Florence Jenkins Project – wywiad 15.05.2019 r.

01.Florence Jenkins Project i Ja_2019a

Borys Stokalski(F.J.P.) i Ja fot.AK

Florence Jenkins Project to zespół założony w 2008 r.w Warszawie. F.J.P. nagrali album pt.”Antymetafizyka” zdominowany przez progresywne dźwięki muzyki rockowej o charakterze balladowym. Jest element uzupełniający część kompozycji w postaci jazzowych smaczków. Generalnie 15 utworów ma bardzo wiele odniesień do naszego życia, do znaczenia wypowiadanych słów, do życiowych doświadczeń z bòlem, cierpieniem i nieszczęśliwą miłością na czele. To są nawiązania także do…Starego Testamentu…Średniowiecznej Polski za sprawą Galla Anonima. Ma swoje miejsce i to godne na płycie Czesław Niemen. Całkiem nieźle umiejscowiono Krzysztofa Komedę oraz mój faworyt na albumie „Ty i Sahara” przetłumaczona piosenka grupy The Police. Całej płycie towarzyszy myśl austriackiego filozofa Ludwiga Wittgensteina, która w skrócie brzmi tak: „O czym nie można mówić, o tym trzeba milczeć”. Ja im nie dałem milczeć i porozmawiałem z liderem zespołu Florence Jenkins Project – Borysem Stokalskim🙂

 

02.ANTYMETAFIZYKA

Arkadiusz Kałucki: Zacznę od początku tzn. od okładki i całej poligrafii całej waszej płyty „Antymetafizyka”. Wszystko bardzo współgra z tekstami na albumie. Skąd taki a nie inny pomysł na taką szatę graficzną? Kto jest autorem i dlaczego jest tak czarno-biało?

Borys Stoklaski(F.J.P.): Kiedy zakończyliśmy większość pracy w studio i było jasne „o czym” będzie „Antymetafizyka” zdecydowaliśmy też, że oprawa ma się stać częścią naszego przekazu. Dajemy słuchaczom kawałek samych siebie, dlatego album miał być czymś w rodzaju intymnego szkicownika: zapisane „odręcznie” teksty i ilustracje zrobione jakby od niechcenia, przy okazji pracy nad tekstem. Do tego ważną rolę miała też pełnić główna grafika okładki. Autorką całości oprawy graficznej jest Zuzanna Królik, utalentowana, młoda graficzka, ilustratorka i … tatuatorka. Miałem okazję oglądać prace Zuzy jeszcze z okresu jej studiów w Anglii. Zrobiły na mnie spore wrażenie, szczególnie praca dyplomowa, słowiański bestiariusz. Bardzo pasowała nam technika grafik Zuzanny, zaczerpnięta ze sztuki tatuażu. Daje naprawdę niepowtarzalny efekt. Zuza potrafi umieszczać w swoich pracach detale, których dostrzeżenie nadaje znaczenie całości, czasem zmieniając początkową wymowę radykalnie. Ten efekt widać na naszej okładce. Przy pracy nad moodboardem pojawił się pomysł aniołów tańczących na szpilce, motyw ten występuje też w tekście tytułowej piosenki. Zuza sprawiła, że ten symbol oderwanych od życia dociekań średniowiecznych filozofów i teologów zamienił się w obraz swego rodzaju zmagania z tajemnicą, której stawką jest życie. Anioły Zuzanny mają eteryczne, rafaelickie kształty ale pozornie beztroski taniec na szpilce rani ich stopy. Przy bliższym oglądzie okazuje się że taniec aniołów to pełna cierpienia walka o utrzymanie się na szczycie, w życiodajnym świetle. Żeby ogarnąć całość tej sceny warto sięgnąć do skrzydełka okładki. W środku jest niespodzianka – plakat odsłaniający jej kolejne, ukryte elementy. Co do palety – testowaliśmy różne warianty, od psychodelicznej poprzez odpustową (ostała się na odwrocie okładki) aż po niemal monochromatyczne, nisko nasycone. Biorąc pod uwagę wyjściowy pomysł – płyta jako szkicownik – te ostatnie stały się dość oczywistymi zwycięzcami.

Arkadiusz Kałucki: Duży rozstrzał muzyczny zaprezentowaliście na płycie, chociaż przewaga jest progresywnych brzmień rockowych. Zamieszczone kompozycje też nie należą do najkrótszych. Proszę powiedz jak wyglądał u Was proces komponowania na płytę „Antymetafizyka”?

Borys Stoklaski(F.J.P.): Faktycznie – na pierwszy „rzut ucha” płyta wydaje się dość eklektyczna. Ale zwykle słyszymy, że kolejne przesłuchania pozwalają odkryć to co nadaje jej spójność – jest to spójność przekazu i wyobraźni muzycznej a nie konwencjonalnie traktowanego stylu. Cieszy nas kiedy ludzie to dostrzegają, bo to ważny klucz do naszego grania. Często bywamy kojarzeni ze światem progrocka, co mnie to trochę dziwi. Nie znajdziesz w naszej muzyce wyrafinowanych podziałów rytmicznych, wirtuozerskich partii solowych czy bardzo rozbudowanej formy. Partie instrumentalne pojawiają się u nas jako elementy dość typowe dla kompozycji rockowych. Intro służące zbudowaniu klimatu, jak w otwierającej płytę „Walce Jakuba”, czasem instrumentalny „bridge” podkreślający jakiś aspekt opowiadanej historii, tutaj przykładem może być „Golem”, „Absalom” czy „Warowny gród”. Nasz „sekretny sos” to po prostu rockowa tradycja (szczególnie alternatywa przełomu lat 80/90-tych), odrobinę wzbogacona o skale i harmonię podsłuchanej w muzyce etno, czasem zaczerpniętej z jazzu, elektroniczne i akustyczne „smaczki” w instrumentacji a w warstwie tekstowej – opowiadanie ciekawych historii. Wolimy naszą muzykę określać jako „autorski rock”. Staramy się unikać banału ale tak naprawdę cenimy prostotę i bezpretensjonalność. Pytałeś o proces komponowana i pracę nad płytą – pracujemy dość typowo. Muzyczne pomysły, przynosimy na próby gdzie dojrzewają i nabierają finalnego kształtu a w końcu zamieniają się w piosenki i trafiają do koncertowego „setu”. „Antymetafizyka” to wybór utworów z repertuaru, który powstał właśnie w ten sposób w ciągu ostatnich 10 lat. Nasza produkcja była w stu procentach niezależna, więc mogliśmy sobie na nią dać tyle czasu ile było trzeba – w efekcie praca nad albumem zajęła nam niemal 2 lata. To było dość ważne ze względu na zawodowe ograniczenia uniemożliwiające nam intensywną pracę typową dla profesjonalnych produkcji. My zaczęliśmy od nagrania „setek”, w aranżacjach koncertowych i to one stanowiły punkt wyjścia dla dalszej pracy. Współczesna technika nagrań daje ogromną pokusę „lukrowania” i poprawiania tego co zrobią muzycy. I oczywiście trzeba w jakiejś mierze z tych możliwości korzystać, słuchacze oczekują od nagrań profesjonalnego brzmienia. Jednak zależało nam, aby cyzelowanie partii i aranżacji nie odebrało płycie autentyzmu. Naszym celem było pokazanie światu FJP a nie stworzenie perfekcyjnego produktu muzycznego. Stąd w pracy z ekipą warszawskiego Quality Studio skupialiśmy się raczej na selekcji i dopracowywaniu pomysłów i brzmień, które dadzą się przenieść z powrotem na scenę niż na perfekcyjnej edycji i maskowaniu wszelkich naszych niedoskonałości, czy mnożeniu śladów. Bezcennym partnerem w wypracowaniu brzmienia partii gitarowych był Radek Bednarek. Bardzo ważna była praca z Bartkiem Mielczarkiem przy produkcji „Walki Jakuba” i „Absaloma”, znakomitą pracę przy miksach i masteringu reszty numerów wykonał Marek Piotr Szumski, który zapewnił płycie finalny szlif i spójne brzmienie.

03a.FJP fot.Jarosław Wiśniewski

F.J.P. fot.Jarosław Wiśniewski

Arkadiusz Kałucki: Na albumie znajdują się odniesienia, nawiązania do wybitnych postaci sceny muzycznej, zarówno polskiej jak i tej zachodniej. I tu przytoczę nazwiska: Krzysztof Komeda, Czesław Niemen, Sting(The Police) nie mówiąc o postaci historycznej…Gall Anonim. Poproszę o kilka słów wyjaśnień do każdego z tych utworów.

Borys Stoklaski(F.J.P.): Kołysanka Krzysztofa Komedy z filmu „Dziecko Rosemary” jest inspiracją jednego z moich ulubionych kawałków na płycie – ballady „W moim śnie” przepięknie zaśpiewanej przez Anię. Nie jest to w zasadzie typowy „cover” – struktura i harmonia tego utworu w wielu miejscach odbiega od utworu Komedy. Ale temat tego genialnego kompozytora jest tak sugestywny, że zdominowałby chyba każdą piosenkę, w której zostałby użyty. Nam pomógł w uzyskaniu onirycznego klimatu chwil „między jawą a snem”, kiedy realność miesza się z wyobrażeniami, myśli gubią racjonalność, uwalniają się tłumione emocje. Kiedy każdy staje się na powrót zagadką, „bytem osobnym”, wszelkie relacje podlegają zawieszeniu. Trudna chwila dla zachłannej miłości. Pieśń wojów Bolesława Chrobrego z kronik Galla Anonima została skomponowana i nagrana przez Czesława Niemena w 1978. Niestety nie trafiła chyba nigdy na płytę i dzisiaj można ją znaleźć tylko w postaci cyfrowej. Nagranie Niemena jest niesamowite. Pieśń zaśpiewana a capella zwielokrotnionym głosem Mistrza gwarantuje za każdym razem ciary. Wierzę, że znaleźliśmy świeży pomysł na ten hymn o nieustępliwej sile jaka każe kolejnym pokoleniom stawać na barkach przodków i sięgać po więcej. „Ty i Sahara” to próba zmierzenia się z piękną balladą Police z płyty „Synchronicity”. Świetny tekst „Tea in the Sahara” inspirowany jest powieścią Paula Bowlesa „Pod osłoną nieba”, a właściwie z zawartą w niej legendą beduińską. Ta z kolei stanowi metafizyczną syntezę historii o niespełnieniu jaka w realnym świecie jest udziałem bohaterów powieści. Uwielbiam takie wielopiętrowe „matrioszki” narracyjne. Fakt, że prostym zabiegiem można było uzyskać dobrze brzmiący, nawiązujący do oryginału i sensowny z punktu widzenia treści refren ośmielił mnie do spolszczenia całego tekstu. Sting napisał swój tekst bardzo zwięzłą, niemal ascetyczną frazą, która jest jednocześnie bardzo plastyczna, jakby tworzyła filmowy obraz. Oddanie tego w języku polskim było wyzwaniem, ale myślę, że udało się uzyskać fajny efekt. Kluczem do muzycznej strony coveru była zmiana reagge’owego pulsu oryginału na bluesowy shuffle. Potem wyobraziliśmy sobie, że gramy ten kawałek w małym klubie, tuż przed zamknięciem, przy niemal pustej sali, w zasadzie sami dla siebie, dżemujemy. Pojawienie się solówki trochę w stylu Pata Metheny (z zachowaniem wszelkich proporcji) było już w zasadzie oczywistą konsekwencją.

Arkadiusz Kałucki: W waszych tekstach jeżeli nie wprost to poprzez metafory, grę słów a nawet dosłownych wyrażeń nawiązujecie do Starego Testamentu, Średniowiecznej Polski. Ale jest także miejsce na ból, cierpienie, blizny po nieudanych związkach. To również niewłaściwe używanie słów, języka w mowie i wynikających z tego błędów, pomyłek.

Borys Stoklaski(F.J.P.): Zdecydowanie interesuje nas współczesność. Jeżeli sięgamy po inspiracje i tematy głęboko w czas to tylko po takie, które pozwalają powiedzieć coś o nas dzisiaj. Pieśń Galla Anonima jest zdumiewająco aktualna w XXI wieku, mimo że od powstania tekstu dzieli nas 1000 lat. Wystarczy odrobina wrażliwości na przyspieszające wokół nas zmiany, całą technoewolucję i związane z nią przewartościowania. Z kolei treści Starego i Nowego Testamentu, psalmy to nie jakaś abstrakcyjne dywagacje czy filozofia – to przede wszystkim kopalnia dramatów i historii jakie przeżywali konkretni ludzie, z krwi i kości. To historia Dawida – ojca, którego błędy i słabości sprawiły, że ukochany syn, Absalom, stał się jego zawziętym wrogiem. Jak bardzo współczesna jest ta historia, jak wielu ludzi dzisiaj dotyka? To też historia Jakuba, walki jaką musiał stoczyć gdy zrozumiał, że zdobyte bogactwo, pozycja, władza pozostawia go bezradnym wobec potrzeby pojednania się z bratem, któremu skradł ojcowskie błogosławieństwo. Walka, którą przechodzi zwycięsko dopiero rezygnując z pretensji do tego by być „self-made-manem”, kontrolującym swoje życie poprzez władzę i pieniądz, a staje się Izraelem, człowiekiem „potężnym w Bogu”. Ta historia ma swoją dobrze znaną współczesną nazwę – „kryzys wieku średniego” 😉 Nie chcę ciągnąć tej „egzegezy” – w końcu muzyka jest do słuchania a nie do tego by się rozpisywać „co poeta miał na myśli”. Zachęcam do sięgnięcia po Antymetafizykę czy to w dystrybucji elektronicznej czy na stronie http://www.antymetafizyka.pl gdzie można jej posłuchać bezpłatnie.

Arkadiusz Kałucki: Jednym z przesłań na waszej płycie jest myśl filozoficzna austriackiego filozofa Ludwiga Wittgensteina a brzmi ona w skrócie: „O czym nie można mówić, o tym trzeba milczeć”.

Borys Stoklaski(F.J.P.): To teza podsumowująca najbardziej znany traktat Wittgensteina. Definiuje on miejsce i granice języka rozumianego jako narzędzie wyrażania sensownych, poddających się obiektywnej weryfikacji zdań o rzeczywistości. Jednocześnie sam Wittgenstein wydaje się puszczać do czytelnika oko mówiąc, że kto pojmie jego wywód, musi uznać go za niedorzeczny, i odrzucić jak drabinę służącą jedynie temu by wspiąć się na wyższy poziom. Czym jest ów „wyższy poziom”, tego Wittgenstein już nie mówi. Być może celem traktatu jest oddzielenie zagadnień banalnych, dla których potrzebna i wystarczająca jest dyscyplina języka, od tych dla których jest ona nieprzydatna, bo język zamienia się w bełkot. Takich jak pytanie o sens życia, cierpienia, miłości. Wówczas ujawnia się jednak dramatyczny wybór – czy ograniczyć swoją relację ze światem i ludźmi do sfery, w której język daje jakąś pewność sądów, a milcząc ignorować najważniejsze skądinąd pytania przed jakimi stajemy w życiu? Bezczelnie wtrącamy w tytułowej piosence albumu nasze „trzy grosze”: czego się nie da powiedzieć, o tym trzeba śpiewać, o tym pisać wiersze … Wittgenstein twierdził podobno, że jego prace rozumiał tylko Bertrand Russel, a i ten rozumiał go źle, więc wkraczamy tu na grunt wymagający nieco pokory. „Antymetafizyka” jest prostą, taneczną piosenką – wtrącamy się w dyskurs tytana intelektu trochę jak nakręcony licealista 😉

04a.FJP fot.Jarosław Wiśniewski

F.J.P. fot.Jarosław Wiśniewski

Arkadiusz Kałucki: Teraz czas na magiczne pytanie, które wywołuje uśmiech u niejednego fana muzyki. Nazwa zespołu…Florence Jenkins Project. Gracie poważnie, solidnie, rockowo z pomysłem na siebie, a tu nazwa, która mówi o kobiecie beztalenciu wokalnym. Musisz to wytłumaczyć 🙂

Borys Stoklaski(F.J.P.): „Ludzie mogą mówić, że nie potrafię śpiewać. Ale nikt nie może nigdy powiedzieć, że nie śpiewałam.” Dla nas Florence Foster Jenkins nie jest po prostu „najgorszą śpiewaczką świata” (choć na ten akurat tytuł niewątpliwie uczciwie zapracowała). Z całą pewnością nie jest naszym celem zasłużyć na tytuł najgorszego zespołu świata 🙂 Dla nas Florence to kobieta-zagadka. Była osobą wrażliwą i inteligentną. Jest nie do pomyślenia, żeby nie zdawała sobie sprawy jakie reakcje musi wywoływać na słuchaczach. A jednak nie była w stanie oprzeć się sile, która kazała się jej dzielić miłością do muzyki w tak szalony sposób. Co sprawia, że ludzie chcą śpiewać, tańczyć, pisać, malować dla innych, podejmując tym samym ryzyko przekraczania granic żenady, śmieszności i narażając się na odrzucenie? Dlaczego ktokolwiek chce w tym uczestniczyć jako widz, czytelnik i słuchacz? Dlaczego poszukujemy afirmacji naszego stosunku do świata który wyrażamy przez sztukę? I dlaczego poszukujemy ludzi, których tak wyrażony stosunek do świata moglibyśmy afirmować? Nasza patronka jest tej zagadki uosobieniem.

Arkadiusz Kałucki: Jak wyglądała dotychczasowa promocja płyty tzn. gdzie i ile zagraliście koncertów i jak to wygląda na przyszłość? Bo zbliżają się koncerty plenerowe etc. i czy jest szansa was w najbliższym czasie zobaczyć.

Borys Stoklaski(F.J.P.): Wystąpiliśmy na minifestiwalu „Loud & Clear” tworzonym przez Wojtka Stasiaka, gitarzystę zespołu Vahanara. Podczas jednego z wywiadów promocyjnych przed festiwalem padło pytanie: kiedy wydacie płytę? Na moje stękanie, że może EP-kę faktycznie kiedyś wydamy, dziennikarz powiedział żeby sobie nie zawracać głowy EP-ką tylko nagrać porządny album. Wydawało się to wtedy kosmicznym pomysłem, ale dzisiaj trzymam w ręku album „Antymetafizyka” i myślę że bez tamtej rozmowy to by się chyba nie wydarzyło. „Antymetafizyka” miała natomiast sporego pecha do promocji koncertowej. Najpierw czekaliśmy na powrót do zdrowia Wojtka, naszego bębniarza. Miał w końcówce pracy nad płytą bardzo groźny wypadek na kajcie. Cieszyliśmy się, że przeżył, mieliśmy też szczęście w nieszczęściu, że bębny mieliśmy nagrane, więc płyta mogła się ukazać. Ale o koncertowaniu nie było mowy – nie chcieliśmy grać bez Wojtka. Zanim wygoiły się złamania (ponad dwadzieścia!), zanim Wojtek pozbył się całego żelastwa jakie wspierało zrastanie kości była już jesień 2018 i dopiero mogliśmy myśleć o przygotowaniu koncertu premierowego! Jeszcze bez Wojtka zagraliśmy na Petardach ks Kaczkowskiego (fantastyczny, doroczny koncert na rzecz sopockiego hospicjum im Św O. Pio, które współtworzył ks Jan). Potem w grudniu mieliśmy wreszcie nadzieję na zagranie koncertu premierowego w Proximie – ostatni dzwonek bo z kolei Ani zbliżał się termin porodu . Niestety wróciły problemy Wojtka z ręką i również w tym występie zastępował go Kamil Siciak (n.b. świetny perkusista). Wreszcie udało się i w styczniu na finale WOŚP Wojtek był już z nami na scenie. Dla odmiany … zabrakło Ani, która urodziła piękną córeczkę, Basię – trzecie dziecko Kuby i Ani. Mamy nadzieję, że już w czerwcu będziemy mogli znów w komplecie stanąć na scenie, szykujemy tutaj pewną niespodziankę, nie chcę zapeszać więc na razie bez szczegółów. Ale zapraszam do śledzenia naszej strony http://www.florencejenkins.pl a zwłaszcza fanpage – http://www.facebook.com/florencejenkineproject. Znajdziecie tam też nagrania z koncertu ANTYMETAFIZYKA LIVE w Proximie.

Arkadiusz Kałucki: Dziękuję za rozmowę i trzymam kciuki aby był sukces 🙂

Borys Stoklaski(F.J.P.): Dzięki również. U nas recepta na sukces jest prosta – więcej ludzi na widowni niż na scenie 🙂

Reklamy

Albumy Świat cz.9/2018

Ja 2018_3_albumy_9

Ja fot.AK

Zamykam tym wpisem III kwartał 2018 roku jeżeli chodzi o wyróżniające się płyty zachodnich artystów, które wg mnie zasługują na uwagę. Tu na pierwszy plan wychodzi niezwykły i zjawiskowy duet Tony Bennett i Diana Krall 🙂 A Seinabo Sey, Kandace Springs koniecznie musicie posłuchać bo warto!!! 🙂

 

#NowPlaying #radio #music #albumy #albums #rnb #jazz #pop #soul #playlist #hits #journalist

 

 

01a.Nicki_MinajNicki Minaj – „Queen” (Universal Music)

„Queen” to czwarty studyjny album w dyskografii Nicki Minaj i pierwszy po czteroletniej przerwie. Wydawnictwo promują single „Chun-Li” oraz „Bed” – ten drugi utwór został nagrany wspólnie z Arianą Grande. To nie jedyny duet na „Queen”. Na krążek trafił także między innymi kawałek „Rich Sex” z gościnnym udziałem Lil Wayne’a. Nicki Minaj udostępniła teledysk do piosenki „Ganja Burn”. Autorami klipu są uznani fotografowie Mert Alas i Marcus Piggott, którzy przygotowali również okładkę albumu. Wideo rozpoczyna się planszą wyjaśniającą koncept teledysku. Następnie widzimy królową Nicki, która najpierw wije się w piasku, a następnie spotyka się z przedstawicielami swojego plemienia. Z pewnością to jeden z najciekawszych i najbardziej zmysłowych klipów w dorobku artystki.

źródło: Universal Music

02a.Tony Bennett_Diana_KrallTony Bennett & Diana Krall – „Love Is Here To Stay” (Universal Music)

Tony Bennett i Diana Krall na wspólnym albumie, który jest wyrazem miłości do twórczości Georga i Iry Gershwinów. LOVE IS HERE TO STAY, ukazuje się 14 września pod szyldem Verve Records / Columbia Records. Tony Bennett, przyjaźni się z Dianą Krall od ponad 20 lat, ale jest to ich pierwszy wspólny pełny album. LOVE IS HERE TO STAY wychodzi w samą porę, aby zdążyć na 120 urodziny George’a Gershwina, (obchodzone 26 września). Bennett – zdobywca wielu nagród Grammy – jest jedynym artystą, którego albumy zadebiutowały na pierwszym miejscu listy Billboard Top 200, w wieku 85 i 88 lat. Krall z kolei jest jedyną artystką jazzową, której osiem albumów zadebiutowało na pierwszym miejscu listy Billboard Jazz Albums. Album LOVE IS HERE TO STAY został wyprodukowany przez laureata nagrody Grammy Dae Bennetta i Billa Charlapa z Dannym Bennettem w roli producenta wykonawczego. Bill Charlap Trio to: Bill Charlap na fortepianie, Peter Washington na basie i Kenny Washington na perkusji.

źródło: Universal Music

03.Seinaibo_SeySeinabo Sey – „I’m A Dream” (Universal Music)

Seinabo Sey prezentuje drugi album „I’m A Dream”. Krążek jest dostępny w serwisach cyfrowych. Szwedzko-gambijska wokalistka z wielką gracją porusza się między kulturami i stylami muzycznymi, prezentując na swoim najnowszym dokonaniu niezwykle udaną mieszankę soulu, R&B, popu oraz muzyki alternatywnej.

„I’m A Dream” powstało podczas dłuższego pobytu wokalistki w Afryce. Seinabo Sey w nowym zestawie piosenek porusza tematy kobiecości, feminizmu, tożsamości oraz zadowolenia z własnego ciała. – Tym razem chciałam zabrzmieć jak najbardziej osobiście i wprost. Każdy utwór na płycie to część mojego życia z ostatnich 12 miesięcy – przyznaje artystka.

„Good In You”, w którym słychać inspiracje Janet Jackson, to skoczny popowy hymn, który w pełni demonstruje zdolność Seinabo do tworzenia prawdziwych przebojów. Na „I’m A Dream” trafiły także między innymi soulowe „I Owe You Nothing”, emocjonalne „Remember” z udziałem Jacoba Banksa czy niezapomniane i piękne „Breathe”, do którego powstał zachwycający wizualnie teledysk.

Seinabo Sey zyskała rozgłos w 2015 roku za sprawą dwóch EP-ek oraz debiutanckiego albumu „Pretend”. Krążek trafił do podsumowań najlepszych płyt m.in. w magazynach „TIME” i „SPIN”. Artystka otrzymała szwedzki odpowiednik nagrody Grammy w kategoriach Najlepsza debiutantka i Najlepszy wykonawca pop.

 

 

źródło: Universal Music

04a.Troye_SivanTroye Sivan – „Bloom” (Universal Music)

„Bloom” to drugi album australijskiego wokalisty Troye Sivana. Wydawnictwo promują cztery oficjalne single. Dwa z nich, „My My My!” i „The Good Side”, ukazały się w styczniu 2018. Kolejnym utworem promującym płytę był tytułowy kawałek, do którego powstał zachwycający wizualnie teledysk. „Dance to This”, czwarty oficjalny singiel, to duet z Arianą Grande. Artysta zapowiedział, że w porównaniu do debiutu, jego drugi krążek jest bardziej mroczny, gitarowy oraz taneczny.

 

 

źródło: Universal Music

05a.Mogwai - cover_1524570054312954Mogwai – „Kin” (Pias)

To ścieżka dźwiękowa do filmu SF „KIN” wyreżyserowanego przez Jonathana i Josha Bakerów. Płyta ukazała się na rynku 31 sierpnia nakładem wytwórni Rock Action. Akcja filmu rozgrywa się w przyszłości i opowiada historię niedawno wypuszczonego więźnia oraz jego adoptowanego brata, którzy uciekają przed mściwym przestępcą, a ich jedyną obroną w walce jest tajemnicza broń. Na ekranie zobaczymy takie gwiazdy jak: Jack Reynor, Zoë Kravitz, Carrie Coon, James Franco oraz Dennis Quaid. Utworem pilotującum soundtrack jest utwór „We’re Not Done (End Title)”.

 

 

źródło: Pias

06a.Kadece_IndigoKandace Springs – „Indigo” (Universal Music)

Najnowszy album Kandace Springs – wokalistki i pianistki zatytułowany INDIGO to jej drugi album dla wytwórni Blue Note. Jest to 13-ścieżkowy albumu z oryginalnymi utworami oraz coverami, które pokazują pełen zakres możliwości Kandace. Od rytmicznego R & B (Piece of Me) przez wspaniałe jazzowe ballady (Unsophisticated z Royem Hargrovem) do popowego Breakdown i Do not Need The Real Thing, głównego singla albumu. Wszystkie nagrania za wyjątkiem dwóch utworów zostały wyprodukowane przez perkusistę / producenta Karriema Rigginsa (Common, Erykah Badu) przy wsparciu Jamie Hartmana (Rag’n’Bone Man), Jimmy’ego Hogartha (Amy Winehouse, Corinne Bailey Rae) oraz Evana Rogersa i Carla Sturkena (Rihanna).

Prince powiedział kiedyś, że Kandace „ma głos, który mógłby topić śnieg”. Legendarny muzyk usłyszał w Internecie wykonany przez artystkę cover „Stay With Me” Sama Smitha z 2014 roku i zaprosił ją do wspólnego występu w Paisley Park z okazji 30-lecia Purple Rain.

Prince został w ten sposób mentorem młodej wokalistki i pianistki. EPka Kandace z 2014 r. zwróciła na artystkę jeszcze więcej uwagi i doprowadziła do występów u Lettermana, Kimmela i Fallona, a także na festiwalach Afropunk i Bonnaroo. Okayplayer nazwał ją „wokalnym żywiołem, z którym należy się liczyć”, a Afropunk nazwał ją „wszechstronną i żywiołową artystką”.

 

 

źródło: Universal Music

07.Mamma_Mia„MAMMA MIA! HERE WE GO AGAIN” (Soundtrack) (Universal Music)

„Mamma Mia! Here We Go Again” – kontynuacji fenomenalnego musicalu, który podbił serca widzów na całym świecie. Jeszcze przed debiutem kinowym drugiej części „Mamma Mia!”, do sklepów i serwisów cyfrowych trafiła ścieżka dźwiękowa wyprodukowana przez Benny’ego Anderssona z ABBY.  Wydawnictwo ukazało się 13 lipca. Pierwszym singlem jest „When I Kissed The Teacher” wykonywane przez Lily James i zespół The Dynamos. Polska premiera filmu „Mamma Mia! Here We Go Again” odbyła się 27 lipca. W obsadzie ponownie zobaczymy Meryl Streep, Amandę Seyfried, Pierce’a Brosnana, Colina Firtha, Stellana Skarsgårda, Julie Walters, Dominica Coopera i Christine Baranski. Dołączyli do nich Lily James, Cher, Alexa Davies, Josh Dylan, Andy Garcia, Jeremy Irvine, Hugh Skinner oraz Jessica Keenan Wynn. Pierwsza część „Mamma Mia!” to najbardziej dochodowy filmowy musical wszech czasów. Soundtrack sprzedał się w ilości 7,7 mln egzemplarzy na całym świecie, a w serwisach cyfrowych zanotował 406 mln streamów. ABBA to jedna z najsłynniejszych popowych grup na świecie. Szwedzka grupa sprzedała ponad 385 mln albumów na świecie.

źródło: Universal Music

08a.bo_negroswan_packshot_19jun_3000Blood Orange – „Negro Swan” (Domino Recording / Sonic Records)

Producent, multiinstrumentalista, kompozytor, autor tekstów i wokalista Devonté Hynes powrócił z czwartym albumem sygnowanym jako Blood Orange. Wychowany w Anglii Hynes, zaczął jako nastoletni punk w brytyjskim zespole Test Icicles, wydając następnie dwie orkiestrowo-popowe akustyczne płyty jako Lightspeed Champion. W 2011 roku wydał ‘Coastal Grooves’ – pierwszy z trzech solowych albumów pod pseudonimem Blood Orange. Jego ostatni album ‘Freetown Sound’ w 2016 roku został uznany przez krytyków, zaś sam Hynes okrzyknięty jednym z najwybitniejszych muzyków swoich czasów, będąc porównywanym do Kendricka Lamara i D’Angelo. Współpracował z Solange Knowles, Skepta, fka twigs, Carly Rae Jepsen, A$AP Rocky, Charlotte Gainsbourg, Blondie i wieloma innymi artystami. Niedawno został jednym z czterech artystów zaproszonych do Kennedy Center na występ z Philipem Glassem. Oprócz pracy jako producent, napisał także muzykę do filmu ‘Palo Alto’ w reżyserii Gii Coppoli. „Mój najnowszy album to eksplozja mojej własnej i wielu innych czarnych depresji” – mówi o płycie ‘Negro Swan’ Hynes. „Rzetelne spojrzenie na zakątki czarnej egzystencji i ciągłe obawy dziwnych, kolorowych ludzi. Sięgam do dzieciństwa i współczesnych traum oraz rzeczy, które robimy, aby przejść przez to wszystko. Podstawowym wątkiem każdego utworu na płycie jest NADZIEJA i światło, które możemy włączyć w sobie, by pomóc innym wyjść z ciemności.”. Więcej informacji o albumie ‘Negro Swan’ już wkrótce, tymczasem artysta udostępnił teledysk do utworu, który pojawi się na płycie.

źródło: Sonic Records

09a.Kodaline Album ArtworkKodaline – „Politics of Living” (Sony Music)

Jeden z najpopularniejszych – i najsympatyczniejszych! – irlandzkich zespołów indie-popowych, czyli Kodaline, powraca z trzecią płytą studyjną ‘Politics of Living’. Na krążku oprócz singli ‘Brother’ i ‘Follow Your Fire’ znalazł się też najnowszy numer ‘Shed A Tear’. Wszystkie utwory powstały we współpracy z twórcami takich przebojów jak ‘Shape Of You’ Eda Sheerana (Steve Mac), ‘Human’ Rag’N’Bone Mana (Johnny Coffer) a także Jonasem Jebergiem (Dizzee Rascal, Kylie Minogue), Stephenem Harrisem (Miles Kane, Kaiser Chiefs) i stałym współpracownikiem zespołu Johnny’m McDaidem (współtwórca m.in. ‘What About Us’ by Pink). Na brzmienie duży wpływ miała tu współpraca z Kygo 2 lata temu (wspólny hit ‘Raging’) i odbiór ostatnich, utrzymanych w dość elektronicznym stylu utworów wskazuje, że będzie to dobrze przyjęta przez fanów decyzja mimo, że premiera płyty była wielokrotnie przekładana. Wokalista Steve Garrigan: ‘Od premiery poprzedniej płyty minęło wiele czasu, ale potrzebowaliśmy go, żeby wrócić z najlepszymi piosenkami, jak tylko się da!’. Zespół Kodaline ma na swoim koncie ponad półtora miliona sprzedancych płyt, milion singli oraz takie hity jak ‘High Hopes’, ‘All I Want’ i ‘Honest’.

 

 

źródło: Sony Music

 

 

Przygotowanie i opracowanie: Arkadiusz Kałucki

Książki / Ebook / Audiobook część 11/2016

Przyznaję szczerze, że specjalnie dość długo zwlekałem z opublikowaniem książek, które według mnie warto przeczytać, warto posłuchać, bo przecież są dostępne audiobooki do większości wydawnictw.Starałem się wyselekcjonować różne pozycje, tak aby każdy mógł znaleźć coś dla siebie 🙂 Wybór w dzisiejszych czasach jest ogromny i bardzo się cieszę, że mamy tak mnóstwo wydawnictw, które dbają o nasz rozwój intelektualny 🙂 Zbliżające się Mikołajki czy Święta Bożego Narodzenia są doskonałym czasem na prezenty pod choinkę. A książki na pewno wzbogacą wasz wybór bądź też będą miłym dodatkiem do pozostałych próśb na liście do Św.Mikołaja 🙂 Przygotowałem informacje od 100 wydawnictw z niemal wszystkich gatunków literackich. Naturalnie, wszystko podzielone będzie na 10 części po 10 książek 🙂 Miłej lektury 🙂 c.d.n.

 

 

31-michael-schulmanMichael Schulman – „Meryl Streep. Znowu ona!” (Wydawnictwo Marginesy)

„Mogę wam coś zdradzić? Nie istnieje ktoś taki jak najlepsza aktorka. Nie istnieje ktoś taki jak najwybitniejsza współczesna aktorka. Dzięki swojej pozycji posiadłam tę tajemną wiedzę i mogę was zapewnić, że to prawda”. – Meryl Streep, 2009

Bestseller z listy New York Timesa!
W 1975 roku absolwentka szkoły aktorskiej w Yale trafiła do nowojorskiego teatru. Utalentowana i ambitna, była jak dziesiątki innych aspirujących aktorek tamtych lat – młodą pięknością, która jeździła na rowerze, prowadziła dziennik, drzemała przed występami i późno się kładła, „rozmawiając o aktorstwie w barach dla aktorów”. Jednak Meryl się wyróżniała. Od razu zwróciła na siebie uwagę, coraz częściej dostawała role na Broadwayu, otrzymała nominację do Nagrody Tony oraz dwukrotnie wystąpiła w adaptacjach Szekspira wystawianych na deskach teatru letniego w Central Parku. Już wtedy ludzie mówili: „Znowu ona!”. Znowu ona to intymne spojrzenie na artystyczne dojrzewanie wybitnej aktorki: od czasów liceum na przedmieściach New Jersey, aż do gwiazdorskich ról w Łowcy jeleni, Manhattanie i Sprawie Kramerów. Michael Schulman opowiada o rosnącej sławie Meryl, jej namiętnym, choć mającym tragiczny finał związku z Johnem Cazalem, który zmarł, nie doczekawszy premiery Łowcy jeleni, o małżeństwie z rzeźbiarzem Donem Gummerem. A przede wszystkim o ewolucji kobiety, która walczyła ze zmieniającymi się ideami feminizmu, małżeństwa i poświęcenia.Ta porywająca opowieść o jednej z najciekawszych aktorek naszych czasów pozwala spojrzeć na życie niezwykłej aktorki na długo zanim stała się ikoną. Książka zawiera bogaty materiał zdjęciowy

19 sierpnia br. na ekrany polskich kin wszedł film „Boska Florence” (reż. Stephen Frears) z Meryl Streep, zdobywczynią trzech Oscarów w roli Florence Foster Jenkins, zwanej „najgorszą śpiewaczką świata”. Niezwykle zabawna prawdziwa historia kobiety, która mimo braku talentu podbiła sceny operowe świata budząc śmiech zamiast zachwytów. Historia Florence Foster Jenkins stała się kanwą komedii „Boska!”, która również w Polsce zdobyła serca publiczności m.in. dzięki brawurowej roli Krystyny Jandy.
źródło: Wydawnictwo Marginesy

32-adam-langAdam Lang – „Nagroda pocieszenia” (Wydawnictwo Literackie)

Wybielacie czasami swoje wspomnienia? A kto tego nie robi!

Potem okazuje się, że do naszej klasy chodziły same królowe studniówek i kapitanowie drużyn sportowych, boginie miłości i Dionizosi. Nieudaczników, kujonów i innych dziwadeł brak. Kuba „Kubeł” Bełski to co innego. On nie jest Wybielaczem. Mówił szczerze, nie szczędził wspomnień kompromitujących, a skompromitował się nie raz… To dlatego Adam Lang opisał właśnie jego historię.

To, na kogo trafisz w pierwszych dniach w nowej szkole, decyduje o twoim statusie i popularności. Kuba, dotychczas raczej kujon, miał szczęście, bo wpadł w oko Trotylowi i został „Kubłem”. A Trotyl – wiadomo – kapitan drużyny koszykówki, kochany przez dziewczyny, po prostu samiec alfa. To było jak zauroczenie, pierwsza prawdziwa męska przyjaźń. Jeśli przyjaźń to żelazne zasady, na przykład: „Nie ruszamy dziewczyn kumpli”. I tu jest pies pogrzebany… Bo jak tu nie ruszać, skoro każdy centymetr ciała wrzeszczy, że to dziewczyna twego życia! Potem zostaje tylko nędzna nagroda pocieszenia…
źródło: Wydawnictwo Literackie

L.Dlugosz_Pod_baranami_CALOSC_do_druku_2.inddLeszek Długosz – „Pod Baranami. Ten szczęsny czas…” (Wydawnictwo Zysk i S-ka)

O książce tej, swoich wspomnieniach piwnicznych, Leszek Długosz mówi tak: „W mojej opowieści starałem się selekcjonować materię i włączać do niej przędziwo autentyczne. Więc to, czegom sam doświadczył. W czym brałem udział, co widziałem, słyszałem. Co opowiadano mi wtedy… Byłoby pięknie, gdyby Czytelnik, kończąc lekturę i niczym drzwi za sobą zamykając okładkę tej książki, miał wrażenie, że znowu tam był. Trafił tam jeszcze raz? I odzyskał,w rzeczywistości przecież nigdy niezaistniały, ten jeszcze jeden wieczór w tamtej Piwnicy… Gdybyż jeszcze było i tak, że ożywione myśli i poruszone Jego serce, znów w tamtą stronę, żeby znów chciały tam biec…”.
źródło: Wydawnictwo Zysk i S-ka

34-michel-houellebecqMichel Houellebecq – „Interwencje 2” (Wydawnictwo Literackie)

Czy mamy bać się islamu? Czy warto wielbić współczesny feminizm? Co zostało z naszej seksualności? Jak nowoczesna architektura wpływa na nasze życie? Co zrobiły z nami komputery, a co – logika konsumpcjonizmu? Jakie dzieła warto czytać i oglądać? W końcu, czy Michel Houellebecq chciałby siebie sklonować?

Oryginalny i niepokorny komentarz do naszej współczesności, Intrygująca, bezkompromisowa i brutalna książka – nie tylko dla miłośników Houellebecqa, prozy science fiction i francuskiej kultury, ale także dla tych, których ambicją jest zrozumienie naszych czasów.

Oczywiście, że dam się sklonować, gdy tylko będzie to możliwe. Pojadę na Bahamy, do Nowej Zelandii lub na Kajmany; zapłacę tyle, ile będzie trzeba (ani imperatywy moralne, ani finansowe nigdy nie odgrywały szczególnej roli w stosunku do imperatywów reprodukcyjnych). Będę mieć zapewne dwa lub trzy klony, tak jak się miewa dwójkę lub trójkę dzieci; zachowam właściwy odstęp między ich narodzinami (ani zbyt krótki, ani zbyt długi); jako dojrzały mężczyzna będę wobec nich postępować jak odpowiedzialny ojciec. Swoim klonom zapewnię właściwą edukację; na koniec umrę. Umrę bez przyjemności, bo nie mam ochoty umierać.
Michel Houellebecq
źródło: Wydawnictwo Literackie

35-winston-grahamWinston Graham – „Jeremy Poldark” (Wydawnictwo Czarna Owca)

Dziedzictwo rodu Poldarków to bestsellerowa saga historyczno – obyczajowa, znana na całym świecie. Wydawnictwo Czarna Owca jako pierwsze podjęło się przetłumaczenia serii na język polski. Saga Winstona Grahama zyskała ostatnio dużą popularność dzięki serialowi „Poldark. Wichry losu”, nakręconemu przez BBC na podstawie dwóch pierwszych tomów serii. W kolejnym tomie sagi Ross Poldark ma stanąć przed sądem, oskarżony o spowodowanie katastrofy żaglowców, które rozbiły się przy jego ziemiach.
Demelza stara się wspierać męża, mimo że małżeństwo z nim jest trudne i burzliwe . Oczyszczenie Poldarka z zarzutów nie będzie łatwe. Ross ma wielu wrogów, a jednym z nich jest George Warleggan, znaczący bankier. Ich rywalizacja staje się coraz ostrzejsza.
źródło: Wydawnictwo Czarna Owca

36-mark-rieblingMark Riebling – „Kościół szpiegów” (Wydawnictwo Literackie)

Pius XII przewodził największemu Kościołowi, najmniejszemu państwu i najstarszej organizacji szpiegowskiej na świecie.

Święty, ale skryty. Z datków na kościelne organizacje charytatywne opłacał tajnych kurierów i ukradkiem nagrywał swoje spotkania z nazistowskimi generałami. Kiedy dowiedział się o Holokauście, postanowił rozegrać z Hitlerem własną grę. Wysyłał mu życzenia urodzinowe, a jednocześnie spiskował w celu obalenia Führera. Obawiając się, że jawny protest pogrzebałby jego tajne plany, nigdy nie wypowiedział głośno „płomiennych słów” na temat Hitlera i nazizmu, które cisnęły mu się na usta.

Kościół szpiegów obnaża z detalami tę szokującą intrygę spod znaku „krzyża i szpady”.
Uzbrojeni jezuici kradną plany domu Hitlera. Katolicki wydawca pokonuje Alpy, przewożąc w sportowym samolocie sekrety szefa straży przybocznej Führera. Strażnik watykańskiej krypty przewodzi siatce szpiegowskiej, która wykrada wojenne plany Niemców i rani Hitlera w zamachu bombowym.
źródło: Wydawnictwo Literackie

37-jessie-burtonJessie Burton – „Muza” (Wydawnictwo Literackie)

Świat wielkiej sztuki, jeszcze większych namiętności i tajemniczy obraz, który skrywa więcej niż tysiąc słów.

Po jednej stronie płótna dziewczyna trzyma odciętą głowę swojej siostry, po drugiej − lew, który za chwilę poderwie się do zabójczego skoku… Obraz, który latem 1967 roku trafia do renomowanej galerii w Londynie, elektryzuje środowisko marszandów. To może być „śpioch”, dzieło młodego hiszpańskiego artysty z lat 30. XX wieku zaginione w trakcie wojny. Potwierdzają to listy z muzeum Prado oraz fundacji Peggy Guggenheim. Wskutek szczególnego zbiegu okoliczności stenotypistka zatrudniona w galerii, 26-letnia Odelle Bastien, trafia na trop fascynującej historii z Andaluzji roku 1936.
Losy Harolda Schlossa, Żyda z Wiednia, który pośredniczy w sprzedaży dzieł Kokoschki, Klee i Klimta, jego pięknej żony Sary i niezwykle uzdolnionej córki Oliwii, w nieoczekiwany sposób splotą się z jej własnym. Czarnoskórej imigrantki z Trynidadu, która choć nagrodzona prestiżowym literackim wyróżnieniem za debiutanckie opowiadanie, z trudem znajduje swoje miejsce w ksenofobicznym Londynie.

W tej pięknej powieści Jessie Burton raz jeszcze porywa nas w czarowny świat sztuki i artystów, namacalnie wręcz dając odczuć atmosferę minionych dekad, pełną wewnętrznych napięć i niepokoju. Mądra i poruszająca książka o kobiecości, miłości, wolności i sztuce.

Niełatwo powtórzyć spektakularny sukces debiutu, jakim była Miniaturzystka, przetłumaczona na 36 języków i sprzedana w nakładzie miliona egzemplarzy. A jednak Jessie Burton się udało! Mistrzowski akord.
źródło: Wydawnictwo Literackie

Wikingowie.cdrPhilip Line – „Wikingowie. Wojownicy Północy” (Wydawnictwo RM)

Wikingowie zapisali się na kartach historii. Od VIII do XI wieku przemierzali całą Europę – napadali, eksplorowali i kolonizowali – a swoją obecność zaznaczyli nawet na Rusi i w Bizancjum. Mimo że cieszyli się sławą wspaniałych wojowników, niewiele wiemy o ich umiejętności wojaczki. Philip Line, przygotowując tę naukową i niezmiernie interesującą pracę o czasach wikingów, korzystał z licznych dokumentów – kronik, sag i poematów – oraz najnowszych odkryć archeologicznych, aby opisać, jak wikingowie i ich wrogowie z północnej i zachodniej Europy byli zorganizowani i przygotowani do wojny.
Badaniami objął obszar Skandynawii, Wysp Brytyjskich, Imperium Karolińskiego i królestw będących jego spadkobiercami, a także wschodniego wybrzeża Morza Bałtyckiego. Przedstawił aktualną poglądy historyków na temat podejścia wikingów do przemocy i ich metod walki. Ta lektura zainteresuje wszystkich, którzy pragną zrozumieć, jak działali wikingowie i jak tyle osiągnęli w średniowiecznej Europie. Autor rozpatrywał działania wojenne na tle historii tamtej epoki i przeanalizował powody, który pchały wikingów do walki. Przede wszystkim jednak przyjrzał się praktycznym aspektom prowadzenia wojny w tamtych czasach. Przedstawił przebieg kampanii i najazdów oraz przeanalizował cele wikingów, ich strategie i sposoby przemieszczania się. Zrekonstruował bitwy morskie i lądowe tamtej epoki, wykorzystując wszelkie dostępne dowody, aby wniknąć w charakter ówczesnej walki. W tej fascynującej książce Philip Line starał się rozwiać popularne mity o wikingach i błędne wyobrażenia o ich podejściu do walki.
źródło: Wydawnictwo RM

39-joseph-cumminsJoseph Cummins – „Gra o Biały Dom” (Wydawnictwo RM)

– Książka ,,Gra o Biały Dom” jest fantastycznym zapisem zmagań kandydatów na prezydenta Stanów Zjednoczonych, zaczynając od pierwszego ojca narodu George’a Washingtona, a na Baracku Obamie kończąc. Jest to publikacja napisana językiem lekkim, dowcipnym i – co ważne – zrozumiałym nie tylko dla fachowców od marketingu politycznego czy politologów, ale dla wszystkich tych, którzy pragną poznać kulisy kampanii wyborczych, zajrzeć pod kołdrę specjalistów ds. kreowania wizerunku, wreszcie zrozumieć, na czym polega fenomen wyboru tego czy innego kandydata. – komentuje publikację Mirosław Oczkoś, wykładowca akademicki, specjalista Public Relations w zakresie pracy z głosem, autoprezentacji i mowy ciała.

,,Gra o Biały Dom” to książka wypełniona ociekającymi wyborczym błotem opowiastkami. Autor analizuje wszystkie dotychczasowe amerykańskie kampanie prezydenckie, przypominając, że historia lubi się powtarzać. Zauważa, że z przeszłych wydarzeń można wyciągać cenne wnioski (choć dzieje się to zbyt rzadko), a nawet najzacniejsi z amerykańskich przywódców mają sporo na sumieniu w tej najbrudniejszej z wszystkich gier – kampanii wyborczej.

,,Gra o Biały Dom” to ponad 225 lat dziejów amerykańskich wyborów prezydenckich; lat naznaczonych niecnymi czynami oraz wzajemnym obrzucaniem się kampanijnym błotem. To igrzyska insynuacji, obelg, manipulacji i czarnego PR!

– Joseph Cummins przeprowadza czytelnika przez zawiłości kampanii wyborczych, politycznych rozgrywek, tajnych układów zawieranych za kulisami wyborów, ujawniając często sekrety życia prywatnego kandydatów, ich żon, kochanek, dzieci ślubnych i nieślubnych oraz ich nałogów, słabości i poważnych wad – dodaje Mirosław Oczkoś.

Każda kampania wyborcza, która miała miejsce w historii Stanów Zjednoczonych została dodatkowo przedstawiona na liczniku poziomu BAGNA, który przedstawia poszczególne starcia kontrkandydatów. Co ciekawe na końcu publikacji Joseph Cummins prezentuje swoisty TOP 10 chwytów, które od zawsze towarzyszą wyborczym zmaganiom.
źródło: Wydawnictwo RM

40-anita-prazmowskaAnita Prażmowska – „Władysław Gomułka” (Wydawnictwo RM)

60 lat temu – w październiku 1956 roku w Polsce nastąpiła zmiana polityki. Było to związane również z objęciem przez Władysława Gomułkę stanowiska I Sekretarza KC PZPR. Anita Prażmowska, profesor historii powszechnej w London School of Economics, nakreśliła biografię polityka, który wywarł ogromny wpływ na kształt powojennej Polski w książce pt.,, Władysław Gomułka”. Książce opisana jest droga, jaką polityk przeszedł od prostego robotnika – przez działalność w Komunistycznej Partii Polski, uwięzienie w okresie stalinowskim – do wyboru na I sekretarza KC PZPR w 1956 roku i fatalnych decyzji końcówki jego rządów: wydarzeń marcowych w 1968 roku i strzałów do robotników w grudniu 1970 roku.

Autorka biografii prześledziła jak krystalizowały się polityczne poglądy Gomułki, który fanatycznie wierzył w polską drogę do socjalizmu, nie chciał narzucać Polsce stalinowskiego sposobu rządzenia i widział potrzebę elastycznego wprowadzania nowego ustroju. Człowieka, który był święcie przekonany, że tylko on wie najlepiej, co jest dobre dla polskiego robotnika, i co doprowadziło go do tragedii…
źródło: Wydawnictwo RM