło

Kasia Lins

Katarzyna Nosowska

TEAM AUTORSKI: Krzysztof Zalewski / Dawid Podsiadło

TEAM AUTORSKI: Patryk Kumór / Michał Pietrzak / Dominic Buczkowski-Wojtaszek / Jan Bielecki

Kompozytor Roku

Barbara Wrońska

TEAM KOMPOZYTORSKI: Dawid Podsiadło / Bartosz Dziedzic

TEAM KOMPOZYTORSKI: Dominic Buczkowski-Wojtaszek / Patryk Kumór / Małgorzata Uściłowska

TEAM KOMPOZYTORSKI: Krzysztof Zalewski / Dawid Podsiadło / Aleksander Świerkot / Marcin Macuk

TEAM KOMPOZYTORSKI: Patryk Kumór / Michał Pietrzak / Dominic Buczkowski-Wojtaszek / Jan Bielecki

Najlepsza Oprawa Graficzna

„AYA” – Kasia Kowalska
Autor oprawy graficznej: Tomek Kudlak
Wydawca: Universal Music Polska

„Basta” – NOSOWSKA
Autor oprawy graficznej: Macio Moretti
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Małomiasteczkowy” – Dawid Podsiadło
Autor oprawy graficznej: Bartłomiej Walczuk
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„miXtura” – Lanberry
Autor oprawy graficznej: Angelika Bujak
Wydawca: Universal Music Polska

„Raj” – The Dumplings
Autor oprawy graficznej: Mariusz Mrotek
Wydawca: Warner Music Poland

Utwór Roku

„Małomiasteczkowy” – Dawid Podsiadło
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„Nic tu po mnie” – Michał Szczygieł
Wydawca: Universal Music Polska

„Nie dobiję się do ciebie” – Daria Zawiałow
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„Nie ma mnie” – Lanberry
Wydawca: Universal Music Polska

„Początek” – Męskie Granie Orkiestra 2018 (Kortez, Podsiadło, Zalewski)
Wydawca: Kayax Production & Publishing / Jazzboy Records / Magic Voc Events

Teledysk Roku

„Łuny” – Natalia Nykiel
Reżyser teledysku: Łukasz Zabłocki
Wydawca: Universal Music Polska

„Małomiasteczkowy” – Dawid Podsiadło
Reżyser teledysku: Tomasz Bagiński
Wydawca: SONY Music Entertainment Poland

„Nagasaki” – NOSOWSKA
Reżyser teledysku: Jacek Kościuszko
Wydawca: Kayax Production & Publishing

„Początek” – Męskie Granie Orkiestra 2018 (Kortez, Podsiadło, Zalewski)
Reżyser teledysku: Tadeusz Śliwa
Wydawca: Kayax Production & Publishing / Jazzboy Records / Magic Voc Events

„Powiedz mi to w twarz” – Zuza Jabłońska ft. Jan-Rapowanie & Siles
Reżyser teledysku: Dawid Ziemba
Wydawca: Universal Music Polska

Muzyka Jazzowa

Album Roku Jazz

„Circlesongs” – Tomasz Chyła Quintet
Producent: Tomasz Chyła Quintet
Wydawca: Polskie Radio S.A./Agencja Muzyczna

„Inside” – Dawid Lubowicz Quartet
Producent: Dawid Lubowicz
Wydawca: Fundacja im. Zbigniewa Seiferta / Seifert Records

„Live Marcin Wasilewski Trio”
Producent: Manfred Eicher
Wydawca: ECM Records / Universal Music Polska

„Product Placement” – Kamil Piotrowicz Sextet
Producent: Kamil Piotrowicz
Wydawca: Howard

„Ulotne” Anna Maria Jopek & Branford Marsalis
Producent: Anna Maria Jopek
Wydawca: AMJ

Debiut Roku Jazz

Dawid Lubowicz
Dominik Kisiel
Emil Miszk
Łukasz Kokoszko
Michał Martyniuk

Artysta Roku Jazz

Atom String Quartet
Marcin Masecki
Marcin Wasilewski
Nikola Kołodziejczyk
Tomasz Chyła

 

Przygotował, opracował: Arkadiusz Kałucki

 

źródło: Zpav / QL CITY Music & Entertainment PR

Reklamy

Albumy zagraniczne część 6/2016

Bardzo intensywne i wartościowe było ostatnie półrocze 2016 r. jeżeli chodzi o wydawnictwa płytowe 🙂 To jest moje zdanie. Najbliższe pięć wpisów na moim blogu będzie dotyczyło blisko 90 płyt z różnych gatunków muzycznych, które w większości zaprezentowałem w swoim autorskim programie „Warto Posłuchać” w POP radiu na 92,8 FM 🙂 To i tak jest wycinek z ogromu albumów jakie ujrzały światło dzienne w naszym kraju, bo mówię tutaj o albumach, które oficjalnie zostały wydane w Polsce 🙂 Miłej lektury przy kawie, ciastku 🙂

 

 

01-dolly-partonDolly Parton – „Pure & Simple” (Sony Music)

„Pure & Simple” to najnowsza płyta amerykańskiej supergwiazdy muzyki country Dolly Parton. Urodziła się jako jedno z dwanaściorga dzieci farmera Roberta Lee Partona i Avie Lee Parton. Muzyka odgrywała ważną rolę w jej wczesnym okresie życia, a jej dziadek był kaznodzieją zielonoświątkowym. Jej pierwsze występy miały miejsce w kościele, wraz z rodziną. Już na początku lat 60. Parton rozpoczęła karierę muzyczną, tuż po ukończeniu szkoły średniej. Obecnie uważa się ją za jedną z najwybitniejszych piosenkarek muzyki country. Jest matką chrzestną Miley Cyrus.
„Pure & Simple” to powrót , obchodzącej w tym roku swe 70 urodziny, artystki do jej artystycznych korzeni. Nostalgiczny i romantyczny charakter tych piosenek z pewnością pozwolą na dotarcie do szerokiego grona odbiorców.

 
źródło: Sony Music

02-alunageorgeAlunaGeorge – „I Remember” (Universal Music)

Premierę poprzedzały aż 4 single – „My Blood”, featuring Zhu, wyprodukowany przez Flume’a tytułowy „I Remember”, a także „I’m In Control”, featuring Popcaan i „Mean What I Mean,” featuring Leikeli 47 & Dreezy.

Materiał na „I Remember” powstawał w Los Angeles i Londynie. Na “I Remember” AlunaGeorge ponownie prezentują swoją charakterystyczną paletę brzmieniową, ale jednocześnie są odważniejsi w eksperymentowaniu z dźwiękami i inspiracjami. Tej płycie przyświecało motto – „zobaczmy co jeszcze innego potrafimy skomponować” – wyznaje Aluna. Materiał skręca więc w nowe, nie eksplorowane jeszcze do tej pory przez duet brzmieniowe kierunki, które częściowo obrazuje długa lista współpracowników.

„Okazało się że mamy tylu przyjaciół ze światka muzycznego, z którymi spędzamy czas, ale z nikim się nie dzieliliśmy swoją muzyką. W pewnym momencie stwierdziliśmy – dlaczego nie? I skoro czujemy się bardzo pewnie jeśli chodzi o nasze brzmienie, postanowiliśmy się trochę bardziej otworzyć” – tłumaczy Aluna.

Duet został zaproszony przez Się, by supportować jej jesienna trasę koncertową w USA.

AlunaGeorge to pochodzący z Londynu duet złożony z wokalistki Aluny Francis i producenta George’a Reida. Muzycy zadebiutowali w 2013r. znakomicie przyjętym albumem „Body Music”, z którego pochodzi zremixowany przez DJ-a Snake’a hit „You Know You Like It”.

 
źródło: Universal Music

03-wild-beastsWild Beasts – „Boy King” (Sonic Records)

„Ostatniego dnia pracy nad ‘Boy King’ miałem mały punkt zwrotny, jeśli chodzi o odkrycie jaką część siebie chciałem ujawnić. Trochę złą, trochę grubiańską i arogancką” – mówi Hayden Thorpe, opisując proces nagraniowy piątej płyty Wild Beasts.

Albumu, który śmiało można nazwać najbardziej obnażonym i bezpośrednim w dotychczasowym dorobku zespołu.

‚Boy King’ pokazuje wyraźną zmianę po optymistycznym ‘Present Tense’ z 2014 roku. Jeśli tamten album pokazywał fascynację Thorpe, Toma Fleminga, Bena Little i Chrisa Talbota kulturą online i muzyką elektroniczną, to jak mówi Fleming: „‘Boy King’ jest powrotem do bycia wkurzonym.” Zmysłowe melodie duetu wokalnego Thorpe i Fleminga, kręte gitarowe zagrywki Little, mocna gra Talbota, sprawiają, że ‘Boy King’ jest bardziej agresywny i pokazuje mroczne strony psychiki Thorpe. Według Hayden’a: „po pięciu płytach musiał nastąpić moment spod znaku ‘co jest do cholery!’”. Dlatego Wild Beasts szukając drogi po ‘Present Tense’, postanowili całkowicie zmienić podejście do swojego rzemiosła. Co za tym idzie, musieli także zmienić sposób komponowania piosenek. „Jedyne co w takim momencie można zrobić, to wywrócić wszystko do góry nogami, podpuszczać samego siebie i robić wszystko to, o czym powiedziałeś sobie, że nigdy tego nie zrobisz.”

Wywierali presję na samych sobie, pracując od godziny dziewiątej do piątej w londyńskim studiu. Jak mówi Thorpe starali się połączyć pop w stylu Justina Timberlake’a z industrialnym podejściem Nine Inch Nails. Rozpoczęli nagrywanie płyty z ambitnym nastawieniem, które wzmagała przyjacielska rywalizacja pomiędzy Thorpe i Flemingiem. „Przyjeżdżał do sali prób na wczesnym etapie, ze swoją białą gitarą Jacksona i zaczynał gęsto grać „– mówi Thorpe. „A ja chciałem, aby to była płyta soulowa.”

Nie powodowało to jednak problemów. Ta kreatywna rywalizacja sprawiała, że pojawiło się nowe, unikalne podejście do muzyki pop, która pojawiła się na płycie ‘Boy King’. Eksperymenty Flaminga, w trakcie rozwoju sesji nagraniowej odblokowały nowe wymiary twórczości Thorpe. „Zacząłem słyszeć więcej agresji w tym, co przynosił” – mówi Flaming. „Za każdym razem, gdy robiłem coś radykalnego, na co dobrze reagowaliśmy, pozwalało nam to posunąć się dalej i mieć z tego więcej przyjemności. Wszystko, co wprawiało mnie w poczucie winy, wspaniale sprawiało się w sali prób.”

Po roku spędzonym we wschodnim Londynie, zespół z gotowymi piosenkami przeniósł się do Dallas, gdzie pracował z producentem Johnem Congletonem (St. Vincent, Swans, The War on Drugs). „Szukaliśmy drogi, by w jak najbardziej intensywny i surowy sposób dokończyć ten album” – wyjaśnia Thorpe. „To musiało być całkowitym zaprzeczeniem ’Present Tense’ – tylko to mogło utrzymać nas przy życiu.”

Zarówno Thorpe, jak i Fleming uważają, że wyprawa do Dallas dodała ‘Boy King’ surowej mocy. W studiu zespół również postanowił trzymać się biurowego trybu pracy, który wprowadzili podczas komponowania materiału, co idealnie pasowało do surowej dyscypliny, jaką w studiu zaprowadzał Congleton. „Sprawił, że weszliśmy i to zrobiliśmy” – mówi Fleming. „Bez angielskiej poprawności.”

„John mówił, abyśmy przyjechali z otwartymi sercami i otwartymi umysłami” – dodaje Thorpe. „Prosił tylko o proste rzeczy, a cały ten hałas i staromodne podejście do nagrania, wydało mi się bardzo głębokie. Pomyślałem, że było to bardzo ludzkie doświadczenie, co sprawiło, że wyszła nam bardzo ludzka płyta. Trochę nieokiełznana i nieprzewidywalna. Dzięki temu jest mi tak bliska. Bo mogliśmy pokazać swoją brzydotę.”

 

 

źródło: Sonic Records

04-jason-deruloJason Derulo – „Platinum Hits” (Warner Music)

Jason Derulo, kompozytor, aktor i tancerz w jednej osobie, postanowił podsumować 10-lecie swojej działalności muzycznej. Zrobił to w formie kompilacji o wszystko mówiącym tytule „Platinum Hits”. Znalazła się na niej premierowa piosenka – „Kiss The Sky”. Kolekcja przygotowana przez Amerykanina obejmuje 12 piosenek, z których 11 to platynowe lub multiplatynowe przeboje Jasona Derulo. W zestawie, zapewne tylko do czasu, sukcesów nie ma tylko jedna kompozycja, premierowa „Kiss The Sky”. Jest ona dziełem Jasona oraz dwóch skandynawskich producentów i kompozytorów, Thomasa Troelsena (m.in. Flo Rida, David Guetta, Charlie Puth, Robin Schulz) i Thomasa Eriksena (m.in. Nico & Vinz).

 
źródło: Warner Music

05-banks-the-altarBanks – „The Altar” (Universal Music)

Banks, autorka takich utworów jak „Brain” czy „Beggin For Thread” wydała swój drugi album studyjny – „The Altar”! Płyta ukazała się 30 września i znajdują się na niej utwóry „Fuck With Myself”, a także “Gemini Feed”. Wersja cyfrowa „The Altar” zawierała 13 utworów, skomponowanych przez artystkę. Banks osobiście sprawowała artystyczną kontrolę nad każdym utworem, jaki trafił na album. Płyta jest inspirującą konfrontacją skomplikowanej miłości, tęsknoty, zdrady i zwątpienia. Przy produkcji materiału wspomógł artystkę SOHN, odpowiedzialny za brzmienie m.in. najnowszego singla „Gemini Feed”.

Dyskografię BANKS zamyka wydany w 2014 roku album “Goddess”.

 
źródło: Universal Music

06-highly-suspectHighly Suspect – „Mister Asylum” (Sony Music)

Głośny debiut Highly Suspect ‘Mister Asylum’ z 2015 roku nareszcie dostępny na CD! Wyróżniony nominacjami do nagród Grammy w kategorii ‘Best Rock Album’ i ‘Best Rock Song’, album tria z Massachusetts jest jedną z pozycji, koło których fan współczesnego rocka nie może przejść obojętnie. Zachwycały się nim magazyny Rolling Stone, NME, Billboard czy Fader a materiał na niego zainspirowały chemicznie-podkręcone noce, mętne poranki, skomplikowane związki i oczyszczające samorealizacje.

Producentem albumu jest Joel Hamilton (Black Keys, Tom Waits, Elvis Costello) a wydawnictwo promują single ‚Lydia’ i ‚Bloodfeather’, z brutalnym klipem w klimatach Dzikiego Zachodu.

W skład Highly Suspect wchodzą Johnny Stevens (gitara, wokal, klawisze) i bliźniacy Ryan (perkusja, wokal) i Rich (bass, wokal) Meyerowie. Sukces debiutanckiej płyty doprowadził zespół do podpisania kontraktu z Columbia Records/ Sony Music, na podstawie którego na początku 2017 roku ukaże się ich nowy album.

 
źródło: Sony Music

07-warpaintWarpaint – „Heads Up” (Sonic Records)

„New Song” to nowy singiel grupy Warpaint, który zapowiadał albumu ‚Heads Up’, który ukazał się 23 września.

Dwa lata od ukazania się poprzedniego album, zatytułowanego po prostu ‚Warpaint’, kalifornijska formacja powraca z nowym singlem ‚New Song’, który jest przedsmakiem albumu ‚Heads Up’.

Łatwo jest odnieść mylne wrażenie w przypadku Warpaint. Na płytach studyjnych mają tendencję do podkreślania nastroju, wykorzystując do tego lekkie brzmienia instrumentów klawiszowych, hipnotyczne harmonie i niepokojące rytmy.

Jednak na koncertach ten kwartet z Los Angeles – w którego skład wchodzą śpiewające gitarzystki Emily Kokal i Theresa Wayman, basistka Jenny Lee Lindberg oraz grająca na klawiszach perkusistka Stella Mozgawa – zamieniają ten nastrój na szybkie tempo i mocne rytmy. Ich muzyka nie jest już tak mroczna, a jej energia może być zaskoczeniem dla wielu ludzi. Na najnowszym albumie udało im się tę energię przenieść także do studia. „Nasze koncerty zawsze były bardziej energetyczne w porównaniu do naszych płyt” – mówi Kokal. Wszystkie lubimy tańczyć. Nie chciałyśmy rezygnować z emocji, czyli tego, co jest podstawą tego zespołu – zresztą to by się nie udało, bo takie jesteśmy – ale chciałyśmy trochę przyspieszyć i wnieść do tego nieco więcej radości.” Z kolei Lindberg na temat nowego albumu dodaje: „czujemy się dumne z tego, co udało nam się zrobić – niemal zaskoczone i zaszokowane. Gdy go tworzyłyśmy, to było jak: „ciekawe jak to będzie brzmiało? Jak to się sprawdzi razem?” Jestem pod wrażeniem tego, co z tego wyszło. Jesteśmy dumne i czujemy, że to jest ewolucja naszego zespołu. Brzmi jak dojrzała wersja Warpaint.”

 
źródło: Sonic Records

08-placeboPlacebo – „A Place For Us To Dream” (Universal Music)

Na płycie znajdziemy całe spektrum dokonań grupy Briana Molko, od wczesnych singli jak ‘Bruise Pristine’, ‘Come Home’, ‘Teenage Angst’, przez definiujące styl Placebo, nieśmiertelne ‘Nancy Boy’, ‘Every You Every Me’, ‘Pure Morning’, ‘The Bitter End’ po późniejsze dokonania grupy jak: ‘Meds’, ‘For What It’s Worth’ & ‘Too Many Friends’. Album uzupełnia nowy, doskonały singiel ‘Jesus’ Son’, ktory w radiostacjach pojawił się 19 sierpnia!

20 urodziny grupy przyniosą jeszcze jedno wyjątkowe wydawnictwo, EPkę ‘Life’s What You Make It’. Będzie ono zawierać sześć wcześniej nie publikowanych nagrań, singiel ‘Jesus’ Son’ i cover klasyka Talk Talk,’Life’s What You Make It’. Nad produkcją płytki czuwał Adam Noble (znany też ze współpracy z dEUS i Red Hot Chilli Peppers), który był też odpowiedzialny za doceniony siódmy album grupy, ‘Loud Like Love’.

 
źródło: Universal Music

09-bastilleBastille – „Wild world” (Universal Music)

Płyta „Wild World” ukazała się już 9 września! Wydawnictwo pilotował singiel „Good Grief”, utrzymany w dobrze znanym, wyjątkowym stylu Bastille – jest euforyczny i melancholijny jednocześnie. W nagraniu wykorzystano sample z kultowego filmu „Weird Science” z Kelly Le Brock. Surrealistyczne video do „Good Grief” w zaledwie 48 godzin zanotowało ponad pół miliona odtworzeń!

Album intryguje już samą okładką, na której widnieje filmowe wręcz zdjęcie dwóch mężczyzn na krawędzi olbrzymiego wieżowca. Dlaczego tam trafili? Co się potem wydarzy? „Nie chodzi o to jak się tam dostali ani jak zejdą na dół. Chodzi o wspólne przeżywanie tej chwili – dwójka przyjaciół znajdujących się w danym ułamku sekundy w tej przestrzeni, dwójka ludzi umieszczonych w kontekście wielkiej metropolii” – wyjaśnia Dan Smith.

Album powstawał w tym samym maleńkim studio w piwnicy w południowym Londynie, gdzie została nagrana debiutancka, multi platynowa już płyta „Bad Blood”. „Nasz pierwszy album był o dorastaniu. Drugi jest o próbie zrozumienia otaczającego nas świata. Chcieliśmy, że był trochę dezorientujący – introwertyczny i ekstrawertyczny, jasny i mroczny” – mówi o „Wild World” Dan Smith wokalista i kompozytor materiału Bastille.
Za produkcję materiału osobiście odpowiada Dan Smith wraz z piątym członkiem zespołu – Markiem Crew. Na płytę trafiło 14 utworów, które opowiadają o kondycji współczesnego człowieka i trudnych życiowych relacjach. „Świat może się wydawać popieprzonym miejscem. Ale ludzie, ludzie bywają wspaniali” – wyznaje Dan Smith. Muzycznie „Wild World” kontynuuje bogato aranżowany, mocno inspirowany filmem styl jaki znamy z „Bad Blood”, ale równocześnie przenosi też brzmienie Bastille w nowe, nieeksplorowane do tej pory rejony.

„Wild World” to zdecydowanie Bastille w swoim najlepszym i najodważniejszym wydaniu!

Polscy fani mogli usłyszeć próbkę nowego materiału Bastille podczas tegorocznego Open’er Festival!

 
źródło: Universal Music

10-methyl-ethelMethyl Ethel – „Oh Inhuman Spectacle” (Sonic Records)

Australijskie trio Methyl Ethel to najnowszy nabytek wytwórni 4AD. Dostępny wcześniej w dystrybucji cyfrowej, debiutancki album ‘Oh Inhuman Spectacle’, w maju trafia do sprzedaży na płytach CD i LP.

Pochodzący z odległych peryferii miasta Perth w zachodniej Australii Jake Webb, stworzył Methyl Ethel w 2013 roku, by pokazać swoje domowe nagrania szerszej publiczności. Nazwę zaczerpnął od związku chemicznego – nadtlenku metyloetyloketonu.

„Mój tata pracował przy włóknie szklanym” – mówi Webb. „Aby stworzyć ten produkt, potrzebny był nadtlenek metyloetyloketonu. Podoba mi się ten onomatopeiczny klimat tego słowa. Wymawiam to jako Methyl Eth(E)l, bawiąc się w ten sposób słowami, by stworzyć złudzenie imienia ETHEL. Pod tym pseudonimem, Webb jako multiinstrumentalista, wydał dwie EP-ki ‘Guts’ i ‘Teeth’.

Podobnie jak jego koledzy z 4AD Grimes i Bradford Cox, Webb sam zagrał i nagrał wszystko na ‘Oh Inhuman Spectacle’. Jego tworzony w izolacji psychodeliczny pop szybko zwrócił uwagę lokalnych mediów, co doprowadziło do zatrudnienia przez Webba perkusisty Chrisa Wrighta i basisty Thomas Stewarta – przyjaciół z niewielkiej sceny muzycznej w Perth – by pokazać swoje piosenki na żywo, w wykonaniu pełnoprawnego zespołu. „Miksowałem utwory w nieortodoksyjny sposób” – mówi Webb. „Chris mi mówił: to nie tak się powinno robić… ale brzmi dobrze”. Wright był tak zachwycony przestrzennym brzmieniem ‘Oh Inhuman Spectacle’, że gdy Webb wrócił do pracy nad piosenkami, postanowił pokazać mu jak zorganizować pracę, by unikać problemów.

Gdy pod koniec 2014 roku Webb zaczął zdobywać regionalny rozgłos, a do zespołu dołączył Thomas Stewart, pojawił się pierwszy zapowiadający album singiel ‘Rogues’, który nie tylko zyskał popularność w lokalnych rozgłośniach radiowych, ale niespodziewanie został także uhonorowany statuetką WAM (Western Australia) Awards dla najlepszej piosenki pop w 2014 roku. Ponieważ wraz z większą ilością koncertów popularność Methyl Ethel rosła, rok później również utwór ‘Twilight Driving’ został uznany najlepszym singlem podczas WAM Awards. Tym razem, podczas ceremonii, cały zespół został także uznany najlepszym zespołem popowym.

Obecnie Methyl Ethel ma za sobą nie tylko liczne występy w rodzimej Australii, ale także miał okazję zaprezentować swój elektryczny show w Stanach Zjednoczonych. Z kolei wraz z premierą ‘Oh Inhuman Spectacle’, zbiegły się pierwsze koncerty Methyl Ethel w Wielkiej Brytanii i na kontynencie europejskim.

 
źródło: Sonic Records

11-britney-spearsBritney Spears – „Glory” (Sony Music)

To jeden z najbardziej wyczekiwanych powrotów muzycznych! Księżniczka popu – Britney Spears ostatnie miesiące występowała ze swoim show „Britney: Piece of Me” w Las Vegas, a od premiery płyty „Britney Jean” minęły prawie trzy lata. Jej entuzjastycznie przyjęty występ na gali Billboard Music Awards w maju wielu fanów odebrało jako zapowiedź czegoś nowego. Niedawna premiera singla „Make Me…” (feat. G-Eazy) potwierdziła te spekulacje. Krążek zatytułowany „Glory” trafił do sprzedaży 26 sierpnia w wersji podstawowej CD (12 utworów) oraz CD Deluxe (17 utwór)! Natomiast zamawiając płytę w wersji cyfrowej (podstawową lub deluxe) otrzymuje się dodatkowy utwór – „Private Show”, który promuje nowe także perfumy Britney o tym samym tytule!

Britney Spears jest jedną z największych gwiazd popkultury, ponad 100 mln sprzedanych płyt, jej albumu 6-krotnie zadebiutowały na #1 zestawienia Billboard, zdobyła wiele nagród, w tym prestiżowe Grammy Award, American Music Award, MTV Video Vanguard Award, a w ostatnich kilkunastu miesiącach koncertowała w Planet Hollywood Resort & Casino w Las Vegas. Jej „Britney: Piece of Me” uznano za najlepsze show w Las Vegas.

 
źródło: Sony Music

12-blood-orangeBlood Orange – „Freetown Sound” (Sonic Records)

Przez ponad dekadę Devonté (Dev) Hynes, występując pod różnymi nazwami, udowadniał, że jest wirtuozem wszechstronności, eksperymentującym z niemal każdym gatunkiem muzycznym.

Po przeprowadzce do Nowego Jorku w połowie poprzedniej dekady, zaczął występować po szyldem Blood Orange, tworząc delikatną muzykę pop, zyskując przy tym status miejskiej legendy. Jako Blood Orange, posługując się współczesnym językiem, pokłonił się historii, wsłuchując się w głosy i opowieści zazwyczaj pomijane w głównym nurcie. Na przestrzeni dwóch niezwykle cenionych płyt (Coastal Grooves z 2011 i Cupid Deluxe z 2013 roku), „Blood Orange reprezentował siłę ruchu, skupienia, regeneracji i nauki” – jak w zeszłym roku pisał Ben Ratliff na łamach Times.

Pomiędzy realizacją solowych projektów, jako kompozytor i producent, Hynes współpracował z takimi artystami jak: Carly Rae Jepsen, Solange Knowles, FKA Twigs i Sky Ferreira. Jest także cenionym kompozytorem muzyki filmowej (‘Palo Alto’ Gia Coppoli z 2014 roku). W 2015 roku postanowił także wyjść na scenę. Ze swoimi współpracownikami dał dwa wyprzedane koncerty w Apollo Theater, z których dochód został przeznaczony dla Opus 118 Harlem School of Music. Jak pisał Rembert Browne w Vulture: „w roku, który zdefiniowała nienawiść i wyścig tożsamości, Hynes okazał się przykładem terapeutycznego dobra publicznego, które sprawiło, że jego prywatny ból stał się dostępny dla wszystkich.”

Latem Hynes postanowił wydać trzeci pełnowymiarowy album Blood Orange, zatytułowany ‘Freetown Sound’, który okazuje się być najbardziej ekspansywną wypowiedzią artystyczną w jego karierze. Czerpiąc z wielu technik i odniesień, album jest niczym teatralna opowieść, zabierająca nas w podróż po różnych nastrojach, epokach i mówiąca różnymi głosami. Wśród licznych współpracowników, jakich zaprosił do nagrania albumu, znaleźli się zarówno nowi goście, jak BEA1991 i Kelsey Lu, jak i dobrze znane twarze w rodzaju Debbie Harry i Nelly Furtado.

Tytuł ‘Freetown Sound’ nawiązuje do miejsca narodzin jego ojca, stolicy Sierra Leone. Tematycznie jest to bardzo osobista, niepoprawna politycznie, poruszająca tematy rasy, religii, płci i seksualizmu płyta, przynosząca siedemnaście lśniących piosenek. Tworzą one paletę dźwięków, delikatnie nawiązujących do estetyki muzyki funk, soul oraz czystego popu, nie dając się jednak jednoznacznie sklasyfikować. „Inspiracją były stare płyty Dust Brothers. To jakby moja wersja „Paul’s Boutique”. Słucha się tego, jak długiego mixtape’u.”

Dla Hynes’a proces poznawania samego siebie, jaki towarzyszył mu podczas tworzenia ‘Freetown Sound’, okazał się równie inspirujący, jak gotowy album. „Na tej płycie mówię rzeczy, które chciałem wyrazić od lat. Spoglądam w czasy mojego dzieciństwa i zastanawiam się kim jestem dzisiaj. Istnieje tak wiele szalonych warstw, że naprawdę bardzo trudno o tym mówić, jednak ta płyta pokazuje jak działa mój mózg. Zrozumienie i powiązanie tego wszystkiego, wydało mi się bardzo interesujące. Na tym polegał sposób pracy nad tym albumem.”

 

 

źródło: Sonic Records

13-die-antwoordDie Antwoord – „Mount Ninji & Da Nice Time Kid?” (Mystic Prod.)

Kiedy Ninji, ¥o-landi i God zaczęli współpracować z The Black Goat i rozpoczęli pracę nad czwartym albumem Die Antwoord 2 lata temu, utwory były szorstkie, ciężkie i mroczne. „Wtedy płyta miała się nazywać RATS RULE, ponieważ w życiu są zwycięzcy i przegrani, a my jesteśmy jeden poziom poniżej przegranych w tym popowym świecie. Ale mamy też świadomość, że nasz czas nadchodzi i że wkrótce przejmiemy wszystko”, mówią Die Antwoord. Później album planowano nazwać „We Have Candy”, co wyrażać miało szaleństwo i zabawę, które pojawiły się podczas pracy.

„Kiedy kończyliśmy album, odkryliśmy kolejną warstwę. Nasza płyta stała się wrażliwa, a czasem nawet słodka i romantyczna, ale też odważna i zagadkowa. To jak droga przez piekło, z misją która jest niemożliwa do zrealizowania, ale bardzo ważna. Musisz iść dalej, a kiedy się tego najmniej spodziewasz, okazuje się, że się udało. Nie możesz w to uwierzyć, jesteś lepszy, silniejszy i spokojniejszy” – kontynuują muzycy. Wtedy ¥o-landi zaproponowała „Dlaczego nie nazwiemy tej płyty „MOUNT NINJI & DA NICE TIME KID?”, a Ninji usiadł w fotelu i powiedział „Kocham Cię, jesteś geniuszem.”

 

 

źródło: Mystic Prod.

14-till-bronnerTill Brönner – „The Good Life” (Sony Music)

„The Good Life” to pierwszy album niemieckiej gwiazdy jazzu – Tilla Brönnera zrealizowany dla Sony Masterworks. Grę na trąbce studiował w Wyższej Szkole Muzycznej w Kolonii. Do najważniejszych jego nauczycieli należą: Prof. Malte Burba oraz amerykański trębacz jazzowy Bobby Shew. W 1993 roku ukazał się jego pierwszy samodzielny album pt.”Generations of Jazz”, na którym towarzyszyli mu tacy muzycy jak: Ray Brown, Jeff Hamilton, Frank Chastenier i Grégoire Peters. Album ten otrzymał od razu nagrodę Niemieckiej Krytyki Fonograficznej. W efekcie tego Till Bronner rozpoczął stałą współpracę koncertową z takimi artystami jak: Dave Brubeck, Tony Bennett, Mark Murphy, James Moody, Monty Alexander, Nils Landgren oraz Klaus Doldinger i Joe Sample. W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia rozpoczęła się jego intensywna działalność artystyczna. Od 2010 do 2011 Till Brönner wspólnie z Sarah Connor był jurorem oraz mentorem w telewizyjnym talent show „X Factor” emitowanym w stacjach RTL i VOX dwukrotnie wygrywając w kategorii wiekowej „powyżej 25 lat”. Dzięki temu udało mu się zyskać dość dużą rozpoznawalność na niemieckim rynku medialnym. Swoje odejście z programu tłumaczył chęcią poświęcenia się głównej pasji – trąbce jazzowej. Till Brönner koncertuje w duecie ( z basistą Dieterem Ilgiem ), z międzynarodowym kwintetem jazzowym, a także od 2015 roku z 20 osobową „Till Brönner-Orchestra”. Artysta występuje regularnie podczas wielkich festiwali muzycznych jak: ‚North Sea Jazz Festival‘ w Rotterdamie, ‚Montreux Jazzfestival‘, a także w nowojorskiej Carnegie Hall i Blue Note Jazz Club w Tokio. Nagrany w Los Angeles album zawiera największe amerykańskie standardy jazzowe, a także nowe opracowania utworów takich artystów jak: by Frank Sinatra, Billie Holiday, Nat King Cole i inni.

 
źródło: Sony Music

15-cass-mccombsCass Mccombs – „Mangy Love” (Sonic Records)

Na przestrzeni ostatniej dekady Cass McCombs zyskał status jednego z najlepszych kompozytorów.

Podczas swojej kariery wykonał wiele zwrotów pomiędzy stylami, zarówno z płyty na płytę, jak i w ramach każdej z nich. Różnorodne, tajemnicze, istotne i zbuntowane – za każdym razem kiedy wydaje ci się, że już wiesz jak sklasyfikować jego muzykę, okazuje się, że jesteś na złej drodze. ‘Mangy Love’, jego debiut w barwach wytwórni Anti Records, jest najbardziej dosadną z jego płyt. Mówi o problemach społeczno-politycznych poprzez pryzmat popękanego obiektywu jego nasączonych dowcipem i szczególną wnikliwością tekstów.

McCombs wykorzystuje siebie niczym lustro pokazujące wypaczony świat skonfrontowany z jego umysłem. ‘Rancid Girl’ jest niczym ZZ Top studiujący politykę Kardashianów, ‘Run Sister Run’ to mantra dla mizoginicznego systemu sprawiedliwości, ‘Bum Bum Bum’opisuje rasistowskie zachowania politycznych elit pokazane przez alegorię sadystycznej hodowli psów.

Album w całość spaja nić „sprzeciwu”, najbardziej bezpośrednio wyrażonego w ‘Opposite House’, w którym znalazły się odniesienia do choroby psychicznej. ‘Laughter Is The Best Medicine’ (‘Śmiech jest najlepszym lekarstwem’) stanowi najlepszą receptę, którą przepisuje legendarny, wielebny Goat Carson. Surowość jego tekstów kontrastuje z muzyką, naznaczoną rytmem filadelfijskiego soulu, północno-kalifornijską psychodelią i nowojorskim paranoicznym punkiem, oddającą spontaniczność i radość jego koncertów, w większym stopniu niż było to do tej pory.

Płyta jest niewątpliwie owocem studyjnego kunsztu. Starannie zaaranżowana, dopieszczona produkcyjnie przez weteranów Roba Schnapfa i Dana Horne’a. Do tego McCombs tradycyjnie zaprosił do swojego eklektycznego muzycznego plemienia wielu wyjątkowych gości. W większości skomponowana podczas srogiej nowojorskiej zimy i podczas podróży do Irlandii, ‘Mangy Love’ ukazuje Cassa w szczytowej formie, osiągającego nowe dźwiękowe wyżyny, rozwijającego się autora tekstów, podsuwającego nam swoją najbardziej prowokacyjną płytę do tej pory.

 

 

źródło: Sonic Records

16-rework„re:works – various artists” (Universal Music)

Przełomowy projekt będący dowodem na to, że bogaty katalog Decca Classics jest otwarty na pomysły najbardziej awangardowych artystów, w tym wypadku twórców muzyki elektronicznej. “Przekomponowanymi” (‘reworked’) kompozytorami stają się tutaj Satie, Bach, Rachmaninow, Beethoven czy Reich. Wśród “przekomponowujących” artystów DJ-ów znaleźli się Sebastien Tellier, Henrik Schwarz, Martin Buttrich i Mr Scruff & Kate Simko, którzy prezentują świeże spojrzenie na znane utwory powszechnie wielbionych “klasyków”.

01. GRIEG: PEER GYNT (DEATH OF AASE) – SOLOMON GREY’S PARADISE LOST REWORK
02. BACH: PRELUDE AND FUGUE IN C – ULRICH SCHNAUSS REWORK
03. FAURE: REQUIEM (SANCTUS) – FAULTLINE REWORK
04. SATIE: GNOSSIENNE NO.1 – STARKEY REMIX
05. DEBUSSY: STRING QUARTET (ASSEZ VIF ET BIEN BIEN RYTHME) HENRIK SCHWARZ REWORK
06. REICH: SIX PIANOS – MR SCRUFF REWORK
07. SCHUBERT: SCHWANENGESANG (STANDCHEN) – KATE SIMKO & LONDON ELECTRONIC ORCHESTRA REMIX
08. SATIE: 4 PRELUDES FLASQUES – FORT ROMEAU REWORK
09. HOLST: THE PLANETS (NEPTUNE) – THOMAS GANDEY’S COSMIX REWORK
10. SATIE: GNOSSIENNE NO.4 – MARTIN BUTTRICH REMIX
11. SAKAMOTO: MERRY CHRISTMAS MR. LAWRENCE – FRANCESCO TRISTANO REWORK
12. REICH: DRUMMING [DRUMMING] – PATRICE BAUMEL REWORK EDIT
13. RACHMANINOV: VESPERS “BOGORODITSE DEVO” (ALL-NIGHT VIGIL) – ALBERTO BOF REWORK

 
źródło: Universal Music

17-katie-meluaKatie Melua – „In Winter” (Warner Music)

Płyta miała premierę 14 października 2016 roku. Także na niej usłyszeć można żeński gruziński chór z miasteczka Gori.  Jego udział nadał piosenkom Katie wyjątkowej urody. Z jednej strony wzrosła ich siła i moc, z drugiej piękne głosy chórzystek wspaniale podkreślają melodramatyzm i delikatność utworów. Po raz pierwszy w swej karierze, naznaczonej platynowymi płytami (także w Polsce) i prestiżowymi nagrodami, Katie Melua wzięła na siebie obowiązek współproducentki płyty. Płyty, dla której inspiracją było pierwsze spotkanie artystki z muzyką chóru z Gori.
Byłam oczarowana brzmieniem i bogactwem dźwięków. Ten chór jest jak orkiestra wokalna – zachwyca się Katie. Chcąc jak najlepiej wykorzystać możliwości chóru z Gori, Angielka zatrudniła do aranżacji światowej sławy kompozytora muzyki chóralnej, Boba Chilcotta. – Od niego nauczyłam się, jak ważne są świadomość ograniczeń oraz przestrzeń.
Trudno mi sobie wyobrazić inną osobę do równie poważnego wyzwania – komplementuje Boba Katie. Dlaczego zima w tytule? Okazuje się, że pracując nad muzyką Melua przypomniała sobie rozmowę z przyjaciółką sprzed kilku lat.
Marudziłyśmy, że nie ma dla nas odpowiedniej muzyki do słuchania zimą. Muzyki, która wypełniłaby dom ciepłymi, wzruszającymi melodiami, a nie tylko dzwoneczkami w popowych utworach. Tak więc, płyta narodziła się z takiej właśnie potrzeby – wspomina Katie. Pod koniec 2015 roku Katie i inżynier dźwięku Adam „Cecil” Bartlett (m.in. PJ Harvey, Marianne Faithfull) polecieli do kraju narodzin piosenkarki. W Gruzji z przywiezionego sprzętu stworzono studio. Mieściło się w miasteczku Gori, z którego pochodzi chór żeński. W nagraniach nieocenionej pomocy udzieli Anglikom jego dyrygentka, Teona Tsiramua oraz była śpiewaczka operowa Anzori Shomakhia. Jako pierwsza nagrana została adaptacja tradycyjnej ukraińskiej kolędy „Shchedryk”, pod tytułem „The Little Swallow”. Dalej nagrano między innymi przeróbkę kompozycji Joni Mitchell „River”, z Katie na wokalu i gitarze akustycznej, wspomaganej przez chór. Później przyszła kolej na autorski utwór „Perfect World”, pierwszy napisany po ukazaniu się płyty „Katevan” z 2013 roku a także fragment „Całonocnego czuwania” Rachmaninowa, który był dla artystki niezwykle ważny.
– Musiałam mieć to na płycie – zapewnia Katie. – Ta muzyka zabiera mnie rosyjskich lasów zimą, które wyobrażałam sobie jako dziecko oraz do opowieści mojego dziadka o jego ucieczce z Syberii. Kolejna sesja w Gori odbyła się wiosną 2016 roku. Trwała miesiąc. Efekt to płyta pokazująca kulturowy dualizm Katie Melua. Urodzonej w Gruzji w czasach ZSRR, wychowanej w Wielkiej Brytanii i od 2005 roku obywatelki brytyjskiej. Okładkę „In Winter” ozdobiła odręczna ilustracja Niroota Puttapipata, na którego prace Katie trafiła w księgarnio-kawiarni nieopodal miejsca, w którym mieszka w Londynie. Warto podkreślić, że artysta ten w ogóle nie używa w pracy komputera. Mieszkając już na Zachodzie Katie osiągnęła ogromny sukces komercyjny, mierzony w ponad 10 mln sprzedanych płyt. Ogromnym powodzeniem piosenki jej cieszą się w Polsce. Jej druga płyta, „Piece By Piece”, pokryła się u nas złotem. Czwarta, „The House” z 2010 roku, platyną, a do tego wylądowała na szczycie listy OLIS, podobnie jak jej następczyni, „Secret Symphony”.

 
źródło: Warner Music

18-mac_millerMac Miller – „The Divine Feminine” (Warner Music)

Przedpremierowo trzy piosenki promowały nadchodzące wydawnictwo Mac Millera. Najnowszym jest nagrany wspólnie z Arianą Grande utwór „My Favorite Part”. Album jako pierwsza promowała piosenka „Dang!”. Słodka ballada dedykowana kochankom i wynosząca ponad wszystko ideę, że w życiu chodzi w skrócie o to, żeby nam wspólnie było po prostu miło. W piosence gościnnie pojawia się ceniony w środowisku muzycznym Anderson Paak. Drugim utworem ujawnionym przed premierą płyty „The Divine Feminine” był „We”. W zmysłowej piosence Mac Millera wsparł CeeLo Gree. Ponadto gościnnie na płycie „The Divine Feminine” pojawili się gościnnie m.in. Kendrick Lamar czy Ty Dolla $ign.

 
źródło: Warner Music

19-stingSting – “57th & 9th” (Universal Music)

Pierwszy od ponad dekady pop-rockowy album Stinga! Wydawnictwo „57th & 9th”(Premiera: 11 listopada) i doskonale prezentuje kunszt kompozytorski Stinga. Płyta została nagrana z udziałem muzyków od lat współpracujących ze Stingiem – Dominica Millera (gitara) i Vinniego Colaiuta (perkusja), a także gościnnym udziałem Josha Freese (Nine Inch Nails, Guns n’ Roses) oraz gitarzysty Lyle’a Workmana i pochodzącego z San Antonio zespołu Tex-Mex – The Last Bandoleros. Cały album powstał dosyć spontanicznie, a sesje nagraniowe trwały zaledwie kilka tygodni. „Wszystko wydarzyło się bardzo szybko, bardzo spontanicznie. Zawsze staram się zaskakiwać siebie samego, ludzi z którymi pracuję i mam nadzieje, że moich słuchaczy również” – zdradza kulisy powstawania płyty Sting. Nad produkcją materiału czuwał Martin Kierszenbaum, a tytuł wziął się od nazwy dwóch ulic na Manhattanie, które Sting pokonywał codziennie w drodze na nagrania w studio Hell’s Kitchen.
„57th & 9th” to z jednej strony album drogi, ale pojawia się na nim wiele wątków autobiograficznych („Heading South On The Great North Road”), a nawet kwestie dotyczące obecnego kryzysu uchodźców („Inshallah”). Płytę promował singiel „I Can’t Stop Thinking About You”. „Stworzyliśmy cos energetycznego i głośnego, ale równocześnie kontemplacyjnego ” – podsumowuje “57th & 9th” Sting.

 
źródło: Universal Music

20-joe-bonamassJoe Bonamassa – „Live At The Greek Theatre” (Mystic Prod.)

Od 23 września jest już dostępny nowy materiał koncertowy Joe Bonamassy, zatytułowany „Live At The Greek Theatre”. Wydawnictwo dostępne jest w wersji 2 CD, DVD, 3 LP oraz na BluRay. Materiał to ponad dwie godziny klasycznego bluesa w najczystszej postaci. Tym razem bowiem Joe wziął na warsztat repertuar „Trzech Króli” bluesa, czyli Alberta Kinga, Freddiego Kinga i oczywiście B.B. Kinga. Obok lidera, na scenie znalazł się dziesięcioosobowy zespół w składzie: Anton Fig (perkusja), Kirk Fletcher (gitara), Michael Rhodes (bas), Reese Wynans (pianino, Hammond), Lee Thornburg (instrumenty dęte), Paulie Cerra (saksofon), Nick Lane (puzon), oraz trio wokalne, czyli Mahalia Barnes, Jade MacRae i Juanita Tippins.

 
źródło: Mystic Prod.