Albumy Świat cz.4/2018

Po wyróżnieniu polskich albumów z drugiego kwartału 2018 r. czas przyszedł na płyty zachodnich artystów. W sumie wyselekcjonowałem 36 krążków, które w większości przybliżyłem w swoim autorskim programie „warto Posłuchać” w POP Radiu 92.8 FM oraz Radiu Płońsk 93.6 FM 🙂 Na pewno sporo z nich znajdzie w moim podsumowaniu rocznym. W tej odsłonie przede wszystkim polecam waszej uwadze nowe albumy Buddy Guy’a, Kamasi Washingtona czy Manic Street Preachers 🙂

 

01.Buddy Guy Album ArtworkBuddy Guy – „The Blues Is Alive And Well” (Sony Music)

Ikona bluesa Buddy Guy powraca z nowym studyjnym albumem “The Blues Is Alive And Well”. To album pełen wybitnych gości – do pracy nad płytą zaproszeni zostali Mick Jagger, Keith Richards, Jeff Beck i James Bay. Produkcją albumu zajął się nagrodzony Grammy producent i songwriter oraz wieloletni współpracownik Buddy Guya, Tom Hambridge. Kariera Buddy Guya trwa już ponad 50 lat, podczas których artysta zdobył 7 nagród Grammy, 37 Blues Music Awards oraz szereg innych wyróżnień, w tym wprowadzenie do słynnej Rock and Roll Hall of Fame.
źródło: Sony Music

02.ShawnMendesShawn Mendes – „”Shawn Mendes” (Universal Music)

„Shawn Mendes” to następca wydanych w 2014 „Handwritten” oraz „Illuminate” z 2016 roku. Głównym singlem promującym album jest „In My Blood”. Kawałek zawiera najbardziej osobisty i wrażliwy tekst w dotychczasowym dorobku Mendesa.

Shawn na trzeciej płycie współpracował m.in. z takimi artystami jak Khalid (duet „Youth”), Ed Sheeran (współautor „Fallin’ All in You”), Ryan Tedder (współautor „Particular Taste”) czy John Mayer (solo gitarowe w piosence „Like To Be You”).

1.In My Blood
2.Nervous
3.Lost In Japan
4.Where Were You In The Morning?
5.Like To Be You (Ft. Julia Michaels)
6.Fallin’ All In You
7.Particular Taste
8.Why
9.Because I Had You
10.Queen
11.Youth (ft. Khalid)
12.Mutual
13.Perfectly Wrong
14.When You’re Ready
źródło: Universal Music

03.Arctic MonkeysArctic Monkeys – „Tranquility Base Hotel & Casino” (Domino Rec. / Sonic Records)

‘Tranquility Base Hotel & Casino’ to szósty album Arctic Monkeys.

Został wyprodukowany przez Jamesa Forda i Alexa Turnera, a nagrany w Los Angeles, Paryżu i Londynie. To pierwsze wydawnictwo od płyty ‘AM’ z 2013 roku, które pokazuje, że z każdym kolejnym albumem zespół zamierza kontynuować odkrywanie nowych muzycznych obszarów.

‘Tranquility Base Hotel & Casino’ podnosi poprzeczkę w wielkim stylu. To odważny i genialny album, odzwierciedlający coraz bardziej wszechstronną i kreatywną wizję Turnera.

Małpy ruszyli w trasę koncertową, a jednym z jej przystanków był występ podczas tegorocznego festiwalu Open’er w Gdyni.

Pierwszy klip zespołu, towarzyszący utworowi ‚Four Out Of Five’ został wyreżyserowany przez Bena Chappella i Aarona Browna i nakręcony w zamku Howard w hrabstwie North Yorkshire.

 

 

źródło: Domino Rec. / Sonic Records

04.ChvrchesChvrches – „Love Is Dead” (Universal Music)

Chvrches, czyli Lauren Mayberry, Iain Cook i Martin Doherty, rozpoczęli światową karierę w 2013 za sprawą albumu „The Bones of What You Believe”. Płyta trafiła na podsumowania roczne m.in. Pitchforka, „The Rolling Stone”, „Billboard” i Stereogum. W 2015 ukazał się drugi album trio z Glasgow, „Every Open Eye”. Bezwstydnie dobry, bez półśrodków – można było przeczytać w recenzji NPR. Zespół był jedną z gwiazd Open’er Festival 2016. Po dwuletniej przerwie zespół zaprezentował „Get Out” – pierwszy singiel zwiastujący albumu „Love Is Dead”. Premiera utworu odbyła się na antenie BBC Radio 1, gdzie słynna prezenterka Annie Mac oceniła synthpopowy kawałek jako „najgorętsze nagranie na świecie”. Za produkcję „Love Is Dead” odpowiadają Greg Kurstin (znany ze współpracy z takimi artystami jak Sia czy Adele) oraz Steve Mac (Ed Sheeran, Pink). W rozmowie z „Entertainment Weekly” liderka Chvrches, Lauren Mayberry, przyznała: Kiedy słucham naszego albumu, mam wrażenie, że to najbardziej popowa rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiliśmy. Materiał jest agresywny, a zarazem delikatny. Bardzo wczuliśmy się w ten klimat i chcieliśmy, by w naszej muzyce dało się zawrzeć prawdziwe ludzkie uczucia.
źródło: Universal Music

05.Lykke Li Album ArtworkLykke Li – „So sad so sexy” (Sony Music)

Doskonale znana w Polsce szwedzka wokalistka Lykke Li („I Follow Rivers”) podpisała kontrakt z Sony Music i na jego mocy wydaje swój najnowszy album ‚so sad so sexy’. Materiał wyprodukowała Lykke Li i Malay (Lorde, Frank Ocean) a w jej powstaniu wzięli udział następujący goście: Jeff Bhasker (Kanye West, Bruno Mars, Rihanna), Rostam (Solange Knowles, HAIM), Illangelo (The Weeknd), Jonny Coffer (Beyonce, Naughty Boy, Sam Smith), DJ Dahi (BANKS, Ty Dolla Sign), T-Minus (Kendrick Lamar, Drake), Skrillex i Emile Haynie (Eminem, Lana Del Rey, Dua Lipa). Utwory napisała Lykke wraz ze swoją stałą współpracowniczką Ilsey Juber (Beyonce, Drake, Kanye, Majid Jordan). Z płyty udostępnione zostały single ‘deep end’ oraz ‘hard rain’. Od czasu debiutanckiej EP-ki Little Bit w 2008, Lykke Li stała się jedną z największych indie-popwych wokalistek skandynawskich. Mając na koncie trzy płyty studyjne w karierze (jedna określana nawet jak ‘Płyta Roku’ przez The New York Times i Rolling Stone i występy na najważniejszych festiwalach na świecie – w tym Glastonbury, Coachella i Lollapalooza. Album ‚so sad so sexy’ ukazuje się na płycie CD i winylu.

 

 

źródło: Sony Music

06.Weslhly ArmsWelshly Arms – „No Place Is Home” (Universal Music)

Wszyscy w jakiś sposób poszukujemy domu – bez względu na to, czy chodzi o faktyczne miejsce czy też samo uczucie bycia w domu. W niespokojnych czasach znacznie trudniej odnaleźć dom – taka myśl przyświecała Welshly Arms przy tworzeniu debiutanckiej płyty „No Place Is Home”. Śmiało łącząc alternatywny rock, gospelowy rozmach oraz bluesową duszę, sześcioosobowy zespół z Cleveland w stanie Ohio – Sam Getz (wokal, gitara), Brett Lindemann (klawisze), Jimmy Weaver (bas), Mikey Gould (perkusja), Bri Bryant (wokal) i Jon Bryant (wokal) – przygotował 13 utworów tak chwytliwych, że będzie można je nucić już po pierwszym przesłuchaniu. Lider grupy, Sam, wyjaśnia inspirację do „No Place Is Home”: – „Przez ostatnie lata jesteśmy w nieustannej podróży. Z jednej strony to wspaniałe doświadczenie, bo poznajemy mnóstwo ludzi i oglądamy wiele wspaniałych miejsc. Z drugiej, czujemy się czasami bez korzeni. Najpierw mieszkamy cały miesiąc w busie, który robi nam za dom, by następnie spędzić kilka tygodni w różnych hotelach w Europie. Kiedy wracamy do rodzinnego miasta, wcale nie wydaje nam się, że jesteśmy u siebie, bo przyzwyczailiśmy się do ciągłych zmian miejsca. Towarzyszy temu uczucie zagubienia, tak jakbyśmy nie mieli własnego miejsca na ziemi. I o tym w dużej mierze są piosenki na naszym debiutanckim albumie.” Welshly Arms rozpoczęli działalność w 2013 roku i od tej pory sukcesywnie podbijają kolejne zakątki globu za sprawą swoich spektakularnych hitów, jak wydany w 2017 roku „Legendary”. Utwór znalazł się na EP-ce o tym samym tytule. W ciągu niecałych dwóch lat zgromadził 47 milionów streamów w Spotify, a w Shazamie szukało go 1,5 mln użytkowników. Piosenka trafiła do kampanii reklamowych największych marek. Z kolei „Hold On I’m Coming” można było usłyszeć w filmie „Nienawistna ósemka” Quentina Tarantino.
źródło: Universal Music

07.Kamasi washington_Heaven and EarthKamasi Washington – „Heaven And Earth” (Young Turks / Sonic Records)

Przełomowy i wyczekiwany drugi album artysty ‘Heaven And Earth’ ukazał się 22 czerwca nakładem Young Turks.

„Świat, w którym żyje mój umysł, żyje w moim umyśle”. Ta myśl zainspirowała mnie do stworzenia albumu ‘Heaven And Earth’. Rzeczywistość, której doświadczamy jest wytworem naszej świadomości, ale nasza świadomość tworzy rzeczywistość opartą na tych samych doświadczeniach. Jesteśmy jednocześnie twórcami naszego osobistego wszechświata i tworów naszego osobistego wszechświata. Ziemska strona tego albumu reprezentuje świat takim, jakim go widzę na zewnątrz – świat, którego jestem częścią. Niebo na tym albumie reprezentuje świat taki, jaki widzę wewnątrz – świat, który jest częścią mnie. To, kim jestem i wybory jakie podejmuję leżą gdzieś pomiędzy” – mówi Kamasi Washington.

Artysta zaprezentował dwa utwory z tej podwójnej płyty. Stronę Ziemi reprezentuje utwór ‘Fists of Fury’, zaś stronę Nieba – ‘The Space Travelers Lullaby’.

Wyczekiwana kontynuacja debiutanckiej płyty ‘The Epic’, została podzielona na dwie części, za pomocą których Washington konfrontuje rzeczywistość z kosmicznym teatrem. W ten sposób artysta rozlicza się z obecnym globalnym chaosem i przedstawia swoją wizję przyszłości.

Utworom ‘Fists of Fury’ i ‘The Space Travelers Lullaby’ będą towarzyszyły obrazy stworzone przez uznaną brytyjską artystkę i reżysera – Jenn Nkiru. Bogate wizualne kontekstualizacje inspirowane są bardziej ekspansywną współpracą przy filmowym projekcie ‘Heaven And Earth’ który ma zostać opublikowany w późniejszym terminie.

Washington zaprosił do współpracy swój zespół The Next Step, a także członków kolektywu The West Coast Get Down i razem w studiu Henson Studios w Los Angeles zarejestrowali szesnaście utworów, które znalazły się na płycie. Muzyka została skomponowana, napisana i zaaranżowana przez Waszyngtona, a całość uzupełniła nowa aranżacja jazzowego i bebopowego klasyka ‘Hubtones’ Freddie’ego Hubbarda oraz kultowy motyw z filmu kung fu Fists of Fury, a także jedna piosenka przygotowana przez kolegę z zespołu – Ryana Portera.

Na płycie pojawiło się wielu gości, m.in.: Thundercat, Terrace Martin, Ronald Bruner, Jr., Cameron Graves, Brandon Coleman, Miles Mosley, Patrice Quinn czy Tony Austin.

Kolejnym singlem jest ‚Street Fighter Mas’, towarzuszy mu teledysk w reżyserii A.G. Rojasa. W klipie pojawiają się legendy ‘Street Fighter’: Gootecks i Combofiend, a także jeden z bohaterów Washingtona z Los Angeles – Kevin Gilliam a.k.a. BattleCat – wieloletni współpracownik Dr. Dre, Snoopa i Tupaca Shakura.

Film został zainspirowany miłością Washingtona do gry wideo ‘Street Fighter’ i przedstawia jego przygodę w Los Angeles, podczas drogi na epicką bitwę o tytuł mistrza przeciwko Combofiendowi.

Rojas i Washington wcześniej współpracowali przy krótkometrażowym filmie ‘Truth’, który powstał przy okazji EP-ki ‘Harmony of Difference’ z 2017 roku. Jak mówi A.G. Rojas: „Uwielbiam zamieszkiwać świat Kamasiego, a ‘Street Fighter Mas’ był okazją do skręcenia w lewo i zbadania surrealistycznych cech tego świata. Kiedy Kamasi powiedział mi o tle piosenki, o tym, jak ‘Street Fighter’ jest bezpiecznym miejscem dla niego – to przeniosło mnie z powrotem do supermarketu na dole mojego rodzinnego domu, gdzie mój brat i ja próbowaliśmy tylu gier, ilu się dało zanim, jak nasza matka skończyła zakupy. Wszyscy się zaangażowali i wkładali w to całą miłość, wynikającą z chęci zinterpretowania kinowych cech utworu, by pokazać go jako coś równie nieprzewidywalnego, znajomego, absurdalnego i ostatecznie triumfującego”.

Kamasi: „Kiedy byłem młodszy, znajdowałem się pomiędzy końcem pokolenia arkadowego, a początkiem generacji konsol. Chodziliśmy do miejsca o nazwie Rexall i graliśmy w “Street Fighter”. W Rexall byli różni zakapturzeni ludzie grający w gry. To było miejsce w którym byliśmy równi. Chodziło tylko o to, jak dobry byłeś w “Street Fighter”. Ta piosenka wzięła się z żartu. Mówiłem, że chcę mieć własny temat, który mogłem puszczać przed rozpoczęciem gry. Jak bokser wchodzący na ring. W kontekście płyty chodziło o związek jaki mieliśmy z chłopakami z sąsiedztwa. Nazywaliśmy ich “prawdziwymi gangsterami”, bo byli starsi i chcieliśmy wyglądać jak oni.

Pod wieloma względami gry wideo były sposobem na połączenie się z nimi, ponieważ nigdy nie byłem związany z żadnym gangiem, ale znałem ich i dobrze się z nimi czułem właśnie za sprawą gier wideo. Gdy byłem starszy uważałem, że fajnie by było, gdyby ci “prawdziwi gangsterzy” rozwiązywali swoje problemy grając w gry”.

Artysta ujawnił, że album ‚Heaven And Earth’ zawiera bonusowy ukryty krążek zatytułowany ‚The Choice’! Gdzie znajdziecie dodatek z pięcioma nowymi nagraniami? Jest on dostępny po rozcięciu środkowej części okładki zarówno w wersji LP, jak i CD!

 

 

źródło: Young Turks / Sonic Records

08.Elise LeGrowElise LeGrow – „Playing Chess” (BMG)

Elise LeGrow to pochodząca z Kanady wokalistka, która talent i pasję do śpiewu zaczęła przejawiać już od najmłodszych lat. Urodziła się 4 czerwca 1987 roku. W momencie, kiedy rozbrzmiewa refren utworu „Who Do You Love”, otwierającego album „Playing Chess”, dzieje się coś magicznego. Puzzle w Twojej podświadomości zaczynają się układać w całość i nagle zdajesz sobie sprawę, że słuchasz piosenki znanej Ci od dziesięcioleci, ale wymyślonej zupełnie od nowa. To właśnie wtedy, gdy ciepło rozpoznanych dźwięków zderza się z ekscytującym dreszczykiem odkrycia, zakochujesz się w Elise LeGrow i jej debiutanckim albumie „Playing Chess”. Album został wyprodukowany przez założyciela S-Curve Records, Steve’a Greenberga, legendę R&B, Betty Wright, oraz studyjnego czarodzieja Mike’a Mangini – cała trójka zwycięzców Grammy stała między innymi za sukcesem sprzedanego w dwunastu milionach egzemplarzy krążka Joss Stone „Soul Sessions”. „Playing Chess” czerpie z szerokiego katalogu ikonicznej wytwórni Chess z Chicago – „alma mater” takich artystów jak Muddy Waters, Etta James, Bo Didley czy Chuck Berry.

Zamiast wiernie odtwarzać legendarny materiał, interpretacje LeGrow rozbierają go ze swojej poprzedniej tożsamości i przenoszą do świata, w którym przeszłość i teraźniejszość są nierozerwalnie splecione. Jedenaście utworów na albumie to miks uwielbianych klasyków i niecodziennych muzycznych rarytasów – ujawniają nie tylko niezwykły głos Elise, lecz także jej imponującą wyobraźnię muzyczną. Dzięki niej odkrywamy, że każdą piosenkę w historii muzyki pop można zdekonstruować w taki sposób, aby budziła się do życia kontekście zupełnie nowych gatunków i wśród nieskończonych możliwości aranżacji.

„Od początku mieliśmy dokładną wizję tego, jak będzie brzmiał album”, wspomina LeGrow, „ale zostawiliśmy też dużo miejsca na eksperymentowanie. Eklektyzm albumu jest rezultatem spontanicznych kolizji różnych inspiracji muzycznych – moich własnych oraz wszystkich tych, którzy byli obecni w studio, obejmując cały wachlarz muzycznych gatunków”.

Te inspiracje rzeczywiście pochodzą z pełnego przekroju dekad powstawania muzyki pop, dotykając po trochu wszystkiego: od Whitney Houston i Mariah Carey po Ninę Simone i Martha and the Vandellas.
źródło: BMG

09.Charlie Puth - VoicenotesCharlie Puth – „Voicenotes” (Warner Music)

Charlie Puth to bez wątpienia jeden z najbardziej utalentowanych wokalistów młodego pokolenia. Artysta nie tylko napisał, ale również w całości wyprodukował wszystkie utwory na drugim w karierze albumie „Voicenotes”. Na „Voicenotes” znalazły się njawiększe hity ostatniego roku: „Attention” (który w Polsce pokrył się potrójną platyną), „How Long” (złoto) oraz najnowszy „Done For Me feat. Kehlani”. Płyta „Voicenotes” jest następczynią platynowej „Nine Track Mind” z 2016 roku. Album pierwotnie zapowiadany był na początek 2018 roku. Powodem przesunięcia daty premiery był… perfekcjonizm Charliego. Artysta uznał, że nie wszystko jest tak, jakby sobie tego życzył i premiera materiału została przesunięta na maj 2018. Tłumaczył to kilka miesięcy temu tak: „Sam zajmuję się produkcją, a to wymaga wiele. Z mojego punktu widzenia album jeszcze nie jest doskonały”.

 

 

źródło: Warner Music

10.Manic Street Preachers Album ArtworkManic Street Preachers – „Resistance Is Futile” (Sony Music)

13. studyjna płyta formacji Manic Street Preachers ‚Resistance Is Futile’ to wielki powrót jednej z najbardziej kultowych brytyjskich kapel rockowych. To też powrót do mocnych brzmieniowo i znaczeniowo hymnów, których najlepiej słucha się celebrując wolność: głośno, o zachodzie słońca, w długiej trasie. Nagrany w nowym studiu zespołu „Door To River” z wieloletnimi współpracownikami (producent Dave Eringa i inżynier dźwięku Chris Lord-Alge) materiał otwiera nowy rozdział w karierze Manicsów – przestrzenne, otwarte na wpływy z zewnątrz dźwięki, przy pełnym poszanowaniu dla przeszłości (ambicjonalne teksty jak na „Generation Terrorists” , melodyjność piosenek przypominająca „This Is My Truth …”). Ten album stworzony jest wręcz do tego, żeby grać go na żywo. Od strony tekstowej to mottem płyty były słowa Phila Ochsa: „W tak brzydkich czasach jedynym prawdziwym protestem jest piękno”, album bowiem porusza problemy aktualne – wyzysk firm technologicznych, wpływy brytyjskiego referendum z 2016 r. na relacje międzyludzkie, pustkę po śmierci Davida Bowie… „Sztuka jest sposobem ukrycia się i naszą tajną bronią” jak mówi basista zespołu, Nicky Wire.

Album ukazał się na płycie CD, CD Deluxe (z dodatkowym krążkiem na którym znajdują się wersje demo wszystkich utworów z płyty) oraz na winylu (z dołączonym całym materiałem na CD).

 

 

źródło: Sony Music

11.Snow PatrolSnow Patrol – „Wildness” (Universal Music)

Od wydania ostatniego albumu Snow Patrol minęło aż siedem lat. Na szczęście nie musimy już dłużej czekać. Krążek – „Wildness” – od dzisiaj jest już dostępny. Snow Patrol, choć mają już ugruntowaną pozycję na rynku, wciąż poszukują nowych znaczeń i inspiracji, ale jednocześnie pozostają wierni melodyjnym kompozycjom, które przyniosły im popularność na całym świecie. „Wildness”, jak sugeruje sam tytuł płyty, będzie materiałem surowym, wręcz pierwotnym. Lider zespołu Gary Lightbody mówi: – „Możemy rozróżnić dzikość naszych czasów, z całym swoim nieładem, brakiem logiki i odosobnieniem, jak również dzikość pierwotną, kojarzącą się z początkami życia i cywilizacji, pasją, miłością oraz wspólnotą z innymi ludźmi i z naturą. Na „Wildness” skupiamy się na tym drugim rodzaju, a raczej próbą nawiązania ponownego kontaktu z pierwotnymi instynktami.” Od debiutu w 1998 roku, Snow Patrol sprzedali 15 milionów płyt na całym świecie, zdobyli nominacje do najbardziej prestiżowych nagród, w tym Grammy, BRIT czy Mercury Music Prize, a ich piosenek w serwisach cyfrowych odsłuchano ponad miliard razy. W 2012 roku muzycy postanowili skupić się na solowych projektach. Przerwa w działalności sprawiła, że teraz Snow Patrol powraca silniejsze niż kiedykolwiek, z mnóstwem inspiracji. – To pierwsza płyta, na której nie ograniczam się tylko do zadawania pytań, ale próbuję również znaleźć odpowiedzi. Na przykład: dlaczego byłem nieszczęśliwy, czułem się nieswojo, miałem lęki? Wszystko, co przeżyłem, jest na tej płycie. Chciałem utrwalić wszystkie doświadczenia. Nawet te najbardziej bolesne, jak demencja mojego ojca – mówi Lightbody. „Wildness” rozpoczyna utwór „Life on Earth”, w którym padają słowa definiujące cały album: To jest coś zupełnie innego. „Heal Me” to, jak mówi Lightbody, opowieść o osobie, która uratowała go od alkoholizmu. „Empress” powstało z dedykacją dla córek chrzestnych lidera, natomiast w „What If This Is All The Love You Ever Get?” Snow Patrol zadaje pytanie, na które mało kto ma ochotę odpowiadać. Materiał został wyprodukowany przez Jacknife Lee, stałego współpracownika grupy.
„Seamus Heaney, mój ulubiony poeta, w wieku 71 lat przyznał, że dopiero teraz zaczyna rozumieć sens niektórych swoich wierszy. A pamiętajmy, że dostał Nobla. To najlepszy dowód na to, jak ważna jest inspiracja. Czasami napisanie czegoś zajmuje ci pięć lat. Tak jak w przypadku „Wildness”. Kiedy wycisnąłeś siódme poty, by coś napisać, włożyłeś w to każdą komórkę swojego ciała, to wszystko nagle nabiera sensu. Zapewniam, że jestem w pełni dumny z tej płyty” – podsumowuje Lightbody.

 

 

źródło: Universal Music

12.CourtneyBarnettCourtney Barnett – „Tell Me How You Really Feel” (Mystic Prod.)

Na kolejnej płycie odnajdziemy delikatności i wrażliwości w głosie Courtney Barnett. Emocje osiągają apogeum, kiedy głos artystki staje się niematerialny i unosi się nad euforycznymi refrenami. Innym razem artystka eksperymentuje z nowymi strukturami, przedstawiając najbardziej porywającą grę na gitarze w swojej historii. To są eksploracje przyjaźni, świata I domu. Na przykład w „Sunday Roast” jest odą do przyjaźni. Piękna opowieść o czerpaniu prostej przyjemności z dzielenia się kolacją z ukochanymi, a zarazem idealne zakończenie nowej płyty australijskiej artystki – „Tell Me How You Really Feel”.

 

 

źródło: Mystic Prod.

 

 

całość przygotował i opracował: Arkadiusz Kałucki

Reklamy

Best Of 2017 – Top 50 Albumy Świat

50/Noel Gallagher’s High Flying Birds – Who Built The Moon? (Universal Music)
49/Robert Plant – Carry Fire (Warner Music)
48/Eminem – Revival (Universal Music)
47/Austra – Future Politics (Sonic Records)
46/ALT-J – Relaxer (Pias)
45/Jamiroquai – Automaton (Universal Music)
44/The National – Sleep well beast (Sonic Records)
43/Prophets Of Rage – Prophets Of Rage (Universal Music)
42/Jay-Z – 4:44 (Universal Music)
41/You Me At Six – Nothing People (Pias)

40/Katy Perry – Witness (Universal Music)
39/Ed Sheeran – Divide (Warner Music)
38/Zara Larsson – So Good (Sony Music)
37/Steven Wilson – To The Bone (Universal Music)
36/Arcade Fire – Everything now (Sony Music)
35/Imagine Dragons – Evolve (Universal Music)
34/Oscar The Wolf – Infinity (Pias)
33/Jessie Ware – Glass House (Universal Music)
32/Haim – Something to tell you (Universal Music)
31/Portugal.The Man – Woodstock (Warner Music)

30/Kendrick Lamar – Damn (Universal Music)
29/P!NK – Beautiful trauma (Sony Music)
28/Halsey – Hopeless Fountain Kingdom (Universal Music)
27/Ibey – Ash (Sonic Records)
26/Gorillaz – Humanz (Warner Music)
25/Taylor Swift – Reputation (Universal Music)
24/U2 – Songs Of Experience (Universal Music)
23/Diana Krall – Turn Up The Quiet (Universal Music)
22/Haushka – What If (Sonic Records)
21/St.Vincent – Masseduction (Universal Music)

20/Beck – Colors (Universal Music)
19/N.E.R.D. – No One Ever Really Dies (Sony Music)
18/The XX – I See You (Sonic Records)
17/Depeche Mode – Spirit (Sony Music)
16/The Queens Of The Stone Age – Villains (Sonic Records)
15/Gregory Porter – Nat King Cole & Me (Universal Music)
14/Kelela – Take Me Apart (Sonic Records)
13/Sampha – „Process” (Sonic Records)
12/Jens Lekman – Life Will See You Now (Pias)
11/Harry Styles – Harry Styles (Sony Music)

10.Sam Smith

 

10/Sam Smith – The Thrill Of It All (Universal Music)

 

 

 

 

09.Chk Chk Chk

 

9/Chk Chk Chk – Shake The Shudder (Sonic Records)

 

 

 

 

08.London Grammar

 

8/London Grammar – Truth Is A Beautiful Thing (Ministry Of Sound / Universal Music)

 

 

 

07.CourtneyBarnettKurtVille

 

7/Courtney Barnett & Kurt Ville – Lotta Sea Lice (Mystic Production)

 

 

 

06.SZA okaldka

 

6/SZA – Ctrl (Sony Music)

 

 

 

 

05a.Lana Del Rey okladka

 

5/Lana Del Rey – Lust For Life (Universal Music)

 

 

 

 

04.Dua Lipa

 

4/Dua Lipa – Dua Lipa (Warner Music)

 

 

 

 

03.LCD Soundsystem Album Artwork

 

3/LCD Soundsystem – American Dream (Sony Music)

 

 

 

02.Calvin Harris

 

2/Calvin Harris – Funk Wav Bounces vol.1 (Sony Music)

 

 

 

 

01.Lorde

 

1/Lorde – Melodrama (Universal Music)

 

 

 

Rok 2017 był wg mnie jednym z obfitych, wartościowych w brzmienia, dźwięki i co ważne artystów, którzy postanowili wyjść poza pewne ustalone ramy. Odważnie, czasami ryzykownie ale z gracją i estetyką dostarczyli szerokiej publiczności płyty, do których warto wracać, które warto posłuchać 🙂 Kilka przykładów: Oscar The Wolf(34), Ibey(27), Haushka(22), St.Vincent(21), Kelela(14), Sampha(13), Jens Lekman(12). No, ale jak to bywa przy wszelkiego rodzaju podsumowaniach ktoś musi być niżej, by ktoś inny mógł być na Topie 🙂 Moje coroczne zestawienie 50 płyt jest szerokim przekrojem tego, czego byliśmy światkami na światowych listach przebojów. To także, siłą rzeczy moje muzyczne fascynacje jakie towarzyszyły mi przez minione 365 dni 🙂

Jeden z najbardziej rozpoznawalnych artystów na scenie pop Sam Smith(#10) nareszcie powrócił z nowym materiałem. Album „The Thrill Of It All” promował singiel „Too Good At Goodbyes”. Wśród współpracowników przy nowym krążku artysty znaleźli się: Timbaland, Malay, Jason ‘Poo Bear’ Boyd, rewelacyjny w ostatnich miesiącach Yebba i wieloletni przyjaciel Sama Smitha – Jimmy Napes.

Album dance-punkowego nowojorskiego zespołu !!! (Chk Chk Chk)(#9) został nagrany w domowym studiu grupy w Brooklynie. Wyprodukowany przez stałego współpracownika Chk Chk Chk, Patricka Forda w Taaffe Palace i zmiksowany przez cenionych w świecie muzyki tanecznej Phila Moffa, Joakima i Matta Wigginsa. Na płycie swoich głosów użyczyły: Lea Lea, Meah Pace, Nicole Fayu, Cameron Mesirow i Molly Schnick. Post punkowe korzenie zawsze pchały !!! w stronę nowych brzmień, jednak ich gust muzyczny pozostał zakorzeniony w różnych formach funku oraz stylach tanecznej elektroniki. Pomysł na nowy album zrodził się podczas improwizacji w Barcelonie, po której nastąpiły miesiące przekształcania nagranych loopów w nowe piosenki.

Hannah, Dota i Dana towrzący London Grammar(#8) podobnie jak przy niezwykłym i czarującym albumie „If You Wait” są odpowiedzialni za „Truth Is A Beautiful Thing” Do pracy nad płytą trio zaprosiło zdobywcę Oscara, producenta Paulem Epworthem (znanego choćby za współpracy z Florence & The Machine i Bloc Party), nominowanego do nagrody Mercury Jona Hopkinsa (Brian Eno, King Creosote), Grega Kurstina (Sia, Beck) jak również Tima Brana i Roya Kerra.

Płyta tego niezwykle magicznego duetu jest intymnym spojrzeniem na wspólny świat muzyczny. To istna chemia twórcza 🙂 Courtney Barnett & Kurta Vile(#7) bezwątpeinia od kilku lat należą do najbardziej zdolnych i popularnych songwriterów naszego pokolenia.Tak tak!!!! „Lotta Sea Lice” ukazuje nam też jak zacieśnia się ich przyjaźń z Mickiem Turnerem z Dirty Three, Stellą z Warpaint i Mickiem Harveyem, by stworzyć szczere i organiczne dzieło. Materiał muzyczny zawarty na płycie to swego rodzaju konwersacja pomiędzy dwójką przyjaciół, udokumentowana w surowej, nieupięknionej formie muzycznej, wypełnionej osobistymi historiami, pękającej od energii i strzelającej humorem.

SZA(#6) od 2012 roku zachwyca krytyków. Amerykańska artystka R&B jest także współautorką utworów „Considiretion” Rihanny oraz „Feelin’ Myself” Nicki Minaj i Beyonce. Urodziła się w Maplewood w New Jersey jako Solána Rowe. SZA dorastała słuchając muzyki klasycznej, awangardowego jazzu, muzyki alternatywnej i rapu. Inspirację do stworzenia swojego pseudonimu zaczerpnęła z tzw. Najwyższego Alfabetu, w którym S oznacza zbawiciela lub władcę, Z to zig-zag, a A odpowiada Allahowi.

„Moje pierwsze cztery albumy zrealizowałam głównie dla siebie, ale ten powstał z myślą o moich oddanych fanach, z którymi wiele mnie łączy” – tak o swoim albumie wypowiedziała się sama autorka – Lana Del Rey(#5). Na albumie gościnnie wystąpili: The Weeknd, A$AP Rocky, Playboi Carti, Stevie Nicks czy Sean Ono Lennon. Materiał na płytę „Lust for Life” powstał we współpracy z Rickiem Nowelsem – wieloletnim producentem muzycznym Lany Del Rey.

LCD Soundsystem(#3) to jeden z najbardziej intrygujących zespołów electro-rockowych XXI wieku. Pod wodzą Jamesa Murphy’ego formacja powraca z nowym, długo wyczekiwanym materiałem po siedmiu latach milczenia. Na nowej płycie znalazło 9 epickich, niejednokrotnie przekraczających 10 minut kompozycji – wśród nich m.in. dwa singlowe nagrania „American dream” i „Tonite”.

Na jego najnowszej płycie „Funk Wav Bounces Vol. 1” usłyszymy aż 19 gwiazd współczesnej sceny pop i hip-hop. A są to m.in. Katy Perry, John Legend, Ariana Grande,, Pharrell Williams, Frank Ocean, Travis Scott, Future, Big Sean, Migos, Schoolboy Q, Nicki Minaj i Snoop Dogg. Calvin Harris(#2) bo o nim mowa, z nową płytą ” ‚Funk Wav Bounces Vol. 1″ zgodnie z moimi oczekiwaniami jest super 🙂 Na tym albumie znajdziemy kompromis zawarty między artystami sceny r’n’b czy pop w postaci nawiązań do złotych czasów funky XX wieku uzupełnionych szlachetnymi dźwiękami współczesnej elektroniki. Calvin Harris wśród opinii wielu DJ-ów czy zachodnich dziennikarzy muzycznych ma wyznaczać czy jak kto woli zapoczątkować nowe trendy w muzyce tanecznej. I tak jest wg mnie. Nie ma tam pośpiechu, gonitwy za nie wiadomo czym. Wszystko jest przemyślane, dobrane ze smakiem i jest estetycznie podane.

Tak dla przypomnienia Lorde(#1), to Ella Marija Lani Yelich-O’Conno. Premiera drugiego albumu(debiutancki album „Pure Heroine” 2013 r.) odbyła się latem 2017 r. Płyta nosi tytuł „Melodrama”. Wyprodukowana przez Lorde, Jack Antonoff i Franka Dukesa,
fantastyczny krążek nagrany zostały w mieszkaniu Jacka oraz legendarnym Electric Lady Studios. Swego czasu nowozelandzka piosenkarka została nazwana przez samego Davida Bowie – „przyszłością muzyki”. I te słowa Lorde bardzo mocno zmotywowały do pracy, czego efekty mogliśmy poznać w 2017 r. słuchając „Melodrama” 🙂

 

Przygotował i opracował : Arkadiusz Kałucki

źródło: Sony Music, Universal Music, Sonic Records, Mystic Production.

Albumy Świat cz.7/2017

Ostatnia porcja wyselekcjonowanych informacji o albumach, które ukazały się w ostatnim kwartale 2017. Kolejny wpis będzie już z podsumowaniem roku 🙂 Bedzie to moje Top 50 🙂 Wszystkiego dobrego w Nowym 2018 Roku dla Was i Waszych bliskich 🙂

 

19075801902_BK016_PS_01_01_01.inddN.E.R.D – „No_One ever really dies” (Sony Music)

Nowa płyta N.E.R.D „NO_ONE EVER REALLY DIES” jest już w sprzedaży – a razem z nią mnóstwo materiałów, jakie Pharrell i koledzy nakręcili w ramach przygotowań do jej premiery. N.E.R.D – jedna z najbardziej innowacyjnych i zaskakujących formacji w historii muzyki powraca! Pharrell Williams, Hugo Chad i Shay Haley nagrywają wspólnie od prawie 2 dekad, ale nie rozpieszczają fanów – najnowsza płyta ‚No_One Ever Really Dies’ to dopiero piąte wspólne dzieło zespołu, znanego z takich hitów jak ‚She Wants To Move’, ‚Rock Star’ czy ‚Hot-n-Fun’. Łącząc funk i hip-hop z gitarowymi riffami N.E.R.D wypracowali własne, oryginalne brzmienie, zupełnie różne od solowej działalności Pharrella czy The Neptunes (Pharrell + Hugo). Nowy krążek jest koncept albumem odnoszącym się do aktualnej sytuacji społeczno-politycznej w nie pozbawionej przebojowości formie, dzięki którym dopiero za kilkukrotnym przesłuchaniem dociera do odbiorcy faktyczny przekaz utworów. Nagrania z takimi gośćmi jak Ed Sheeram, Kendrick Lamar, Andre 3000, M.I.A czy rapującą (po raz pierwszy w karierze!) Rihanną odkrywa się długo, co w przypadku muzyki ze szczytów list przebojów jest dużą rzadkością. Album promują single ‚Lemon’ i ‚Don’t Don’t Do It! (feat. Kendrick Lamar)’.

 

 

źródło: Sony Music

02.CourtneyBarnettKurtVilleCourtney Barnett & Kurt Vile – „Lotta Sea Lice” (Mystic Production)

To konwersacja pomiędzy dwójką przyjaciół, udokumentowana w surowej, nie upięknionej formie muzycznej, wypełnionej osobistymi historiami, pękającej od energii i strzelającej humorem. Taki właśnie brzmi wspólny album Courtney Barnett i Kurta Vile’a. Dwoje najbardziej zdolnych i popularnych songwriterów naszego pokolenia. „Lotta Sea Lice” pokaże nam też jak zacieśnia się ich przyjaźń z Mickiem Turnerem z Dirty Three, Stellą z Warpaint i Mickiem Harveyem, by stworzyć szczere i organiczne dzieło.

Chemia, która istnieje między nimi jest natychmiast zauważalna w zapierającej dech w piersiach improwizacji z singla „Over Everything”, kiedy „Continental Breakfast” przedstawia nam bardziej melodyjną perspektywę dwóch harmonii, unoszących się ponad brzmieniem gitary akustycznej. Duet oddaje też hołd bohaterom lat 90’, zespołowi Belly w postaci coveru „Untogether”. To intymne spojrzenie na wspólny świat muzyczny Courtney Barnett i Kurta Vile.

 

 

źródło: Mystic Production

44473_01_EM_Book.inddEminem – „Revival” (Universal Music)

Krążek „Revival” jest pierwszym albumem rapera od czasu wydania The Marshall Mathers LP 2 z 2013 roku. Na płycie znajdzie się 19 utworów, wśród gości cała plejada gwiazd – m.in. Beyoncé, Ed Sheeran, Alicia Keys, Pink!

Do tej pory trzy utwory promowały albumu: „Walk On Water”z gościnnym udziałem Beyoncé, „Untouchable” oraz „River” nagrany razem z Ed Sheeranem.

 

 

źródło: Universal Music

04a.JessieWareJessie Ware – „Glasshouse” (Universal Music)

Od wydania płyty „Tough Love” (podwójna platyna w Polsce!) minęły całe 3 lata. „Glasshouse” powstawało w LA wraz z wieloletnim współpracownikiem Jessie Ware – Bennym Blanco. Album oscyluje mocno wokół tematu związków, ale też wątku rodziny, związanym z tym, że artystka została niedawno matką.

„Kiedy maleństwo skończyło 2,5 miesiąca pojechałam do LA komponować. Zagrałam Benny’emu co napisałam, a on spytał – dlaczego nie robisz tego co na Devotion? Wróć do tego oldschoolowego brzmienia, które było dla Ciebie świetne” – wspomina prace nad płytą Jessie Ware.

Z Bennym Blanco współpracującym z Jessie Ware od prawie dekady, łączy artystkę prawie rodzinna więź. „Zatrzymaliśmy się u Benny’ego w domku dla gości w styczniu. Moje dziecko brało udział w większości sesji nagraniowych” – śmieje się Jessie.

Obok Benny’ego Blanco wśród współpracowników znalazł się też ponownie Kid Harpoon. „Wiedziałam, że mamy w zanadrzu kolejną piosenkę na miarę Wildest Moments. Potrzebowaliśmy tylko czasu, żeby powstała” – opowiada o pracy z producentem Jessie.

Kiedy utwory stawały się zbyt skomplikowane Jessie spędzała długie godziny na słuchaniu swoich muzycznych bohaterek – Joni Mitchell, Nina Simon, Carole King i Aretha Franklin, co dodawało jej pewności w komponowaniu. Od jazzowych improwizatorów do innowatorów house music – inspiracje na albumie są odzwierciedleniem muzycznej drogi jaką artysta przebyła na swoich trzech albumach.

Pierwszym singlem zapowiadającym nowy materiał jest utwór „Midnight”. „Na początku sesji nagraniowej powiedziałam – nie chcę robić popowej piosenki. Chcę nagrać utwór, który zmusi ludzi do przeżycia czegoś, spróbujmy nie pisać dla radia” – opowiada o „Midnight” artystka. Stroną B singla jest nagranie „Selfish Love” – powstały przy współpracy z Bennym Blanco i Ryanem Tedderem utwór, jest hołdem złożonym dla Astrud Gilberto. Drugim oficjalnym singlem jest utwór „Alone”.

Współpraca z innymi twórcami i muzykami okazała się elementarna dla nowego materiału. „Moi najlepsi przyjaciele i ulubieni muzycy pomogli przy płycie – zapewnia Jessie. Artystkę obok Benny’ego Blanco, Ryana Teddera i Kida Harpoona wsparli m.in. Felix and Hugo White (The Maccabees), Pino Palladino, Chris Dave, Nico Segal, a także Ed Sheeran, który jest współtwórcą utworu zamykającego album – pt. „Sam”.

„Okazało się, że to album dla mojego męża i mojego dziecka. To przeprosiny, wyznanie, list miłosny i deklaracja… Pokazuje cały mój strach i wszystkie emocje”– podsumowuje płytę „Glasshouse” artystka.

 

 

źródło: Universal Music

05a.Stacey Kent I Know I DreamStacey Kent – „I Know I Dream” (Sony Music)

Stacey Kent urodzona w New Jersey, ukończyła komparatystykę literacką na Sarah Lawrence College w Nowym Jorku, po czym zamieszkała w Anglii, gdzie studiowała w Guildhall School of Music and Drama. Poznała wówczas swojego męża, saksofonistę Jima Tomlinsona, z którym współpraca artystyczna jest bardzo owocna, nagrali wspólnie wiele płyt. Jej pierwszy album, Close Your Eyes ukazał się w 1997 roku. Od tego czasu nagrała sześć płyt, a także pojawiała się gościnnie na płytach męża – ostatnio na płycie The Lyric (2005), która otrzymała nagrodę „Album of the Year” 2006 na BBC Jazz Awards. Artystka koncertowała dotychczas w 40 krajach świata, dając ok. 200 koncertów rocznie. Najnowsza płyta artystki zatytułowana I Know I Dream to zestaw 12 wspaniałych utworów. Oprócz znanych standardów usłyszymy parę całkiem nowych, skomponowanych przez Jima Tomlinsona, wykonywanych przez artystkę z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej.

Próbka doskonałej muzyki oraz pokaz wokalistyki najwyższych lotów…

 

 

źródło: Sony Music

06.BjorkBjork – „Utopia” (Mystic Production)

„Utopia” to 9 album w dorobku Björk. Album został napisany przez Björk, ale w pięciu z czternastu piosenek wspierała ją Arca, a w jednej Sarah Hopkins. Wszystkie piosenki poza jedną, są współprodukowane przez Arcę. Jedna jest współprodukowana przez Rabita. Björk uformowała dwunastoosobową islandzką, kobiecą orkiestrę fletową, dla której stworzyła specjalne aranżacje i jej dyrygowała. Napisała także aranżację dla Hamrahlíðarkórinn, chóru dowodzonego przez Þorgerður Ingólfsdóttir.

Album był edytowany i ustrukturyzowany przez Björk w Prootools. Produkcją zajął się Bergur Þórisson, Bart Migal i Chris Elms. Był zmiksowany przez Heba Kadry’ego i Martę Salogni. Za mastering odpowiadał Mandy Parnell. Okładka została stworzona przez Jesse’go Kanda we współpracy z Björk, Jamesem Merry’m i charakteryzatorem Hungry’m. Reszta artworków, jak typografia i zdobnictwo, zostały wykonane przez MM Paris. Pierwszy utwór promujący album nazywa się „The Gate”, a klip do niego stworzył Andrew Thomas Huang. Premiera odbyła się podczas londyńskiego Fashion Week.

 

 

źródło: Mystic Production

07a.Foo Fighters Album ArtworkFoo Fighters – „Concrete and Gold” (Sony Music)

“Chciałem, żeby ten krążek brzmiał jak najlepsza płyta Foo Fighters. Mega rockowy album, ale z wyczuciem melodii i aranżacjami charakterystycznymi dla Grega Kurstina… Sgt. Pepper w wersji Motorhead… albo coś w tym rodzaju.” – tak Dave Grohl określa koncepcję, towarzyszącą powstawaniu dziewiątego albumu Foo Fighters „Concrete and Gold”. Dokładnie tak jak singlowy “Run” „zaczynający się sennie i powolnie… szybko przechodząc w ciężki łomot” (BILLBOARD) z „potężnymi, triumfatorskimi refrenami” (STEREOGUM), „Concrete and Gold” łączy dotychczas najbardziej szalone riffy FF z bogatymi harmoniami za sprawą po raz pierwszy pracującego z zespołem Grega Kurstina (Adele, Sia, P!nk). Greg, prywatnie znajomy Grohla, na producenta nowego krążka wyłoniony został poniekąd w ramach szukania nowych wyzwań dla zespołu: „Pomyślałem, że może Greg wyprodukuje nasz album, bo nigdy nie pracował z rockowym zespołem, a my nigdy nie mieliśmy popowego producenta.” Do miksowania płyty zatrudniony został Darrel Thorp (Beck, Radiohead) a całe „małżeństwo przeciwieństw” skonsumowane zostało w wynajętym potajemnie studiu EastWest w Kalifornii. Kilka miesięcy, brzmień, historii i gitar później, zdobywcy 11 statuetek Grammy z ponad 25 milionami sprzedanych płyt na koncie i ostatni wielki amerykański zespół stadionowy ukończył swój najbardziej ambity album. Album „Concrete and Gold” ukazuje się na płycie CD i 2 płytach winylowych. 29 czerwca zespół wystąpił podczas ostatniej edycji festiwalu Open’er i zdaniem wielu był to najbardziej udany koncert całej imprezy.

 

 

źródło: Sony Music

08a.BeckBeck – „Colors” (Universal Music)

„Colors” to wielki powrót Becka do popu! Zdobywca Grammy, autor niezapomnianego hitu „Loser”, znów odważnie eksploruje świat hip-hopowych bitów, nowoczesnych brzmień i roztańczonych piosenek. Magazyn Rolling Stone przedpremierowo okrzyknął materiał jako „euforyczny powiew eksperymentalnego popu”. Kolejnym po singlach „Dreams” i „Wow” przedsmakiem nadchodzącego materiału jest „Dear Life”. Do współpracy nad „Colors” Beck zaprosił Grega Kurstina znanego ze współpracy m. in. z Adele, Kelly Clarkson i Sią. „Ta płyta powinna wyjść rok lub nawet dwa lata temu” – przyznał artysta w wywiadzie dla Rolling Stone’a.
– „Ale to skomplikowane piosenki w których dzieje się wiele rzeczy na raz. Nie brzmią ani retro ani nowocześnie. To było naprawdę wyzwanie – zebrać to wszystko do kupy by pasowało do siebie i nie brzmiało jak jeden wielki bałagan”.

 

 

źródło: Universal Music

09a.Seal Standards - album coverSeal – „Standards” (Universal Music)

10 studyjny album artysty jest hołdem złożonym takim legendom jak Frank Sinatra, Ella Fitzgerald czy Nina Simone.

„To album, który chciałem nagrać od zawsze. Wychowałem się słuchając muzyki ery Rat Packa, dlatego nagranie tych ponadczasowych utworów było moim życiowym marzeniem. Współpraca z tymi samymi muzykami, którzy występowali z Frankiem Sinatrą i w tym samym studio było najlepszym momentem w mojej karierze” – wyjaśnia Seal.

Seal z właściwym sobie wdziękiem przenosi glamour starego Hollywood w dzisiejsze czasy. Na album trafiły m.in. klasyki z repertuaru Franka Sinatry – Luck Be A Lady, I’ve Got You Under My Skin oraz It Was A Very Good Year, Elli Fitzgerald I’m Beginning to See The Light, Niny Simone I Put A Spell on You, a także perełka Cole’a Portera Love For Sale.

Na płycie „Standards” Seala wspomogli muzycy – Randy Waldman, pianista który koncertował z Frankiem Sinatrą i Paulem Anką, Chuck Berghofer – basista współpracujący z Ella Fitzgerald i Rayem Charlesem oraz Greg Fields – perkusista występujący z Quincym Jonesem i Steviem Wonderem.

Album został nagrany w słynnych Capitol Records in Los Angeles , w tym samym studio, w którym swoje największe hity nagrywali Frank Sinatra, Dean Martin, Nat “King” Cole oraz United Studios .

Nad brzmieniem płyty czuwał Nick Patrick (Tina Turner oraz Marvin Gaye), a także nominowany do Grammy aranżer Chris Walden oraz inżynier dźwięku Don Murray.

 

 

źródło: Universal Music

10a.Evanescence Album ArtworkEvanescence – „Synthesis” (Sony Music)

Grupa EVANESCENCE powraca z nowym albumem ‚Synthesis‘ – czwartym w dyskografii i najbardziej amibitnym dziełem w karierze! Autorzy hitów ‚Bring Me To Life‘ i ‚Immortal‘ prezentują się na nim w nowym wcieleniu – z orkiestrą symforniczną i w elektronicznych aranżacjach. EVANESCENCE (aktualny skład zespołu to poza Amy basista Tim McCord, perkusista Will Hunt, gitarzysta Troy McLawhorn i gitarzystka Jen Majura) nad nowym krążkiem pracowali z producentem Willem Huntem i aranżerem/kompozytorem Davidem Campbellem. Album zawiera nowe wersje hitów zespołu ze wszystkich trzech płyt a także dwie nowe piosenki – w tym singlowy „Imperfection“. Specjalnym gościem w drugim nowym utworze na płycie (“Hi-Lo”) jest słynna skrzypaczka Lindsey Stirling. Album ukaże się 10 listopada w wersji cyfrowej oraz na CD, CD+DVD (z materiałem filmowym o pracy nad płytą a także całym materiałem w formacie 5.1. W marcu 2018 zespół wyruszy też w trase koncertową z orkiestrą po Europie. Amy Lee o „Synthesis“: „Nagrywanie tej płyty pochłonęło mnie chyba najbardziej. Muzyka na niej ma tyle warstw… Zawsze marzyłam, że David Cambell skomponuje do niej swoje aranżacje i pomysł ten ewoluował w nagranie całej płyty – i to nie tylko ze smyczkami, ale na całą orkiestrę, z którą wkrótce będziemy także koncertować. Poza znanymi i nowymi utworami na płycie jest tu też wiele klimatycznych fragmentów instrumentalnych, które czynią z Synthesis ścieżkę dźwiękową do filmu, którego nikt tak naprawdę nie nakręcił.“
Album ukazuje się na płycie CD, na dwóch winylach (z dołączonym materiałem na CD) oraz w wersji CD+DVD, gdzie krążek DVD zawiera film z prac nad płytą, a także cały album w formacie 5.1.

 

 

źródło: Sony Music

 

Przygotował i opracował: Arkadiusz Kałucki

The Best Of 2015 – Płyty Zagraniczne Top 50

01.Florence and The Machine

 

1/Florence + The Machine – How big, how blue, how beautiful (Universal Music)

 

 

 

02.Courtney Burrnet

 

2/Courtney Barnett – Sometimes I sit and think and sometimes I just sit (Mystic Prod.)

 

 

 

03.The Weeknd

 

3/The Weekend – Beauty behind the madness (Universal Music)

 

 

 

05.Disclosure

 

4/Disclosure – Caracal (Universal Music)

 

 

 

04.James Bay

 

5/James Bay – Chaos and the Calm (Universal Music)

 

 

 

 

06.YearsYears

 

6/Years & Years – Communion (Universal Music)

 

 

 

07.Rosin Murphy

 

7/Roisin Murphy – Hairless toys (Pias / Mystic Production)

 

 

 

08.Adele_25 credit Alasdair McLellan copy

 

8/Adele – 25 (Sonic Records)

 

 

 

09.Sufjan Stevens

 

9/Sufjan Stevens – Carrie and Lowell (Sonic Records)

 

 

 

10.Algiers

 

10/Algiers – Algiers (Sonic Records)

 

 

 

11/Lana Del Rey – Honeymoon (Universal Music)
12/Blur – The Magic whip (Warner Music)
13/Adam Lambert – The Original high (Warner Music)
14/Dave Gahan & Soulsavers – Angels & ghosts (Sony Music)
15/Noel Gallagher’s High Flying Birds – Chasing yesterday (Warner Music)
16/Bryan Adams – Get up! (Universal Music)
17/Jamie XX – In Colour (Sonic Records)
18/Editors – In dream (Pias / Mystic Production)
19/Mark Knopfler – Tracker (Universal Music)
20/Coldplay – A hard full of dreams (Warner Music)
21/David Gilmour – Rattle that lock (Sony Music)
22/Kurt Ville – B’elieve I’m goin down (Sonic Records)
23/Chvrches – Every open eye (Universal Music)
24/Scorpions – Return to forever (Sony Music)
25/Fall Out Boy – American beauty / American psycho (Universal Music)
26/Champs – Vamala (Pias / Mystic Production)
27/Diana Krall – Wallflower (Universal Music)
28/Jeff Lynne’s ELO – Alone in the universe (Sony Music)
29/Alabama Shakes – Sound & Color (Sonic Records)
30/Leonard Cohen – Can’t forget a souvenir of the grand (Sony Music)
31/Foals – What went down (Warner Music)
32/Muse – Drones (Warner Music)
33/Jain – Zanaka (Sony Music)
34/Ryan Adams – 1989 (Sony Music)
35/Faith No More – Sol Invictus (Mystic Production)
36/Kwabs – Love + War (Warner Music)
37/ Ellie Goulding – Delirium (Universal Music)
38/Palma Violets – Danger in the club (Sonic Records)
39/Susanne Sundfor – The Love songs (Mystic Production)
40/Brandon Flowers – The Desired effect (Universal Music)
41/Seal – 7 (Warner Music)
42/Bob Dylan – Shadows in the night (Sony Music)
43/Wilco – Star Wars (Sonic Records)
44/Beach House – Depression Cherry (Pias / Mystic Production)
45/Miguel – Wildheart (Sony Music)
46/Paul Weller – Saturns pattern (Sonic Records)
47/US Girls – Half free (Sonic Records)
48/Janet Jackson – Unbreakable (Magic Records)
49/The Arcs – Your dreamily (Warner Music)
50/Shamir – Ratchet (Sonic Records)

Jest mi bardzo miło, że kolejny raz mogę podzielić się z Wami muzycznymi obserwacjami jakie zaszły w minionym 2015 r. A wszystko to w postaci zestawienia albumów z różnych gatunków muzycznych. Dużo z wymienionych artystów miało i ma remiksy klubowe nagrań, które wspomagały promocję płyty. Florence + The Machine(1) i album “How Big How Blue How Beautiful” to efekt wspólnej pracy z producentem Markus’em Dravs’em (Björk, Arcade Fire, Coldplay) oraz Paul Epworth, Kid Harpoon i John Hill. Już same wymienione nazwiska budzą respekt, ale wisienką na torcie jest warstwa liryczna zawarta w piosenkach. To najlepiej ujęła sama Florence mówiąc o płycie: „(…)Ten album opowiada o uczeniu się jak żyć i jak kochać w realnym świecie raczej niż o uciekaniu od niego. To dosyć przerażające, bo w ten sposób za niczym się nie chowam, ale czułam, że tak ma być”. Następne dwa miejsca na moim podium należą do absolutnych rewelacji z różnych biegunów muzycznych. Courtney Barnett(2) dysponuje jednym z najbardziej unikalnych głosów na współczesnej scenie muzycznej. Australijka ma na pewno talent nie tylko do komponowania, ale i do pisania doskonałych bezpretensjonalnych tekstów. Rok 2015 był przełomowym w karierze młodego wokalisty i multiinstrumentalisty sceny r’n’b Kanadyjczyka o imieniu i nazwisku Abel Tesfaye, a bardziej znanego jako The Weeknd(3). Dzięki trzeciemu krążkowi pt. „Beauty Behind The Madness” i pochodzącym z niego singlowym utworom m.in.: Can’t Feel My Face dostał nominację do nagrody Grammy.
Wśród młodego pokolenia doskonale zaprezentowali się m.in.: James Bay(5), Yerars & Years(6) z albumem – „Communion”, w którym połączyli R&B, deep-house i klasyczny pop. Nie gorzej wypadli Algiers(10) korzystając z dobrodziejstw brzmień znanych z gospel, soulu oraz intensywności hardcore’u, post-punku i no wave.
Każdego roku scena rockowa ze wszystkimi jego odmianami także ma swoich mocnych przedstawicieli w podsumowaniach rocznych. Nie inaczej było w 2015 r. David Gilmour(21) nagrał płytę „Rattle That Lock”. Ciekawostką jest fakt, że większość utworów na płytę zorkiestrował słynny twórca muzyki filmowej – Zbigniew Preisner. Ponadto, polecam tym wszystkim, którzy przeoczyli niektóre wydawnictwa albumy m.in.: Blur(12), Noel Gallagher’s High Flying Birds(15), Bryan Adams(16), Editors(18), Mark Knopfler(19), Kurt Ville(22), Scorpions(24), Fall Out Boy(25), Jeff Lynne’s ELO(28) czy Alabama Shakes(29).

                                                                                             Arkadiusz Kałucki

P.S.Top 30 Powyższego zestawienia płyt zostało zamieszczone w Music & DJ Raport 01/2016 (www.djpromotion.com.pl)

  • Follow Radio Show i Blog muzyczny on WordPress.com
  • O blogu

    „Warto Posłuchać” to audycja radiowa, gdzie mam przyjemność prezentować nowości singlowe ukazujące się w ostatnich tygodniach. To przede wszystkim. Ale to także program, w którym prezentowane i omawiane są wybrane fragmenty z nowych albumów artystów reprezentujących różne style i gatunki muzyczne.
    Nie znajdziesz u mnie jednego dominującego stylu. Jest tu pop, rock, electronica, reggae, soul, grunge, smooth jazz, etc. .

    Program „Warto Posłuchać”, to miejsce, gdzie również i przedstawiciele polskiej sceny muzycznej często podpisują listę obecności.

    Moje audycje mają na celu zwrócenie uwagi szerokiemu odbiorcy i temu w pracy, i temu w domu na nowe nagrania i na nowych artystów. Na to, co warto mieć w swojej płytotece i na to, co na dniach może stać się niekwestionowanym przebojem. Ciągle jesteśmy zabiegani, często brakuje nam chwili wytchnienia, dlatego też i nie zwracamy uwagi na otaczające nas dźwięki.
    Ja zrobię to za Was. Po to tu jestem. Nie naśladuję nikogo, dlatego też wierzę, że moich audycji po prostu słucha się lepiej.

    Do programu „Warto Posłuchać” często zapraszam ciekawych muzycznych gości. Chcę, aby opowiedzieli Wam o swoich zawodowych dokonaniach, a także o tym, co aktualnie u nich słychać. Także poza studiem nagrań i sceną. A- wierzcie mi- często bywa u nich ciekawie.
    Równie często spotykam też ludzi związanych z szeroko pojętą kulturą. Organizacja kulturalnych przedsięwzięć, literatura, samorodne talenty oraz zarządzanie tym niezwykle barwnym rynkiem również znajduje się w kręgu moich zainteresowań, ponieważ zależy mi na tym, by było ciekawie i dokładam wszelkich starań, żeby w moich audycjach po prostu „się działo”.
    A zatem do usłyszenia…

    POP Radio 92,8 FM www.popradio.pl

    Niedziela godz. 20:00 – 22:00

    oraz

    Radio Płońsk 93,6 FM

    Niedziela godz. 21:00 – 23:00

    Zapraszam bardzo serdecznie

    Arkadiusz Kałucki

  • Najnowsze wpisy

  • Kategorie

  • Social

  • Archiwum

  • Reklamy