Single radiowe – Świat cz.3/2017

I kolejne dwanaście perełek muzycznych, które w minionym I kwartale 2017 bardzo przypadło mi do gustu 🙂 Miały one także swoje miejsce w moim programie „Warto Posłuchać” 🙂 Wybór ponownie nie był łatwy, bo utworów godnych uwagi i polecenia jest sporo – serio(!), ale ja lubię takie wyzwania. Poza tym to są kompozycje, które są obecna na radiowych playlistach, o których nie zawsze się mówi…bo po co. Zaznaczam, że nie jest to regułą, ale w bardzo wielu przypadkach niestety tak jest ehhh. Jak to dobrze, że są programy autorskie 🙂

 

 

01.Jason_Derulo_Swalla_SingleJason Derulo ft. Nicki Minaj & Ty Dolla $ign – „Swalla” (Warner Music)

Mnóstwo seksualnych aluzji, błyskawicznie zapamiętywany refren oraz znakomite featuringi. Oto w dużym skrócie kolejny kandydat do pokaźnej kolekcji hitów Jasona Derulo, piosenka „Swalla”. „Swalla” to materiał na przebój. Zmysłowo buja w klimacie z pogranicza R&B i hip-hopu, bije z niego optymizm, radość, a ze słów wylewa się seks. Oprócz Jasona barw piosence nadają wspaniali goście, którymi są Ty Dolla $ign oraz Nicki Minaj, pojawiająca się w końcówce utworu. Jason śpiewa oczywiście o tym, co mu jest najbliższe, czyli miłość. A ściślej, o wielu jej odcieniach.

 
źródło: Warner Music

02.Jens LekmanJens Lekman – „How We Met, The Long Version” (Pias)

17 lutego na półki sklepowe trafił najnowszy album muzyka zatytuowany „Life Will See You Now”. Płyta ukazała się pod szyldem wytwórni Secretly Canadian. Humor jest kluczem do prawdziwej natury artysty, którego popowe utwory o smutnej tematyce zyskują optymistyczne brzmienie, a radosne lirycznie teksty opatrzone są smutnym muzycznym tłem. Kolejną odsłoną z płyty Jensa jest nagranie „How We Met, The Long Version”.

 
źródło: Pias

03.Zara Larsson So Good_single artZara Larsson ft. Ty Dolla $ign – „So Good” (Sony Music)

19-letnia Zara Larsson w kilkanaście miesięcy za sprawą kilku mega hitów stała się sensacyjnym objawieniem na scenie popu!  Magazyn TIME umieścił ją w zestawieniu „30 Najbardziej Wpływowych Nastolatków 2016 r.” Opublikowane w 2015 r. single: „Lush Life” (diament w Polsce) oraz „Never Forget You” (2x platyna) pozwoliły jej zdobyć mocną pozycję na amerykańskim rynku muzycznym. Wystąpiła podczas finału UEFA EURO 2016 w nagranym wspólnie z Davidem Guettta hitem „This One’s For You”. Najnowszy singiel Larsson – „So Good” nagranego z raperem Ty Dolla $ign promuje album o tym samym tytule, którego premiera odbyła się 17 marca!

 
źródło: Sony Music

04.LordeLorde – „Green light” (Universal Music)

“Green Light” zapowiada nadchodzący, drugi album Lorde, który będzie następcą debiutanckiego Pure Heroine. Premiera nowego albumu już tego lata. Wyprodukowany przez Lorde, Jack Antonoff i Franka Dukesa, fantastyczny nowy krążek był nagrywany w mieszkaniu Jacka oraz legendarnym Electric Lady Studios. Teledysk do “Green Light”, wyreżyserowany przez Grant Singera (The Weeknd, ZAYN|Taylor Swift, Phantogram). Laureatka nagród, multi – platynowa królowa list przebojów Lorde, swego czasu została nazwana przez samego Davida Bowie – „przyszłością muzyki”. Podczas zeszłorocznej gali BRIT AWARDS Lorde na prośbę rodziny zmarłego Davida Bowiego oddała mu hołd. Na koniec ciekawostka, Lorde nadzorowała pracę nad oficjalnym soundtrackiem do filmu Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 1, do którego nagrała singiel “Yellow Flicker Beat”.

 
źródło: Universal Music

05.ZAK_ABEL_OWWN_1600x1600_RGBZak Abel – „Unstable” (Warner Music)

Zak Abel, superzdolny 22-letni londyńczyk zakochany w popie, R&B, soulu i elektronice, zapowiada autorską debiutancką płytę o tytule „Only When We’re Naked”.
– Moja debiutancka płyta poświęcona jest różnym rodzajom nagości. Gdy jesteś nagi, niczego nie możesz ukryć. Jesteś wtedy najbardziej narażony na zranienie. Czasem bycie nagim oznacza, że powiesz komuś, że go kochasz albo że masz nierówno pod sufitem. Jestem świadomy swoich wad i słabych punktów. Każdy z nas je ma – mówi Zak Abel o zawartości tekstów na albumie „Only When We’re Naked”.

Współautorką piosenki „Unstable” jest utalentowana producentka i kompozytorka Sky Adams.

 
źródło: Warner Music

06.Methyl EthylMethyl Ethel – „L’Heure des Sorcières” (Sonic Records)

„Everything Is Forgotten” to nowy album Methyl Ethel. Zespół nazwę zaczerpnął od związku chemicznego – nadtlenku metyloetyloketonu. Płyta jest żywym, zniewalającym i tajemniczym tworem, przynoszącym mocny, apetyczny pop, wpisujący się we współczesny nurt. Lider zespołu Jake Webb tak mówi o płycie: „Everything Is Forgotten” brzmi tak jak brzmi, dla dobra piosenek. Nie chcę tworzyć brzmienia pasującego do zespołu. Dla mnie studio jest najlepszym instrumentem. Lubię myśleć o nas, że jesteśmy coverbandem dla zespołu, który nagrał album.” Kolejnym singlowym nagraniem ze wspomnianej płyty jest kompozycja „L’Heure des Sorcières”.

 
źródło: Sonic Records

07.DJ Khaled ft. Beyonce & JayZ_ShiningDJ Khaled ft. Beyonce & Jay-Z – „Shining” (Sony Music)

Multiplatynowy, nominowany do Grammy artysta, producent, impresario, autor tekstów i muzyczny guru DJ Khaled ujawnił w nocy publiczności oglądającej rozdanie nagród Grammy (i w konsekwencji całemu światu) swój nowy singiel “Shining”.
Pod koniec ceremonii utwór trafił do sprzedaży cyfrowej i pojawił się w serwisach streamingowych. Gościnnie w utworze wystąpili Beyonce i Jay-Z. Singlowa propozycja DJ’a Khaleda jest zapowiedzią jego albumu pt. „„Grateful” nad produkcją którego czuwają: Asahd i Khaled.

 
źródło: Sony Music

08.Jonathan RoyJonathan Roy – „Daniella Denmark” (Universal Music)

Jonathan Roy to kanadyjski wokalista i songwriter, który w swoich kompozycja łączy elementy popu, rocka, indie i folku. Jest synem kanadyjskiego hokeisty Patricka Roy’a. Sam jako dziecko próbował swoich sił w tym sporcie, jednak jako nastolatek rzucił karierę sportowca na rzecz muzyki. I wyszło mu to na dobre. Na swoim koncie ma singiel „La Route” zaśpiewany wspólnie z Natashą St-Piere. Jego najnowsza propozycja „Daniella Denmark” napisana została przez Corey Hart – kanadyjską gwiazdę lat `80! Polecamy!

 
źródło: Universal Music

09.Deep PurpleDeep Purple – „All I Got Is You” (Mystic Prod.)

Nowy album Deep Purple nosi tytuł „inFinite”. Zespół zaprezentował nowy singiel, który trafił również do sprzedaży w formie limitowanego CD oraz limitowanego 12-to calowy vinyl. Do utworu powstał klip, który zawiera sceny z 97 minutowego filmu dokumentalnego „From Here To inFinite”. Film, który doskonale pokazuje proces tworzenia i nagrywania nowego albumu Deep Purple, ukaże się na limitowanej wersji CD+DVD albumu „inFinite”. Muzycy po raz pierwszy pozwolili, aby w trakcie pracy w studio obecne były kamery. Przez wiele lat nikt nie towarzyszył zespołowi podczas procesu powstawania i nagrywania płyt.

 
źródło: Mystic Prod.

10.Enrique Iglesias_Subeme La Radio_single coverEnrique Iglesias ft. Descemer Bueno, Zion & Lennox – „Subeme La Radio” (Sony Music)

Jego poprzedni utwór ‘Duele El Corazon’ stał się międzynarodowym przebojem i dołączył do długiej listy hitów „boskiego” Enrique. Czy nowy utwór „Subeme La Radio” dołączy do grona tzw.klasyków Enrique Iglesiasa – czas pokaże. Teledysk do piosenki nakręcono na ulicach Hawany (Kuba) a reżyserem był wieloletni współpracownik Enrique – Alejandro Pérez. Dwudniowy plan zdjęciowy, który dosłownie sparaliżował centrum stolicy Kuby, miał ogromny oddźwięk w mediach społecznościowych za sprawą tysięcy ludzi, które chciał znaleźć się jak najbliżej swojego idola i bawiły się na planie razem z nim. W teledysku artysta pojawia się w tej samej koszulce, w której dwa lata temu dron pociął mu palce na koncercie w Meksyku – jej reprodukcja (z namalowanym krwią sercem) została wystawiona na sprzedaż w ramach akcji charytatywnej dla fundacji Save The Children, pomagającej dzieciom w potrzebie.

 

 

źródło: Sony Music

11.SinkaneSinkane – „Telephone” (Sonic Records)

„Life & Livin” It’ to kolejny album Sinkane po uznanym ‘Mean Love’ z 2015 roku, w ramach którego zespół zagrał 166 koncertów w 20-stu krajach. Płyta jest również następstwem dużej trasy koncertowej, podczas której piętnastoosobowa grupa The Atomic Bomb Band, prowadzona przez Ahmeda Gallaba, występowała grając muzykę nigeryjskiego mistrza muzyki electro-funk, Williama Onyeabora. Album nagrywany był w Sonic Ranch Studios w El Paso, w Teksasie i wyprodukowany przez Ahmeda Gallaba, wspieranego przez swojego długoletniego współpracownika Grega Lofaro, ‘Life & Livin’ It’ czerpie z poprzednich nagrań Sinkane wszystko to, co najlepsze: są tam zarówno elementy funku i soulu, jak i błyskotliwe melodie rodem z subsaharyjskiej Afryki.

Singlem promującym całość jest utwór „Telephone”, któremu towarzyszy także doskonały remix Roosevelt.

 
źródło: Sonic Records

12.Sheryl_Crow_Be_MyselfSheryl Crow – „Halfway There” (Warner Music)

Amerykanka powraca po czteroletniej przerwie albumem o wiele mówiącym tytule „Be Myself”. Album „Be Myself” promuje piosenka „Halfway There”, w której artystka porusza ważny obecnie problem dialogu, umiejętności osiągania kompromisu, spotykania się w połowie drogi. Zabawny, ale jednocześnie pouczający animowany wideoklip do piosenki, w którym możemy zobaczyć między innymi podobiznę Donalda Trumpa i Kim Dzong Una.

 
źródło: Warner Music

 

 

Reklamy

Albumy zagraniczne część 6/2016

Bardzo intensywne i wartościowe było ostatnie półrocze 2016 r. jeżeli chodzi o wydawnictwa płytowe 🙂 To jest moje zdanie. Najbliższe pięć wpisów na moim blogu będzie dotyczyło blisko 90 płyt z różnych gatunków muzycznych, które w większości zaprezentowałem w swoim autorskim programie „Warto Posłuchać” w POP radiu na 92,8 FM 🙂 To i tak jest wycinek z ogromu albumów jakie ujrzały światło dzienne w naszym kraju, bo mówię tutaj o albumach, które oficjalnie zostały wydane w Polsce 🙂 Miłej lektury przy kawie, ciastku 🙂

 

 

01-dolly-partonDolly Parton – „Pure & Simple” (Sony Music)

„Pure & Simple” to najnowsza płyta amerykańskiej supergwiazdy muzyki country Dolly Parton. Urodziła się jako jedno z dwanaściorga dzieci farmera Roberta Lee Partona i Avie Lee Parton. Muzyka odgrywała ważną rolę w jej wczesnym okresie życia, a jej dziadek był kaznodzieją zielonoświątkowym. Jej pierwsze występy miały miejsce w kościele, wraz z rodziną. Już na początku lat 60. Parton rozpoczęła karierę muzyczną, tuż po ukończeniu szkoły średniej. Obecnie uważa się ją za jedną z najwybitniejszych piosenkarek muzyki country. Jest matką chrzestną Miley Cyrus.
„Pure & Simple” to powrót , obchodzącej w tym roku swe 70 urodziny, artystki do jej artystycznych korzeni. Nostalgiczny i romantyczny charakter tych piosenek z pewnością pozwolą na dotarcie do szerokiego grona odbiorców.

 
źródło: Sony Music

02-alunageorgeAlunaGeorge – „I Remember” (Universal Music)

Premierę poprzedzały aż 4 single – „My Blood”, featuring Zhu, wyprodukowany przez Flume’a tytułowy „I Remember”, a także „I’m In Control”, featuring Popcaan i „Mean What I Mean,” featuring Leikeli 47 & Dreezy.

Materiał na „I Remember” powstawał w Los Angeles i Londynie. Na “I Remember” AlunaGeorge ponownie prezentują swoją charakterystyczną paletę brzmieniową, ale jednocześnie są odważniejsi w eksperymentowaniu z dźwiękami i inspiracjami. Tej płycie przyświecało motto – „zobaczmy co jeszcze innego potrafimy skomponować” – wyznaje Aluna. Materiał skręca więc w nowe, nie eksplorowane jeszcze do tej pory przez duet brzmieniowe kierunki, które częściowo obrazuje długa lista współpracowników.

„Okazało się że mamy tylu przyjaciół ze światka muzycznego, z którymi spędzamy czas, ale z nikim się nie dzieliliśmy swoją muzyką. W pewnym momencie stwierdziliśmy – dlaczego nie? I skoro czujemy się bardzo pewnie jeśli chodzi o nasze brzmienie, postanowiliśmy się trochę bardziej otworzyć” – tłumaczy Aluna.

Duet został zaproszony przez Się, by supportować jej jesienna trasę koncertową w USA.

AlunaGeorge to pochodzący z Londynu duet złożony z wokalistki Aluny Francis i producenta George’a Reida. Muzycy zadebiutowali w 2013r. znakomicie przyjętym albumem „Body Music”, z którego pochodzi zremixowany przez DJ-a Snake’a hit „You Know You Like It”.

 
źródło: Universal Music

03-wild-beastsWild Beasts – „Boy King” (Sonic Records)

„Ostatniego dnia pracy nad ‘Boy King’ miałem mały punkt zwrotny, jeśli chodzi o odkrycie jaką część siebie chciałem ujawnić. Trochę złą, trochę grubiańską i arogancką” – mówi Hayden Thorpe, opisując proces nagraniowy piątej płyty Wild Beasts.

Albumu, który śmiało można nazwać najbardziej obnażonym i bezpośrednim w dotychczasowym dorobku zespołu.

‚Boy King’ pokazuje wyraźną zmianę po optymistycznym ‘Present Tense’ z 2014 roku. Jeśli tamten album pokazywał fascynację Thorpe, Toma Fleminga, Bena Little i Chrisa Talbota kulturą online i muzyką elektroniczną, to jak mówi Fleming: „‘Boy King’ jest powrotem do bycia wkurzonym.” Zmysłowe melodie duetu wokalnego Thorpe i Fleminga, kręte gitarowe zagrywki Little, mocna gra Talbota, sprawiają, że ‘Boy King’ jest bardziej agresywny i pokazuje mroczne strony psychiki Thorpe. Według Hayden’a: „po pięciu płytach musiał nastąpić moment spod znaku ‘co jest do cholery!’”. Dlatego Wild Beasts szukając drogi po ‘Present Tense’, postanowili całkowicie zmienić podejście do swojego rzemiosła. Co za tym idzie, musieli także zmienić sposób komponowania piosenek. „Jedyne co w takim momencie można zrobić, to wywrócić wszystko do góry nogami, podpuszczać samego siebie i robić wszystko to, o czym powiedziałeś sobie, że nigdy tego nie zrobisz.”

Wywierali presję na samych sobie, pracując od godziny dziewiątej do piątej w londyńskim studiu. Jak mówi Thorpe starali się połączyć pop w stylu Justina Timberlake’a z industrialnym podejściem Nine Inch Nails. Rozpoczęli nagrywanie płyty z ambitnym nastawieniem, które wzmagała przyjacielska rywalizacja pomiędzy Thorpe i Flemingiem. „Przyjeżdżał do sali prób na wczesnym etapie, ze swoją białą gitarą Jacksona i zaczynał gęsto grać „– mówi Thorpe. „A ja chciałem, aby to była płyta soulowa.”

Nie powodowało to jednak problemów. Ta kreatywna rywalizacja sprawiała, że pojawiło się nowe, unikalne podejście do muzyki pop, która pojawiła się na płycie ‘Boy King’. Eksperymenty Flaminga, w trakcie rozwoju sesji nagraniowej odblokowały nowe wymiary twórczości Thorpe. „Zacząłem słyszeć więcej agresji w tym, co przynosił” – mówi Flaming. „Za każdym razem, gdy robiłem coś radykalnego, na co dobrze reagowaliśmy, pozwalało nam to posunąć się dalej i mieć z tego więcej przyjemności. Wszystko, co wprawiało mnie w poczucie winy, wspaniale sprawiało się w sali prób.”

Po roku spędzonym we wschodnim Londynie, zespół z gotowymi piosenkami przeniósł się do Dallas, gdzie pracował z producentem Johnem Congletonem (St. Vincent, Swans, The War on Drugs). „Szukaliśmy drogi, by w jak najbardziej intensywny i surowy sposób dokończyć ten album” – wyjaśnia Thorpe. „To musiało być całkowitym zaprzeczeniem ’Present Tense’ – tylko to mogło utrzymać nas przy życiu.”

Zarówno Thorpe, jak i Fleming uważają, że wyprawa do Dallas dodała ‘Boy King’ surowej mocy. W studiu zespół również postanowił trzymać się biurowego trybu pracy, który wprowadzili podczas komponowania materiału, co idealnie pasowało do surowej dyscypliny, jaką w studiu zaprowadzał Congleton. „Sprawił, że weszliśmy i to zrobiliśmy” – mówi Fleming. „Bez angielskiej poprawności.”

„John mówił, abyśmy przyjechali z otwartymi sercami i otwartymi umysłami” – dodaje Thorpe. „Prosił tylko o proste rzeczy, a cały ten hałas i staromodne podejście do nagrania, wydało mi się bardzo głębokie. Pomyślałem, że było to bardzo ludzkie doświadczenie, co sprawiło, że wyszła nam bardzo ludzka płyta. Trochę nieokiełznana i nieprzewidywalna. Dzięki temu jest mi tak bliska. Bo mogliśmy pokazać swoją brzydotę.”

 

 

źródło: Sonic Records

04-jason-deruloJason Derulo – „Platinum Hits” (Warner Music)

Jason Derulo, kompozytor, aktor i tancerz w jednej osobie, postanowił podsumować 10-lecie swojej działalności muzycznej. Zrobił to w formie kompilacji o wszystko mówiącym tytule „Platinum Hits”. Znalazła się na niej premierowa piosenka – „Kiss The Sky”. Kolekcja przygotowana przez Amerykanina obejmuje 12 piosenek, z których 11 to platynowe lub multiplatynowe przeboje Jasona Derulo. W zestawie, zapewne tylko do czasu, sukcesów nie ma tylko jedna kompozycja, premierowa „Kiss The Sky”. Jest ona dziełem Jasona oraz dwóch skandynawskich producentów i kompozytorów, Thomasa Troelsena (m.in. Flo Rida, David Guetta, Charlie Puth, Robin Schulz) i Thomasa Eriksena (m.in. Nico & Vinz).

 
źródło: Warner Music

05-banks-the-altarBanks – „The Altar” (Universal Music)

Banks, autorka takich utworów jak „Brain” czy „Beggin For Thread” wydała swój drugi album studyjny – „The Altar”! Płyta ukazała się 30 września i znajdują się na niej utwóry „Fuck With Myself”, a także “Gemini Feed”. Wersja cyfrowa „The Altar” zawierała 13 utworów, skomponowanych przez artystkę. Banks osobiście sprawowała artystyczną kontrolę nad każdym utworem, jaki trafił na album. Płyta jest inspirującą konfrontacją skomplikowanej miłości, tęsknoty, zdrady i zwątpienia. Przy produkcji materiału wspomógł artystkę SOHN, odpowiedzialny za brzmienie m.in. najnowszego singla „Gemini Feed”.

Dyskografię BANKS zamyka wydany w 2014 roku album “Goddess”.

 
źródło: Universal Music

06-highly-suspectHighly Suspect – „Mister Asylum” (Sony Music)

Głośny debiut Highly Suspect ‘Mister Asylum’ z 2015 roku nareszcie dostępny na CD! Wyróżniony nominacjami do nagród Grammy w kategorii ‘Best Rock Album’ i ‘Best Rock Song’, album tria z Massachusetts jest jedną z pozycji, koło których fan współczesnego rocka nie może przejść obojętnie. Zachwycały się nim magazyny Rolling Stone, NME, Billboard czy Fader a materiał na niego zainspirowały chemicznie-podkręcone noce, mętne poranki, skomplikowane związki i oczyszczające samorealizacje.

Producentem albumu jest Joel Hamilton (Black Keys, Tom Waits, Elvis Costello) a wydawnictwo promują single ‚Lydia’ i ‚Bloodfeather’, z brutalnym klipem w klimatach Dzikiego Zachodu.

W skład Highly Suspect wchodzą Johnny Stevens (gitara, wokal, klawisze) i bliźniacy Ryan (perkusja, wokal) i Rich (bass, wokal) Meyerowie. Sukces debiutanckiej płyty doprowadził zespół do podpisania kontraktu z Columbia Records/ Sony Music, na podstawie którego na początku 2017 roku ukaże się ich nowy album.

 
źródło: Sony Music

07-warpaintWarpaint – „Heads Up” (Sonic Records)

„New Song” to nowy singiel grupy Warpaint, który zapowiadał albumu ‚Heads Up’, który ukazał się 23 września.

Dwa lata od ukazania się poprzedniego album, zatytułowanego po prostu ‚Warpaint’, kalifornijska formacja powraca z nowym singlem ‚New Song’, który jest przedsmakiem albumu ‚Heads Up’.

Łatwo jest odnieść mylne wrażenie w przypadku Warpaint. Na płytach studyjnych mają tendencję do podkreślania nastroju, wykorzystując do tego lekkie brzmienia instrumentów klawiszowych, hipnotyczne harmonie i niepokojące rytmy.

Jednak na koncertach ten kwartet z Los Angeles – w którego skład wchodzą śpiewające gitarzystki Emily Kokal i Theresa Wayman, basistka Jenny Lee Lindberg oraz grająca na klawiszach perkusistka Stella Mozgawa – zamieniają ten nastrój na szybkie tempo i mocne rytmy. Ich muzyka nie jest już tak mroczna, a jej energia może być zaskoczeniem dla wielu ludzi. Na najnowszym albumie udało im się tę energię przenieść także do studia. „Nasze koncerty zawsze były bardziej energetyczne w porównaniu do naszych płyt” – mówi Kokal. Wszystkie lubimy tańczyć. Nie chciałyśmy rezygnować z emocji, czyli tego, co jest podstawą tego zespołu – zresztą to by się nie udało, bo takie jesteśmy – ale chciałyśmy trochę przyspieszyć i wnieść do tego nieco więcej radości.” Z kolei Lindberg na temat nowego albumu dodaje: „czujemy się dumne z tego, co udało nam się zrobić – niemal zaskoczone i zaszokowane. Gdy go tworzyłyśmy, to było jak: „ciekawe jak to będzie brzmiało? Jak to się sprawdzi razem?” Jestem pod wrażeniem tego, co z tego wyszło. Jesteśmy dumne i czujemy, że to jest ewolucja naszego zespołu. Brzmi jak dojrzała wersja Warpaint.”

 
źródło: Sonic Records

08-placeboPlacebo – „A Place For Us To Dream” (Universal Music)

Na płycie znajdziemy całe spektrum dokonań grupy Briana Molko, od wczesnych singli jak ‘Bruise Pristine’, ‘Come Home’, ‘Teenage Angst’, przez definiujące styl Placebo, nieśmiertelne ‘Nancy Boy’, ‘Every You Every Me’, ‘Pure Morning’, ‘The Bitter End’ po późniejsze dokonania grupy jak: ‘Meds’, ‘For What It’s Worth’ & ‘Too Many Friends’. Album uzupełnia nowy, doskonały singiel ‘Jesus’ Son’, ktory w radiostacjach pojawił się 19 sierpnia!

20 urodziny grupy przyniosą jeszcze jedno wyjątkowe wydawnictwo, EPkę ‘Life’s What You Make It’. Będzie ono zawierać sześć wcześniej nie publikowanych nagrań, singiel ‘Jesus’ Son’ i cover klasyka Talk Talk,’Life’s What You Make It’. Nad produkcją płytki czuwał Adam Noble (znany też ze współpracy z dEUS i Red Hot Chilli Peppers), który był też odpowiedzialny za doceniony siódmy album grupy, ‘Loud Like Love’.

 
źródło: Universal Music

09-bastilleBastille – „Wild world” (Universal Music)

Płyta „Wild World” ukazała się już 9 września! Wydawnictwo pilotował singiel „Good Grief”, utrzymany w dobrze znanym, wyjątkowym stylu Bastille – jest euforyczny i melancholijny jednocześnie. W nagraniu wykorzystano sample z kultowego filmu „Weird Science” z Kelly Le Brock. Surrealistyczne video do „Good Grief” w zaledwie 48 godzin zanotowało ponad pół miliona odtworzeń!

Album intryguje już samą okładką, na której widnieje filmowe wręcz zdjęcie dwóch mężczyzn na krawędzi olbrzymiego wieżowca. Dlaczego tam trafili? Co się potem wydarzy? „Nie chodzi o to jak się tam dostali ani jak zejdą na dół. Chodzi o wspólne przeżywanie tej chwili – dwójka przyjaciół znajdujących się w danym ułamku sekundy w tej przestrzeni, dwójka ludzi umieszczonych w kontekście wielkiej metropolii” – wyjaśnia Dan Smith.

Album powstawał w tym samym maleńkim studio w piwnicy w południowym Londynie, gdzie została nagrana debiutancka, multi platynowa już płyta „Bad Blood”. „Nasz pierwszy album był o dorastaniu. Drugi jest o próbie zrozumienia otaczającego nas świata. Chcieliśmy, że był trochę dezorientujący – introwertyczny i ekstrawertyczny, jasny i mroczny” – mówi o „Wild World” Dan Smith wokalista i kompozytor materiału Bastille.
Za produkcję materiału osobiście odpowiada Dan Smith wraz z piątym członkiem zespołu – Markiem Crew. Na płytę trafiło 14 utworów, które opowiadają o kondycji współczesnego człowieka i trudnych życiowych relacjach. „Świat może się wydawać popieprzonym miejscem. Ale ludzie, ludzie bywają wspaniali” – wyznaje Dan Smith. Muzycznie „Wild World” kontynuuje bogato aranżowany, mocno inspirowany filmem styl jaki znamy z „Bad Blood”, ale równocześnie przenosi też brzmienie Bastille w nowe, nieeksplorowane do tej pory rejony.

„Wild World” to zdecydowanie Bastille w swoim najlepszym i najodważniejszym wydaniu!

Polscy fani mogli usłyszeć próbkę nowego materiału Bastille podczas tegorocznego Open’er Festival!

 
źródło: Universal Music

10-methyl-ethelMethyl Ethel – „Oh Inhuman Spectacle” (Sonic Records)

Australijskie trio Methyl Ethel to najnowszy nabytek wytwórni 4AD. Dostępny wcześniej w dystrybucji cyfrowej, debiutancki album ‘Oh Inhuman Spectacle’, w maju trafia do sprzedaży na płytach CD i LP.

Pochodzący z odległych peryferii miasta Perth w zachodniej Australii Jake Webb, stworzył Methyl Ethel w 2013 roku, by pokazać swoje domowe nagrania szerszej publiczności. Nazwę zaczerpnął od związku chemicznego – nadtlenku metyloetyloketonu.

„Mój tata pracował przy włóknie szklanym” – mówi Webb. „Aby stworzyć ten produkt, potrzebny był nadtlenek metyloetyloketonu. Podoba mi się ten onomatopeiczny klimat tego słowa. Wymawiam to jako Methyl Eth(E)l, bawiąc się w ten sposób słowami, by stworzyć złudzenie imienia ETHEL. Pod tym pseudonimem, Webb jako multiinstrumentalista, wydał dwie EP-ki ‘Guts’ i ‘Teeth’.

Podobnie jak jego koledzy z 4AD Grimes i Bradford Cox, Webb sam zagrał i nagrał wszystko na ‘Oh Inhuman Spectacle’. Jego tworzony w izolacji psychodeliczny pop szybko zwrócił uwagę lokalnych mediów, co doprowadziło do zatrudnienia przez Webba perkusisty Chrisa Wrighta i basisty Thomas Stewarta – przyjaciół z niewielkiej sceny muzycznej w Perth – by pokazać swoje piosenki na żywo, w wykonaniu pełnoprawnego zespołu. „Miksowałem utwory w nieortodoksyjny sposób” – mówi Webb. „Chris mi mówił: to nie tak się powinno robić… ale brzmi dobrze”. Wright był tak zachwycony przestrzennym brzmieniem ‘Oh Inhuman Spectacle’, że gdy Webb wrócił do pracy nad piosenkami, postanowił pokazać mu jak zorganizować pracę, by unikać problemów.

Gdy pod koniec 2014 roku Webb zaczął zdobywać regionalny rozgłos, a do zespołu dołączył Thomas Stewart, pojawił się pierwszy zapowiadający album singiel ‘Rogues’, który nie tylko zyskał popularność w lokalnych rozgłośniach radiowych, ale niespodziewanie został także uhonorowany statuetką WAM (Western Australia) Awards dla najlepszej piosenki pop w 2014 roku. Ponieważ wraz z większą ilością koncertów popularność Methyl Ethel rosła, rok później również utwór ‘Twilight Driving’ został uznany najlepszym singlem podczas WAM Awards. Tym razem, podczas ceremonii, cały zespół został także uznany najlepszym zespołem popowym.

Obecnie Methyl Ethel ma za sobą nie tylko liczne występy w rodzimej Australii, ale także miał okazję zaprezentować swój elektryczny show w Stanach Zjednoczonych. Z kolei wraz z premierą ‘Oh Inhuman Spectacle’, zbiegły się pierwsze koncerty Methyl Ethel w Wielkiej Brytanii i na kontynencie europejskim.

 
źródło: Sonic Records

11-britney-spearsBritney Spears – „Glory” (Sony Music)

To jeden z najbardziej wyczekiwanych powrotów muzycznych! Księżniczka popu – Britney Spears ostatnie miesiące występowała ze swoim show „Britney: Piece of Me” w Las Vegas, a od premiery płyty „Britney Jean” minęły prawie trzy lata. Jej entuzjastycznie przyjęty występ na gali Billboard Music Awards w maju wielu fanów odebrało jako zapowiedź czegoś nowego. Niedawna premiera singla „Make Me…” (feat. G-Eazy) potwierdziła te spekulacje. Krążek zatytułowany „Glory” trafił do sprzedaży 26 sierpnia w wersji podstawowej CD (12 utworów) oraz CD Deluxe (17 utwór)! Natomiast zamawiając płytę w wersji cyfrowej (podstawową lub deluxe) otrzymuje się dodatkowy utwór – „Private Show”, który promuje nowe także perfumy Britney o tym samym tytule!

Britney Spears jest jedną z największych gwiazd popkultury, ponad 100 mln sprzedanych płyt, jej albumu 6-krotnie zadebiutowały na #1 zestawienia Billboard, zdobyła wiele nagród, w tym prestiżowe Grammy Award, American Music Award, MTV Video Vanguard Award, a w ostatnich kilkunastu miesiącach koncertowała w Planet Hollywood Resort & Casino w Las Vegas. Jej „Britney: Piece of Me” uznano za najlepsze show w Las Vegas.

 
źródło: Sony Music

12-blood-orangeBlood Orange – „Freetown Sound” (Sonic Records)

Przez ponad dekadę Devonté (Dev) Hynes, występując pod różnymi nazwami, udowadniał, że jest wirtuozem wszechstronności, eksperymentującym z niemal każdym gatunkiem muzycznym.

Po przeprowadzce do Nowego Jorku w połowie poprzedniej dekady, zaczął występować po szyldem Blood Orange, tworząc delikatną muzykę pop, zyskując przy tym status miejskiej legendy. Jako Blood Orange, posługując się współczesnym językiem, pokłonił się historii, wsłuchując się w głosy i opowieści zazwyczaj pomijane w głównym nurcie. Na przestrzeni dwóch niezwykle cenionych płyt (Coastal Grooves z 2011 i Cupid Deluxe z 2013 roku), „Blood Orange reprezentował siłę ruchu, skupienia, regeneracji i nauki” – jak w zeszłym roku pisał Ben Ratliff na łamach Times.

Pomiędzy realizacją solowych projektów, jako kompozytor i producent, Hynes współpracował z takimi artystami jak: Carly Rae Jepsen, Solange Knowles, FKA Twigs i Sky Ferreira. Jest także cenionym kompozytorem muzyki filmowej (‘Palo Alto’ Gia Coppoli z 2014 roku). W 2015 roku postanowił także wyjść na scenę. Ze swoimi współpracownikami dał dwa wyprzedane koncerty w Apollo Theater, z których dochód został przeznaczony dla Opus 118 Harlem School of Music. Jak pisał Rembert Browne w Vulture: „w roku, który zdefiniowała nienawiść i wyścig tożsamości, Hynes okazał się przykładem terapeutycznego dobra publicznego, które sprawiło, że jego prywatny ból stał się dostępny dla wszystkich.”

Latem Hynes postanowił wydać trzeci pełnowymiarowy album Blood Orange, zatytułowany ‘Freetown Sound’, który okazuje się być najbardziej ekspansywną wypowiedzią artystyczną w jego karierze. Czerpiąc z wielu technik i odniesień, album jest niczym teatralna opowieść, zabierająca nas w podróż po różnych nastrojach, epokach i mówiąca różnymi głosami. Wśród licznych współpracowników, jakich zaprosił do nagrania albumu, znaleźli się zarówno nowi goście, jak BEA1991 i Kelsey Lu, jak i dobrze znane twarze w rodzaju Debbie Harry i Nelly Furtado.

Tytuł ‘Freetown Sound’ nawiązuje do miejsca narodzin jego ojca, stolicy Sierra Leone. Tematycznie jest to bardzo osobista, niepoprawna politycznie, poruszająca tematy rasy, religii, płci i seksualizmu płyta, przynosząca siedemnaście lśniących piosenek. Tworzą one paletę dźwięków, delikatnie nawiązujących do estetyki muzyki funk, soul oraz czystego popu, nie dając się jednak jednoznacznie sklasyfikować. „Inspiracją były stare płyty Dust Brothers. To jakby moja wersja „Paul’s Boutique”. Słucha się tego, jak długiego mixtape’u.”

Dla Hynes’a proces poznawania samego siebie, jaki towarzyszył mu podczas tworzenia ‘Freetown Sound’, okazał się równie inspirujący, jak gotowy album. „Na tej płycie mówię rzeczy, które chciałem wyrazić od lat. Spoglądam w czasy mojego dzieciństwa i zastanawiam się kim jestem dzisiaj. Istnieje tak wiele szalonych warstw, że naprawdę bardzo trudno o tym mówić, jednak ta płyta pokazuje jak działa mój mózg. Zrozumienie i powiązanie tego wszystkiego, wydało mi się bardzo interesujące. Na tym polegał sposób pracy nad tym albumem.”

 

 

źródło: Sonic Records

13-die-antwoordDie Antwoord – „Mount Ninji & Da Nice Time Kid?” (Mystic Prod.)

Kiedy Ninji, ¥o-landi i God zaczęli współpracować z The Black Goat i rozpoczęli pracę nad czwartym albumem Die Antwoord 2 lata temu, utwory były szorstkie, ciężkie i mroczne. „Wtedy płyta miała się nazywać RATS RULE, ponieważ w życiu są zwycięzcy i przegrani, a my jesteśmy jeden poziom poniżej przegranych w tym popowym świecie. Ale mamy też świadomość, że nasz czas nadchodzi i że wkrótce przejmiemy wszystko”, mówią Die Antwoord. Później album planowano nazwać „We Have Candy”, co wyrażać miało szaleństwo i zabawę, które pojawiły się podczas pracy.

„Kiedy kończyliśmy album, odkryliśmy kolejną warstwę. Nasza płyta stała się wrażliwa, a czasem nawet słodka i romantyczna, ale też odważna i zagadkowa. To jak droga przez piekło, z misją która jest niemożliwa do zrealizowania, ale bardzo ważna. Musisz iść dalej, a kiedy się tego najmniej spodziewasz, okazuje się, że się udało. Nie możesz w to uwierzyć, jesteś lepszy, silniejszy i spokojniejszy” – kontynuują muzycy. Wtedy ¥o-landi zaproponowała „Dlaczego nie nazwiemy tej płyty „MOUNT NINJI & DA NICE TIME KID?”, a Ninji usiadł w fotelu i powiedział „Kocham Cię, jesteś geniuszem.”

 

 

źródło: Mystic Prod.

14-till-bronnerTill Brönner – „The Good Life” (Sony Music)

„The Good Life” to pierwszy album niemieckiej gwiazdy jazzu – Tilla Brönnera zrealizowany dla Sony Masterworks. Grę na trąbce studiował w Wyższej Szkole Muzycznej w Kolonii. Do najważniejszych jego nauczycieli należą: Prof. Malte Burba oraz amerykański trębacz jazzowy Bobby Shew. W 1993 roku ukazał się jego pierwszy samodzielny album pt.”Generations of Jazz”, na którym towarzyszyli mu tacy muzycy jak: Ray Brown, Jeff Hamilton, Frank Chastenier i Grégoire Peters. Album ten otrzymał od razu nagrodę Niemieckiej Krytyki Fonograficznej. W efekcie tego Till Bronner rozpoczął stałą współpracę koncertową z takimi artystami jak: Dave Brubeck, Tony Bennett, Mark Murphy, James Moody, Monty Alexander, Nils Landgren oraz Klaus Doldinger i Joe Sample. W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia rozpoczęła się jego intensywna działalność artystyczna. Od 2010 do 2011 Till Brönner wspólnie z Sarah Connor był jurorem oraz mentorem w telewizyjnym talent show „X Factor” emitowanym w stacjach RTL i VOX dwukrotnie wygrywając w kategorii wiekowej „powyżej 25 lat”. Dzięki temu udało mu się zyskać dość dużą rozpoznawalność na niemieckim rynku medialnym. Swoje odejście z programu tłumaczył chęcią poświęcenia się głównej pasji – trąbce jazzowej. Till Brönner koncertuje w duecie ( z basistą Dieterem Ilgiem ), z międzynarodowym kwintetem jazzowym, a także od 2015 roku z 20 osobową „Till Brönner-Orchestra”. Artysta występuje regularnie podczas wielkich festiwali muzycznych jak: ‚North Sea Jazz Festival‘ w Rotterdamie, ‚Montreux Jazzfestival‘, a także w nowojorskiej Carnegie Hall i Blue Note Jazz Club w Tokio. Nagrany w Los Angeles album zawiera największe amerykańskie standardy jazzowe, a także nowe opracowania utworów takich artystów jak: by Frank Sinatra, Billie Holiday, Nat King Cole i inni.

 
źródło: Sony Music

15-cass-mccombsCass Mccombs – „Mangy Love” (Sonic Records)

Na przestrzeni ostatniej dekady Cass McCombs zyskał status jednego z najlepszych kompozytorów.

Podczas swojej kariery wykonał wiele zwrotów pomiędzy stylami, zarówno z płyty na płytę, jak i w ramach każdej z nich. Różnorodne, tajemnicze, istotne i zbuntowane – za każdym razem kiedy wydaje ci się, że już wiesz jak sklasyfikować jego muzykę, okazuje się, że jesteś na złej drodze. ‘Mangy Love’, jego debiut w barwach wytwórni Anti Records, jest najbardziej dosadną z jego płyt. Mówi o problemach społeczno-politycznych poprzez pryzmat popękanego obiektywu jego nasączonych dowcipem i szczególną wnikliwością tekstów.

McCombs wykorzystuje siebie niczym lustro pokazujące wypaczony świat skonfrontowany z jego umysłem. ‘Rancid Girl’ jest niczym ZZ Top studiujący politykę Kardashianów, ‘Run Sister Run’ to mantra dla mizoginicznego systemu sprawiedliwości, ‘Bum Bum Bum’opisuje rasistowskie zachowania politycznych elit pokazane przez alegorię sadystycznej hodowli psów.

Album w całość spaja nić „sprzeciwu”, najbardziej bezpośrednio wyrażonego w ‘Opposite House’, w którym znalazły się odniesienia do choroby psychicznej. ‘Laughter Is The Best Medicine’ (‘Śmiech jest najlepszym lekarstwem’) stanowi najlepszą receptę, którą przepisuje legendarny, wielebny Goat Carson. Surowość jego tekstów kontrastuje z muzyką, naznaczoną rytmem filadelfijskiego soulu, północno-kalifornijską psychodelią i nowojorskim paranoicznym punkiem, oddającą spontaniczność i radość jego koncertów, w większym stopniu niż było to do tej pory.

Płyta jest niewątpliwie owocem studyjnego kunsztu. Starannie zaaranżowana, dopieszczona produkcyjnie przez weteranów Roba Schnapfa i Dana Horne’a. Do tego McCombs tradycyjnie zaprosił do swojego eklektycznego muzycznego plemienia wielu wyjątkowych gości. W większości skomponowana podczas srogiej nowojorskiej zimy i podczas podróży do Irlandii, ‘Mangy Love’ ukazuje Cassa w szczytowej formie, osiągającego nowe dźwiękowe wyżyny, rozwijającego się autora tekstów, podsuwającego nam swoją najbardziej prowokacyjną płytę do tej pory.

 

 

źródło: Sonic Records

16-rework„re:works – various artists” (Universal Music)

Przełomowy projekt będący dowodem na to, że bogaty katalog Decca Classics jest otwarty na pomysły najbardziej awangardowych artystów, w tym wypadku twórców muzyki elektronicznej. “Przekomponowanymi” (‘reworked’) kompozytorami stają się tutaj Satie, Bach, Rachmaninow, Beethoven czy Reich. Wśród “przekomponowujących” artystów DJ-ów znaleźli się Sebastien Tellier, Henrik Schwarz, Martin Buttrich i Mr Scruff & Kate Simko, którzy prezentują świeże spojrzenie na znane utwory powszechnie wielbionych “klasyków”.

01. GRIEG: PEER GYNT (DEATH OF AASE) – SOLOMON GREY’S PARADISE LOST REWORK
02. BACH: PRELUDE AND FUGUE IN C – ULRICH SCHNAUSS REWORK
03. FAURE: REQUIEM (SANCTUS) – FAULTLINE REWORK
04. SATIE: GNOSSIENNE NO.1 – STARKEY REMIX
05. DEBUSSY: STRING QUARTET (ASSEZ VIF ET BIEN BIEN RYTHME) HENRIK SCHWARZ REWORK
06. REICH: SIX PIANOS – MR SCRUFF REWORK
07. SCHUBERT: SCHWANENGESANG (STANDCHEN) – KATE SIMKO & LONDON ELECTRONIC ORCHESTRA REMIX
08. SATIE: 4 PRELUDES FLASQUES – FORT ROMEAU REWORK
09. HOLST: THE PLANETS (NEPTUNE) – THOMAS GANDEY’S COSMIX REWORK
10. SATIE: GNOSSIENNE NO.4 – MARTIN BUTTRICH REMIX
11. SAKAMOTO: MERRY CHRISTMAS MR. LAWRENCE – FRANCESCO TRISTANO REWORK
12. REICH: DRUMMING [DRUMMING] – PATRICE BAUMEL REWORK EDIT
13. RACHMANINOV: VESPERS “BOGORODITSE DEVO” (ALL-NIGHT VIGIL) – ALBERTO BOF REWORK

 
źródło: Universal Music

17-katie-meluaKatie Melua – „In Winter” (Warner Music)

Płyta miała premierę 14 października 2016 roku. Także na niej usłyszeć można żeński gruziński chór z miasteczka Gori.  Jego udział nadał piosenkom Katie wyjątkowej urody. Z jednej strony wzrosła ich siła i moc, z drugiej piękne głosy chórzystek wspaniale podkreślają melodramatyzm i delikatność utworów. Po raz pierwszy w swej karierze, naznaczonej platynowymi płytami (także w Polsce) i prestiżowymi nagrodami, Katie Melua wzięła na siebie obowiązek współproducentki płyty. Płyty, dla której inspiracją było pierwsze spotkanie artystki z muzyką chóru z Gori.
Byłam oczarowana brzmieniem i bogactwem dźwięków. Ten chór jest jak orkiestra wokalna – zachwyca się Katie. Chcąc jak najlepiej wykorzystać możliwości chóru z Gori, Angielka zatrudniła do aranżacji światowej sławy kompozytora muzyki chóralnej, Boba Chilcotta. – Od niego nauczyłam się, jak ważne są świadomość ograniczeń oraz przestrzeń.
Trudno mi sobie wyobrazić inną osobę do równie poważnego wyzwania – komplementuje Boba Katie. Dlaczego zima w tytule? Okazuje się, że pracując nad muzyką Melua przypomniała sobie rozmowę z przyjaciółką sprzed kilku lat.
Marudziłyśmy, że nie ma dla nas odpowiedniej muzyki do słuchania zimą. Muzyki, która wypełniłaby dom ciepłymi, wzruszającymi melodiami, a nie tylko dzwoneczkami w popowych utworach. Tak więc, płyta narodziła się z takiej właśnie potrzeby – wspomina Katie. Pod koniec 2015 roku Katie i inżynier dźwięku Adam „Cecil” Bartlett (m.in. PJ Harvey, Marianne Faithfull) polecieli do kraju narodzin piosenkarki. W Gruzji z przywiezionego sprzętu stworzono studio. Mieściło się w miasteczku Gori, z którego pochodzi chór żeński. W nagraniach nieocenionej pomocy udzieli Anglikom jego dyrygentka, Teona Tsiramua oraz była śpiewaczka operowa Anzori Shomakhia. Jako pierwsza nagrana została adaptacja tradycyjnej ukraińskiej kolędy „Shchedryk”, pod tytułem „The Little Swallow”. Dalej nagrano między innymi przeróbkę kompozycji Joni Mitchell „River”, z Katie na wokalu i gitarze akustycznej, wspomaganej przez chór. Później przyszła kolej na autorski utwór „Perfect World”, pierwszy napisany po ukazaniu się płyty „Katevan” z 2013 roku a także fragment „Całonocnego czuwania” Rachmaninowa, który był dla artystki niezwykle ważny.
– Musiałam mieć to na płycie – zapewnia Katie. – Ta muzyka zabiera mnie rosyjskich lasów zimą, które wyobrażałam sobie jako dziecko oraz do opowieści mojego dziadka o jego ucieczce z Syberii. Kolejna sesja w Gori odbyła się wiosną 2016 roku. Trwała miesiąc. Efekt to płyta pokazująca kulturowy dualizm Katie Melua. Urodzonej w Gruzji w czasach ZSRR, wychowanej w Wielkiej Brytanii i od 2005 roku obywatelki brytyjskiej. Okładkę „In Winter” ozdobiła odręczna ilustracja Niroota Puttapipata, na którego prace Katie trafiła w księgarnio-kawiarni nieopodal miejsca, w którym mieszka w Londynie. Warto podkreślić, że artysta ten w ogóle nie używa w pracy komputera. Mieszkając już na Zachodzie Katie osiągnęła ogromny sukces komercyjny, mierzony w ponad 10 mln sprzedanych płyt. Ogromnym powodzeniem piosenki jej cieszą się w Polsce. Jej druga płyta, „Piece By Piece”, pokryła się u nas złotem. Czwarta, „The House” z 2010 roku, platyną, a do tego wylądowała na szczycie listy OLIS, podobnie jak jej następczyni, „Secret Symphony”.

 
źródło: Warner Music

18-mac_millerMac Miller – „The Divine Feminine” (Warner Music)

Przedpremierowo trzy piosenki promowały nadchodzące wydawnictwo Mac Millera. Najnowszym jest nagrany wspólnie z Arianą Grande utwór „My Favorite Part”. Album jako pierwsza promowała piosenka „Dang!”. Słodka ballada dedykowana kochankom i wynosząca ponad wszystko ideę, że w życiu chodzi w skrócie o to, żeby nam wspólnie było po prostu miło. W piosence gościnnie pojawia się ceniony w środowisku muzycznym Anderson Paak. Drugim utworem ujawnionym przed premierą płyty „The Divine Feminine” był „We”. W zmysłowej piosence Mac Millera wsparł CeeLo Gree. Ponadto gościnnie na płycie „The Divine Feminine” pojawili się gościnnie m.in. Kendrick Lamar czy Ty Dolla $ign.

 
źródło: Warner Music

19-stingSting – “57th & 9th” (Universal Music)

Pierwszy od ponad dekady pop-rockowy album Stinga! Wydawnictwo „57th & 9th”(Premiera: 11 listopada) i doskonale prezentuje kunszt kompozytorski Stinga. Płyta została nagrana z udziałem muzyków od lat współpracujących ze Stingiem – Dominica Millera (gitara) i Vinniego Colaiuta (perkusja), a także gościnnym udziałem Josha Freese (Nine Inch Nails, Guns n’ Roses) oraz gitarzysty Lyle’a Workmana i pochodzącego z San Antonio zespołu Tex-Mex – The Last Bandoleros. Cały album powstał dosyć spontanicznie, a sesje nagraniowe trwały zaledwie kilka tygodni. „Wszystko wydarzyło się bardzo szybko, bardzo spontanicznie. Zawsze staram się zaskakiwać siebie samego, ludzi z którymi pracuję i mam nadzieje, że moich słuchaczy również” – zdradza kulisy powstawania płyty Sting. Nad produkcją materiału czuwał Martin Kierszenbaum, a tytuł wziął się od nazwy dwóch ulic na Manhattanie, które Sting pokonywał codziennie w drodze na nagrania w studio Hell’s Kitchen.
„57th & 9th” to z jednej strony album drogi, ale pojawia się na nim wiele wątków autobiograficznych („Heading South On The Great North Road”), a nawet kwestie dotyczące obecnego kryzysu uchodźców („Inshallah”). Płytę promował singiel „I Can’t Stop Thinking About You”. „Stworzyliśmy cos energetycznego i głośnego, ale równocześnie kontemplacyjnego ” – podsumowuje “57th & 9th” Sting.

 
źródło: Universal Music

20-joe-bonamassJoe Bonamassa – „Live At The Greek Theatre” (Mystic Prod.)

Od 23 września jest już dostępny nowy materiał koncertowy Joe Bonamassy, zatytułowany „Live At The Greek Theatre”. Wydawnictwo dostępne jest w wersji 2 CD, DVD, 3 LP oraz na BluRay. Materiał to ponad dwie godziny klasycznego bluesa w najczystszej postaci. Tym razem bowiem Joe wziął na warsztat repertuar „Trzech Króli” bluesa, czyli Alberta Kinga, Freddiego Kinga i oczywiście B.B. Kinga. Obok lidera, na scenie znalazł się dziesięcioosobowy zespół w składzie: Anton Fig (perkusja), Kirk Fletcher (gitara), Michael Rhodes (bas), Reese Wynans (pianino, Hammond), Lee Thornburg (instrumenty dęte), Paulie Cerra (saksofon), Nick Lane (puzon), oraz trio wokalne, czyli Mahalia Barnes, Jade MacRae i Juanita Tippins.

 
źródło: Mystic Prod.

Albumy zagraniczne część 1/2015

1.FaithNoMoreFAITH NO MORE – „Sol Invictus” (Pias)

Na ten moment fani zespołu Faith No More czekali 18 lat. Na półki sklepowe trafił najnowszy krążek formacji zatytułowany „Sol Invictus”. Jego produkcją zajął się założyciel i basista zespołu Bill Gould. Na płycie znalazło się 10 kompozycji. Myślę, że nasz nowy materiał w pełni odzwierciedla drogę jaką przeszliśmy od nagrania naszego ostatniego albumu do obecnego momentu. Utwory są bardzo mocne, niektóre zawierają dużo „przestrzeni. Wszystko co robimy, sposób naszej gry, zawsze będzie brzmieć jak Faith No More. Po prostu czujemy się z tym dobrze – mówi Bill Gould. W czerwcu grupa Faith No More odwiedziła Polskę w ramach trasy koncertowej promującej najnowsze wydawnictwo.

Źródło: PIAS
———-

2.YearsYearsYEARS & YEARS – “Communion” (Universal Music)

Years & Years to tegoroczna taneczna sensacja z Wielkiej Brytanii! Prawdziwym ukoronowaniem festiwalowej drogi Years & Years będzie ich występ na tegorocznej edycji Open’er Festival (4.07.2015 r.). Swoją twórczość określają mianem „muzyki do której można tańczyć i płakać”, czyli mistrzowskiego połączenia R&B, deep-house’u i klasycznego popu, dzięki któremu każdy kolejny singiel zespołu to prawdziwy uniwersalny hit. „Take Shelter”, „Desire”, „King” czy najnowszy „Shine” znakomicie sprawdzają się zarówno na parkietach jak i w radiu, potrafią zarówno cieszyć jak i wzruszać. Inspiracją do powstania materiału na „Communion”, jak przyznaje wokalista Olly Alexander, stał się jego zawód miłosny – To był bardzo chaotyczny okres w moim życiu, kiedy próbowałem podbić czyjeś serce, ale zostałem odtrącony, stąd wzięły się wszystkie teksty. Oprócz Olly’iego w skład zespołu wchodzą basista Mikey Goldsworthy i klawiszowiec Emre Turkmen. Co ciekawe, jako ostatni do grupy dołączył wokalista. Mikey zaproponował mu współpracę po tym jak usłyszał Olly’iego śpiewającego pod prysznicem w czasie jednej z domówek. Przy produkcji albumu Years & Years wspomógł Marka Ralph (znany m.in. ze współpracy z Hot Chip), który doskonale wydobył innowacyjność, a zarazem szczerość i emocjonalność przekazu na „Communion”. Nic dziwnego, że debiutancki album zespołu – „Communion” to jedna z najbardziej wyczekiwanych premier 2015 roku!

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

3.AdamLambertOriginalHighcoverADAM LAMBERT – “ The Original High” (Warner Music)

Nowa płyta amerykańskiego wokalisty Adama Lamberta zatytułowana jest „The Original High”. Piosenki finalisty programu „American Idol”, od kilku lat wspomagający na koncertach grupę Queen, nagrywał w Sztokholmie i w Los Angeles, zaś role producentów płyty przypadły Maksowi Martinowi i Shellbackowi (czyli Karlowi Johanowi Schusterowi), których portfolio zawiera takie gwiazdy jak Katy Perry, Maroon 5, Pink, Britney Spears, Kelly Clarkson. Wśród gości Adama są znakomita szwedzka wokalistka i kompozytorka Tove Lo (Ebba Tove Elsa Nilsson) oraz doskonale znany Lambertowi Brian May z Queen.

Źródło: WARNER MUSIC
———-

4.HOLLY HERNDONHOLLY HERNDON – “Platform” (Sonic Records)

Dzięki nieustającemu eksperymentowaniu ze strukturą tanecznych i popowych piosenek, Holly Herndon stała się objawieniem współczesnej muzyki alternatywnej i elektronicznej. „Platform” jest potwierdzeniem jej statusu wyjątkowego muzyka i wokalistki o niebanalnym, charakterystycznym głosie. Urodzona w Tennessee, dorastała słuchając zagranicznej muzyki. Zaczynała w Berlinie, będąc częścią sceny minimal techno, skąd przeniosła się do San Francisco, gdzie mieszka i gdzie jest doktorantem w Instytucie Stanforda, zajmując się komputerowymi badaniami dotyczącymi muzyki i akustyki (CCRMA). Aby stworzyć „Platform”, Herndon nawiązała współpracę z radykalnym holenderskim studiem projektowym Metahaven, a także z cyfrowym twórcą Matem Dryhurstem. To dzięki nim zagłębiła się w takie tematy jak systemowe nierówności, stan inwigilacji i neo-fundamentalizm. „Platform” podkreśla potrzebę nowych fantazji i strategicznych zbiorowych działań.Holly zadebiutowała w 2012 roku albumem ‚Movement’, który pokazał jej fascynację muzyką transową i inspirację techniką samplowania pionierów muzyki awangardowej. Na kolejnych singlach ‚Chorus’ i ‚Home’, przygotowujących grunt pod jej najnowsze dzieło, starała się nadać ludzki wymiar komputerom, wychwalając ich ogromne możliwości zapamiętywania danych. „Platform” jest swoistym optymistycznym przełomem, wezwaniem do postępu i szukania nowych sposobów miłości.

Źródło: SONIC RECORDS
———-

5.The Vaccines coverTHE VACCINES – „English Graffiti” (Sony Music)

Drugi krążek The Vaccines, jednej z najciekawszych brytyjskich grup alternatywnych ostatnich lat, to płyta bardzo oczekiwana nie tylko na Wyspach, ale i wśród fanów rocka na całym świecie. Hity ‘Post Break-Up Sex’, ‘If You Wanna’ i najnowszy ‘Hansome’ dały im pozycję, o jakiej marzy wiele młodych zespołów, ale i presję dostarczenia drugiej płyty równie dobrej, co debiut sprzed 4 lat. Na szczęście wszystko wskazuje, że 11 utworów z ‘English Graffiti’ tylko tę pozycję umocni. Brzmienie krążka to jest ambitny rock, który wręcz definiuje pojęcie współczesnej alternatywy… i za 10 lat będzie brzmiał totalnie staromodni – jak żartują sami muzycy. Album wyprodukowali The Vaccines oraz Dave Fridmann (Flaming Lips, Tame Impala, MGMT) i Cole MGN (Ariel Pink, Beck, Nite Jewel). Aktualnym singlem z krążka jest kompozycja “Dream Lover”, który The Vaccines określają jako najlepszy numer w swojej karierze. Album ukaże się na płycie CD standard i na winylu.

Źródło: SONY MUSIC
———-

6.blurryfaceTWENTY ONE PILOTS – „Blurryface” (Warner Music)

Czwarty studyjny album duetu Twenty One Pilots, który tworzą pochodzący z Columbus w stanie Ohio Tyler Joseph i Josh Dun. Następca świetnie przyjętego albumu „Vessel” jest rozwinięciem stylu Amerykanów. Na szeroko pojętym terytorium indie rocka, tak bliskim Joshowi i Tylerowi, można obecnie znaleźć także hip-hop, punk, popowe melodie i wspaniałe dźwiękowe pejzaże. Eklektyzm w najlepszej i niezwykle ciekawej formie – tak można skwitować zawartość „Blurryface”.

Źródło: WARNER MUSIC
———-

7.MelodyGardotMELODY GARDOR – “Currency of Man” (Universal Music)

Jedna z najlepiej sprzedających się wokalistek na świecie, Melody Gardot powraca z nowym, czwartym albumem studyjnym zatytułowanym „Currency of Man”. Od dawna wyczekiwany album „Currency of Man” przedstawia niebywale twórcze podejście artystki, która w niezwykły sposób potrafi przekraczać muzyczne granice jazzu, bluesa i R&B. Na nowym albumie Melody ponownie łączy siły z nagrodzonym statuetką Grammy producentem Larry Kleinem. W 2009 roku w wyniku tej współpracy powstał bestsellerowy album ‘My One and Only Thrill’ , który sprzedał się w ilości ponad 1,5 miliona egzemplarzy na całym świecie, czyniąc pochodzące z niego nagrania klasykami gatunku. ‘Currency of Man’ stanowi istotny krok naprzód w karierze wokalistki. Melody Gardot wykorzystuje tu swój talent do pisania tekstów w zupełnie inny sposób niż na ostatnim, bardzo dobrze przyjętym przez krytykę i publiczność albumie ‘The Absence’. Jak wyjaśnia Melody – Każdy album jest podróżą, a ta płyta pod wieloma względami jest skokiem w nieznane. Spędziłam ostatnio sporo czasu w Los Angeles i wszystkie piosenki mówią o ludziach, których tam spotkałam: o ludziach, którzy prowadzą życie na krawędzi…” Nadzwyczajny głos i interpretacje Melody Gardot, przepełnione siłą i wdziękiem są bez wątpienia jej wizytówką. Muzyczny świat natychmiast przypomni sobie to rzadkie połączenie naturalnego talentu i muzycznego wyrafinowania, dzięki któremu Melody bez trudu podbija publiczność . Wokalistka dodaje: Mamy odlotową sekcję rogów i te filmowe, do pewnego stopnia egzystencjalne aranżacje. W tych utworach ja i Larry odkryliśmy elektryzującą stronę tych piosenek, coś czego nigdy dotąd nie robiłam. .. To wszystko jest poszukiwaniem, ale wydaje się, że dobrze jest poszukiwać czegoś nowego, nawet jeśli miało by to okazać się troszkę dziwne.

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

8.Charles-AznavourCHARLES AZNAVOUR – “Encores” (Universal Music)

Legendarny Charles Aznavour, który w ubiegłym roku ukończył 90 lat, powraca z nowym albumem! Jego długoletnią karierę determinuje ogromna pasja do śpiewania, występy na żywo oraz ogromna przyjemność jaką czerpie ze swojej pracy artystycznej. Charles Aznavour, który rozpoczął występy sceniczne już jako 9-latek, obecnie jest ikoną francuskiej piosenki rozpoznawalną i szanowaną na całym świecie! Charles Aznavour pytany o swoją profesję zawsze odpowiada z niesamowitą skromnością, szczerością i precyzją. Legendarne jest jego poczucie humoru oraz cięta riposta. Płyta Charlesa Aznavoura jest rodzajem muzycznego pamiętnika. Charles Aznavour opowiada o swojej młodości na ulicach Montmartre, przytacza wspomnienia związane z Edith Piaf, porusza tematykę mijającego czasu oraz trudnych chwil podczas wojny. Album zawiera duet z rewelacyjnym Benjaminem Clementine: “You’ve Got To Learn”! „Avec un brin de nostalgie” (With a Touch of Nostalgia) – pierwszy singiel z albumu:

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

9.TheSubwaysTHE SUBWAYS – „The Subways” (Mystic Prod.)

Na półkach sklepowych można już znaleźć najnowszy album formacji The Subways. Krążek zatytułowany po prostu „The Subways” jest czwartym w dorobku zespołu. Nowa płyta to również początek nowego etapu w działalności The Subways. Przy pierwszych trzech albumach zespół pracował ze znanymi producentami (Stephen Street, Butch Vig i Ian Broudie), natomiast produkcja i miks najnowszego krążka to dzieło wokalisty, Billy’ego Lunna. Efektem jest płyta, której brzmienie jest esencją tego, jak zespół brzmi na żywo. Zaraz po wydaniu krążka The Subways ruszyli w dużą trasę promocyjną.

Źródło: MYSTIC PRODUCTION
———-

10.Willie Nelson and Merle Haggard - Django and JimmieWILLIE NELSON & MERLE HAGGARD – „Django and Jimmie” (Sony Music)

Nowy album legendarnego Willie Nelsona nagrany wspólnie z Merle Haggardem uważanym za drugiego obok Williego ojca założyciela amerykańskiej sceny country już jest w naszych sklepach muzycznych. „Django & Jimmie” to szósty album studyjny Nelsona nagrany dla Legacy Recordings. Legendarny artysta połączył siły z długoletnim przyjacielem i współpracownikiem Merle Haggardem czego wynikiem jest ten niesamowity album, na którym znalazły się nowe piosenki oraz klasyki, które Willie śpiewał gdy był nastolatkiem. Tytułowy utwór powstał w hołdzie dla dwóch wspaniałych artystów – gitarzysty jazzowego Django Reinhardta oraz amerykańskiego piosenkarza country Jimmie Rodgersa tworzącego na początku XX wieku. Willie Nelson i Merle Haggard to artyści uważani za największe gwiazdy muzyki country, które od dziesięcioleci wpływają na nowe pokolenia fanów i inspirują innych artystów.

Źródło: SONY MUSIC
———-

11.MartinGoreMARTIN GORE – „MG” (Pias)

Długo oczekiwany solo projekt Martina Gore’a „MG” trafił na półki sklepowe. Album jest dostępny na CD, winylu oraz jako download. Matin Gore nie tylko skomponował muzykę, ale zajął się również produkcją swojego krążka. Utwory powstały w prywatnym studio Martina w Santa Barbara. Płyta ma charakter ścieżki dźwiękowej do emocjonalnego i tajemniczego filmu, który słuchacz wykreuje sobie w swojej głowie.

Źródło: PIAS
———-

12.FandingNeverlandFINDING NEVERLAND” (Universal Music)

To album, który zawiera piosenki z uznanego broadwayowskiego musicalu w interpretacji największych gwiazd sceny muzycznej! W projekcie udział wzięli: Musical powstał na podstawie historii przyjaźni pisarza Jamesa Barriego z pewną wdową i czworgiem jej synów, którzy zainspirowali go do napisania „Piotrusia Pana”. Ta historia pobudza wyobraźnię i przenosi w inny, magiczny świat. W rolach głównych występują: Matthew Morrison, Kelsey Grammer i Laura Michelle Kelly.

Reżyseria: Diane Paulus i James Graham
Kompozycja i słowa: Gary Barlow oraz Eliot Kennedy
Choreografia – Mia Michaels

Tracklista:

1. Zendaya – “Neverland”
2. Kiesza – “Stronger”
3. Nick Jonas – “Believe”
4. Ellie Goulding – “When Your Feet Don’t Touch The Ground”
5. Paloma Faith – “Circus Of Your Mind”
6. Jennifer Lopez & Trey Songz – “What You Mean To Me”
7. Rita Ora & Sage The Gemini – “Are We Gonna Play?”
8. Christina Aguilera – “Anywhere But Here”
9. Jon Bon Jovi – “Beautiful Day”
10. Pentatonix – “Stars”
11. John Legend – “My Imagination”
12. Gary Barlow – “Something About This Night”
13. Matthew Morrison – “We Own The Night”
14. Christina Perri – “All That Matters”
15. Goo Goo Dolls – “If The World Turned Upside”

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

13.JasonDeruloEverythingIs4JASON DERULO – “Everything is 4” (Warner Music)

Czwarty studyjny album Jasona Derula. Na płycie gościnnie pojawiają się m.in. Stevie Wonder i Jennifer Lopez. Produkcję większej części z kilkunastu piosenek wziął na siebie nominowany do Grammy producent Ian Kirkpatrick (m.in. Hilary Duff). Jason do współpracy przy nadaniu brzmienia piosenkom wybrał także Ricky’ego Reeda. To właśnie on ma duży udział w wielkich sukcesach świetnych singli Derulo, „Talk Dirty” oraz „Wiggle”. Poza wspomnianą J.Lo oraz Stevie’em Wonderem Jasona Derulo w nagraniach wspomogli również: wokalistki Meghan Trainor i K. Michelle, mąż aktorki Nicole Kidman i gwiazda country Keith Urban, norweski didżej Matoma oraz młoda wokalistka i kompozytorka Julia Michaels (współpracowniczka m.in. Seleny Gomez i Demi Lovato).

Źródło: WARNER MUSIC
———-

14.SHAMIR RATCHETSHAMIR – “Ratchet” (XL Rec. / Sonic Records)

„Ratchet” to debiutancki album pochodzącego z Las Vegas Shamira Bailey’a, szerzej znanego po prostu jako Shamir. Na płycie znalazło się dziesięć utworów. Muzyka w jego domu była obecna od najmłodszych lat. Głównie za sprawą zajmującej się nią ciotki, którą w domu odwiedzali muzycy i producenci, pomagający tworzyć jej piosenki. To właśnie dzięki niej, a także dzięki rodzicom Shamir odkrył muzykę hiphopową i R&B oraz wokalistki w rodzaju Billie Holiday, Nina Simone czy Janis Joplin. On sam zaczął komponować w wieku dziewięciu lat, gdy dostał swoją pierwszą gitarę i podręcznik ‘Gitara dla opornych’. Gdy miał siedemnaście lat wraz z przyjacielem utworzył zespół punkowy, który jednak szybko zakończył działalność. Shamir zadebiutował w czerwcu 2014 roku EP-ką ‘Northtown’, wydaną nakładem nowojorskiego wydawnictwa Godmode.  W październiku zeszłego roku Shamir przeniósł się na Brooklyn, gdzie zamieszkał w przestrzeni artystycznej Silent Barn i gdzie razem z założycielem Godmode, Nickiem Sylvestrem, nagrał ‘Ratchet’. Powstała zachwycająca mieszanka muzyki disco, house i r&b, przekraczającą pojęcia gatunku, płci, wieku i geografii. Album promuje utwór ’Call It Off’, do którego powstał teledysk opublikowany w ramach YouTube Music Awards 2015.

Źródło: SONIC RECORDS
———

15.Hilary DuffHILARY DUFF – „Breathe In. Breathe Out.” (Sony Music)

Hilary Duff to jedna z najpopularniejszych wokalistek-aktorek młodego pokolenia. Rozpoczynała karierę jako „Lizzie McGuire” w telewizyjnej produkcji pod tym samym tytułem, by później występować w bardziej ‘dorosłych’ produkcjach – zarówno kinowych, jak i serialowych. Od początku łączyła ją z udaną karierą wokalną – przeboje                   „So Yesterday” czy „Come Clean” królowały na listach przebojów na całym świecie, a debiutancki krążek ‘Metamorphosis’ zadebiutował na 1. miejscu amerykańskiej listy Billboard Chart 200. Hilary Duff ma na swoim koncie ponad 15 milionów sprzedanych płyt na cały świecie. Po 8 latach przerwy powraca z nowym, piątym albumem – „Breathe In. Breathe Out.” Płyta powstała we współpracy z najgorętszymi nazwiskami w branży muzycznej – za teksty oraz produkcję odpowiadają między innymi: Tove Lo, Ed Sheeran, Matthew Koma (Zedd, Alesso, Tiesto, One Republic) i Bloodshy (Britney Spears, Madonna, Jennifer Lopez, Katy Perry). Krążek dostępny jest w wersji podstawowej CD z 12 utworami oraz CD deluxe (dodatkowe 2 piosenki).

Źródło: SONY MUSIC
———-

16.SlayerSLAYER – „Repentless” (Mystic Prod.)

11 września ukaże się nowy album legendy thrash metalu, formacji Slayer, zatytułowany „Repentless”. To będzie jedenasty studyjny album w dorobku Slayer i pierwszym od wydanego w 2009 roku „World Painted Blood”. Za jego produkcję odpowiada Terry Date (Pantera, Siundgarden, Deftones), z którym zespół pracował pierwszy raz w swojej historii. To także pierwszy album Slayer od kiedy do zespołu w 2013 roku powrócił perkusista Paul Bostaph oraz szeregi kapeli zasilił Gary Holt z Exodus w roku 2011. Kerry King, gitarzysta zespołu, opowiada: „Na płycie jest 12 kawałków, jeden to intro, kolejny to „Implode”, jest „Atrocity Vendor”, jest też „When The Stillness Comes”, ale ich wersje na albumie będą inne od tych, które słyszeliście. Myślę że to fajne, zwłaszcza że chciałem aby były częścią nowego krążka. Lubię, gdy wszystkie utwory na płycie brzmią spójnie. To prawdopodobnie 40, 45 minut muzyki, może trochę mniej. Gdy nagrywaliśmy „God Hates Us All”, umieściliśmy na niej wszystkie numery, które nagraliśmy, bo tak się wtedy robiło, ale gdy to się stało, obiecałem sobie, że nigdy więcej tego nie zrobię. Ja się wychowałem na płytach 10 – cio utworowych.

Źródło: MYSTIC PRODUCTION
———-

17.Mans_Zelmerlow_Perfectly_Damaged_Album_Artwork_SMANS ZELMERLOW – “„Perfectly Damaged” (Warner Music)

Od 8.06.2015 r. jest już nowy album Månsa Zelmerlöwa pt. „Perfectly Damaged”. Na płycie znalazł się utwór Heroes, z którym Szwed zwyciężył 60. Konkursu Piosenki Eurowizja 2015 w Wiedniu. Måns Zelmerlöw wyprzedził reprezentującą Rosję Polinę Gagarinę (A Million Voices) oraz włoski zespół Il Volo (Grande Amore). Krążek Szweda wypełniło ją 12 piosenek. Zelmerlöw ma za sobą udział w szwedzkim „Idolu” oraz tamtejszej wersji „Tańca z gwiazdami”. Jako gość pojawił się też w polskiej edycji drugiego z wymienionych show. W naszym kraju występował wielokrotnie, w programach telewizyjnych, na festiwalach, a także na koncertach plenerowych. Jego singiel „Cara Mia” pokrył się w Szwecji podwójną platyną. Sukcesami były też role Månsa Zelmerlöwa w musicalach „Grease” oraz „Footloose”.

Źródło: WARNER MUSIC
———-

18.PAROV STELAR THE DEMON DIARIESPAROV STELAR – “The Demon Diaries” (Sonic Records)

Parov Stelar powraca z nowym albumem zatytułowanym ‚The Demon Diaries’. Muzyczne demony nie zawsze są mroczne i złe, jak mogą się wydawać na pierwszy rzut oka. Jednak niepokój artysty stał się siłą napędową The Demon Diaries. Bo gdzie byśmy byli bez naszych wewnętrznych demonów? Nie ma wątpliwości, że tam gdzie jest światło, zawsze jest też mrok, o czym Parov Stelar wie aż nazbyt dobrze. Złamane obietnice, ślepe zaułki, bezsenne noce bez wątpienia odciskają się na psychice. Granica pomiędzy zabawowym hedonizmem, a melancholią często bywa bardzo cienka. The Demon Diaries nie tylko ujawnia obie twarze bestii, ale podobnie jak poprzednie płyty Coco i The Princess, pokazuje dwa różne aspekty muzycznego geniuszu Parova Stelara. Na dwupłytowym albumie znajdziemy dwadzieścia cztery piosenki, zaśpiewane gościnnie przez dziewięciu wokalistów.

Źródło: SONIC RECORDS
———-

19.Twonshend Classic QuadropheniaPETE TOWNSHEND’S – “Classic Quadrophenia” (Universal Music)

70-letni legendarny artysta Pete Townshend stworzył ‚klasyczną‘ wersję jednego z najbardziej znanych albumów zespołu The Who – Quadrophenia – na orkiestrę symfoniczną, głos operowy i chór. Nowa, symfoniczna wersja albumu Quadrophenia, pierwotnie wydanego przez zespół The Who w 1973 r., została zorkiestrowana przez profesjonalną kompozytorkę, aranżerkę, autorkę piosenek i wreszcie piosenkarkę Rachel Fuller, prywatnie partnerkę Pete‘a Townshenda.

Album został nagrany dla wytwórni Deutsche Grammophon, a koncertowa premiera dzieła w wykonaniu Royal Philharmonic Orchestra oraz London Oriana Choir będzie miała miejsce latem w Royal Albert Hall. Projekt zapisuje najnowszy rozdział w trwającej całe życie kampanii Townshenda mającej na celu zerwanie ze stereotypem 3-minutowej piosenki popularnej i wprowadzenie muzyki rockowej na wyższy artystyczny poziom. Już w latach 60. Townshend zdefiniował ideę „opery rockowej“ (Tommy), a Quadrophenia stanowi kolejny etap tego procesu. Wymyślona i napisana przez Townshenda w 1973 Quadrophenia doczekała się wersji filmowej, a następnie teatralnej, była też w całości wykonywana podczas ostatnich tras koncertowych zespołu The Who. Przez ostatnie trzy lata Townshend pracował bardzo intensywnie z Rachel Fuller nad zupełnie nowymi aranżacjami tego dzieła na orkiestrę, solistów i chór. To nowe wcielenie klasycznej opery rockowej zostało nagrane we wrześniu 2014 w legendarnych londyńskich Air Studios, a wykonawcami byli: Royal Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Roberta Zieglera, popularny brytyjski tenor Alfie Boe oraz grający na elektrycznej gitarze i pojawiający się także w partiach wokalnych sam Townshend. Townshend ponownie wystąpi podczas światowej premiery swojego dzieła na żywo w Royal Albert Hall w Londynie, 5 lipca 2015 razem z RPO, Zieglerem, Boe’em i innymi zaproszonymi gwiazdami.

Wielki gwiazdor rocka rozpoczyna tym projektem prace nad zaaranżowaniem na orkiestrę całej swojej muzyki, z myślą o przyszłych pokoleniach.

Rachel Fuller, która przyszła na świat w roku wydania albumu Quadrophenia, przyznaje, że zetknęła się z albumem zespołu The Who dopiero sporo lat po spotkaniu Townshenda w nagraniowym studio w Londynie, podczas prób do trasy koncertowej zespołu The Who w 1996 r., kiedy pracowała z Ute Lemper.

Alfie Boe, który śpiewa partie pierwotnie wykonywane przez Rogera Daltreya, urodził się również w 1973 roku, ale słuchał albumu Quadrophenia przez wiele lat. Mam ten album we krwi. Wychowałem się na muzyce rockowej i zawsze fantazjowałem, że zostanę śpiewakiem rockowym, zanim otrzymałem wykształcenie operowe. Zawsze wydawało mi się, że śpiewak operowy może sprawdzić się w tego typu repertuarze. To trudniejsze do śpiewania od opery, ale bardzo emocjonujące. Muzyka jest pełna emocji, pozytywnych uczuć i siły, można ją porównać z symfoniami Beethovena czy Mozarta – Alfie Boe.

Dyrygent Robert Ziegler wspomina jak słuchał zespołu The Who, kiedy był nastolatkiem w Los Angeles, potem spotkał Townshenda podczas pracy nad dokumentalną audycją radiową o producencie filmowym Kenie Russellu, który reżyserował film oparty na operze Tommy. To bardzo ciekawe doświadczenie, kiedy orkiestra występuje z muzykami rockowymi o tak odmiennych doświadczeniach, i kiedy ludzie reprezentujący szczyty umiejętności w swoich gatunkach sztuki spotykają sie, aby razem muzykować, wszyscy są szczęśliwi.

“Komentując „wiodącą“ rolę Alfiego Boe‘ego Townshend mówi: Alfie jest prawdziwą gwiazdą, podczas występu daje z siebie wszystko. Nigdy nie myślałem, że usłyszę moje piosenki w wykonaniu klasycznego tenora, ale dzięki Alfiemu stało się to faktem. Jest on też bardzo zabawnym człowiekiem, a przy tym bardzo przystojnym, dziewczęta go lubią. Nie mogę się doczekać, kiedy razem wystąpimy na scenie. Będę próbował zepchnąć go do orkiestrowego kanału…

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

20.Cassandra Wilson CW_final_2CASSANDRA WILSON – „Coming Forth By Day” (Sony Music)

Nowy album Cassandry Wilson nosi tytuł „Coming Forth By Day.” Płyta ta jest niezwykłym hołdem złożonym wyjątkowej artystce, jaką była Billie Holiday w stulecie jej urodzin. Tytuł albumu „Coming Forth By Day” to angielskie tłumaczenie tytułu staroegipskiej „Księgi Umarłych” – zbioru zaklęć mających pomóc w wędrówce w zaświaty. Cassandra Wilson z charakterystyczną dla siebie odwagą podeszła do repertuaru „Lady Day.” Wspólnie z producentem Nickiem Launay (znanym ze współpracy z Nickiem Cave), Cassandra wybrała zarówno mniej znane, jak i wielkie przeboje Billie Holiday. W powstaniu albumu uczestniczyli między innymi: producent Nick Launay, gitarzyści T Bone Burnett i Nick Zinner, aranżer Van Dyke Parks, sekcja rytmiczna The Bad Seeds (perkusista Thomas Wydler i basista Martyn P. Casey), długoletni współpracownik Cassandry, pianista Jon Cowherd oraz gitarzysta Kevin Breit.

Źródło: SONY MUSIC
———-

21.BrandonFlowersBRANDON FLOWERS – “The Desired Effect” (Universal Music)

Drugi solowy album frontmana zespołu The Killers, Brandona Flowersa. Do współpracy nad najnowszym albumem Brandon zaprosił zwycięzcę zeszłorocznej nagrody Grammy dla najlepszego producenta – Ariela Rechtshaida. Album promuje singiel „Can’t Dany My Love”.

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

22.PaulWellerSaturnsPattern_FINAL_Cvr_06PAUL WELLER – “Saturns Pattern” (Warner Music)

Album legendy brytyjskiego punka, rocka i alternatywy, Paula Wellera. Materiał nosi tytuł “Saturns Pattern”. Nad piosenkami na album Paul pracował w HQ, Black Barn Studios w Surrey razem z wieloletnim, sprawdzonym współpracownikiem Janem „Stanem” Kybertem. „Saturns Pattern” to Paul Weller przesuwający granice stylistyczne tworzonej przez siebie muzyki, to kalejdoskop różnorakich dźwięków pełen ambicji i werwy, który swoją świeżością i pomysłowością z pewnością zawstydzi niejednego znacznie od Anglika młodszego twórcę. To album dowodzący, że Weller to nie nostalgia, lecz muzyczna awangarda. Oprócz Paula i Jana w studio pracowali również muzycy towarzyszący artyście na koncertach: Steve Cradock, Andy Crofts, Ben Gordelier, Steve Pilgrim. W gościach znajdziemy znanego z The Strypes Josha McCloreya oraz starego kumpla Wellera z Woking oraz The Jam, Steve’a Brookesa.

Źródło: WARNER MUSIC
———-

23.JAMIE XX IN COLOURJAMIE XX – „In Colour” (XL Rec. / Sonic Records)

Jamie Smith, szerzej znany jako Jamie xx, to młody, pełen energii artysta, a jego pierwszy stricte solowy album „In Colour”, jest zarówno podsumowaniem jego dotychczasowej kariery, jak i początkiem czegoś zupełnie nowego. Jest pochodną jego własnej historii. W ciągu dekady, od momentu gdy dołączył do The xx, zmienił się z nieśmiałego fana muzyki elektronicznej, w jedną z najważniejszych jej postaci. „In Colour” jest płytą o wyjściu z zespołu i kształtowaniu nowej przyszłości. Jest na nim muzyka, która inspirowała go na przestrzeni tego czasu, są ludzie, których spotkał i klimat miejsc, które odwiedził. Album przynosi imponującą i zaskakującą listę współpracowników, wśród których znaleźli się jego koledzy z zespołu: Romy Madley Croft i Oliver Sim, którzy mają tu swój wokalny wkład. Pojawił się też raper z Atlanty Young Thug, którego Rolling Stone nazwał „jednym z najbardziej ekscytujących nowych głosów hiphopowych – a może całej muzyki popowej”. Na płycie pojawia się też jamajski artysta Popcaan oraz producent Four Tet. Jak mówi sam twórca: „In Colour” jest o przemianie, o transformacji. O nieustannych wyjazdach i powrotach do domu. O tym jak te podróże zmieniają mnie za każdym razem. Uwielbiam trasy koncertowe, miejsca, które odwiedziłem, jednak kiedy biorę do ręki laptop, zawsze myślę o domu i o muzyce. Uwielbiam bycie w zespole, bycie producentem i bycie DJ-em. O tym wszystkim jest ten album. Od strony dźwiękowej „In Colour” jest trzymającym w napięciu, ekspansywnym, szerokoformatowym albumem, na przemian lśniący i nowoczesny, jak i chropowaty i surowy. Luźny i zabawny, a zarazem refleksyjny i rozważny. Tytuł jest nawiązaniem do monochromatycznej tożsamości The xx. Zazwyczaj postrzeganej z powagą, co Jamie uważa za błąd. Album przynosi całą paletę dźwięków i emocji, które inspirują piękną, wizualną estetykę. Na okładce płyty znalazło się śmiałe zestawienie kolorów. Ikonowy, minimalistyczny wzorzec, który zdefiniował Jamie’go (i The xx), tutaj został rozciągnięty i posłużył jako gra. Jamie dopasował do tego widma każdy utwór na „In Colour”. Zacząłem od bycia fanem muzyki elektronicznej, podziwiałem wspaniałych artystów i producentów, aż w końcu stałem się częścią tego świata. „In Colour” to nie jest koniec pewnej ery, a raczej początek tego, co będzie dalej – podsumowuje ten jeden z filarów formacji The xx.

Źródło: SONIC RECORDS
———-

24.IncubusINCUBUS – “ Trust Fall (SIDE A)” (Universal Music)

Wielki powrót Incubus! Nowy mini album „Trust Fall (Side A)” składa się z czterech kompozycji ukazał się w 20 lat od premiery debiutanckiej płyty Incubus „Fungus Amongus”. Zespół ma na swoim koncie 6 studyjnych albumów, z czego ostatnie 3 wyprodukował Brendan O’Brien. Płyty zdobyły złoty, platynowy i multi-platynowy status. 4 utwory dotarły do pierwszego miejsca listy Billboard Alternative Songs. Incubus wystąpi na tegorocznym Orange Warsaw Festiwal.

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

25.A$AP Rocky coverA$AP Rocky – „AT.LONG.LAST.A$AP” (Sony Music)

Drugi album jednego z najmodniejszych – i najbardziej wszechstronnych – raperów młodego pokolenia. Na krążku „At.Long.Last.A$AP” (w skrócie „A.L.L.A.”) oprócz znanych już gości – Miguela, Marka Ronsona, Roda Stewarta („Everyday”) i Lil Wayne’a („M’$”) pojawiają się także Kanye West („Jukebox Joints”), Future i M.I.A. („Fine Whine”) i Mos Def („Back Home”) a także wielu inne innych nazwisk ze świata rapu. W płyty udostępnione przed premierą zostały kawałki „Lord Pretty Flacko Jodye 2 (LPFJ2)”, „M’$”, „LSD” i „Electric Body (ft. ScHoolboy Q)” ale singlem przeznaczonym do promocji płyty w stacjach radiowych jest numer „Everyday”, oparty na samplu z piosenki „In A Broken Dream” Roda Stewarta nagranej prawie 5 dekad temu. Album ukazał się w Polsce na płycie CD wyłącznie w wersji nieocenzurowanej. Latem 2015 r. trafi do sprzedaży również na płycie winylowej.

Źródło: SONY MUSIC
———-

26.JesseMalinJESSE MALIN – „New York Before The War” (Mystic Prod.)

Nowy album Jesse’ego Malina zatytułowany „New York Before The War” można już znaleźć na półkach sklepowych. Jesse podszedł bardzo ambitnie do nowego materiału, który ukazuje się prawie 5 lat po premierze jego poprzedniej płyty. Muzyk chciał nagrać materiał, który przeskoczy wszystko, co do tej pory stworzył. Sesje nagraniowe albumu rozpoczęły się w Virginii, a potem przeniosły się do studia Magic Shop w nowojorskim Soho. W nagraniach udział wzięli gitarzysta Derek Cruz, basistka Catherine Popper (Jack White, Ryan Adams), perkusiści Randy Schrager (Scissor Sisters) i Paul Garisto (Psychedelic Furs). Podczas sesji w Virginii produkcją zajmował się Don Dilego, a Malin i Cruz wspólnie produkowali album podczas nagrań w Nowym Jorku. Brian Thorn, który pracował przy „The Next Day” Davida Bowiego, zajął się realizacją i miksem albumu. Malin, który współpracował z Bruce’em Springsteenem, Ryanem Adamsem, Gogol Bordello i wieloma innymi, opisuje swoją płytę jako „metaforę próby przetrwania i prawdziwego życia w ciągle zmieniającym się, nieczułym świecie”.

Źródło: MYSTIC PRODUCTION
———-

27.KensingtonKENSINGTON – „Rivals” (Universal Music)

Kensington to rockowa grupa, która składa się z czterech utalentowanych muzyków i odnosi ogromne sukcesy w ojczystej Holandii. Ma na koncie liczne nagrody i radiowe przeboje. Znana jest też z fantastycznych występów na żywo. Od początku 2015 roku zespół zyskuje coraz większą popularność także w Polsce. W marcu 2015 roku zaskoczyli jurorów i telewidzów swoim występem w programie „Must Be the Music”. Album grupy pt. „Rivals” z 2014 roku promuje singiel „War.”

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

28.PALMA VIOLETS DANGER IN THE CLUB COVERPALMA VIOLETS – “Danger In The Club” (Rough Trade / Sonic Records)

Historia Danger In The Club, drugiej płyty Palma Violets, zaczęła się dość niefortunnie. Wszystko zaczęło się na farmie Pembrokeshire w Walii. Było gorące lato 2013 i muzycy byli w trasie od 2012 roku. Marudni, znudzeni i poirytowani. Drażniło ich wszystko, nawet sami siebie nawzajem. Wbrew intuicji, po typowo rozbrykanym występie na Reading Festival, zażądali od tour managera by zawiózł ich do stodoły „gdzieś pośrodku niczego”. W tej gorączkowej atmosferze konfrontacji, stopniowo zaczęli wracać do muzyki. Od tarć zaczęły pojawiać się okazjonalne iskry, które stały się punktem zapalnym płyty „Danger In The Club”. Pomocna okazała się konceptualna wizja płyty, na którą wszyscy się zgodzili. Wiedzieli, że chcą uniknąć typowych rozwiązań dla drugiego albumu. Zrozumieli, że najważniejsze dla tej płyty będzie zachowanie prostoty, bezpośredniości i młodego ducha. Muzyka, której wtedy słuchali – Dr Feelgood, Brinsley Schwarz, Graham Parker – podsycana ich tradycyjnymi fascynacjami muzyką The Gun Club, Cramps czy Nicka Cave’a, rozbudziła ich apetyt na stworzenie czegoś prostego i ekscytującego. „Danger In The Club” jest napędzany zaraźliwą energią, jest zarówno rozpędzony, jak i garażowy i entuzjastyczny. Gorączkowy charakter takich utworów jak Hollywood (I Got It), Danger In The Club czy Gout! Gang! Go!, równoważy intymna ballada The Jacket Song, a także bardziej eksperymentalny No Money Honey. Duży wkład w brzmienie i emocje tego albumu miał też producent John Leckie. Kiedy zgromadzili wystarczającą ilość materiału, zdecydowali się zwrócić do niego ze względu na jego wcześniejszą pracę z The Fall i Magazine. W ciągu dwóch tygodni, za namową Leckie’a, album nabrał nowego kształtu. Większość rzeczy, które słychać na płycie, powstały w tym okresie wzmożonego eksperymentowania. Rdzeń tematyczny albumu pozostał jednak bez zmian. Palma Violets są dumni z tego, że są angielskim zespołem i chcą aby to poczucie było zauważalne na płycie. Jak wiele młodych angielskich zespołów, promując swój pierwszy album, odwiedzili Amerykę. Ich jednak ten kraj nie onieśmielił, co znalazło odbicie w takich utworach jak Secrets Of America i Hollywood (You Got It). Z całą pewnością „Danger In The Club” charakteryzuje zaufanie i poczucie własnej tożsamości. Jestem niezwykle dumny z tej płyty – podkreśla Jesson. Wiele z siebie daliśmy i to nie było łatwe. Ważne jest, aby ludzie o tym wiedzieli, ale najważniejsze jest, że mamy poczucie, że ta płyta nie tylko potwierdziła naszą tożsamość, ale w jakimś sensie ją uzupełniła. Nie mogę się doczekać, co powiedzą o niej ludzie. Chciałbym, aby porwała ich tak, jak nas gdy nad nią pracowaliśmy. Album promuje kompozycja tytułowa, do której powstał teledysk wyreżyserowany przez Rogera Sargenta, a który został nakręcony w lokalnym pubie The Pineapple, często odwiedzanym przez muzyków z Lambeth.

Źródło: SONIC RECORDS
———-

29.FlorenceTheMachineFLORENCE + THE MACHINE – “How Big How Blue How Beautiful” (Universal Music)

Album “How Big How Blue How Beautiful” to kolekcja utworów, napisanych i zarejestrowanych w 2014r. Za produkcję materiału odpowiada Markus Dravs (Björk, Arcade Fire, Coldplay) z pomocą Paul Epworth, Kid Harpoon i John Hill. Gwiazdą pop stała się w wieku zaledwie 21 lat, ale po wielkim sukcesie swoich dwóch albumów Florence nagle odkryła, że poświęcając się tylko muzyce, utraciła jednocześnie możliwość przeżywania zwykłych rzeczy. Koncerty stawały się coraz większe, włosy coraz bardziej rude, a sukces coraz bardziej spektakularny. Dlatego po powrocie z ostatniej trasy koncertowej Florence postanowiła po prostu normalnie żyć, postarać się funkcjonować poza hermetycznym światkiem jaki znała z ciągłej trasy koncertowej. W rezultacie piosenki, które powstały kiedy wróciła do nagrywania są znacznie bardziej zanurzone w rzeczywistości. Ceremonials w dużej mierze koncentrowało się na tematach związanych ze śmiercią i wodą, natomiast ten album opowiada o uczeniu się jak żyć i jak kochać w realnym świecie raczej niż o uciekaniu od niego. To dosyć przerażające, bo w ten sposób za niczym się nie chowam, ale czułam, że tak ma być” – mówi o „How Big, How Blue, How Beautiful” Florence. Na płytę składa się 11 utworów (w wersji deluxe 16!), które powstały w znakomitej większości w ubiegłym roku przy współpracy z takimi muzykami jak Paul Epworth, Kid Harpoon i John Hill. Nad produkcją czuwał Markus Dravs odpowiedzialny poprzednio m.in. za płyty Arcade Fire czy Björk i brzmieniowo płyta jest zdecydowanie powrotem do żywego, miejscami nawet rockowego grania.

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

30.FergusonREBECCA FERGUSON – „Lady Sings the Blues” (Sony Music)

Trzeci album brytyjskiej wokalistki Rebeccy Ferguson „Lady Sings The Blues” to hołd złożony Billie Holiday. Mimo, iż płyta nosi ten sam tytuł, co najsłynniejszy album jazzmanki, znajdują są na nim zupełnie inne utwory. Ferguson przedstawia własne interpretacje aż 17 przebojów amerykańskiej legendy jazzu, m.in. „Summertime”, „Blue Moon” czy „Get Happy”. I to właśnie ten ostatni został pierwszym singlem promującym kolejny longplay „nowej Arethy Franklin”, nazywanej tak z powodu dojrzałego głosu do złudzenia przypominającego wokal Diwy. Co jest o tyle zaskakujące, że Rebecca nie skończyła jeszcze nawet 30-lat! Talent Ferguson ‚odkryto’ dzięki programowi X Factor (sama Adele przyznała się później, że głosowała na Rebeccę aż 80 razy!) i od tej pory z powodzeniem kontynuuje karierę solową – jej pierwsza płyta ‚Heaven’ w ciągu miesiąca sprzedał się w ilośc poł miliona egzemplarzy. Następny, wydany w 2013 roku krążek przyniósł międzynarodowy przebój ‚I Hope’ i potwierdził status Rebeccy jako jednej z najwybitniejszych młodych brytyjskich wokalistek ostatnich lat.

Źródło: SONY MUSIC
———-

31.TurboweekendsharemythunderjpgTURBOWEEKEND – “Share My Thunder” (Warner Music)

Niemal trzy lata trzeba było czekać na czwarty album znakomitej duńskiej formacji Turboweekend. Czekać z całą pewnością było warto, bo płyta „Share My Thunder” jest znakomita i zbiera entuzjastyczne recenzje. Zachwyty dziwić nie mogą, skoro Silas Bjerregaard (śpiew), Morten Køie (gitara basowa), Martin Øhlers Petersen (perkusja) i Anders Stig Møller (klawisze) nagrali tak znakomite piosenki jak choćby „Miles & Miles” i „Asking For More”, które promują płytę. Płyta „Share My Thunder” jest następczynią „Fault Lines” z 2012 roku, którą w Londynie zmiksował Danton Supple (m.in. Morrissey, Massive Attack, Coldplay, Elbow). Warto pamiętać, że Turboweekend to laureaci Danish Music Award dla najlepszego wykonawcy koncertowego.

Źródło: WARNER MUSIC
———-

32.MuseMUSE – „Drones” (Warner Music)

Płyta „Drones” zespołu Muse została wydana po blisko trzyletniej przerwie. Matt Bellamy, Chris Wolstenholme i Dominic Howard nagrali na swój siódmy studyjny materiał tuzin piosenek. Nadali im również brzmienie, do spółki z legendą konsolety, Robertem Johnem „Muttem” Lange (m.in. „Back In Black” AC/DC). Nagrania odbyły się w studiu w Vancouver (The Warehouse Studio), w Kanadzie.
Drony to dla mnie metaforyczni psychopaci, którzy mogą bez konsekwencji zachowywać się jak psychopaci. Światem rządzą drony, które wykorzystują drony, aby uczynić z nas drony. Płyta jest dokumentacją podróży człowieka, od całkowitej utraty nadziei do indoktrynacji przez system, aby stać się kimś na kształt ludzkiej wersji drona, a potem do ucieczki człowieka od oprawców – wyjaśnia koncept albumu Matt Bellamy. Poprzednia płyta Muse, „The 2nd Law”, ukazała się w 2012 roku. Do tej pory angielskie trio sprzedało na całym świecie ponad 17 mln albumów.

Źródło: WARNER MUSIC
———-

33.TotoTOTO – „XIV” (Mystic Prod.)

Na pólkach sklepowych można już znaleźć nowy, pierwszy od dziesięciu lat, studyjny album formacji Toto. Krążek jest zatytułowany „XIV” i znajduje się na nim jedenaście nowych kompozycji. Płyta jest dostępna jako CD, w wersji CD +DVD zawierającej „making of”, 2 LP oraz Super Deluxe (CD, DVD, 2LP, ekskluzywny plakat, koszulka oraz litografia). Gitarzysta zespołu, Steve Lukather, komentuje: „Gdy spotykamy się razem każdy przynosi swoje pomysły i okazuje się że wszystko idealnie do siebie pasuje. Każdy daje z siebie maksimum. Wybieramy to, co jest najlepsze dla muzyki, naprawdę wzbijamy się na nasze wyżyny”.

Źródło: MYSTIC PRODUCTION
———-

34.MikaMIKA – “No place to heaven” (Universal Music)

Mika – twórca hitu „Relax, Take It Easy” – prezentuje swój kolejny (czwarty) krążek „No Place In Heaven”. Współproducentem albumu jest nominowany do nagrody Grammy – Gregg Wells (Katy Perry, Pharrell Williams, Adele, Rufus Wainwright). Efektem tej współpracy jest album ze świetnymi kompozycjami w stylu lat 70tych. Mika dotychczas sprzedał ponad 10 milionów płyt na całym świecie, które były wyróżniane statusem złotej lub platynowej płyty w 32 krajach! Mika urodził się w połowie lat osiemdziesiątych w Beirucie. Niedługo po jego przyjściu na świat, rodzina zdecydowała się jednak opuścić to miasto i uciec przed trwającą tam wojną do Paryża. Reszta rodziny zdołała zbiec do Europy i znalazła schronienie w Londynie. Obok nauki śpiewu, Mika uczył się także grać na fortepianie. Tyle, że tej sztuki nauczył się już sam, bez pomocy profesjonalnych nauczycieli. Mika wspomina: Dorastałem słuchając wszystkiego, od Joan Baez i Boba Dylana, aż do Serga Gainsbourga czy muzyki flamenco. Z wiekiem moje upodobania stawały się wciąż bardziej eklektyczne. Zawsze najważniejsi byli dla mnie artyści, którzy pisali wspaniałe piosenki, nagrywali przemyślane płyty i konkretnym pomysłem i wizją. Myślę o takich muzykach jak Prince, Harry Nillson, Elton John, czy nawet Michael Jackson. Ci artyści nagrywali niesamowite albumy pop, których nie potrafiłby nagrać nikt inny! I to jest właśnie coś, co zawsze chciałem robić!

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

35.Of-Monsters-And-MenOF MONSTERS AND MEN – “Beneath The Skin” (Universal Music)

Pochodzący z Islandii zespół indie pop powraca z kolejnym albumem! Of Monsters and Men zadebiutował utworem „Little Talks”, który szturmem podbijał listy przebojów na całym świecie. Ich debiutancki album „My Head Is an Animal” sprzedał się w ponad 2 milionach egzemplarzy! Wydawnictwo zatytułowane „Beneath The Skin” zapowiada singiel „Crystals”.

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

36.SOAK BEFORE WE FORGOT HOW TO DREAMSOAK – “Before We Forgot How To Dream” (Rough Trade / Sonic Records)

„Before We Forgot How To Dream” to debiutancki album Bridie Monds-Watson, bardziej znanej jako SOAK. Tematy poruszane na płycie to przemijający czas, czy przejście od dorastania do dorosłości. Jak mówi artystka: Widzę ten album jako rodzaj dorastania, zawartego w muzycznej formie. A to dlatego, że tworzyłam go mniej więcej od trzynastego roku życia”. Bridie dorastała na przedmieściach Belfastu, z dwojgiem rodzeństwa, w domu, gdzie muzyka pełniła ważną rolę. Ojciec puszczał swoim dzieciom do snu Pink Floyd. Soak: Moi rodzice byli naprawdę wyrozumiali, byli hipisami i wielkimi miłośnikami muzyki. Oboje pracowali jako pracownicy socjalni w pobliskim schronisku. Gdy jedno szło na nocną zmianę, drugie pracowało w dzień. Choć nie mieli zbyt wiele czasu, by spędzać go wspólnie z rodziną, Monds-Watson wspomina: zbieraliśmy się w salonie, puszczaliśmy Beethovena czy coś w tym rodzaju, jakąś jego naprawdę szybką symfonię i po prostu tańczyliśmy. Być może dzięki temu kariera muzyczna córki nie była dla rodziców Bridie zaskoczeniem. Tym bardziej, że wyróżniała się w szkole muzycznej, śpiewała w chórze, a mając czternaście lat, na Boże Narodzenie dała swojej rodzinie EP-kę, którą nagrała z młodszym bratem. Jeden z utworów z tej EP-ki trafił na antenę lokalnej rozgłośni radiowej, a także na stronę BBC Introducing, co pomogło jej później wygrać lokalny konkurs talentów. Soak: Wiele osób przychodziło do naszego domu by mnie posłuchać i chciało ze mną podpisać kontrakt, co było dziwne. A jednak propozycja podpisania kontraktu publishingowego ze strony Universalu, okazała się niezwykle pomocna. Jak mówi: dzięki temu mogłam kupić instrumenty i sprzęt do nagrywania. Mogłam robić to, co chcę.

Źródło: SONIC RECORDS
———

37.ALGIERS ALGIERSALGIERS – “Algiers” (Matador / Sonic Records)

Debiutancki album Algiers naznaczony został obietnicą przeszłości. Oddziałuje niczym muzyka gospel, ma w sobie siłę soulowych protest songów z lat sześćdziesiątych oraz intensywność hardcore’u, połączoną z mocą post-punku i no wave. W jedenastu utworach, które wypełniły album Algiers, trzech emigrantów z dalekiego amerykańskiego południa atakuje ciemiężców, głosicieli odnowy religijnej i wojowników odpowiedzialnych za kulturowy szok kapitalizmu. Każdy krzyk wokalisty Franklina Jamesa Fishera zabiera słuchacza od czasów przepoconego ferworu Temptations z okresu Dennisa Edwardsa, przeprowadza przez bunt spod znaku Niny Simone, doprowadzając do samotnego wycia o północy w stylu PJ Harvey. Gitary Lee Tesche pulsują razem z partiami basu Ryana Mahana, a całość wzbogacają syntezatorowe wstawki, przekształcające całość w neomodernistyczne hymny, przepełnione strachem i nasycone popowym eksperymentatorstwem. W czasach, gdy podmiotowość polityczna i ludzka zdolność przyłączeniowa zostały rozbite na kawałki przez wymagania kapitału, Algiers prezentują postawę wierności wywrotowym duchom przeszłości i podążają w stronę światła. Chociaż być może nigdy nie dotrą do celu, przywracają do życia umarłe dźwięki i popychają je w nowym kierunku.

Źródło: SONIC RECORDS
———-

38.Samuelsen M i H Pas de DeuxMARI I KAKON SAMUELSEN – “James Horner: Pas de Deux” (Universal Music)

Ten wyjątkowy album koncentruje się wokół premierowego nagrania kompozycji ‘Pas de Deux’, autorstwa twórcy muzyki do takich filmów jak Titanic, Braveheart czy Avatar, uhonorowanego Oskarem kompozytora Jamesa Hornera . ‘Pas de Deux’ to koncert na skrzypce, wiolonczelę i orkiestrę , napisany z myślą o duecie Mari i Hakona Samuelsenów. Występujące wspólnie od dziecka rodzeństwo zachwycało swoją grą publiczność całego świata, zarówno grając solo jak i w duecie. W albumie znajdują się także trzy inne słynne kompozycje współczesne: medytacyjne Fratres Arvo Pärta, rapsodyczne Violoncelles, vibrez! Giovanniego Sollimy (z wiolonczelistką Alisą Weilerstein) oraz minimalistyczny utwór Divenire Ludovico Einaudiego.

Źródło: UNIVERSAL MUSIC
———-

39.GengharGENGHAR – „A Dream Outside”(Pias)

W połowie czerwca trafił na półki sklepowe debiutancki krążek kwartetu z Północnego Londynu. Nowy album Gengahr nosi tytuł „A Dream Outside”.W lutym formacja swoim występem zainaugurowała europejską trasę Alt-J. Album „A Dream Outside” powstał w Middle Farm Studios, a za jego produkcję odpowiedzialny jest James Bragg. Genghar tworzą: Felix Bushe (wokal/gitara), Hugh Schulte (bas), John Victor (gitara), Danny Ward (perkusja/wokal).

Źródło: PIAS
———-

40.Modest Mouse coverMODEST MOUSE – „Strangers to Ourselves” (Sony Music)

Pierwsze od 8 lat nowa płyta kultowej indie-rockowej formacji Modest Mouse. Mają na koncie już 5 płyt studyjnych. Nowy album ‚Strangers To Ourselves’ nagrywany był od połowi 2012 roku w Portland w stanie Oregon w studiu Ice Cream Party należącym do lidera i mózgu grupy – Isaaca Brocka. Wszystkie 15 utworów na płycie wyprodukował Isaac Brock, wraz z gronem współpracowników: Andrew Weissem, Tuckerem Martine, Clayem Jonesem i Brianem Deckiem. Wśród gości pojawili się James Mercer (The Shins, Broken Bells) śpiewający w chórkach na całym albumie, a także m.in. Jim Fairchild (Grandaddy), Dann Gallucci (Cold War Kids) i Russell Higbee (Man Man). Album promuje oficjalne single „Lampshades on Fire” (wykonywany przez zespół na koncertach już do 4 lat!) „The Best Room”.

Źródło: SONY MUSIC