Best Of 2018 – Polska – Single radiowe

Ja_2018_Przeboj_Roku_Polska

Moi a w tle PGE Narodowy fot.AK

Druga odsłona moich podsumowań muzycznych za rok 2018 z pięciu stała się faktem. Po moich clubowych perełkach czas teraźniejszy przynosi tradycyjnie 50 polskich nagrań singlowych, które zapadły mi w pamięci. Rozrzut jest duży, bo i nasza rodzima scena muzyczna z każdym rokiem powiększa swoje obszary zainteresowań. To dobrze wróży na przyszłość. Na pewno w moim rocznym podsumowaniu znajdziecie tych artystów, a przynajmniej większość, z którymi miałem przyjemność i zaszczyt porozmawiać o ich utworach czy albumach. Tyle wstępu, a oto moje zestawienie 🙂

#radio #playlista #hit #przeboje2018 #pop #rock #elektronika #journalist #music #bestof2018

 

50/Happy Prince – Don’t let go (ZPR Records)
49/Romantycy Lekkich Obyczajów – Dotknij żaru (S.P. Records)
48/Na Tak – Szminka (S.P. Records)
47/Pola Rise – Blackstar (Warner Music)
46/Leski – Cukier (Warner Music)
45/Ms.Obsession – Poszarpane serca (Agencja Muzyczna Polskiego Radia)
44/Wintermute ft. Ivo – Flashback (Mystic Prod.)
43/Sylwia Grzeszczak & Liber – Dobre myśli (Warner Music)
42/Xxanaxx – Ciepło (Warner Music)
41/Monika Urlik – Momentum (Promo)

40/Lonely Sinners – No to love (Lonely Sinners / Hero Team)
39/Buslav – Liczę to 10 (Warner Music)
38/Piotr Cugowski – Kto nie kochał (Sony Music)
37/Rebeka – Cavegirl (Wydawnictwo Agora)
36/Marcin Spenner – Lucy (Sony Music)
35/Saszan – Nie chcę Ciebie mniej (Universal Music)
34/Sarsa – Pióropusze (Universal Music)
33/Jacek Stachursky – Angelina (Universal Music)
32/Aga Dyk – Kropla rosy (Aga Dyk)
31/Beata Orbik – Gang złych dam (Promo)

30/Margaret – Byle jak (Magic Records)
29/Cleo – Łowcy gwiazd (Universal Music)
28/Lanberry – Nie ma mnie (Universal Music)
27/Andrzej Piaseczny – Czekając na Sobotę (Wydawnictwo Agora)
26/Ania Karwan – Głupcy (2trackrecords)
25/Daria Zawiałow – Nie dobiję się do Ciebie (Sony Music)
24/Marcelina – Tańcz (Wydawnictwo Agora)
23/Natalia Nykiel – Łuny (Universal Music)
22/C-Bool – Wonderland (C-Wave Rec. / My Music)
21/Baranovski – Dym (Warner Music)

20/MoMo ft. Pablopavo – Różowy-Niebieski (Wydawnictwo Agora)
19/Ptakova – Czar (Sony Music)
18/Brodka ft. A_Gim – Wszystko czego dziś chcę (Kayax Prod.)
17/Krzysztof Napiórkowski – Nie wiemy nic o sobie (Universal Music)
16/Filip Lato – Halo Ziemia (My Music)
15/Grzegorz Hyży – Niech pomyślą, że to ja (Sony Music)
14/Kasia Kowalska – Teraz kiedy czuję (Universal Music)
13/Varius Manx – Przed epoką wstydu (Wydawnictwo Agora)
12/Agnieszka Adamczewska – Na wszystko przyjdzie czas (Universal Music)
11/The Dumplings – Raj (Warner Music)

10.Margaret

 

10/Margaret – In my Cabana (Magic Records)

 

 

 

09.Pawel_Domagala

 

9/Paweł Domagała – Weź nie pytaj (Mystic Prod.)

 

 

08.Sound_N_Grace

 

8/Sound N’Grace & Mateusz Ziółko – Horyzonty (Gorgo Music)

 

 

 

07.Natalia Szroeder - Parasole

 

7/Natalia Szroeder – Parasole (Warner Music)

 

 

 

06.Nosowska_Ja_pas

 

6/Katarzyna Nosowska – Ja pas (Kayax Prod.)

 

 

05.Michal_Szczygiel

5/Michał Szczygieł – Nic tu po mnie (Universal Music)

Finalista 8 edycji The Voice of Poland zadebiutował oficjalnie na polskim rynku fonograficznym. Singiel „Nic tu po mnie” to jedna z najbardziej melodyjnych popowych kompozycji od początku 2018. Zapada w pamięci i ma szansę na dłużej być obecna na radiowych playlistach niż przysłowiowe dwa miesiące.

 

04a.uniatowski klip fot. magdalena biernacka

fot.Magdalena Biernacka

4/Sławek Uniatowski – Każdemu wolno kochać (Wydawnictwo Agora)

To jest kompozycja, która niesie proste przesłanie, o którym w codziennym życiu często zapominamy – „Każdemu wolno kochać”. Mimo, że na krążku znajdują się utwory anglojęzyczne, artysta ponownie zdecydował się na stworzenie klipu do polskiej kompozycji. Do utworu „Każdemu wolno kochać” powstał pełen miłości teledysk, który wymyka się hollywoodzkim kanonom. To prosta, ale przepełniona miłością historia pokazująca codzienne życie głównych bohaterów. Niezwykłych bohaterów. Scenariusz do obrazka jest tak naprawdę opowieścią, w której widzowie mogą się przejrzeć – niezależnie od tego, jakiej miłości pragną. Pełno tu symboli i uniwersalności, to piosenka i teledysk dla każdego, bo przecież #Każdemuwolnokochać! Sam Uniatowski wciela się tu w postać… anioła stróża.

03.Bovska3/Bovska – Kimchi (Bovska / Wydawnictwo Agora)

„KIMCHI” to pierwszy singiel z trzeciego albumu Bovskiej, „KĘSY”. Co było inspiracją do powstania piosenki? Bovska opowiada: „W Warszawie na Krakowskim Przedmieściu był kiedyś stary bar z wysokim kontuarem i lustrami. Można było siedzieć z boku i w lustrzanym odbiciu obserwować wszystko, co dzieje się na sali. Aby zamówić coś przy kontuarze trzeba było właściwie stanąć na palcach, tak był wysoki.Panował tam niepowtarzalny klimat, czas płynął wolniej, świetnie prowadziło się długie rozmowy. Wspomnienie tego miejsca było punktem zaczepienia do napisania piosenki. „KIMCHI” pachnie latem. Akurat na jego zakończenie – by złapać promień słońca, o ostro-słodkim smaku”.

02.Gromee_Light Me Up_single art2/Gromee ft. Lucas Meijer – Light me up (Sony Music)

To był wyjątkowy rok dla Gromee’go. Razem z ze szwedzkim wokalistą Lukasem Meijerem reprezentował Polskę podczas Konkursu Piosenki Eurowizji 2018 w Lizbonie. Ożenił się tuż przed wylotem do Portugalii. Wydał upragnioną debiutancką płytę pt. „Chapter One”. Został szczęśliwym tatą, a pod koniec 2018 r. zagrał koncert z orkiestrą, gdzie zaprezentował jako pierwszy DJ w Polsce klubowe nagrania(swoje) w bardzo wyjątkowych aranżacjach i szlachetnych dźwiękach.

image description1/Dawid Podsiadło – Małomiasteczkowy (Sony Music)

Na pierwszy rzut oka tekst „Małomiasteczkowego” może zostać odebrany jako gorzka krytyka wylansowanego świata wielkiego miasta. Podsiadło wyjaśnia jednak, że miał na myśli bardziej uniwersalny przekaz. „To utwór o przełamywaniu barier,  wstydu i szukaniu miejsca w nowej rzeczywistości. Nie mam tu żadnych wniosków. Mam za to wiele spostrzeżeń i przemyśleń, ale jestem jeszcze parę kroków od krytykowania czegokolwiek. Na pewno w niektórych momentach przemawia przeze mnie zazdrość, odzywają się jakieś skamieniałe kompleksy, o których istnieniu przez długi czas nie wiedziałem. To zazdrość o swojego rodzaju beztroskę i – w zależności od perspektywy – albo głupotę, albo odwagę”, tłumaczy wokalista. Za bogate brzmienie nagrania (jak i całego albumu) odpowiada uznany producent Bartosz Dziedzic, który w przeszłości pracował między innymi z Moniką Brodką i Arturem Rojkiem.

Był taki „moment”, który trwał blisko sześć miesięcy 2018 r., że Gromee(#2) był wg mojej opinii poza zasięgiem jeżeli chodzi o „Przebój Roku”. Owszem peleton goniących był całkiem solidny(Margaret #10, Paweł Domagała #9, Sound N’Grace & Mateusz Ziółko #8, Natalia Szroeder #7 czy Katarzyna Nosowska #6), zawzięty, głodny sukcesu i chęci bycia na przysłowiowym „topie”. Ale to, co zrobił w drugim półroczu minionego 2018 r. Dawid Podsiadło(#1) musi robić wrażenie i robi. Czy się to komuś podoba czy nie, ten chłopak w dniu ogłoszenia trasy koncertowej promującej nową płytę miał wyprzedane wszystkie bilety!!! On perfekcyjnie czuje się nie tylko w studiu, ale przede wszystkim na scenie. Jakby nie miał tremy. Skromny, uczciwy, wiarygodny w tym co mówi w wywiadach, wie o czym mówi, prawdziwy, szczery i jego specyficzne poczucie humoru sprawia, że ludzie go szanują, lubią i widzą normalność a nie szpan i lansowanie się w błyskach fleszy aparatów fotograficznych. Pomijam fakt, że sam Dawid nie pcha się przed kamery, bo to nie jest w jego stylu. Najważniejsze to robić swoje, rzetelnie i dać z siebie wszystko. A on moim zdaniem dał z siebie najwięcej.

Autor: Arkadiusz Kałucki

Źródło: Sony Music / Universal Music / Wydawnictwo Agora / Magic Records / Follow The Step

Reklamy

Skinny – wywiad (30.08.2016 r.)

 

 

skinnpromo3

Skinny (materiał prasowy)

Michał SKINNY Skórka to multiinstrumentalista, wokalista, producent, którego na pewno wszyscy znacie z duetu Skinny Patrini. Ten ważny duet na polskiej scenie elektronicznej podczas swojej ośmioletniej działalności, wystąpił niemal na wszystkich najważniejszych festiwalach w Polsce i zagranicą. Ponadto, mogą pochwalić się występem podczas wieczoru polskiego na Expo 2010 w Szanghaju. Michał SKINNY Skórka dziś zapisuje się w annałach polskiej fonografii solowym albumem „The Skin I’m In”. Innym niż wszystkie z tego gatunku. Ambitnym, świadomym w każdej jego minucie słuchania. Krążkiem wyjątkowym nie tylko dlatego, że jest to pierwszy solowy album Michała, ale moim zdaniem istotą są teksty piosenek zawarte na „The Skin I’m In”. Poniżej krótki zapis mojej rozmowy z Michałem na temat jego płyty, bo dużo więcej omówiliśmy podczas audycji w „Warto Posłuchać” w POP Radiu 92,8 FM.

Arkadiusz Kałucki: Ukazała się twoja pierwsza solowa płyta „The Skin I’m In”. Czy duet Skinny Patrini, z którym wydaliście dwa albumy to już zamknięty rozdział czy zawieszona działalność na czas bliżej nieokreślony?

Skinny: Na dzień dzisiejszy koncentruję się na promocji „The Skin I’m In”. Uwielbiam rozdział mojego życia o nazwie Skinny Patrini – przez kilka lat działalności SP zwiedziłem kawałek świata, poznałem wiele cudownych osób… Jestem przedumny z obu płyt, które wydaliśmy. Mogę teraz dalej się rozwijać… ale jest to projekt odłożony na półki i nie wiem na jak długo. Wiem natomiast, że szybciej może pojawić się druga płyta solowa. A i na nią trzeba będzie dość długo poczekać, ponieważ nie lubię działać szybko. Wolę dobrze.

Arkadiusz Kałucki: Na albumie znalazł się duet z Kasią Stankiewicz(aktualnie już Varius Manx) a konkretnie w nagraniu „I wish”. Jak doszło do współpracy z tą bardzo wyjątkową wokalistką w naszym kraju i dlaczego akurat z nią postanowiłeś podjąć współpracę?

Skinny: Życie wciąż mnie uczy, żeby korzystać z przypadków, które zsyła na nas los. Gdybym kilka lat temu nie odważył się podejść do Kasi zaproszeniem na koncert Skinny Patrini w Hydrozagadce, gdyby ona później na tym koncercie nie pojawiła się wraz z siostrą Anią, gdyby Kasi nie spodobał się utwór, etc. etc. etc. być może nie byłoby tego duetu. A tak – Kasia przyjechała do nas do Gdańska i – rezygnując z intratnej propozycji – nagrała swoją partię w ciągu kilku chwil. Trwało to krótko, ale w mojej głowie rozciągnęło się w czasie na tyle, że – podczas gdy Kasia nagrywała wokal – już zdążyłem w wyobraźni usłyszeć finalną wersję i przeżyć wzruszenie i ekscytację na miarę narodzin dziecka nieomal.

skinnypromo2

Skinny (materiały prasowe)

Arkadiusz Kałucki: Krążek „The Skin I’m In” to bardzo emocjonalna, osobista opowieść, ale są niedopowiedzenia, niedomówienia. To specjalne posunięcie czy obawa w wyrażaniu swoich odczuć, przemyśleń? A może chciałeś wywołać dyskusję wśród swoich fanów, co sądzą na temat poszczególnych historii?

Skinny: Osobiście nie jestem fanem niedopowiedzeń czy niedomówień w życiu codziennym, natomiast wydaje mi się, że nie ma nic bardziej nudnego niż ich brak w sztuce. Muzyka, jak i inne dziedziny sztuki, powinny zmuszać do myślenia, wywoływać emocje, sprawiać, że przenosisz się w inny wymiar. Podanie wszystkiego na talerzu mnie absolutnie nie interesuje, ponieważ nie ma nic do odkrywania… Z drugiej strony, na tej płycie i tak mam wrażenie, że wybebeszyłem się na nieomal wszystkie możliwe sposoby. Tyle tylko, że trzeba mnie dobrze znać, żeby wiedzieć o jakim wydarzeniu lub o jakiej osobie jest dany utwór tudzież dla kogo są dedykowane poszczególne teksty, kto czuwał nade mną podczas nagrania albumu, o kim lub o czym myślałem śpiewając lub grając w konkretnym utworze, etc. Emocjonalność to dla mnie – obok intelektu – najistotniejsze cechy człowieczeństwa. Ta płyta jest właśnie dla ludzi, którzy potrafią i chcą czuć i myśleć.

Arkadiusz Kałucki: W dzisiejszych czasach bardzo wielu artystów nie chce być szufladkowanych jeżeli chodzi o stylistykę i brzmienia w jakich się poruszają. Jakie jest twoje zdanie na ten temat?

Skinny: Ja już od etykietek nawet nie staram się uciekać. Jest to walka z wiatrakami, a walka z czymkolwiek nie należy do moich ulubionych zajęć… Sam zaczynam zauważać, że nazywanie różnych stylów – nie tylko w muzyce – ma swego rodzaju urok. I mocno systematyzuje, a to w dzisiejszych, nieco niepewnych i rozdygotanych czasach, jest dość potrzebne wręcz.

LEAVING YOU prntscr 1

Skinny (materiały prasowe)

Arkadiusz Kałucki: Czy Twój solowy debiut płytowy miał być „nowoczesnym” nawiązaniem do lat świetności new wave, new romantic z mieszanką rockowych smaczków lat 90-tych XX wieku? To są obszary muzyczne, które Ciebie ukształtowały jako artystę?

Skinny: Myślę, że nie tylko. Bardzo dużo słuchałem muzyki w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Uważam, że wtedy muzyka miała zdecydowanie więcej charakteru. Nie było tej miałkości, która przeważa w XXI wieku. Coraz mniej płyt kupuję, coraz mniej rzeczy mnie interesuje, a jeszcze mniej inspiruje. I na pewno postępujący wiek nie jest tego przyczyną, ponieważ wiem, że wciąż muzyka może mnie rozłożyć na części pierwsze… na przykład muzyka, którą kochałem 20 czy 30 lat temu, a która wciąż towarzyszy mi w życiu codziennym. Nie zakładałem niczego przy „The Skin I’m In” – ta płyta po prostu się rodziła naturalnie i przy komponowaniu i pisaniu każdego utworu słyszałem w głowie – mniej więcej – całą produkcję i aranże. Oczywiście, lubuję się w muzyce elektronicznej, ale jest to jedynie namiastka mojej płytoteki. Wśród rzeczy, które mam na półkach możesz znaleźć Antony And The Johnsons obok Atmosphere, Beethovena obok Edyty Bartosiewicz, Marię Callas obok CC Catch i Mozarta obok Nirvany…

Arkadiusz Kałucki: Do kogo jest skierowana płyta „the Skin I’m In”? Do młodego, niedoświadczonego życiowo odbiorcy czy do starszego pokolenia słuchaczy?

Skinny: Do osoby, która wysłucha tę płytę w całości, wczyta się w teksty i usłyszy to, co na pierwszy rzut ucha nie jest słyszalne. Zwłaszcza na głośnikach komórki czy laptopa… Wzruszy się i uśmiechnie się do siebie, przeżyje ją na swój sposób i wróci do tej płyty wielokrotnie. Nieważne czy będzie to człowiek młody czy starszy, niedoświadczony życiowo czy doświadczony, wyrobiony muzycznie czy nie. Znam wiele młodziutkich osób, które są niezwykle świadome i chłonne. I znam wiele starszych, którzy już tak przesiąknęli muzyką, że szalenie trudno ich czymkolwiek zaskoczyć bądź nawet zainteresować… Tak jak powiedziałem wcześniej – ta płyta jest dla osób czujących i myślących.

Arkadiusz Kałucki: Co jest dla Ciebie motywacją do dalszego twórczego działania?

Skinny: Pieniądze i sława. Hahaha. Ani jednego ani drugiego na razie nie widać klarownie na horyzoncie, a motywacja jest – druga płyta już się napisała i już mam około 16tu demówek… Szczerze mówiąc, nie potrafię tego nazwać. Chyba potrzeba tworzenia. I miłość do muzyki.

Arkadiusz Kałucki: Dziękuję za rozmowę 🙂

Skinny: Dziękuję 🙂