Albumy Świat cz.8/2018

Ja_04_2018_Sony Music_albumy_8

Wstaw podpis

Jean Michel Jarre…hmm poezja, Jose James i jego interpretacje piosenek Billiego Withersa to istne cudo dla każdego fana dobrej muzyki. Młodzieńcza fantazja od The Lemon Twigs czy Years & Years również nie pozostawia wątpliwości, że oni robią kroki milowe w swoim rozwoju z płyty na płytę. Paul Simon jest klasa samą w sobie 🙂 To kolejna moja odsłona albumów ze świata jaka wg mnie wyróżniła się w III kwartale 2018 r.

#radio #albumy #albums #NowPlaying #pop #rock #electronica #rnb #music #journalist

 

 

01a.Jean-Michel JarreJean-Michel Jarre – „Planet Jarre” (Sony Music)

„Planet Jarre” to złożona z 41 utworów kompilacja utworów Jeana-Michela Jarre’a, ojca chrzestnego muzyki elektronicznej, która obejmuje cały przekrój 50 lat pracy twórczej artysty. Album trafił właśnie do sprzedaży fizycznej oraz serwisów cyfrowych.

To niezbędna dla każdego miłośnika twórczości Jarre’a kolekcja będąca przeglądem całej dotychczasowej kariery artysty. Kompozytor sam osobiście nadzorował remastering oraz dokonał selekcji utworów, które znalazły się na tej kompilacji, podzielonej na cztery części – Soundscapes, Themes, Sequences i Explorations & Early Works. Album dostępny jest w czterech różnych wersjach – w sprzedaży są wydanie winylowe, box set, deluxe CD oraz standardowe CD. Wydanie winylowe oraz box set zamierają kartę pozwalającą pobrać wydanie Jean Michel Jarre in 5.1, idealne dla osób ceniących najwyższą jakość dźwięku.

Oprócz klasyków i odkopanych mniej znanych utworów, kolekcja zawiera dwa zupełnie nowe nagrania – „Herbalizer” oraz „Coachella Opening” – utwór, który artysta wykonał podczas swojego pierwszego występu na festiwalu Coachella.

Ale „Planet Jarre” to dopiero rozgrzewka! Już 16 listopada do sklepów i na platformy streamingowe trafi „Equinoxe Infinity” – długo oczekiwany sequel do słynnego albumu „Equinoxe”, który ukazał się dokładnie czterdzieści lat wcześniej, 16 listopada 1978 roku.
Kontynuację tej płyty zainspirowało wyobrażenie ludzkości korzystającej z nowej technologii, sztucznej inteligencji oraz zmiany, jakie zachodzą w nas w wyniku postępu.

 

źródło: Sony Music

02b.Jose_JamesJose James – „Lean On Me” (Universal Music)

Wokalista, autor tekstów i długoletni fan Jose James uhonorował Billa Withersa wychodzącym 28 września albumem Lean On Me (Blue Note), który zawiera 12 legendarnych piosenek artysty na cześć jego 80 urodzin. Lean On Me został wyprodukowany przez szefa wytwórni Blue Note Dona Wasa i nagrany w Capitol Studio B z zespołem marzeń: Pino Palladino (bas), Kris Bowers (klawisze), Brad Allen Williams (gitara) i Nate Smith (perkusja), jak również ze specjalnymi gośćmi, w tym wokalistką Lalah Hathaway, saksofonistą Marcusem Stricklandem i trębaczem Takuyą Kurodą. James jest często chwalony za mieszanie gatunków. Przez ostatnią dekadę do jego twórczości przeniknął jazz, R & B, soul, hip-hop i indie rock, ale ten projekt jest inny. „Bill napisał piosenki, które się kocha całe życie” mówi. „Nie chciałem podkładać pod jego muzykę hip-hopowych beatów ani dekonstruować jej 10-minutowymi bebopowymi solówkami. Jedyne, co miało sens, to zebrać świetny zespół, włączyć nagrywanie, uchwycić atmosferę. Po prostu zagrać te piosenki”. Zaczęło kilka lat temu, kiedy James zaczął stopniowo dodawać coraz więcej hitów Withersa do swojego repertuaru koncertowego. W tym samym czasie James przeżywał również śmierć wielu swoich muzycznych bohaterów i ogarnęło go pragnienie by uhonorować żywą ikonę, którą niewątpliwie jest Withers. Jedwabisty głos Jamesa stał się doskonałym narzędziem do wyrażenia muzycznej mądrości Withersa. Lean on Me narodził się pod koniec 2017 roku jako projekt koncertowy, ale celem od początku było nagranie albumu. James, który miał już na koncie mistrzowskie dedykacje Billie Holiday i Johnowi Coltrane’owi, podszedł bardzo muzykologicznie do doboru repertuaru i dokładnie przeanalizował 9 płyt Withersa, film dokumentalny Still Bill z 2009 roku oraz niezliczoną liczbę klipów na YouTube. Sporządził krótką listę, ale miał wątpliwości: „Odezwałem się do Dona, by zapytać: » Czy myślisz, że te piosenki będą fajne? « Don powiedział: » Nie wiem. Zapytajmy Billa«. Pomyślałem » mój Boże, co ja zrobiłem? «” Ale Withers dał swoje błogosławieństwo podczas kolacji w Musso & Frank’s w Hollywood. Dla Jamesa była to jedna z najważniejszych chwil w życiu. „Spotkanie z Billem Withersem było przełomowym momentem w moim życiu” mówi James. „On jest absolutnym geniuszem i jednym z najfajniejszych ludzi, jakich kiedykolwiek spotkałem. Nauczyłem się więcej w ciągu tej jednej godziny z nim, niż w szkole muzycznej i na koncertach prze ostatnie dziesięć lat. Wszyscy go cenimy, a każdy kompozytor wie, że Bill jest tej samej klasy artystą, co Paul McCartney, Stevie Wonder, Joni Mitchell, Smokey Robinson, Carole King, Leonard Cohen, Bruce Springsteen, Bob Dylan, Paul Simon, Elton John, Billy Joel – on jest w panteonie wielkich. Poza tym jest niesamowitym wokalistą i wypracował wyrafinowane brzmienie łączące funk, blues, R & B i gospel. Pokazałem mu moją listę utworów i bardzo mu się spodobała. Myślę, że jest szczęśliwy, że jego muzyka wciąż znajduje miejsce w życiu i sercach ludzi na całym świecie i że wszyscy chcemy celebrować jego życie i talent”. Withers przeszedł na emeryturę wiele lat temu, ale ten zespół przypomina nam, jak bardzo nadal jest z nami. Skład zespołu jest praktycznie ten sam, co z No Beginning No End – przełomowego debiutu Jamesa dla Blue Note z 2013 roku. Jednak nie tylko ich poziom odpowiada za dojrzałość muzyczną, jaką prezentują na Lean on Me. „Musisz uwierzyć w każde słowo” mówi James. „U Billa nie ma miejsca na brak autentyczności. Musisz czuć się komfortowo ze swoją emocjonalnością, swoją męską i żeńską stroną i wyrzucić to wszystko na zewnątrz.”

 

 

źródło: Universal Music

03a.Madeleine_PeyrouxMadeleine Peyroux – „Anthem” (Universal Music)

Niezwykła kariera Madeleine Peyroux to jedna z najbardziej fascynujących historii w branży muzycznej. Osiem albumów i 22 lata po jej sensacyjnym debiutanckim albumie Dreamland, Peyroux rzuca kolejne wyzwanie muzyce jazzowej eksperymentując z różnymi gatunkami muzycznymi. Na Anthem Peyroux współpracuje z takimi muzykami i autorami, jak Patrick Warren (Bonnie Raitt, JD Souther, Bob Dylan, Bruce Springsteen, Lana Del Rey, Red Hot Chilli Peppers), Brian MacLeod (Sara Bareilles, Leonard Cohen, Tina Turner, Ziggy Marley) i David Baerwald (Joni Mitchell, David and David, Sheryl Crow). Album powstał pod czujnym okiem słynnego producenta Larrego Kleina, podczas głośnych wyborów prezydenckich w USA w 2016 r., co w dużej mierze miało wpływ na kształt albumu. Piosenki „świadomie niezbyt moralizatorskie”, łączą niekiedy polityczną perspektywę Peyroux, z krótkimi spojrzeniami w jej życie osobiste. Ten wyszukany i cierpliwie dopieszczony album miesza świat publiczny i prywatny, z doskonałą równowagą pomiędzy czarnym humorem i wrażliwością. Anthem opowiada kolorowe historie ludzi, którzy stają przed najróżniejszymi wyzwaniami życia. Kluczowym utworem na płycie jest Liberté – wiersz Paula Eluarda, którym Peyroux zainteresowała się, gdy przyjaciółka rodziny poprosił ją o napisanie piosenki do filmu dokumentalnego On the Tips of One’s Toes (Sur La Pointe des Pieds), opowiadającego historię jej ciężko chorego syna. Anthem jest „największym dotychczasowym projektem Peyroux”, przy którym artystka spędziła wiele miesięcy w studiu. „Praca przy nim polegała na odkrywaniu nowych utworów już w trakcie nagrywania” oraz pozwoleniu „podążać muzyce swoimi własnymi drogami”. Na płycie znajduje się kilka utworów w charakterystycznym stylu Peyroux, jak On My Own oraz Sunday afternoon, jednakże Anthem został nagrany w duchu eksplorowania nowych stylów ze świadomością, że „jeśli artystka jest ze sobą szczera, to jej muzykę zawsze będzie łączyć wspólna nić”.

 

 

źródło: Universal Music

04a.The Lemon TwigsThe Lemon Twigs – „Go To School” (4AD / Sonic Records)

The Lemon Twigs ogłosili szczegóły swojego najambitniejszego projektu do tej pory: to ich drugi album, nosi tytuł ‘Go To School’. Musical stworzony przez braci Briana i Michaela D’Addario z 15 utworami, został napisany, nagrany, wyprodukowany i zmiksowany przez nich samych w ich domu na Long Island.

‘Go To School’ opowiada o przełomowej opowieści o Shane, szympansie o czystym sercu, wychowanym jak ludzki chłopiec, który uporał się z przeszkodami życia. Todd Rundgren i matka braci D’Addario, Susan Hall, grają rodziców Shane’a. Album zawiera wkład Jody Stephens (Big Star) i ich ojca Ronnie D’Addario.

The Lemon Twigs utwór ‘If You Give Enough’ był pierwszym z albumu. W tekstach takich, jak „Twoje życie jest dobre tylko jako miłość, jeśli dasz wystarczająco dużo”, morał z bajki zostaje ujawniony: dawaj dużo miłości, nie spodziewając się jej w zamian, a nie zostaniesz zepsuty przez nienawiść wokół ciebie.

W wydanym albumie Brian i Michael podpowiadają: „To będzie coś teraz i wtedy, dużego i małego, ponurego i pełnego nadziei. Wszystko w niecałą godzinę. „

The Lemon Twigs pojawili się w 2016 roku z debiutanckim albumem ‚Do Hollywood’, który został doceniony przez Rolling Stone za „nośne piosenki, które wyróżniają się zawiłymi aranżacjami i przemiłymi melodiami”, a także przez NPR Music, który napisał: „To jest jak słuchanie muzyki z czasów, których nigdy nie było… Barokowo-rockowe granie”. Zespół szybko zdobył fanów w osobach Eltona Johna, Questlove i Jacka Antonoffa, z których ostatni powiedział: „The Lemon Twigs wprowadzą rock w nową fazę”.

Tej jesieni The Lemon Twigs dołączą do Arctic Monkeys podczas ich brytyjskiej i europejskiej trasy oraz dwóch wieczorów w Hollywood Bowl w Los Angeles.

 

 

źródło: Sonic Records

05a.Years_YearsYears & Years – „Palo Santo” (Universal Music)

Płyta „Palo Santo” ukazała się 6 lipca. Dzień później Years & Years wystąpili na Open’er Festival oraz Olly Alexander wraz z kolegami wystąpią 1 lutego 2019 na warszawskim Torwarze. Tuż po premierze w mediach ukazały się już pierwsze recenzje „Palo Santo”. „Mocny pop… całkowicie rozbrajający” – magazyn „Q” ocenił drugą płytę Years & Years na 4/5, a w „Dork” czytamy: „Zachwycające, kompletne dzieło. Stawia wysoką poprzeczkę innym popowym płytom”. 10 lipca w Londynie w Roundhouse odbyła się uroczysta premiera albumu. „Palo Santo” to potwierdzenie, że Years & Years należy do pierwszej ligi światowego popu. Olly Alexander to jedyny w swoim rodzaju lider zespołu, który jest świadomy odpowiedzialności, jaka ciąży na osobie ze statusem gwiazdy pop. Jego dojrzałość objawia się w skali oraz ambicjach, jakie grupa zawarła na swoim nowym albumie. Na najnowszym albumie Years & Years każda mniejszość jest większością i wszyscy są mile widziani.

 

 

źródło: Universal Music

06a.St. Paul & The Broken BonesSt. Paul & The Broken Bones – „Young Sick Camellia” (Sony Music)

Uwielbiany przez fanów i krytyków oktet St. Paul & The Broken Bones z Alabamy powraca z nową płytą „Young Sick Camellia”, będącej wyprawą przez soul, rocka, R&B ale w specjalnym odcieniach, które formacja odkryła przed słuchaczami na poprzedniech płytach. Tym razem producentem nowego materiału został Jack Splash, mający na koncie współpracę z Solange, Kendrickiem Lamarem, Diplo, Alicią Keys i Cee Lo Greenem. Dotychczasowe krążki St. Payl & The Broken Bones – Half The City (2014) i ‘Sea Of Noise’ z 2016 roku umocniły ich pozycję jako zespołu świadomego społecznie i nie bojącego się wyrażać własnego zdania. Niezwykły głos wokalisty Paula Janewaya w piosenkach zespołu powoduje, że chce Ci się tańczyć, ale nie wyłączasz myślenia. Prace zespołu analizowały media od Rolling Stone’a, przez The New Your Times po Wll Street Journal. I o ile ‘Sea of Noice’ od strony tekstowej był zaangażowany społecznie, o tyle ‘Young Sick Camellia’ to najbardziej osobiste teksty Paula próbującego odnaleźć wspólny mianownik, który w relacjach międzyludzkich okaże się silniejszy, niż dzielące nas opinie i różnice pokoleniowe. Czy można pokochać kogoś, kto ma zupełnie inne wartości i przekonania? Jak się zrozumieć? Jak odbieramy sądy osób starszych, które powinny być dla nas autorytetami? Nowa płyta naprawdę skłania do zastanowienia.

 

 

źródło: Sony Music

07a.Joey DonsikJoey Dosik – „Inside Voice” (Pias)

Młody, utalentowany saksofonista, klawiszowiec, kompozytor, autor słów zanim w pełni jako solista zadebiutował w muzycznym sho-biznesie współpracował z wieloma artystami sceny r’n’b, jazz czy indie rocka. Jego premierowy album jest mocno nawiązujący do lat 70-tych i ówczesnych ballad R&B, funky, pop. Można pokusić się o stwierdzenie, że to taki współczesny retro-soul, ale sie nie upieram 🙂 Pochodzący z Los Angeles artysta młodego pokolenia na pewno jest jednym z ciekawszych
debiutantów 2018 roku.

autor: Arkadiusz Kałucki

08.Paul Simon_In The Blue Light_coverPaul Simon – „In The Blue Light” (Sony Music)

„Ten album składa się z piosenek, które moim zdaniem były prawie w porządku, lub były takie, że można je było za pierwszym razem przeoczyć. Powtórzenie aranżacji, struktur harmonicznych i tekstów dało mi czas na wyjaśnienie w głowie tego, co chciałem powiedzieć oraz zrozumienie tego, o czym myślałem” – Paul Simon, lipiec 2018,

Legendarny autor tekstów, muzyk wykonawca Paul Simon już 7 września opublikuje swój nowy, siódmy studyjny album zatytułowany „In The Blue Light”.

Wyprodukowany przez Paula Simona i współpracującego z nim od lat sześćdziesiątych Roya Halee album ma niezwykłą obsadę muzyków, którzy dołączyli do Simona, by wspólnie dać świeże spojrzenie na dziesięć jego ulubionych, choć może mniej znanych utworów.

Wracając do swojego repertuaru Simon wybrał piosenki, które pierwotnie pojawiły się na albumach: There Goes Rhymin’ Simon (1973), Still Crazy After All These Years (1975), One-Trick Pony (1980), Hearts and Bones (1983), The Rhythm of The Saints (1990), You’re The One (2000) oraz So Beautiful Or So What (2011),

Zmieniając kompozycję poprzez nowe aranżacje i współprace z innymi muzykami utwory te nabrały wyjątkowej świeżości.

Wśród muzyków, którzy dołączyli do Paula znaleźli się: trębacz Wynton Marsalis, gitarzysta Bill Frisell oraz perkusiści Jack DeJohnette i Steve Gadd. Dwie kompozycje: “Can’t Run But” oraz “Rene and Georgette Magritte with Their Dog After the War” nagrane zostały z nowojorskim zespołem kameralnym yMusic,

„To niecodzienne wydarzenie, w którym artysta ma możliwość powrotu do wcześniejszych prac i ponownego ich przemyślenia, modyfikacji a nawet całkowitej zmiany części oryginałów” – pisze Simon. „Ta okazja dała mi również dar grania z niezwykłą grupą muzyków, z większością których wcześniej nie grałem. Chciałbym żeby słuchacze odebrali te nowe wersja tak jakby ich stary dom został pomalowany na nowo” – napisał Paul Simon

Album In The Blue Light dostępny będzie na płycie CD, albumie winylowym i w serwisach cyfrowych.

Paul Simon zdobył rozgłos jako połowa duetu Simon & Garfunkel, który powstał w latach 60. Panowie wylansowali takie hity jak : „The Sound of Silence”, „Mrs. Robinson”, and „Bridge over Troubled Water”. Zespół rozpadł się w 1970 roku, a od tego czasu Simon z powodzeniem kontynuuje karierę solo. Jednym z jego największych osiągnięć jest album „Graceland” z 1986 roku, który rozszedł się w nakładzie 14 milionów egzemplarzy a ostatnio wydany został w formie fenomenalnych remiksów.

 

 

źródło: Sony Music

09a.Rebekka BakkenRebekka Bakken – „Things You Leave Behind” (Sony Music)

Rebekka Bakken jest norweską kompozytorkę, autorkę tekstów i piosenkarkę jazzową. Artystka mieszka i pracuje na stałe w Wiedniu. Wykonuje kompozycje jazzowe zabarwione folkiem; nieobce są jej także brzmienia rhytm & bluesowe, rockowe i funkowe. Gra na skrzypcach i instrumentach klawiszowych. Wychowała się w muzykalnej rodzinie, w niewielkiej wiosce Lier, niedaleko Oslo. Już w dzieciństwie grała na skrzypcach, jednak od dziecka interesował ją śpiew, dlatego też sama nauczyła się grać na fortepianie po to, by móc sobie akompaniować. Po latach śpiewania norweskich utworów ludowych i pieśni kościelnych, jako nastolatka zainteresowała się muzyką funkową, soulem i rockiem, wtedy też zaczęła zbierać bezcenne doświadczenia na scenie, grając z lokalnymi zespołami. Przez długi czas mieszkała i tworzyła w Nowym Jorku. „Nigdy nie miałam poczucia, że moje otoczenie, czy to w kraju, czy za granicą miało duży wpływ na to, co tworzę”. Ludzie słuchający jej muzyki wciąż starają się odnaleźć w jej utworach skandynawski krajobraz: długie zimy, krystalicznie czyste górskie powietrze, mistycyzm fiordów…

 

 

źródło: Sony Music

10a.Bob MosesBob Moses – „Battle Lines” (Domino Recordings / Sonic Records)

‘Battle Lines’ ukazał się po uznanym debiutanckim albumie ‘Days Gone By’, z którego pochodzi ogólnoświatowy przebój duetu ‘Tearing Me Up’. Zespół nagrał nowy album w Laurel Canyon w Los Angeles, po napisaniu i przetestowaniu nowego materiału w drodze. Zainspirowany występami w rockowych klubach na całym świecie po premierze ostatniego albumu, ‘Battle Lines’ intensywniej patrzy na świat, w którym się znajdują.

„Ta płyta opowiada o bitwach i walkach, przez które wszyscy przechodzimy” mówi duet z Vancouver, pochodzący z Los Angeles Tom Howie i Jimmy Vallance. „Bitwy w nas samych, bitwy wewnątrz naszego społeczeństwa, bitwy między sobą, z naszymi bliskimi, bitwy między ideologiami. Opowiada także o zmaganiu się z identyfikowaniem gdzie te linie bitew się zaczynają i kończą, i co w nas i w naszych środowiskach powoduje te zmagania, a ostatecznie powoduje nasze cierpienie. Chodzi także o walkę by pogodzenie się z tymi rzeczami w jakiś sposób. „

Z okazji zapowiedzi duet uznany nagrodą Grammy udostępnił utwór ‘Back Down’.

Na swoim pełnowymiarowym debiutanckim albumie ‘Days Gone By’ duet z Vancouver, Bob Moses, stworzył nastrojowe i dopracowane dźwięki, które udoskonalał w podziemiu muzyki tanecznej, łącząc emocjonalnie naładowany elektroniczny pop z surową witalnością i liryczną głębią. Album z 2015 roku zawierał przełomowy singiel ‘Tearing Me Up’, który znalazł się wśród 15 najlepszych utworów radiowych na liście US Alternative i przyniósł im dwie nominacje do nagrody Grammy.

Po trwającej trzy lata trasie koncertowej, Tom Howie i Jimmy Vallance, na swoim drugim albumie ‘Battle Lines’ rozwijają swoje brzmienie jeszcze dalej. Powstał dynamiczny, ale delikatnie wielowarstwowy album, na którym Bob Moses w pełni wykorzystują swoje najbardziej pomysłowe instynkty, jednocześnie nasycając swoje teksty głębszym znaczeniem i przesłaniem.

‘Battle Lines’ zachowuje wdzięczną równowagę między ciężkimi groove’ami, hipnotycznymi melodiami i przejrzystymi, ale przenikliwymi tekstami. Rezultatem jest album, który często wydaje się być eskapistyczny, ale zachęca też do samokontroli, ujawniając zaangażowanie duetu w tworzenie muzyki o silnym wpływie na publiczność. „W pewnym sensie ten album dotyka wielu wewnętrznych problemów, z jakimi mieliśmy do czynienia na pierwszej płycie, ale teraz przyglądamy się im bliżej, w jaki sposób odbijają się one w zewnętrznym świecie” – mówi Howie. „Dało nam to nowe zrozumienie nas samych, i mam nadzieję, że przyniesie również poczucie więzi z ludźmi.”.

 

źródło: Sonic Records

 

 

Przygotowanie i opracowanie: Arkadiusz Kałucki

Best Of 2016 – Albumy Świat Top 50

 

50/Daughter – Not to disappear (Sonic Records)
49/Fifth Harmony – 7/27 (Sony Music)
48/Bat For Lashes – The Bride (Warner Music)
47/Lissie – My wild west (Mystic Prod.)
46/AlunaGeorge – I Remember (Universal Music)
45/Emeli Sande – Long live the angels (Universal Music)
44/Savages – Adore life (Sonic Records)
43/Banks – The Altar (Universal Music)
42/Roisin Murphy – Take her up to monto (Pias)
41/Sting – 57th & 9th (Universal Music)
40/Bruno Mars 24K Magic (Warner Music)
39/Red Hot Chilli Peppers – The Getaway (Warner Music)
38/RY X – Dawn (Pias)
37/Jake Bugg – On my one (Universal Music)
36/Wild Beasts – Boy King (Sonic Records)
35/Broods – Conscious (Universal Music)
34/The Weeknd – Starboy (Universal Music)
33/Metallica – Hardwired…to self destruct (Universal Music)
32/Beth Orton – Kidsticks (Sonic Records)
31/James Blake – The Colour is anything (Universal Music)
30/Tegan & Sara – Love you to death (Warner Music)
29/Bob Dylan – Fallen angels (Sony Music)
28/Shura – Nothing’s real (Universal Music)
27/Bastille – Wild world (Universal Music)
26/The Rolling Stones – Blue & Lonesome (Universal Music)
25/Twenty One Pilots – Blurry face (Warner Music)
24/Lady Gaga – Joanne (Universal Music)
23/M83 – Junk (Sonic Records)
22/The Lumineers – Cleopatra (Universal Music)
21/Tove Lo – Lady wood (Universal Music)
20/Warpaint – Heads up (Sonic Records)
19/John Legend – Darkness and light (Sony Music)
18/Kaleo – A/B (Warner Music)
17/Angel Olsen – My woman (Pias)
16/Ariana Grande – Dangerous woman (Universal Music)
15/Sia – This is acting (Sony Music)
14/Leonard Cohen – You want it darker (Sony Music)
13/The Last Shadow Puppets – Everything you’ve come to expect (Sonic Records)
12/The Lemon Twigs – Do Hollywood (Sonic Records)
11/Beyonce – Lemonade (Sony Music)
10-blossoms

10/Blossoms – Blossoms (Universal Music)

 

 

 

 

 

09-alicia-keys

 

9/Alicia Keys – Here (Sony Music)

 

 

 

 

 

08-the1975

 

8/The 1975 – I Like it when you sleep for you are so beautiful yet so unaware of it (Universal Music)

 

 

 

 

07-paul-simon

 

7/Paul Simon – Stranger to stranger (Universal Music)

 

 

 

 

06-solange

 

6/Solange – A seat at the table (Sony Music)

 

 

 

 

05-blood-orange

 

5/Blood Orange – Freetown sound (Sonic Records)

 

 

 

 

04-norah-jones

 

4/Norah Jones – Day breaks (Universal Music)

 

 

 

 

03-iggy-pop

 

3/Iggy Pop – Post pop depression (Universal Music)

 

 

 

 

02-radiohead

 

2/Radiohead – A Moon shaped pool (Sonic Records)

 

 

 

 

01-david-bowie

 

1/David Bowie – Blackstar (Sony Music)

 

 

 

 

W dniu śmierci Davida Bowie(1) rozmawiałem telefonicznie z moim bardzo serdecznym kolegą na temat albumu „Blackstar”. Obaj zwróciliśmy uwagę m.in. na niezwykle udane aranżacje piosenek. Stwierdziliśmy jednocześnie, że nie ważne co będzie dalej się działo na rynku wydawniczym to i tak David Bowie będzie jedną z ważniejszych płyt roku jeśli nie płytą roku 2016. I tak jest.
Pozycja Radiohead(2) też została zapisana tuż po premierze. Ekipa z Thomem Yorkiem na czele w bardzo przekonywający sposób utwierdziła mnie w tym przekonaniu. Ich album „A Moon shaped pool” to nie tylko eksperymenty z dźwiękami o najróżnorodniejszych odcieniach rocka, ale to również niemal filmowe pejzaże wynikające z zastosowania instrumentów smyczkowych. Ponadto, do tego dochodzą genialne aranżacje, szczypta folku, nastrojowe pianino, minimalizm i przestrzeń w kompozycjach. Oni są klasą sama w sobie 🙂
Iggy Pop(3) prace nad albumem „Post pop depression” rozpoczął z Joshuą Homme(Queens of the Stone Age). Połączenie młodego pokolenia i świeższego spojrzenia na muzykę z gigantycznym doświadczeniem w branży muzycznej przyniosło naprawdę solidną porcję rocka. A sam Iggy Pop jakby dostał skrzydeł i słychać radość z tego co robi. Acha, muszę jeszcze wspomnieć o innych uczestnikach tego udanego spotkania muzyków, bo listę obecności podpisali jeszcze: Matt Helders z Arctic Monkeys i Dean Fertita z Queens of the Stone Age.
Norah Jones(4) nareszcie powróciła na właściwe tory. Jestem i popieram poszukiwania w twórczość, szukanie inspiracji w innych obszarach muzyki by móc się rozwijać, ale przy zachowaniu swojej tożsamości. Poprzednie dokonania Jones nie przemawiały nie tylko do mnie. Teraz kiedy powróciła do swojego grania na pianinie, kiedy skupiła się na tym, co chce jeszcze osiągnąć, a może nawet zrobiła grubą kreskę i zaczyna od nowa, to są tego efekty. Doskonałe single „Carry on” czy „Peace” i w końcu album „Day breaks” 🙂
Blood Orange(5) czyli Devonté Hynes nawiązał na płycie „Freetown sound” do estetyki muzyki funk, soul oraz czystego popu. Jego trzeci solowy album w dyskografii w tekstach porusza wiele osobistych przeżyć, odczuć, doświadczeń. Jest miejscami bardzo niepoprawny politycznie. Także porusza tematy rasy, religii, płci i seksualizmu. I mam nieodparte wrażenie, że niemal teatralna opowieść pełna emocji, wrażeń zaproponowana nam wszystkim zasługuje na to, by być dostrzeżona i doceniona. Ja przynajmniej tak zrobiłem 🙂

Bez względu na wszystko, twórczość Leonarda Cohena(14) zawsze miała milionowych odbiorców. A wiadomość o jego śmierci była jak cios poniżej pasa. Bo chyba nikt się nie spodziewał, że jeszcze w tym samym roku po śmierci Davida Bowie i Prince’a może odejść najsłynniejszy kanadyjski bard na świecie.

W 2016 był też czasem kiedy listy sprzedaży płyt zaszczycili swoją obecnością artyści przez duże „A”: Sting(41), Red Hot Chilli Peppers(38), Metallica(33) – to był wielki powrót, Bob Dylan(29) otrzymał literacką Nagrodę Nobla czy The Rolling Stones(26), którzy odkurzyli klasykę bluesa przypominając tym samym szerokiej publiczności, że oni od tego zaczynali 🙂

Wśród debiutantów moim zdaniem na uwagę zasługuje w pierwszej kolejności troje artystów: Brytyjka Shura(28), rewelacyjny duet braci The Lemon Twigs(12) z USA, przed którymi jest ogromna szansa na światową karierę oraz formacja indie – popowa Blossoms(10).

Rok 2016 był bardzo owocny w wydawnictwa nie tylko cd, ale i te winylowe, które dla mnie osobiście zawsze były obecne. Robienie z tego sensacji czy mody nie robi wrażenia. Cieszy to, że nabrano do tego nośnika szacunku, a nie jak wcześniej traktowano to jako relikt przeszłości. Na koniec jednak stwierdzam, że pomimo wyczekiwania kolejnych premier płytowych w 2016 i patrzeniem z optymizmem w przyszłość, przez cały rok utrzymywała się atmosfera wyciszenia, zadumy, spokoju a czasami szoku po śmierci wspomnianych już Davida Bowiego, Prince’a i Leonarda Cohena.

 

Arkadiusz Kałucki

 

Single radiowe – Zagranica część 5/2016

Również i w tym wpisie jest sporo interesujących i godnych uwagi nagrań 🙂 Wszystkie w ostatnim półroczu 2016 cieszyły się i nadal się cieszą dużą popularnością 🙂 Naturalnie w zależności od profiluj stacji radiowej 🙂 Następny wpis z informacjami o singlowych utworach również będzie ciekawy 🙂

 

01-clean-bandit-rockebye01Clean Bandit & Anne-Marie ft. Sean Paul – „Rockabye” (Warner Music)

Wesoły taneczny beat miesza się w piosence z pięknie zaaranżowanymi smyczkami, czystym, lekko melancholijnym głosem piosenkarki i rapowaniem Seana. Do „Rockabye” elektroniczna formacja rodem z Cambridge zrealizowała wideoklip. Występują w nim zarówno Anne-Marie, wcielająca się w filmiku w kelnerkę, jak i Sean Paul, będący klientem baru. Są ujęcia z pięknej nadmorskiej okolicy z udziałem zespołu, a także… sporo tańca na rurze. Utwór wyprodukowali muzycy Clean Bandit, czyli Jack Patterson, Grace Chatto i Luke Patterson.
„Od dawna chcieliśmy współpracować z Seanem Paulem i w końcu to marzenie się spełniło” – mówi Grace. „Kochamy głos Anne-Marie. Najpierw usłyszeliśmy ją z Rudimental, a potem spotkaliśmy na niezliczonej ilości festiwali. Wspaniale było z nią nagrywać. Jack napisał piosenkę z Iną Wrolsden, która napisała tekst o swoim synu, dlatego jest to utwór tak prawdziwy, wyjątkowy i emocjonalny. Teledysk wyreżyserowaliśmy z pomocą naszych rosyjskich przyjaciółek, Anyi i Darii. Na pomysł klipu wpadłam, poznawszy we Włoszech tancerkę na rurze. Mieszkałam wtedy we Florencji. Niesamowita akrobatka i jest gwiazdą naszego teledysku, grającą matkę, która zrobi wszystko, aby jej dziecko miało lepsze życie”.

 
źródło: Warner Music

02-britney-spears_gloryalbum-coverBritney Spears feat. Tinashe – „Slumber Party” (Sony Music)

„Slumber Party” to kolejny singiel z najnowszej płyty Britney Spears „Glory”, której premiera odbyła się w sierpniu.  Po sukcesie „Make Me…” z raperem G-Eazy, teraz księżniczka pop do współpracy zaprosiła Tinashe. Opublikowany niedawno oficjalny teledysk zawiera gorące i kontrowersyjne zdjęcia wzbudził nie lada sensację w sieci!

 
źródło: Sony Music

03-ariana-grandeAriany Grande ft. Nicki Minaj – „Side To Side” (Universal Music)

Piosenka „Side To Side” Ariany Grande ft. Nicki Minaj pochodzi z ostatniego albumu artystki „Dangerous Woman”. „Dangerous Woman” to zdecydowanie nowe oblicze Ariany Grande – to już na pewno nie była dziecięca gwiazda starająca się na siłę wszystkich zadowolić, ale świadoma artystka, która sama ustala reguły gry!

 
źródło: Universal Music

04-yearsyearsYears & Years – „Meteorite” (Universal Music)

Pierwszy nowy materiał zespołu od czasu wydania płyty „Communion”! Utwór powstał specjalnie do ścieżki dźwiękowej do filmu „Bridget Jones’ Baby”. „Chcieliśmy skomponować bezwstydne disco” – mówi o najnowszym utworze frontman Y&Y Olly Alexander. „Meteorite” zostało po raz pierwszy wykonane na żywo podczas występu Years & Years na festiwalu Bestival.

 
źródło: Universal Music

HOOVERPHONICamalfiREMIXES.inddHooverphonic – „Badaboum” (Sony Music)

Piosenka „Badaboum’ pochodzi z 9. studyjnej płyty Hooverphonic – „In Wonderland”, zwanego jednym z najlepszych eksportowych towarów Belgii – zaraz po czekoladkach. Grupa w 20-letniej karierze miała aż pięć razy zmieniała wokalistów, rozmarzone indie-popowe brzmienie Hooverphonic rozpoznawalne jest w całej Europie. Po odejściu ostatniej wokalistki, Alex Callier i Raymond Geerts postanowili – wzorem choćby Massive Attack, których wielokrotnie supportowali – zatrudnić cały kolektyw wokalistów. Znajdziemy tu Brytyjczyków (Janie Price, Neil Thomas, Felix Howard), Francuzkę (Emelie Satt), Belgijkę i Holendra. Każdy gość pojawia się na nowym krążku ‚In Wonderland’ w swoich specyficznych klimatach – utworach albo radiolubnych, albo eksperymentalnych

 
źródło: Sony Music

06-wilcoWilco – „Locator” (Sonic Records)

„Schmilco” to nowy album w dorobku grupy Wilco. „Schmilco” przynosi dwanaście kompozycji Jeffa Tweedy’ego i jest trzecim wydawnictwem zespołu, które ukazało się nakładem ich własnego wydawnictwa dBpm Records. Album jest następcą płyty ‘Star Wars’, która niespodziewanie i darmowo została udostępniona w lipcu 2015 roku. W dużym stopniu płyta akustyczna, co jednak nie oznacza, że jest nużąca. Singlem z nowej płyty Wilco jest utwór „Locator”.

 
źródło: Sonic Records

07-adelAdele – „Send My Love (To Your New Lover)” (Sonic Records)

Następny singiel z ostatniej płyty Adele „25” podbija stacje radiowe na całym świecie. Razem z producentem Maxem Martinem Adele znalazła doskonałą nić porozumienia. Efektem tej współpracy jest nowa wersja piosenki ‘Send My Love (To Your New Lover)’, którą Adele napisała w wieku trzynastu lat, będąc pod wpływem płyty ‘Frank’ Amy Winehouse.

 
źródło: Sonic Records

08-josienne-clarke_bena-walkeraJosienne Clarke & Ben Walker – „The Waning Crescent” (Sonic Records)

‘Overnight’ to pierwszy wspólny album Josienne Clarke i Bena Walkera, nagrany dla Rough Trade. Wyprodukowany przez duet, jest następcą EP-ki ‘Through The Clouds’. Zapowiadający album singiel ‘The Waning Crescent’ jest odpowiedzią w formie ballady na portretowanie księżyca w muzyce, jako kojącego kompana do zwierzeń (patrz ‘Blue Moon’). Będący najmroczniejszym i najważniejszym utworem na płycie, przynosi kojącą lekkość. „Zacząłem się zastanawiać, gdybym był księżycem, co bym myślał i czuł” – mówi Clarke. „Co księżyc może śpiewać do nas? Dałem mu trochę zrzędliwy, litujący się nad sobą ton, bo jest to trochę dziwne i śmieszne.” Zaś na temat samego brzmienia piosenki dodaje: „zastanawialiśmy się wcześniej, co będzie pasowało do koncepcji utworów. W przypadku tej piosenki nawiązaliśmy do ery kosmicznego popowego brzmienia z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, aby celowo nawiązać do tematu księżyca.”

 
źródło: Sonic Records


09-thelemontwigsThe Lemon Twigs – „As Long As We’re Together” (Sonic Records)

„Do Hollywood” to debiutancki album duetu The Lemon Twigs. Mieszkający na Long Island bracia D’Addario – dziewiętnastoletni Brian i siedemnastoletni Michael – pracowali nad płytą w Los Angeles, pod okiem producenta Jonathana Rado z Foxygen. Czerpiąc inspiracje z różnych epok rozwoju muzyki rockowej, stworzyli bogato zaaranżowane, wyrafinowane, barokowe piosenki popowe, stanowiąc idealne wprowadzenie do świata The Lemon Twigs.

 

 

źródło: Sonic Records

10-laura-mvula_ready-or-not_single-artworkLaura Mvula – „Ready Or Not” (Sony Music)

Laura Mvula to jeden z najbardziej ekscytujących brytyjskich talentów muzycznych ostatnich lat. Swoim debiutem trzy lata temu zachwyciła krytyków i zdobyła uznanie wielu fanów. „Ready Or Not”, cover klasyka z lat 60 amerykańskiej grupy The Delfonics, szerokiej publiczności znany dzięki wersji The Fugees, to kolejny singiel Laury promujący jej najnowszy album – „The Dreaming Room”.

 
źródło: Sony Music

Image converted using ifftoanyCharli XCX – „After The Afterparty” (Warner Music)

Charli XCX prezentuje nowy imprezowy przebój. Utwór jest efektem współpracy z Lil Yachty. W skrócie piosenka opowiada o tym, że koniec imprezy wcale nie musi być jej prawdziwym końcem, a po afterparty również może być ciąg dalszy. Producentem utworu jest SOPHIE i nie jest to jego pierwsza kolaboracja z brytyjską wokalistą. Wspólnie pracowali nad wydaną wcześniej w tym roku EPką „Vroom Vroom”.

 
źródło: Warner Music

12-leonard-cohen_single-coverLeonard Cohen – „You Want It Darker” (Sony Music)

Na singiel promocyjny ostatni album Leonarda Cohena wybrano tytułowy ‚You Want It Darker’ – zagłębiający się w zakamarki regilijnego umysłu hipnotyczny utwór nagrany z chórem  Cantor Gideon Zelermyer & the Shaar Hashomayim Synagogue Choir z Montrealu, przywodzącym dźwięki z wczesnej młodości Cohena. Nowy krążek wyprodukowany przez syna Leonarda, Adama Cohena, jest 14. studyjnym dziełem w dyskografii tego wpływowego i rozpoznawalnego na całym świecie artysty.

 
źródło: Sony Music

13-kaleo_ab_finalcover-copyKaleo – „All The Pretty Girls” (Warner Music)

Drugi studyjny album islandzkiej formacji Kaleo, której muzyka to połączenie indie popu, folku, rocka i bluesa. Album „A/B” zawiera szeroko już znane piosenki „Way Down We Go” oraz „All The Pretty Girls”. Utwory na album Islandczycy nagrali w Nashville ze słynnym producentem Jacquire’em Kingiem (m.in. Kings Of Leon), przy wsparciu Mike’a Crosseya i Arnara Guðjónssona.”All The Pretty Girls” jest pierwszym singlem Kaleo wydanym w USA.

 
źródło: Warner Music

14-emeli-sandeEmeli Sandé – „Hurts” (Universal Music)

To utwór, który dotyka problemów serca i duszy, bólu i radości odkupienia. Sandé śpiewa: You could at least try look at me/ Man oh man what a tragedy/ Bang bang there goes paradise….Baby I’m not made of stone, it hurts/ Loving you the way I do, it hurts.
Producentami oraz współautorami tekstu są Mac & Phil (Miguel, Naughty Boy). „Chciałam opublikować ten singiel jako pierwszy ponieważ zawiera wszystko to, o czym przez bardzo długi czas milczałam – wyznaje artystka – to prawdziwa eksplozja wszystkiego, co chciałam wyrazić lata temu. Nie chciałam już nic więcej skrywać.”

Nagranie „Hurts” oraz pozostałe utwory z nadchodzącego albumu Sandé wyznaczają nowy rozdział w jej życiu. krążek nosi tytuł ”

 
źródło: Universal Music

Basic CMYKJulie Bergan – „Arigato” (Warner Music)

Jestem dużą dziewczynką, mały” – śpiewa w singlowej piosence wschodząca gwiazda piosenki z Norwegii, 22-letnia Julie Bergan. Wokalistka upodobała sobie nowoczesny pop z elementami R&B, hip-hopu i współczesnej elektroniki. „Arigato” po japońsku znaczy „Dziękuję”. Julie ma być za co wdzięczna. Parę lat temu nie udało jej się przejść norweskich eliminacji do Eurowizji, a dziś w swojej ojczyźnie jest gwiazdą, mającą na koncie złote i platynowe single, jak „Younger” i nagrany w duecie z Astrid S „Undressed”. Hitem stał się też singel „All Hours”, napisany przez Julie i pracującego w Los Angeles fińskiego producenta Joonasa Angerię. „Pracuję w studiu już od jakiegoś czasu. Jestem wdzięczna losowi za to, że mogę podzielić się ze światem moją muzyką” – mówi Norweżka. „Arigato” to szósty solowy singel Julie.

 
źródło: Warner Music

16-madnessMadness – „Mr Apples” (Universal Music)

Po trzech latach przerwy Madness, jedna z najważniejszych grup ska, wraca z nową płytą „Can’t Touch Us Now”, którą promuje singiel „Mr Apples”! Album został nagrany w słynnych Toe Rag Studios we wschodnim Londynie. Za produkcję tym razem odpowiadają długoletni współpracownik grupy – Clive Langer, a także Liam Watson znany m.in. z pracy z The White Stripes.

 
źródło: Universal Music

17-macmiller_dangMac Miller – „Dang! (Warner Music)

Kreuje się go na następcę Eminema. Nie bez powodu. Mac Miller trzecią płytą udowadnia, że jest już blisko mainstreamowego topu. Pochodzący z Pittsburgha raper i producent nagrał trzeci studyjny album, „The Divine Feminine”, w którego nagraniu wspomogły go wielkie gwiazdy, jak Kendrick Lamar i Cee Lo Green. Płytę „The Divine Feminine”, której brzmienie nadał sam Mac Miller promuje singlowy numer „Dang!”. Gościnnie słychać w nim Andersona .Paaka.

 

 

źródło: Warner Music

18-fifth-harmony_thats-my-girl_single-coverFifth Harmony – „That’s My Girl” (Sony Music)

Po ogromnym sukcesie singla „Work From Home” dziewczyny z Fifth Harmony nie ustępują ani na krok. Nagranie „That’s My Girl” ma nie mniejszy przebojowy potencjał i pochodzi z ich albumu „7/27”.

 

 

 
źródło: Sony Music

19-kimbra-sweet-relief-single-coverKimbra – „Sweet Relief” (Warner Music)

Nowozelandzka wokalistka powraca po przeszło dwuletniej przerwie! Kimbra, której światowa sława zaczęła się od nagrodzonej Grammy piosenki Gotye „Somebody That I Used To Know”, promuje od dłuższego czasu utwór „Sweet Relief”.
Nagrałam tę piosenkę w czasie, w którym współpracowałam z młodymi artystami i producentami, będącymi dopiero na dorobku – przybliża genezę kompozycji Kimbra. – Jestem fanką tego, co robi Redinho. Razem nagraliśmy piosenkę w Londynie. Odzwierciedla naszą miłość do funkowych klimatów rodem z twórczości Prince’a i Janet Jackson. Piosenka drąży temat potrzeby intymności lub braku takiej potrzeby. Wspomniany Redinho jest nie tylko współautorem, lecz również współproducentem „Sweet Relief”. Rolę koproducenta pełnił Andrew Maury.

 
źródło: Warner Music

20-james-blakeJames Blake ft. Vince Staples – “Timeless” (Universal Music)

James Blake dzieli się nową wersją piosenki “Timeless” feat. Vince Staples. Udział rappera z Long Beach niezaprzeczalnie zmienił charakter piosenki pochodzącej z ostatniego albumu Jamesa Blake’a „The Colour In Anything”. James Blake po wydaniu albumu Overgrown w 2013 roku otrzymał nominację do Grammy Awards 2014 w kategorii “Best New Artist” oraz BRIT Awards 2014 w kategorii “British Male Solo Artist”.

 
źródło: Universal Music

21-thedivinecomedyThe Divine Comedy – “How Can You Leave Me On My Own” (Pias)

Od 12 września na półkach sklepowych jest już długo oczekiwany album formacji The Divine Comedy. „Foreverland” to jedenastym studyjnym krążkiem w dorobku muzycznym zespołu i następcą „Bang Goes Knighthood” z 2010 r. Neil Hannon udowodnił wiele razy, że jest jednym z najwybitniejszych i najbardziej oryginalnych songwriterów w Wielkiej Brytanii. Niewątpliwie nowy album tylko potwierdza tę tezę. Na płycie znajdziemy wiele odniesień do życia Katarzyny Wielkiej.

 
źródło: Pias

22-agnelobelAgnes Obel – „Golden Green” (Pias)

„Golden Green” to tytuł drugiego singla Agnes Obel, który promuje najnowszy krążek artystki zatytułowany „Citizen Of Glass”(Premiera: 21 października). Album to następca przełomowego w karierze Agnes „Aventine” z 2013 r. Z repertuarem z drugiej płyty Obel objechała niemalże cały świat, występując na najbardziej prestiżowych scenach (między innymi Somerset House, Sheperd’s Bush Empire czy Barbican). Materiał na nową płytę został zarejestrowany, wyprodukowany i zmiksowany przez samą artystkę w Aventine-Neukölln oraz w studiu BrandNewMusic w Berlinie.

 
źródło: Pias

23-passenger_singielPassenger – „Anywhere” (Mystic Prod.)

Utwór Passenger, pt. „Anywhere”. Kawałek jest już drugim (po „Somebody’s Love”) singlem promującym album „Young As The Morning, Old As The Sea”(Premiera: 23 września). Pod pseudonimem Passenger ukrywa się brytyjski artysta, Mike Rosenberg, uzdolniony muzyk i kompozytor, który zasłynął dzięki koncertom u boku Eda Sheerana oraz utworowi „Let Her Go” (2013). „Young As The Morning, Old As The Sea”, ósmy już album w dyskografii artysty, został wyprodukowany przez Mike’a oraz producenta Chrisa Vallejo (INXS, Empire of the Sun), a zarejestrowany w Roundhead Studios w Auckland, oraz w Linear Studio w Sydney. Dziesięć zawartych na krążku utworów to opowieści o związkach, relacjach międzyludzkich i o upływającym czasie.

 
źródło: Mystic Prod.

24-skyerossSkye & Ross – „Medicine” (Mystic Prod.)

Pod nazwą Skye & Ross kryją się Skye Edwards i Ross Godfrey, czyli filary trip-hopowej brytyjskiej grupy Morcheeba. Ukazał się album zatytułowany po prostu „Skye/Ross”, a „Medicine” to już drugi, po „Light Of Gold” singiel promujący ten krążek. Jak twierdzą sami twórcy, muzyka zawarta na płycie ma być powrotem do korzeni, czyli do połowy lat 90-tych, kiedy to nazwa Morcheeba elektryzowała publiczność na całym świecie.

 
źródło: Mystic Prod.

25-martha-wainwrightMartha Wainwright – “Around The Bend” (Pias)

„Goodnight City” to tytuł nowego studyjnego krążka Marthy Wainwright. Będzie to następca „Come Home To Mama” z 2012 r. Płyta miała swoją premierę 11 listopada. Na nowym albumie znajdziemy 12 utworów, które zostały zrejestrowane pod czujnym okiem producentów: Thomasa Bartletta (Sufjan Stevens, Glen Hansard) oraz Brada Albetty. Autorką połowy kompozycji na płycie jest sama Martha, natomiast nad pozostałymi pracowali tacy artyści jak Beth Orton, Glen Hansard, Rufus Wainwright, Michael Ondaatje czy Merrill Garbus. „Around The Bend” promuje najnowsze wydawnictwo.

 
źródło: Pias

Albumy zagraniczne część 8/2016

Jak przyjemnie wygląda poniższy zestaw płyt artystów z tak różnorodnych obszarów muzyki 😉 A jak przyjemnie się każdego z nich słucha 🙂 Oj, zapowiada się bardzo interesujące podsumowanie roku 2016 wśród albumów 🙂

 

01-norah-jonesNorah Jones – „Day Breaks” (Universal Music)

Szósty solowy album Norah Jones ujrzał światło dzienne. Singlem pilotującym całość jest nagranie „Carry on”. „Day Breaks” krążek, który stylistyką nawiązuje do debiutanckiego, obsypanego nagrodami „Come Away With Me”. „Day Breaks” jest swoistym powrotem Artystki do muzycznych korzeni i przede wszystkim do gry na fortepianie . Na „Day Breaks” gośćmi są min. Wayne Shorter, Dr. Lonnie Smith oraz Brian Blade. Oprócz 9 nowych nagrań na albumie usłyszymy także nowe wykonania kompozycji Horace Silvera, Duke’a Ellingtona oraz Neila Younga.

„Tą płyta zataczam niejako koło, ponieważ powracam do moich wczesnych muzycznych doświadczeń. Po pierwszej płycie oddaliłam się nieco od gry na fortepianie, skupiając się bardziej na gitarze. Ale wciąż grałam… Tym bardziej cieszy mnie fakt, że powróciłam do grania na najnowszym albumie”
“Wyśmienite połączenie przeszłości i nowoczesności w unikalnym stylu” — Rolling Stone

“To najlepszy album Norah Jones jak dotąd…inspirujący, zapiera dech piersiach …” — MOJO

 
źródło: Universal Music

02-how-to-dress-wellHow To Dress Well – „Care” (Sonic Records)

Na czwartym albumie How To Dress Well, zatytułowanym ‘Care’, Tom Krell śpiewa o prawdziwym znaczeniu słowa „troska”. Troska o innych, o słowa, o samego siebie.

Śpiewa głosem, który jest bardziej przejrzysty i głęboki, niż kiedykolwiek do tej pory. Na płycie ‘Care’ Krell sięga po szeroką gamę różnorodnych stylów i emocji, starając się zrozumieć jakie jest prawdziwe znaczenie człowieka w świecie.

Jednak ‘Care’ to nie concept album o byciu zatroskanym. Artysta stara się ponownie nauczyć jak dbać o siebie i innych poprzez muzykę.

To płyta popowa, będąca naturalnym krokiem na drodze ewolucji Krella. Tom sięga po pomysły z poprzednich płyt i nadaje im nowy kierunek muzyczny.

‘Care’ to płyta ekstatyczna i szczera. Słychać to już w otwierającym album ‘Can’t You Tell’, będącym celebracją seksu i całkowitym kontrastem w stosunku do początku poprzedniego albumu ‘What Is This Heart?’.

„Chciałem rozpocząć ten album z radością i zmysłowością, zamiast depresji.” ‘Can’t You Tell’ nadaje ton reszcie płyty, która choć bywa katastrofalna, to jednak jest też bezwstydnie radosna. To jest kameralny album, który staje się wielki za sprawą stadionowych refrenów, rockowych solówek gitary, tkliwych partii wokalnych i inspirowanych muzyką Celine Dion melodii. Są też momenty, gdy dociera na nowe poziomy muzyki pop, przypominając twórczość Annie Lennox, Michaela Jacksona czy Younga Thuga w jego najbardziej emocjonalnym momencie, dźwiękowo flirtując przy tym z ‘Far Side Virtual’ Jamesa Ferraro czy The Durutti Column, a także poruszając serce w stylu wczesnych nagrań Spiritualized czy Iris Dement. To jest płyta, która sprawia, że chcemy lepiej siebie poznać, słyszeć się wyraźniej i w konsekwencji pozwolić sobie na radość.

„W sercach wielu ludzi nie ma radości. To musi zniknąć. Albo po prostu musimy się nauczyć jak dbać i kochać. ‘Care’ jest próbą odpowiedzenia sobie na pytanie: „gdzie jestem w swoim życiu? Gdzie chciałbym być? Kogo chciałbym kochać i dlaczego? Kogo chciałbym pieprzyć i dlaczego? Czym jest miłość? Czym jest pożądanie? Co jest słuszne? Kim chcę być? Zawsze uczyłem się dużo słuchając mojej muzyki, czytając moje teksty. To jest dziwne, jak docieram do samego siebie. Nie jestem dobry w introspekcji. Łatwiej dla mnie jest napisać piosenkę i przejrzeć się w niej jak w lustrze.”

Chociaż ‘Care’ jest bardzo osobistą płytą i sprawia wrażenie pracy jednego człowieka, w rzeczywistości jest efektem owocnej współpracy z producentami, wśród których jest taneczny innowator Dre Skull, spec od muzyki ambient Kara-Lis Coverdale, CFCF – eksperymentalny producent muzyki elektronicznej i stały współpracownik How To Dress Well, a także ekspert od muzyki pop Jack Antonoff, który wypolerował brzmienie takich utworów jak ‘Lost Youth/Lost You’ i ‘I Was Terrible’. Ciężar produkcji Antonoffa i wyrafinowane miksy Andrew Dawsona (Kanye West, Pet Shop Boys, Sleigh Bells), dodatkowo podkreślają rozwój artystyczny Krella.

 
źródło: Sonic Records

PrintThe Rolling Stones – „Blue & Lonesome” (Universal Music)

„Blue & Lonesome” jest wyrazem prawdziwego uwielbienia dla bluesa. Płyta, która zawiera 12 utworów z klasyki bluesa, została nagrana w zaledwie 3 dni! Ponadto do zespołu dołączył Eric Clapton, który akurat nagrywał swoją własną płytę w sąsiednim studio!

1.Just Your Fool (Little Walter)
2.Commit A Crime (Howlin’ Wolf – Chester Burnett)
3.Blue And Lonesome (Little Walter)
4.All Of Your Love(Magic Sam – Samuel Maghett)
5.I Gotta Go (Little Walter)
6.Everybody Knows About My Good Thing (Little Johnny Taylor)
7.Ride ‘Em On Down (Eddie Taylor)
8.Hate To See You Go (Little Walter)
9.Hoo Doo Blues (Otis Hicks & Jerry West)
10.Little Rain(Ewart.G.Abner Jr. and Jimmy Reed)
11.Just Like I Treat You (Willie Dixon and recorded by Howlin’ Wolf)
12.I Can’t Quit You Baby (Willie Dixon and recorded by Otis Rush)

 
źródło: Universal Music

04-leonard-cohenLeonard Cohen – „You Want It Darker” (Sony Music)

Legendarny Leonard Cohen powrócił w wieku 82 lat z nowym albumem studyjnym. Na dzieło zatytułowane “You Want It Darker” składają się niepokojące utwory, które można określić jako ‚majstersztyk w stylu klasycznego Cohena’, jednak nie brakuje tu brzmieniowych zaskoczeń, jakich na próżno szukać na ostatnich – świetnie ocenianych – płytach barda. Nowy krążek wyprodukowany przez syna Leonarda, Adama Cohena, jest 14. studyjnym dziełem w dyskografii tego wpływowego i rozpoznawalnego na całym świecie artysty. Na singiel promocyjny wybrano tytułowy ‚You Want It Darker’ – zagłębiający się w zakamarki religijnego umysłu hipnotyczny utwór nagrany z chórem Cantor Gideon Zelermyer & the Shaar Hashomayim Synagogue Choir z Montrealu, przywodzącym na myśl dźwięki z wczesnej młodości Cohena.
Album „You Want It Darker” ukazał się na płycie CD jak również – w późniejszym okresie – na płycie winylowej. Jak wiemy, to jest ostatni album tak ważnego artysty w świecie muzyki. Leonard Cohen zmarł 7.11.2016 w Los Angeles.

 
źródło: Sony Music

05-matallicaMetallica – „Hardwired…To Self-Destruct” (Universal Music)

Metallica wydała swój jedenasty studyjny album „Hardwired… To Self-Destruct”. Płyta ukazała się na CD, winylu, cyfrowo, w wersji Deluxe oraz Deluxe Deluxe (box). Producentem albumu jest Greg Fidelman, który współpracował z zespołem przy albumie „Death Magnetic”.

„Czy naprawdę minęło już 8 lat? W ogóle tego nie poczułem.”– opowiada Lars Ulrich.
„ Oczywiście, że jesteśmy niesamowicie podekscytowani, gdy możemy podzielić się nowym materiałem z naszymi przyjaciółmi na całym świecie. Przez ostatnie 18 miesięcy ciężko pracowaliśmy z Gregiem w studiu, ponownie wprawiliśmy w ruch nasze kreatywne silniki.
Wypuszczanie nowej muzyki, ponowne zobaczenie waszych twarzy i wszystko co za tym idzie to powody, dla których tak bardzo kochamy to robić, więc lepiej zapnijcie pasy bo NADCHODZIMY!”

 
źródło: Universal Music

06-the-lemon-twigsThe Lemon Twigs – „Do Hollywood” (Sonic Records)

‘Do Hollywood’ to debiutancki album duetu The Lemon Twigs.

Mieszkający na Long Island bracia D’Addario – dziewiętnastoletni Brian i siedemnastoletni Michael – pracowali nad płytą w Los Angeles, pod okiem producenta Jonathana Rado z Foxygen.

Obaj bracia sięgali po różne instrumenty od czasów, gdy tylko nauczyli się chodzić i mówić, dlatego na ‘Do Hollywood’ nie tylko dzielą pomiędzy siebie obowiązki kompozytorskie, ale wymieniają się także instrumentami. Czerpiąc inspiracje z różnych epok rozwoju muzyki rockowej, stworzyli bogato zaaranżowane, wyrafinowane, barokowe piosenki popowe, stanowiąc idealne wprowadzenie do świata The Lemon Twigs.

„Robiliśmy te utwory misternie” – mówi Brian. „Dużo uwagi poświęcaliśmy aranżacjom. Są budowane tak, aby dotrzeć do ludzi, którzy lubią dobre popowe piosenki. Ale nie są puste. Włożyliśmy w nie dużo siebie, dzięki czemu album ma znaczenie”.

Brian i Michael urodzili się w muzycznej rodzinie, gdzie często w ich domu słychać było muzykę The Beach Boys i The Beatles. Jako dzieciaki śpiewali harmonie do piosenki ‘I Want to Hold Your Hand’, a wkrótce zaczęli grać na perkusji i chwytali się za wszystkie instrumenty jakie wpadły im w ręce. Pytani o swoje marzenia z dzieciństwa mówią, że zawsze chcieli robić razem muzykę. „Brian i Michael są najlepszymi muzykami, jakich spotkałem” – mówi Jonathana Rado. „Chociaż są nastolatkami pracują jak weterani. Brian gra na wszystkim, co dostanie do ręki – na płycie zagrał na wszystkich instrumentach strunowych i dętych – a Michael jest jednym z najbardziej zdumiewających perkusistów, jakich kiedykolwiek widziałem. Nie ma rzeczy, których by nie potrafili.”

 
źródło: Sonic Records

07-michael-bubleMichael Buble – „Nobody But Me” (Warner Music)

21 października ukazała się nowa płyta czterokrotnego laureata Grammy, nazywanego współczesnym Frankiem Sinatrą, kanadyjskiego wokalisty Michaela Bublé. Wydawnictwo nosi tytuł „Nobody But Me” i ukazała się dziś, w piątek 21 października 2016 roku. Album oprócz tytułowej kompozycji promuje utwór „I Believe In You”. Album Michael nagrywał w Los Angeles i Vancouver. Na płycie znalazły się trzy premierowe piosenki oraz zapierające dech interpretacje klasyków. Wśród nich: „My Baby Just Cares For Me”, „The Very Thought Of You”, „God Only Knows” Briana Wilsona i „I Wanna Be Around” Johnny’ego Mercera. Wśród gości na płycie pojawili się Meghan Trainor i Black Thought z The Roots. Współproducentami wydawnictwa są John Carlsson, Alan Chang i Jason „Spicy G” Goldman. Album ukaże się również w wersji deluxe wzbogaconej o trzy utwory.
Nie wydaje mi się, żebym kiedykolwiek tak dobrze bawił się podczas prac nad albumem. Szczególnie podobała mi się współpraca z moim zespołem, który rozumie, że chcę brzmieć najlepiej w karierze. Jestem bardzo dumny z nowych piosenek. Możliwość współprodukowania ich była dla mnie dodatkową przyjemnością – opowiada Michael Bublé. Pierwszym singlem z albumu „Nobody But Me” była kompozycja tytułowa.

 
źródło: Warner Music

08-bruno-marsBruno Mars – „24K Magic” (Warner Music)

Uznana przez krytyków supergwiazda, Bruno Mars promuje dzisiaj pierwszy od prawie czterech lat solowy utwór. Napisany i wyprodukowany przez Shampoo Press & Curl z pomocą The Stereotypes, nowy singiel zatytułowano“24k Magic” (“twenty-four karat magic”). Jednocześnie laureat wielu nagród Grammy ogłosił swój oczekiwany, trzeci album studyjny – również nazwany “24k Magic”(Premiera: 18 listopada).

Bruno zadebiutował w 2010 roku krążkiem „Doo-Wops & Hooligans”, pięciokrotnie platynowym po obu stronach Atlantyku. Do tej pory jego albumy i single rozeszły się na całym świecie w nakładzie przekraczającym 169 milionów egzemplarzy, co sprawiło, że został najlepiej sprzedającym się artystą w historii muzyki rozrywkowej. Druga płyta Amerykanina w jego ojczyźnie aż cztery razy pokryła się platyną, a na całym świecie sprzedała się w nakładzie przekraczającym 6 mln egzemplarzy. W listopadzie 2014 roku ukazał się utwór „Uptown Funk” Marka Ronsona z Marsem na wokalu. Piosenka zdominowała listy przebojów, wygrałą 3 nagrody Grammy a towarzyszący jej teledysk był nominowany w pięciu kategoriach podczas MTV Video Music Awards w 2015 roku, zabierając do domu statuetkę w kategorii Best Male Video. Panowie wykonali przebój w tym roku podczas przerwy meczu Super Bowl.

 
źródło: Warner Music

09-daniel-lanoisDaniel Lanois – „Goodbye to Language” (Sonic Records)

Daniel Lanois jest jednym z najbardziej wpływowych producentów muzycznych naszych czasów. Człowiek, który przywrócił Boba Dylana, wieloletni współpracownik Briana Eno, z którym odpowiadał za brzmienie wielu niezapomnianych płyt U2, i który pracował przy przełomowych albumach Willie’ego Nelsona czy Emmylou Harris. W końcu to on siedział za konsoletą gdy Peter Gabriel nagrywał swój multiplatynowy album ‘So’. Ale poza tym, Daniel Lanois jest eksperymentalnym muzykiem, który nagrywał swoją oryginalnie brzmiącą gitarę na płytach przygotowanych z Brianem Eno czy Jonem Hassellem, odgrywając ważną rolę w powstaniu gatunku nazwanego ambient.

‘Goodbye To Language’ łączy punkty, przez które podążał od wczesnych lat współpracy z Eno, po przestrzenne dźwięki, które słychać we współczesnej muzyce głównego nurtu. Nagrana w całości na gitarze pedal steel i razem z przyjacielem Rocco Delucą, przynosi muzykę przypominającą XX-wieczne senne dźwiękowe pejzaże w stylu Ravela i Debussy’ego, naznaczone muzycznym futuryzmem.

Tutaj chodzi o podkreślenie najważniejszych czynników mających wpływ na ludzkie życie. Albo jak mówi sam Lanois: „działam pod szyldem muzyki soul – muzyki, która po prostu brzmi dobrze i pochodzi z prawdziwych miejsc”.

Jeśli muzyk posiadający taką wiedzę i doświadczenie jak Daniel obnaża nam swoją osobistą prawdę, nie pozostaje nic innego, jak słuchać jej uważnie.

 
źródło: Sonic Records

10-the-weekndThe Weeknd – „Starboy” (Universal Music)

„Starboy” to trzeci album w dyskografii grupy The Weeknd. Artystą okrzykniętym przez magazyn „Forbes” „supergwiazdą pop/R&B” jest pochodzący z Kanady 26-letni wokalista, Abel Tesfaye. Poprzedni album kapeli pt. „Beauty Behind The Madness” ukazał się w 2015 roku i przyniósł jej status międzynarodowej gwiazdy, okupując na pierwszym miejscu listę Billboard 200 przez całe trzy tygodnie! Krążek zawierał takie hity jak np. „Can’t Feel My Face” i „The Hills”. Wśród inspiracji artysta wymienia takich wykonawców jak The Smiths, Bad Brains, Talking Heads, Prince czy DeBarge. O The Weeknd zrobiło się głośno za sprawą mikstejpów, które wrzucono do sieci i nagrania pt. „Wicked Games”. Oficjalnie zespół zadebiutował w 2013 roku albumem pt. „Kiss Land”. Na drugi longplay zatytułowany „Beauty Behind the Madness” fani musieli czekać do 2015 roku. Płyta pokryła się w USA platyną, a w ojczyźnie artysty nawet podwójną. Muzyk nagrał też przebój pt. „Earned It” do ścieżki muzycznej z filmu „Pięćdziesiąt twarzy Greya”. Podczas swojej kariery muzycznej współpracował z takimi gwiazdami jak Drake, Ariana Grande, Sia czy Lana Del Rey.

 
źródło: Universal Music

11-jessine-clarkeJosienne Clarke & Ben Walker – „Overnight” (Sonic Records)

‘Overnight’ to pierwszy wspólny album Josienne Clarke i Bena Walkera, nagrany dla Rough Trade. Wyprodukowany przez duet, jest następcą EP-ki ‘Through The Clouds’, która ukazała się wcześniej w tym roku.

Josienne Clarke i Ben Walker spotkali się w 2009 roku w studiu nagraniowym w Londynie. Pochodząca z Sussex Josienne szukała gitarzysty, zaś pochodzący z Worcestershire Ben w tamtym czasie był członkiem indie rockowego zespołu, w którym grał na gitarze akustycznej. Walker nie tylko zagrał na gitarze na solowej płycie Josienne ‘One Light Is Gone’, ale także przygotował dla niej aranżacje smyczkowe. Rok później utworzyli pełnowymiarowy duet, w którym Josienne w studiu gra także na saksofonie.

Od tego czasu zaczęli intensywnie koncertować, w końcu zwracając na siebie uwagę kluczowych postaci brytyjskiej sceny folkowej. Josienne, za sprawą swojego wyjątkowego i pełnego mocy głosu, niejednokrotnie doprowadzała ludzi do łez. Z kolei Ben jest jednym z najlepszych gitarzystów, jaki pojawił się na brytyjskiej scenie od lat, o wrażliwości przypominającej grę Johna Renbourna, Martina Simpsona czy innych.

W 2014 roku zostali nominowani do dwóch nagród BBC Radio 2 Folk Awards, a kolejny rok przyniósł nie tylko kolejne dwie nominacje (m. in. dla albumu ‘Nothing Can Bring Back The Hour’), ale także nagrodę dla najlepszego duetu. Ich niezwykły występ podczas gali wręczenia nagród, można zobaczyć tu.

‘Overnight’ to ich najambitniejszy projekt do tej pory, skupiający się na wyjątkowym głosie i tekstach Clarke oraz zdumiewającej grze na gitarze Walkera i jego aranżacjach. Nagrany w marcu tego roku w Rockfield Studios, przynosi dwanaście kompozycji, z których osiem to autorskie utwory duetu, zaś cztery to interpretacje cudzych piosenek. W studiu wspierała ich grupa wyjątkowych muzyków, wśród których jest nominowany do nagrody Mercury pianista Kit Downes, kontrabasista John Parker oraz Jo Silverston i Anna Jenkins z zespołu towarzyszącego Emily Barker Red Clay Halo.

Zapowiadający album singiel ‘The Waning Crescent’ jest odpowiedzią w formie ballady na portretowanie księżyca w muzyce, jako kojącego kompana do zwierzeń (patrz ‘Blue Moon’). Będący najmroczniejszym i najważniejszym utworem na płycie, przynosi kojącą lekkość. „Zacząłem się zastanawiać, gdybym był księżycem, co bym myślał i czuł” – mówi Clarke. „Co księżyc może śpiewać do nas? Dałem mu trochę zrzędliwy, litujący się nad sobą ton, bo jest to trochę dziwne i śmieszne.” Zaś na temat samego brzmienia piosenki dodaje: „zastanawialiśmy się wcześniej, co będzie pasowało do koncepcji utworów. W przypadku tej piosenki nawiązaliśmy do ery kosmicznego popowego brzmienia z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, aby celowo nawiązać do tematu księżyca.”

W innych momentach na ‘Overnight’ słychać dźwięki spod znaku muzyku country/soul, jak w balladzie ‘Something Familiar’, jest też cudowne spojrzenie na ‘Dark Turn Of Mind’ Gillian Welch, piękne folkowe ‘Dawn Of The Dark’ i ‘The Light Of His Lamp’ oraz tradycyjne ‘Sweet The Sorrow’ i ‘Weep You No More Sad Fountains’ – napisana na lutnię ballada Johna Dowlanda, która została przerobiona na bardziej współczesną formę. Całość uzupełnia ‘Sleep’, poruszająca interpretacja poety i kompozytora z czasów pierwszej wojny światowej Ivorego Gurney’a.

 

 

źródło: Sonic Records

12-bob-weirBob Weir – „Blue Mountain” (Sony Music)

„Blue Mountain” to tytuł nowego albumu byłego członka supergrupy Grateful Dead – Boba Weira. Na płycie znalazło się dwanaście niepublikowanych dotąd utworów. Artyście towarzyszy plejada amerykańskich muzyków m.in. : Lukas Nelson , Josh Ritter , Josh Kaufman , Scott Devendorf , Joe Russo i wielu innych.

Tracklista:
1.Only A River
2.Cottonwood Lullaby
3.Gonesville
4.Lay My Lily Down
5.Gallop On The Run
6.Whatever Happened To Rose
7.Ghost Towns
8.Darkest Hour
9.Ki-Yi Bossie
10.Storm Country
11.Blue Mountain
12.One More River To Cross

 

 

źródło: Sony Music

13-dddumboD.D Dumbo – „Utopia Defeated” (Sonic Records)

D.D Dumbo – czyli 27-letni Oliver Perry – mieszka w pokoju przy stajni, na obrzeżach wsi Castlemaine, dwie godziny na północ od Melbourne.

„Budynek należy do pary zajmującej się permakulturą, trzymają w nim swoje narzędzia” – mówi Perry. „Jednak jest jedno odizolowane, prawie funkcjonalne pomieszczenie. Tam właśnie mieszkam.” Ta przestrzeń służy mu także za studio. „Jest w tym pomieszczeniu coś z pustelni, co dobrze wpływa na moją pracę.”

Przewrotne jednak wydaje się przypisanie fantastycznego debiutu D.D Dumbo, płyty ‘Utopia Defeated’, do jednego, surowego pokoju.

Dziesięć piosenek, które znalazły się na tej płycie, są niczym żywe muzyczne krajobrazy, tętniące nerwową energią i egzotyczną ewokacją świata. Wspierana przez subtelne dźwięki instrumentów perkusyjnych charakterystyczna gra Perry’ego na 12-strunowej gitarze sprawia, że na pierwszy plan na płycie ‘Utopia Defeated’ wybija się jego ekspresyjny głos.

Prawdopodobnie dlatego trudno album ‘Utopia Defeated’ umieścić w jakimkolwiek miejscu. Jest dokumentem zmagań Perry’ego z byciem nienamacalnym i niematerialnym. Czego rezultatem jest świat dźwięków złożony z bluesowych zagrywek, echa world music, wyrazistości muzyki popowej z lat osiemdziesiątych, kinetycznej energii muzyki tanecznej, a wszystko zostało naznaczone klimatem spod znaku samotnej sztuki Captaina Beefhearta.

„Uwielbiam Beefhearta” – przyznaje Perry. „Na tej płycie jest charakterystyczna dla niego próba stworzenia czegoś nieziemskiego. Intuicyjnie dążę do medytacji, transowego eskapizmu. Myślę, że to jest pierwotne pragnienie każdego człowieka w stosunku do muzyki. To jest najprzyjemniejsza rzecz.”

D.D. Dumbo został zauważony, gdy w 2013 roku opublikował EP-kę ‘Tropical Oceans’. Ten czteroutworowy zestaw, pokazał Perry’ego jako twórcę, który sięgając do bluesowej tradycji, tworzy własny świat zdekonstruowanej muzyki pop. Występując z 12-strunową gitarą, dwoma bębnami oraz garścią efektów, zrobił ogromne wrażenie podczas SXSW w 2013 roku. W ciągu kolejnych dwunastu miesięcy dzielił scenę z Warpaint, Tune-Yards, St Vincent, Jungle, Iron & Wine, a także rejestrował sesje dla NPR, Daytrotter i BBC Radio 1. W 2014 roku, zaraz po podpisaniu kontraktu z 4AD, wyruszył w pierwszą brytyjską trasę koncertową, występując u boku Daughter i Tame Impala. Występował podczas Splendour in the Grass w Australii, wrócił do Europy (występując m.in. podczas Pitchfork Paris), a także odbył trasę po USA. ‘Utopia Defeated’ to epickie, rozbudowane opus, będące owocem wyobraźni Perry’ego, który nie tylko skomponował cały materiał, ale także wykonał go niemal zupełnie sam. Przy nagraniach w londyńskim studiu 4AD wspomagał go etatowy inżynier dźwięku 4AD Fabian Prynn.

 
źródło: Sonic Records

14-kingofleonKings Of Leon – „Walls” (Sony Music)

Jedna z najpopularniejszych grup rockowych – KINGS OF LEON powraca z nową płytą! „Walls” to tytuł siódmego albumu studyjnego zespołu. Nagrania odbyły się w studio w Los Angeles przy współpracy ze słynnym producentem Markusem Dravs (Arcade Fire, Coldplay, Florence + the Machine). Płyta „Walls” zawiera 10 nowych piosenek i dostępna jest na CD i winylu oraz we wszystkich serwisach cyfrowych. Wokalista zespołu, Caleb Followill uchyla rąbka tajemnicy i daje tajemniczą zapowiedź tego, co znajdzie się na płycie, mówiąc: „…the walls come down.” („ściany opadają”). W warstwie tekstowej, album ma opowiadać osobiste historie członków zespołu.

„Tak nowy, tak stary, tak ponadczasowy, jak pierwsza płyta” – tak ocenia płytę New York Times.

Zespół Kings of Leon to rodzinny, pochodzący z Nashville kwartet (trzech braci i kuzyn): Caleb, Nathan, Jared i Matthew. Zadebiutowali w 2003 r. Mają na koncie ponad 18 mln sprzedanych płyt, siedem nominacji i 3 nagrody Grammy, a ich ostatni w dyskografii longplay „Mechanical Bull” wydany jesienią 2013 roku pokrył się w Polsce złotem.

 
źródło: Sony Music

15-siadeluxeSia – „This Is Acting (Deluxe Version)” (Sony Music)

Ostatnia płyta studyjna Sii – „This Is Acting” przyniosła takie hity jak „Cheap Trills”, „Alive” i „One MIllion Bullets”. Artystka ponownie udowodniła, że to ona wyznacza obecne trendy w muzyce pop. Ukazująca się wersja CD Deluxe albumu „This Is Acting” zawiera dodatkowych 7 utworów: 4 nowe piosenki, w tym dwie wersje najnowszego przeboju – „The Greatest”, remiks Alana Walkera (autora hitu „Faded”) oraz hit „Cheap Trills” w duecie z Sean Paulem.

 
źródło: Sony Music

16-green-dayGreen Day – „Revolution Radio” (Warner Music)

Album „Revolution Radio” to 12 utworów, utrzymanych w typowym dla Green Day stylu, z obfitością ognistych riffów i pięknych melodii, ale też i wyczuwalnego gniewu, wynikającego z faktu inspirowania się w tekstach licznymi problemami współczesnego świata.
Za produkcję odpowiadają muzycy zespołu. Sesja odbyła się w rodzinnym mieście formacji, Oakland. Billie Joe Armstrong, Mike Dirnt i Tré Cool przed premierą płyty ujawnili parę piosenek z niej, „Bang Bang”, zilustrowaną przez Tima Armstronga z Rancid wideoklipem, kojarzącym się z kultowym filmem „Na fali” z 1991 roku z Keanu Reevesem i Patrickiem Swayze w rolach głównych, kompozycję tytułową oraz utworów „Still Breathing”.

„To jedna z moich najlepszych punkowych piosenek. I jakby napisała się sama. Nie myślałem o niej zbyt wiele. Zaprezentowałem chłopakom, dając do zrozumienia, że to jest typowy Green Day. Byli zachwyceni” – mówi o „Bang Bang” Armstrong.

Laureaci Grammy i członkowie Rock And Roll Hall Of Fame niedawno dokonali nie lada sztuki. Zdjęcie zespołu znalazło się po raz siódmy na okładce magazynu „Rolling Stone”. W środku pojawił się obszerny artykuł o Green Day.

 

 

źródło: Warner Music

17-e_sandeEmeli Sandé – „Long Live the Angels” (Universal Music)

Emeli Sandé powraca z długo oczekiwanym, drugim albumem „Long Live The Angels”(Premiera: 11 Listopad) Wiele się wydarzyło w życiu Emelie Sandé w ciągu ostatnich czterech lat, od momentu wydania znakomitego debiutu „Our Version Of Events”. Album nie tylko okazał się najlepiej sprzedającą się płytą 2012r., i drugą najlepiej sprzedającą się płytą 2013r., ale też spędził aż 7 tygodni na 1. miejscu UK Album Chart i zdobył status 7-krotnej platyny! W międzyczasie artystka została również nagrodzona aż trzema statuetkami Brit Awards (Critics Choice, Best Album, Female Solo), a także wyróżnieniami „Q Magazine”, „Elle”, „Harpers Bazaar” i „GQ”. Emelie Sandé ma też na swoim koncie utwory napisane dla Wiley, Alicii Keys, Rihanny i Katy Perry.

Najnowszy „Breathing Underwater” to już trzeci utwór po “Hurts” i “Garden” promujący nowa płytę Emeli.

 

 

źródło: Universal Music

18-status-quoStatus Quo – „Aquostic II – That’s A Fact!” (Mystic Prod.)

Na półkach sklepowych można już znaleźć nowy album Status Quo „Aquostic II – That’s A Fact!”. Płyta ukazała się jako CD, limitowany podwójny vinyl i ekskluzywne 25-utworowe wydawnictwo 2CD. Standardowe wydanie zawiera 14 wybranych i nagranych na nowo klasyków tj. „In The Army Now”, „Hold You Back”, „Roll Over Lay Down”, „Ice In The Sun” oraz 2 nowe utwory. LP oraz 2CD zawierają dodatki. Kawałek „For You”, który ukazał się oryginalnie na „Rockin’ All Over The World”, będzie dostępny tylko na vinylu. „Aquostic II – That’s A Fact!” to następca płyty „Aquostic (Stripped Bare)”, który ukazał się w 2014 i okazał się sukcesem. Płyta uzyskała status Złotej Płyty w Wielkiej Brytanii. Zespół zagrał koncert z serii „Aquostic” w Hyde Park w BBC Radio 2, w audycji ‘Festival In A Day’ we wrześniu 2016. Ze swoją inicjatywą „Aquostic”, po 50 latach bycia na szczycie, Status Quo wyszło ze strefy swojego komfortu. Zespół ogłosił, że trasa The Last Night Of The Electrics Tour, była ostatnią, której towarzyszyło charakterystyczne brzmienie Telecastera.

Classic Rock ostatnio umieścił „Aquostic” w TOP 25 akustycznych albumów, które kiedykolwiek się ukazały. O nowym podejściu do grania grupy napisali „To działa. Znakomicie.”

The Times napisał: „Czas żeby ponownie zajęli pozycję najlepszego brytyjskiego zespołu.”

„Aquostic II – That’s A Fact!” to piękna podróż po klasycznych utworach Status Quo, które są od razu rozpoznawalne, ale jednocześnie całkowicie przebudowane: to brzmienie zespołu żyjącego w teraźniejszości, idącego ku przyszłości, ale jednocześnie szanującego swoją przeszłość.

 
źródło: Mystic Prod.

19-bon-joviBon Jovi – „This House Is Not For Sale” (Universal Music)

14 album w karierze amerykańskich rockmanów, godny następca multiplatynowego „What About Now”! Na przestrzeni ponad trzydziestu lat kariery Bon Jovi sprzedali ponad 130 milionów płyt, z każdym kolejnym longplayem dodając do list przebojów porywające rockowe hymny, wyprzedając największe sale koncertowe i stadiony. Ale przy całym tym sukcesie, powstawaniu This House Is Not for Sale towarzyszyły zawirowania i niepewność – niedługo po nagraniu What About Now grupę opuścił jej filar, Richie Sambora. Dwanaście piosenek, które znalazły się na płycie, dokumentuje trzy burzliwe lata w życiu zespołu i jego lidera, którzy znaleźli się na rozdrożu, by potem poczuć siłę więzi – jak w rodzinnym domu. Na „This House Is Not for Sale” Bon Jovi znów odnajdują radość wspólnego grania i dzielą się nią z fanami!

 

 

źródło: Universal Music

20-alex-clareAlex Clare – „Tail Of Lions” (Mystic Prod.)

11 listopada miała miejsce premiera nowego albumu Alexa Clare, zatytułowanego „Tail Of Lions”. Alex Clare to brytyjski wokalista i autor tekstów, urodzony w Londynie, mieszkający na stałe w Jerozolimie. „Tail Of Lions” to trzeci album w jego karierze, i jak zapowiada autor, jest kompletnie inny od poprzednich wydawnictw. Tym razem na krążku nie ma żadnych „wypełniaczy”, co według Alexa miało miejsce w przypadku dwóch poprzednich albumów. Płyta powstała w przeciągu kilku dni, a sam Alex określa swoją twórczość jako mieszankę soulu, rocka i funku, z elementami elektroniki i drum n’bassu.
Alex tłumaczy też tytuł swojego nowego wydawnictwa: „W życiu lepiej pozostać ogonem lwa, niż głową lisa. Żyjemy w świecie, w którym największy nacisk kładzie się na odniesienie sukcesu za wszelką cenę i brylowanie na salonach, a mniejszy na faktyczne umiejętności i ciężką pracę. Dużo kasy, mało talentu”.

 
źródło: Mystic Prod.